MOTTO TYGODNIA
"Ad quas res aptissimi erimus, in iis potissimum elaborabimus."
"Najwięcej dokonamy w tym, do czego będziemy najbardziej uzdolnieni."

I Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie

im. ks. Stanisława Konarskiego

35-030 Rzeszów; 3-go Maja 15

tel. 17 748 28 20  fax. 17 748 28 30

pierwsze w mediach 3

fanpage 1lo

kanal youtube 175

Archiwum wiadomości

Leksykon nauczycieli i wychowanków I Gimnazjum i Liceum w Rzeszowie urodzonych pomiędzy XVII wiekiem a 1945 rokiem (2015)

 

 

LEKSYKON NAUCZYCIELI I WYCHOWANKÓW
I GIMNAZJUM I LICEUM W RZESZOWIE
urodzonych pomiędzy XVII wiekiem a 1945 rokiem
Tadeusz Ochenduszko

ed.2015

Recenzent
prof. dr hab. Andrzej Meissner


Książka została wydana w 2010 r. z okazji 150 rocznicy pierwszej matury w Rzeszowie. W następnych latach autor, przy okazji prac nad innymi publikacjami, gromadził materiały celem uzupełnienia biogramów. Ponadto za pośrednictwem internetu otrzymywał dodatkowe informacje od absolwentów I Liceum w Rzeszowie i od osób zaprzyjaźnionych. Na podsatwie tych materiałów uzupełnił publikację i postanowił zamieścić ją na stronie internetowej I Liceum Ogólnokształcącego im. ks. St. Konarskiego  w Rzeszowie.

 

Książkę tę dedykuję nauczycielom, wychowankom i innym osobom
związanym z najstarszym rzeszowskim gimnazjum, którzy swoją pracą zawodową
i działalnością społeczną przyczynili się do rozwoju
SZKOŁY, miasta, regionu i kraju.

Wstęp

Zasadniczym celem tej publikacji jest uporządkowanie i uzupełnienie informacji o nauczycielach i wychowankach I Gimnazjum i Liceum w Rzeszowie. Jest to kontynuacja prac:

-        dyrektorów szkoły, którzy pisali jej kronikę (od 1809 r.) i wydawali roczne sprawozdania (od 1819 r.),

-        historyka Filipa Świstunia, który w setną rocznicę przekształcenia rzeszowskiego kolegium w Kaiserlich-Könikliches Rzeszower Gymnasium, w Sprawozdaniu Dyrekcji… za rok szkolny 1885/86, zamieścił Kronikę Gimnazjum Rzeszowskiego,

-        dyrektora Mieczysława Adamowskiego, który w Sprawozdaniu… za rok 1937/38 sporządził Spis maturzystów Państwowego Gimnazjum im. ks. Stanisława Konarskiego  w Rzeszowie w latach 1860-1938,

-        historyka Józefa Świebody, który w ramach przygotowań do obchodów 325-lecia szkoły i wkrótce po ich zakończeniu wydał trzy książki: w roku 1983 Collegium Ressoviense w życiu Polaków 1658-1983 , w roku 1984 Dzieje I Gimnazjum w Rzeszowie 1786-1918, w roku 1986 Szkoła charakterów. Księga jubileuszowa I Gimnazjum i Liceum w Rzeszowie, a w przededniu uroczystości 350-lecia szkoły, w 2008 r., pod jego redakcją ukazała się Księga Jubileuszowa Liceum Konarskiego  w Rzeszowie 1658-2008,

-        historyków Tadeusza Ochenduszki i Zbigniewa Jakubowskiego oraz dyrektora Ryszarda Kisiela, którzy upamiętnili 350-lecie placówki wydaniem książki: Dzieje I Gimnazjum i Liceum w Rzeszowie. Jego nauczyciele i wychowankowie. Kalendarium,

-        innych historyków – regionalistów, którzy w swoich publikacjach przedstawiali fakty dotyczące I Gimnazjum i Liceum oraz osób z tą szkołą związanych.

Autor wyselekcjonował informacje z wyżej wymienionych publikacji, a ponadto przeanalizował dostępne w bibliotekach tradycyjnych i bibliotekach cyfrowych Sprawozdania Dyrekcji szkół średnich z XIX i XX wieku, głównie z obszaru byłej Galicji. Dokonał także przeglądu publikacji regionalnych i encyklopedycznych.

Wstępną wersję leksykonu autor zamieścił w pierwszej połowie 2008 r., na krótko przed obchodami 350-lecia Szkoły, na stronie internetowej I Liceum w Rzeszowie. Zwrócił się z prośbą do czytelników o weryfikację zawartych tam faktów oraz o przesyłanie informacji o innych, nieujętych na stronie www.1lo.rzeszow.pl, aktywnych w środowisku nauczycielach i absolwentach. Przez dwa lata prowadził korespondencję za pośrednictwem Internetu i poczty tradycyjnej z zainteresowanymi osobami, które najczęściej były spokrewnione z nauczycielami i wychowankami najstarszego rzeszowskiego gimnazjum. Odnotowywał ich uwagi i uzupełniał publikację. Kolejne, poszerzone wersje leksykonu, zamieszczane były co kilka miesięcy na wspomnianej stronie internetowej, a ponadto udostępniane zainteresowanym podczas corocznych wrześniowych spotkań organizowanych przez Klub Absolwenta I LO  w Rzeszowie. Oprócz tego, przy okazji oficjalnych imprez szkolnych, konferencji i spotkań, autor starał się pozyskiwać nowe informacje o nauczycielach emerytowanych i absolwentach.

Dzięki tym wszystkim działaniom powstało opracowaniezawierające dłuższe i krótsze życiorysy 1543 nauczycieli i wychowanków oraz 77 biogramów osób związanych ze szkołą. Autor, po konsultacji z dyrekcją szkoły i z osobami, z którymi korespondował, uznał, że kolejny etap prac nad dziejami osób związanych ze szkołą można zamknąć wydaniem Leksykonu w formie książkowej. Przedstawione w nim zostały sylwetki prawie wszystkich występujących w źródłach i opracowaniach nauczycieli oraz sylwetki wyróżniających się w różnych dziedzinach życia społecznego wychowanków. Piszący, selekcjonując fakty, koncentrował się na informacjach związanych z I Gimnazjum i Liceum oraz kwestiach związanych z oświatą. Ograniczył się do osób urodzonych nie później niż w 1945 r. Młodsze pokolenie, będące u szczytu swojej aktywności zawodowej, pozostawił historykom następnej generacji. W życiorysach osób bardzo znanych zauważyć można selekcję faktów. Autor leksykonu uznał, że szersze informacje o nich zawarte są w opracowaniach ogólnopolskich, branżowych lub regionalnych i nie jest konieczne ich kopiowanie.

Piszący wykorzystał umiejętności, jakie wyniósł z uczelni (Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie) i zdobył podczas pracy w najstarszym rzeszowskim Liceum. Jest świadomy, że w leksykonie nie ma nazwisk wielu, którzy bez wątpienia na to zasługują. Dlatego gromadzenie informacji o osobach związanych ze szkołą powinno być kontynuowane. Czytelnicy dostrzec mogą brakujące ogniwa w niektórych życiorysach osób mniej znanych. Autor ma nadzieję, że z czasem on lub inni miłośnicy historii regionalnej zdołają je odnaleźć.

Chcąc ułatwić zadanie swoim następcom, piszący zwraca się z prośbą do czytelników książki i do internautów o nadsyłanie kolejnych biogramów oraz o uzupełnianie i weryfikowanie informacji już zebranych. Korespondencja będzie gromadzona w Archiwum Szkolnym I Liceum i kiedyś na pewno znajdzie się historyk, który zgromadzone zasoby wykorzysta do napisania drugiej części leksykonu, poświęconej absolwentom urodzonym po 1945 roku lub też włączy się do prac nad opublikowaniem drugiego, uzupełnionego wydania pierwszej części Leksykonu.

 

A

Acela Łucja z d. Pęcherek, c. Władysława (ur. 29 I 1944, Wesoła), absolwentka Lic. Ogóln. w Dynowie i Uniw. Wrocławskiego (1967), nauczycielka jęz. niemieckiego  w I Lic. w Rzesz. (1967/68 – 1991/92).

Acela Ryszard Franciszek s. Maksymiliana (ur. 8 XII 1939), nauczyciel Szk. Podst. w Cieklinie (IX 1959 – II 1960), Szk. Podst. w Miejscowej (II–IX 1960), Szk. Podst. w Żółkowie (X 1960 – VIII 1963), Lic. w Czudcu (1963/64 – 1965/66) i I Lic. w Rzesz. (1966/67 – XII 1980), II Lic. w Rzesz.

Adamowicz Augustyn (1642–1713), ks., filozof, rektor rzeszowskiego kolegium (1678–83).

Adamowski Mieczysła w Zygmunt (29 III 1892, Bełżec – 26 II 1975, Rzeszów), absolwent Uniw. Lwowskiego (1914), uczestnik I wojny światowej (1914–18) i walk o granice Polski (1918–21), zastępca nauczyciela (1920/21 – 1926/27), następnie nauczyciel (1927/28 – V 1930) w II Gimn. im. K. Morawskiego  w Przemyślu, zastępca nauczyciela w Pryw. Gimn. Żeńskim ss. Benedyktynek w Przemyślu, dyrektor Prywatnego Gimn. Żeńskiego im. M. Konopnickiej w Przemyślu (V 1930 – I 1935), dyrektor I Gimn. i Lic. w Rzesz. (II 1935 – VIII 1939 i 1944–47), nauczyciel jęz. łacińskiego  w tejże szk., podczas okupacji prowadził tajne nauczanie, przeniesiony w stan nieczynny (VI 1947), nauczyciel III Państwowego Gimn. i Lic. Żeńskiego  w Rzesz. (od XII 1947), pracownik Zarządu Powiatowego ZNP w Rzesz. (1950–57), nauczyciel bibliotekarz  w I Lic. w Rzesz. (1950/51–1963/64), pierwszy prezes Tow. Regionalnego Ziemi Rzeszowskiej (1935), działacz Tow. Literackiego im. A. Mickiewicza, autor publikacji z zakresu literatury i historii, w tym historii I Gimn. i Lic.; w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz, Adamowski uwieczniony też został na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Adamski Maksymilian (ur. 19 V 1936, Vitry-le-Francais), uczeń I Lic. (1951–53) i korespondencyjnego LO  w Rzesz., studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, działacz ZSL, poseł, sekretarz redakcji „Naszego Klubu” (1964–80), zastępca redaktora naczelnego  w „Inspiracjach” (1980–90), zastępca redaktora naczelnego czasopisma „Twój Ilustrowany Magazyn” (1991–94), autor wielu publikacji, w tym książki Być prorokiem między swymi (1987).

Adlof Franciszek (ur. 1835, Volanic w Czechach), we IX 1859 przybył z Czech i mianowany został zastępcą nauczyciela w Gimn. w Rzesz., zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnopolu (1862) i Gimn. w Przemyślu (III–VI 1866), nauczyciel II Gimn. we Lwowie (1869/70 – 1881/82), dyrektor Gimn. w Brodach (1 IX 1882–1895), członek, następnie wiceprezes Rady Szkolnej Okręgowej w Brodach.

Albrecht Jan, nauczyciel gimnastyki  w Gimn. w Rzesz. (1869/70 – 1873/74).

Aleksiewicz Marian s. Piotra (23 IV 1899, Stryj – 17 II 1972, Rzeszów), uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej (1917–18), służył w armii polskiej (1919–20), absolwent UJK we Lwowie(1929), zastępca nauczyciela w Gimn. z rus-kim językiem nauczania w Tarnopolu (1929–30), zastępca nauczyciela (1930/31 – I 1935), następnie nauczyciel (I 1935 – I 1938), później profesor (II 1938 – VIII 1939, 1944/45, 1949/50 – 1951/52, 1959/60 – 1971/72) w I Gimn. i Lic. w Rzesz. – uczył historii, przysposobienia wojskowego, geografii, wiadomości o Polsce i świecie współczesnym (wiedzy o Polsce), zastępca wakacyjny dyrektora I Gimn. (VII–VIII 1937), zastępca nauczyciela, następnie nauczyciel w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1930/31 – 1938/39) – uczył historii i geografii, dyrektor Prywatnego Gimn. i Lic. w Sokołowie Młp. (1945–48), kierownik XI-letniej Szk. Żeńskiej w Rzesz. (1948–50), Prezes Zarządu ZNP w Rzesz. (1951–53), kierownik sekcji historii i wychowania obywatelskiego Wojewódzkiego Ośrodka Doskonalenia Kadr Oświatowych, pracownik Okręgowego Ośrodka Metodycznego  w Rzesz. (1957–68), członek Zarządów: Polskiego Tow. Historycznego Oddział w Rzesz., Polskiego Tow. Archeologicznego Oddział w Rzesz., Rzeszowskiego Tow. Przyjaciół Nauk, autor ok. 40 rozpra w naukowych i popularnonaukowych, pochowany na Cmentarzu Pobicińskim w Rzesz.

Allerhand Maurycy (Mojżesz) s. Hirscha (28 VI 1868, Rzeszów – 10 VIII 1942, Janowiec k. Lwowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1887), adwokat, profesor prawa cywilnego na Uniwersytecie Lwowskim, sędzia Trybunału Stanu, autor komentarzy: do kodeksu postępowania cywilnego (1932–33), do prawa o notariacie (1934), do prawa upadłościowego (1937), zamordowany w obozie Janowiec pod Lwowem.

Als Alfons Roderyk (30 III 1839, Mokrzyszów k. Sandomierza – 6 II 1905, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimn., członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1873–79, 1893 – 1901), zastępca przewodniczącego Zarządu Komisarycznego tzw. „Wielkiego Rzeszowa” (1902), zastępca prezesa Rady Powiatowej w Rzesz. (1903–05), prezes rzeszowskiego oddziału Tow. Gimnastycznego Sokół (1897–98), prezes Kasy Oszczędności  w Rzesz. (1901–04), działacz wielu innych rzeszowskich stowarzyszeń, honorowy obywatel miasta (1904), w testamencie przekazał własny księgozbiór i 5 tys. koron na utworzenie i utrzymanie czytelni naukowej przy bibliotece TSL.

Als Rudolf (ur. 12 IV 1858, Kolbuszowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1878), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1879–85), działacz Tow. Teatru Amatorskiego (1883), doktor pra w (VIII 1890).

Alter Jakub Herman s. Samuela (ur. 9 II 1896, Rzeszów), absolwent I Gimn. (1914), działacz syjonistyczny, współzałożyciel Hehaluc Pionier (działającego  w Rzesz. pod nazwą Oddział Tow. dla Wyszkolenia i Wychowania Młodzieży Żydowskiej dla Emigracji do Palestyny w 1927 r.), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1927–39), członek Wydziału Żydowskiego Tow. Szk. Ludowej, Średniej i Zawodowej (1938–39).

Antoni ks., rektor rzeszowskiego kolegium (1715).

Anzelm ks. rektor rzeszowskiego kolegium (1720).

Arndt Mieczysła w (ur. 1880, Fokszany - Rumunia), absolwent III Gimn. w Krakowie (1899), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Jarosławiu (1904/05), I Gimn. w Rzesz. (1905/06 – podczas pobytu w Rzesz. na urlopie), Gimn. w Samborze (1906/07) i Gimn. w Stryju (1907/08), zastępca nauczyciela (1908/09 – 1912/13), następnie nauczyciel (IX 1913 – I 1914; IX 1913 – I 1914 mianowany nauczycielem w I Gimn. w Rzesz. i przydzielony do filii Gimn. w Stryju), później profesor (I 1914 – 1917/18) w filii Gimn. w Stryju, dyrektor prywatnego VIII Klasycznego Gimn. Żeńskiego przy ul. Targowej w Warszawie, którego właścicielką była Maria Arndtowa (1922–26).

Ataman Emilia z d. Palczak (ur. 23 I 1927, Zwięczyca), absolwentka Uniw. Łódzkiego (1961), nauczycielka biologii, uczyła biologii  w I Lic. w Rzesz. (II 1983 – IX 1984) oraz  w IV Lic. w Rzesz. (1983/84), od 1989 na emeryturze.

Atlas Izrael s. Mojżesza (ur. 26 XII 1904, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1927), członek Zarządu Izraelskiej Gminy Wyznaniowej w Rzesz. (od XI 1944).

Augustynowicz Aleksander (1865, Iskrzy-nia k. Krosna – 1944), uczeń rzeszowskiego gimn. (1877–81), studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, malarz portretów, kwiatów, pejzaży, malowideł ściennych.

Ayduk Aydukiewicz Aleksander Józef Szczęsny s. Augusta (ur. 19 III 1899, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1918), notariusz  w Sokołowie.

Aydukiewicz Józef, uczeń kl. I gramatykalnej rzeszowskiego gimn., w V 1831 udał się do Królestwa Polskiego, by walczyć w powstaniu.

 

B

Babiński Bronisła w Adolf s. Józefa (ur. 17 VI 1883, Żurawica), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1906/07) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1909/10) i Gimn. w Orłowej (1910/11), nauczyciel (1911/12 – 1915/16), następnie profesor 1916/17 – 1929/30) w Gimn. w Jaśle, profesor w Pryw. Gimn. Żeńskim w Jaśle (1924/25 – 1930/31) i Pryw. Miejskim Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Jaśle (1924/25).

Babiński Stanisła w (25 IV 1864, Żurawica – 25 VI 1912, Rzeszów), absolwent Gimn. w Przemyślu (1884) i Uniw. we Lwowie, zastępca nauczyciela w Gimn. w Kołomyi (1889/90) i Gimn. w Przemyślu (1890/91 – 1893/94), nauczyciel (1894/95 – 1895/96), następnie profesor (1896/97 – 1911/12) w I Gimn. w Rzesz. (do 1901 przydzielony z Gimn. w Złoczowie do Rzesz., od 1901 w Rzesz. na stałe) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, historii kraju rodzinnego, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (do 1912), członek zarządu oddziału rzeszowskiego Tow. Gimnastycznego „Sokół”, członek koła rzeszowskiego Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych.

Babski Ignacy (2 XI 1852, Rozental – 1929, Kraków), absolwent Uniw. Berlińskiego, nauczyciel jęz. niemieckiego, francuskiego, geografii  w I Gimn. w Rzesz. (1891/92 – 1897/98), następnie nauczyciel w Gimn. w Buczaczu (1898/99 – 1901/02), w II 1902 zatwierdzony w zawodzie nauczycielskim z tytułem profesora, przeniesiony ponownie (jako profesor) do I Gimn. w Rzesz. (uczył 1902/03 – 1918/19 tych samych co poprzednio przedmiotów), ponadto uczył jęz. niemieckiego  w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. (1913/14 – 1918/19), kierownik tegoż gimn. (1915 – II 1920), uczył też w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz. oraz  w Szk. Realnej w Żywcu (IX 1914 – I 1915).

Bachórz Józef (ur. 20 IX 1934, Lipie k. Głogowa Młp.), uczeń II i I Lic. Ogóln. w Rzesz. (1947–51), absolwent I Lic. w Rzesz. (1951) i Uniw. Łódzkiego, nauczyciel liceów pedagogicznych w Starym Targu k. Sztumu i Kwidzynie oraz  w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Gdańsku, historyk literatury polskiej XIX w., zastępca dyrektora Instytutu Filologii Polskiej na Uniwersytecie Gdańskim, prorektor tegoż uniwersytetu (1981–82), autor ponad 200 publikacji, referent podczas obchodów 350-lecia I Lic. w Rzesz., (2008).

Baili Bogumił, nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1870).

Bal Walenty (17 I 1920, Jasionka – 10 I 2002, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1933/34 – 1934/35, kl. I – II), absolwent II Gimn. i Lic. w Przemyślu oraz Seminarium Duchownego  w Przemyślu (tymczasowo przeniesionego do Brzozowa), kapłan (od 1944), wikariusz  w Borku Starym (1945–48), później w parafii farnej w Rzesz. (1948–54), administrator rzeszowskiej parafii farnej (1954–56), rektor kościoła gimnazjalnego (od 1954), katecheta młodzieży I Lic. ( w murach szkoły 1951/52 i 1 I 1957 – 31 VIII 1961, poza szkołą od IX 1961), proboszcz parafii św. Krzyża (1970–98), dziekan dekanatu Rzeszów I (1983–98), prałat papieski (1992), członek Komitetu Organizacyjnego Uroczystości Odsłonięcia i Poświęcenia Tablicy „Signum laudis proffessoribus et discipulis eius scholae defensoribus patriae” (1995) protonotariusz apostolski – infułat (2001), honorowy obywatel Rzeszowa (1994); pochowany na Cmentarzu Wilkowyja, uwieczniony został na tablicy w Kościele św. Krzyża w Rzesz. oraz na tablicy umieszczonej przez mieszkańców Rzesz. na budynku, w którym mieszkał przy ul. Lisa Kuli 5 (2008); skwer, przez który codziennie zmierzał z domu do Kościoła św. Krzyża nazwano Skwerem im. ks. Infułata Walentego Bala.

Balicki Jan Wojciech bł. (25 I 1869, Staromieście – 15 III 1948, Przemyśl), absolwent Szk. Ćwiczeń (1880) i Gimn.  w Rzesz. (1888), kapłan diecezji przemyskiej (od 1892), profesor, prefekt Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1898 – 1900 i 1909–27), wicerektor Seminarium (1927–28), rektor (1928–34), autor kilkudziesięciu prac, głównie o charakterze ascetycznym, beatyfikowany (2002).

Balicki Józef (ur. 22 VI 1925, Kraków), absolwent I Gimn. i Lic. (1946) oraz studiów medycznych w Krakowie, dyrektor szpitala w Błażowej.

Balzar Franciszek, ksiądz, nauczyciel religii w: Gimn. w Tarnowie (do 1836), Gimn. w Rzesz. (1836 – 1844/45) i Gimn. w Ołomuńcu (od 1845).

Bałda Ludwik s. Antoniego (30 VIII 1909, Chmielnik – 24 X 1979, Chmielnik), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1929) i Uniw. Poznańskiego – filologii polskiej (1938) i pedagogiki (1939), nauczyciel w: prywatnej szk. w Poznaniu, szk. w Chmielniku (1940–43), XI Lic. Ogólnokształcącym w Krakowie – Nowej Hucie, współorganizator i członek Powiatowej Komisji Egzaminacyjnej „Kuźnica”, wydawca pisma obozu narodowego „Ruch Polski” (1940–41).

Bałtowski Franciszek s. Jana (20 V 1881, Czarna – 23 IV 1936, Łańcut), absolwent rzesz. gimn. (1902) oraz matematyki i fizyki na UJ W Krakowie, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Tarnowie (1909–14), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej (1914–16), w niewoli rosyjskiej (1916–18), nauczyciel w Szk. Realnej w Rawie Ruskiej (1918), nauczyciel, następnie profesor w Gimnazjum w Łańcucie (1919–36).

Bar Michał (3 IX 1898, Markowa – 10 VII 1974, Rzeszów), absolwent Gimn. Realnego  w Łańcucie (1922) i Uniw. Lwowskiego (1926), nauczyciel w Prywatnym Gimn. Koedukacyjnym Gminy Ewangelickiej w Stanisławowie (1925/26 – 1930/31), nauczyciel: matematyki, fizyki, astronomii  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1931/32 – 1938/39 i 1944/45 – 1965/66), matematyki  w II Gimn. w Rzesz. (1934), fizyki  w Prywatnym Lic. i Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1938/39), dyrektor II Lic. dla Pracujących (1966–69).

Baran Piotr ps. „Blizbor”, „Dziadek”, „Jan” (23 VI 1898, Zgłobień pow. Rzeszów – wiosna 1945), uczeń I Gimn. w Rzesz. (do 1914), żołnierz Legionów (1914–17) i armii austriackiej (1918), uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, dowódca 17 Pułku Piechoty w Rzesz. w randze podporucznika (1925–31), uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, komendant Podobwodu AK Rzeszów-Południe (1944–45), zamordowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa wiosną 1945 r.

Baranowski Marcin, zastępca nauczyciela (1850/51 – 1852/53), następnie nauczyciel rzeczywisty (1853/54 – 1856/57) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego, nauczyciel nowozałożonego Gimn. Niższego we Lwowie z polskim jęz. wykładowym (od 1857/58).

Barański Antoni Witalis (12 VI 1924, Dynów – 7 V 2002, w drodze do Mauthausen), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945), ochotnik w służbie wartowniczej Rzeszowskiego Hufca Przysposobienia Wojskowego (IX 1939), obrońca Lwowa (IX 1939), żołnierz AK, studiował w Akademii Handlowej w Krakowie (1945–47), Państwowym Instytucie Administracji Przemysłowej w Gliwicach i Wyższej Szk. Ekonomicznej w Katowicach, przez 44 lata pracował w resorcie budownictwa, m.in. jako dyrektor Wojewódzkiego Budownictwa Miejskiego Nowe Tychy i dyrektor ds. eksportu Katowickiego Zrzeszenia Przedsiębiorst w Budownictwa Ogólnego  w Katowicach „Kabex”; członek Tow. Opieki nad Oświęcimiem (od 1992), sekretarz Zarządu Wojewódzkiego  w Katowicach, następnie wiceprezes, później prezes Zarządu Wojewódzkiego (od 1997), wiceprezes Zarządu Głównego TOnO (1993–2002), prezes Zarządu Głównego TOnO (IV – V 2002); członek komitetu zajmującego się uwiecznieniem T. Cieśli na tablicy pamiątkowej na parterze w budynku I Lic. w Rzesz. (1998), pochowany na Cmentarzu Wilkowyja.

Barański Emilian Marian (23 VII 1919, Dynów – 5 V 1945, Zatoka Lubecka), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1934/35 – 1937/38, kl. I – IV), aresztowany przez Niemców podczas łapanki (1 V 1940), zginął zatopiony przez aliantów z 18 tysiącami więźniów  w Zatoce Lubeckiej, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Barański Franciszek zastępca nauczyciela w III Gimn. w Krakowie (1890/91) i  w Gimn. w Rzesz. (1891/92) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, matematyki, nauczyciel w Gimn. w Przemyślu (IX 1892 – I 1893).

Barański Marian, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1898/99 – III 1901) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, matematyki, nauczyciel Gimn. w Jarosławiu (1901/02).

Barański Stanisła w Florian (4 V 1921, Dynów – 5 V 1945, Zatoka Lubecka), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1935/36 – 1938/39, kl. I – III), aresztowany przez Niemców (1 I 1940), zginął zatopiony przez aliantów z 18 tysiącami więźniów  w Zatoce Lubeckiej, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Barewicz Jakub, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Nowym Sączu (1849/50 – 1852/53), Gimn. w Bochni (1853/54 – 1856/57) i Gimn. w Rzesz. (1857/58 – 1858/59).

Barewicz Witold (7 III 1865, Stanisławów – 19 III 1911, Lwów), absolwent Gimn. w Samborze (1883), studiował język i literaturę niemiecką oraz filologię klasyczną na Uniwersytecie Lwowskim (1883–87) i Uniwersytecie Wiedeńskim (1887/88), doktor filozofii (1888), po studiach odbył służbę wojskową, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Nowym Sączu (II – VI 1889), Szk. Realnej w Krakowie (VI 1889 – I 1890) i Gimn. w Rzesz. (I – VIII 1890) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego i niemieckiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Przemyślu (IX 1890) i Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1890/91 – 1891/92), nauczyciel (1892/93 – 1896/97), następnie profesor (1897/98 – 1898/99) w Gimn. w Drohobyczu, profesor w V Gimn. we Lwowie (1899/1900 – III 1911), autor rozpra w i artykułów z dziedziny germanistyki, filologii klasycznej i pedagogiki oraz referatów i recenzji zamieszczanych w czasopismach polskich („Muzeum”, „Szkoła”, „Rodzina i Szkoła”, „Kwartalnik Historyczny”) i niemieckich oraz  w sprawozdaniach szkolnych, współpracownik „Szkoły”, pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Barłowski Zygmunt (ur. 14 V 1936, Rzeszów), nauczyciel Technikum Budowlanego  w Rzesz., nauczyciel muzyki  w I Lic. w Rzesz. (X 1958 – VI 1959).

Barowicz Tadeusz Marcin s. Antoniego (8 XI 1896, Rzeszów – 11 XII 1966, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1916), uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej, członek Polskiego Komitetu Opiekuńczego  w Rzesz. (1940–44).

Bartunek Jan (5 XII 1859, Zawoja – 4 III 1912, Rzeszów), absolwent Gimn. w Wadowicach (1882) i UJ w Krakowie, zastępca nauczyciela w Gimn. św. Anny w Krakowie (II 1888 – VII 1889), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1889/90) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, matematyki, zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Jacka w Krakowie (1890/91), Gimn. w Wadowicach (IX 1891 – I 1893) i Gimn. w Tarnowie (I – VI 1893), nauczyciel (1893/94 – 1895/96), następnie profesor (1897/98 – 1910/11) w I Gimn. w Rzesz., autor m.in. Preparacji do Sofoklesowskiej Antygony, Edypa KrólaEdypa w Kolonos, (zatwierdzonej przez Radę Szkolną Krajową do ćwiczeń w gimnazjach).

Bartyzel Rafał (12 IV 1941, Pszczyna – 29 XI 2012), absolwent Wyższej Szk. Wychowania Fizycznego  w Krakowie (1964), nauczyciel w szk. podst. w Tychach (1964/65), Technikum Rolniczym w Pszczynie (1965–70), Technikum Drzewnym w Krzeszowicach (1970/71), nauczyciel wychowania fizycznego  w I Lic. w Rzesz. (1970/71 – 1972/73), zastępca dyrektora w III Lic. w Rzesz. (od 1973).

Batycki Andrzej, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. II: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Batycki Jan s. Piotra (29 X 1840, Haczów pow. Brzozów – 7 I 1891, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1863), studiował teologię w Seminarium Duchownym w Przemyślu (1863/64) oraz matematykę i fizykę na Uniwersytecie Lwowskim (1864/65 – 1867/68), nauczyciel w szkole ludowej we Lwowie (1868–71), metodyk w Szk. Ćwiczeń przy Seminarium Nauczycielskim Męskim we Lwowie (1872–90), propagator nowych metod dydaktycznych, autor kilku publikacji, m. in. Materiałów do nauki historii naturalnej w szkole ludowej (1876).

Batycki Józef (14 XI 1854, Golcowa – 10 XII 1898 Stanisławów), uczęszczał do Gimn. w Rzesz. i na Wydział Filozoficzny Uniw. Lwowskiego (1879–82), zastępca nauczyciela w Gimn. w Jaśle i  w Gimn. w Przemyślu (1890/91 – 1891/92), nauczyciel (1892/93 – 1894/95), następnie profesor (1895/96 –1898) w Gimn. w Stanisławowie.

Baxter Glicery Józef (1724 – 1 VIII 1799), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, pisarz, tłumacz, profesor prawa cywilnego i państwowego  w Collegium Nobilium, współpracownik Stanisława Konarskiego przy reformie teatru, rektor kolegium w Złoczowie (1771).

Bayer Edward, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. VIII: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Bazan Edward (ur. 21 III 1901), absolwent Państwowego Instytutu Robót Ręcznych w Warszawie (1929), nauczyciel etatowy II Państw. Szk. Ogóln. Stopnia Licealnego  w Rzesz., nauczyciel j. rosyjskiego i robót ręcznych w I Lic. w Rzesz. (1947/48 – 1948/49).

Bazylski Jan s. Tadeusza (ur. 15 I 1879, Sokołów Młp.), absolwent rzeszowskiego gimn. (1898), ksiądz, katecheta m.in.  w Pryw. Gimn. Żeńskim ss. Benedyktynek w Przemyślu (1924/25).

Bazylski Sylwester Jan s. Tadeusza (ur. 27 XII 1888, Sokołów Młp.), absolwent rzeszowskiego gimn. (1908), ksiądz, katecheta w Gimn. w Brzozowie (XII 1918 – VIII 1919), wikary m.in. w Szebniach, członek Tymczasowej Rady Powiatowej  w Rzesz. (1930–33), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1933–37).

Bąk Jerzy Antoni (26 III 1923, Ludwipol – Oranienburg), uczeń I Gimn. w Rzesz. (kl. II, 1938/39), rozstrzelany w Oranienburgu.

Bąk Ludwik (8 VI 1933, Mrowla – 17 VII 2007, Toruń), absolwent I Lic. w Rzesz. (1951) i polonistyki na WSP we Wrocławiu (1954), dr historii, nauczyciel LO Miejskiej w Toruniu, autor kilku publikacji, m.in. Dzieje szkoły średniej w Wałczu (1665–1995) (1998) i Ziemia wałecka w okresie reformacji i kontrreformacji (1999).

Bednarski Zbignie w (ur. 8 II 1940), absolwent WSP w Opolu (1963), nauczyciel matematyki  w I Lic. w Rzesz. (1962/63 – 1963/64).

Bełcikowski Jan, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1903/04) – uczył geografii i historii (jeden przedmiot) oraz historii kraju rodzinnego.

Berger Edward, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1871/72)

Bernatowicz Zbignie w s. Stefana (14 II 1924, Rydzyna – 27 I 1949, Warszawa-Mokotów), uczeń I Gimn. (1936/37 – 1938/39, kl. I – III), syn starosty rzeszowskiego, absolwent Lic. w Leżajsku (1945), posługiwał się wtedy nazwiskiem Zbignie w Barmański, uczestnik tajnych kompletów, żołnierz AK, student Politechniki Gdańskiej, działacz WiN (1945–48), współpracownik Mieczysława Kawalca, aresztowany 7 II 1948, więzień MBP, skazany na karę śmierci, stracony, uwieczniony na tablicy pamiątkowej na kościele Bernardynów  w Rzesz. (XI 1992).

Bialic Dominik Ignacy s. Marcina (ur. 31 VII 1912, Błażowa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1931) oraz Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1934), dr teologii (1938, Innsbruck), wikariusz  w Strzyżowie (1939–40), Żurawicy (1940–44), katecheta w Gimn. i Lic. Handlowym w Przemyślu (1944–48) oraz  w szkołach podstawowych im. A. Mickiewicza i H. Sienkiewicza, wykładowca w Seminarium Duchownym w Przemyślu (od 1949), kanonik kapituły katedralnej (od 1959), opiekun archiwum i biblioteki kapitulnej, dyrektor muzeum diecezjalnego (1947–77), autor wielu publikacji.

Bialic Józef s. Marcina (ur. 15 III 1927, Błażowa), absolwent I Gimn. i Lic. (1945) oraz Wydziału Rolniczego UMCS w Lublinie, dyrektor Zakładu Naukowo-Badaw-czego Melioracji i Użytków Zielonych w Biebrzy k. Grajewa (1964–71), dyrektor Zakładu Doświadczalnego Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Wierzbnie k. Gorzowa Wielkopolskiego (od 1971), autor publikacji dotyczących rolnictwa.

Biały Stanisła w s. Marcina (19 IV 1868, Korniaktów pow. Łańcut – 3 VIII 1939, Brzozów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1887), przez pracę zawodową i działalność społeczną związany z Brzozowem, poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1907–17), poseł do Sejmu Krajowego (1913–14), działacz PSL (od 1908), PSL „Piast” (od 1914), uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej, senator RP (1922–27), wiceprezes klubu parlamentarnego PSL.

Bieda Tadeusz (25 IV 1926, Siedliska k. Rzeszowa – 21 XI 2007 Rzeszów), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1947) oraz Wydziału Humanistycznego Uniw. Wrocławskiego (1952), doktor historii, kierownik Oddziału Akt Miejskich Wojewódzkiego Archiwum Państwowego we Wrocławiu (1952–59), kierownik Oddziału Terenowego WAP w Rzesz. (1959–70), dyrektor WAP w Rzesz. (1970–78), kierownik Oddziału Gromadzenia, Zabezpieczania i Opracowywania Zasobu WAP w Rzesz. (od 1978), od 1993 na emeryturze.

Biedka Paweł(14 I1868,Jasienica Rosielna2 V1930,Sanok), absolwent Gimn. w Rzesz. (1886) i Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, doktor pra w (1896), kandydat adwokacki  w Chrzanowie, pracował w kancelariach adwokackich w Rzesz. (lata 90. XIX w.), w 1900 przeniósł się do Sanoka, prowadził kancelarię adwokacką w Sanoku (1902-30), właściciel dwóch sklepów, członek sanockiego gniazda Tow. Gimnastycznego „Sokół”, przyczynił się do zakupu placu pod budowę siedziby „Sokoła”  w Zagórzu (1906), dyrektor Powiatowej Kasy Zaliczkowej w Sanoku, członek Tow. Szkoły Ludowej w Sanoku, członek Tow. Polskiej Ochronki Dzieci Chrześcijańskich w Sanoku, jeden z założycieli Polskiego Tow. Tatrzańskiego  w Sanoku (1929), działacz: ruchu narodowo-demokratycznego, PSL „Piast” (lata 20. XX w.), BBWR, członek Rady Miejskiej w Sanoku (1906-30), zastępca burmistrza Felisa Gieli (1907-12), p.o. burmistrza podczas urlopu Gieli (VII 1912 – VII 1914), burmistrz Sanoka(VII 1914 – VIII 1919), asesor i ławnik w Radzie Miejskiej (lata 20. XX w.), prezes Powiatowego Komitetu Narodowego  w Sanoku (1914), członek Komitetu Samoobrony Narodowej w Sanoku (od 20 X 1918), który 1 XI 1918 przejął władzę w mieście od Austriaków, redaktor merytoryczny „Tygodnika Ziemi Sanockiej”, pochowany na starym cmentarzu w Sanoku.

Bieganowski Eugeniusz (ur. Chełm – Królestwo Polskie), absolwent III Gimn. w Krakowie (1888), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Nowym Sączu (1892/93), Gimn. św. Anny w Krakowie (1893/94 – 1894/95), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1895/96 – 1896/97), Gimn. w Jarosławiu (1897/98 – 1898/99), Gimn. w Rzesz. (I 1902 – 1903/04) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i niemieckiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Drohobyczu (1904/05) i Gimn. w Dębicy (1905/06).

Biela Jan (ur. 1853), zastępca nauczyciela w IV Gimn. we Lwowie i Gimn. w Rzesz. (1880/81 – 1885/86) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Jacka w Krakowie (1886/87) i III Gimn. w Krakowie (1887/88– 1891/92), nauczyciel (1892/93 – 1894/95), następnie profesor (1895/96) – 1906/07) w Gimn. w Drohobyczu, profesor w: VII Gimn. we Lwowie (1907/08, 1919/20 – 1920/21), Filii VII Gimn. we Lwowie (1908/09 – 1917/18) i  w Zakładach Naukowych im. Z. Strzałkowskiej we Lwowie ( w Gimn. Żeńskim 1907/08 – 1910/11).

Biela Wojciech s. Bartłomieja (19 IV 1861, Zebrzydowice – 13 XII 1908), absolwent rzeszowskiego gimn. (1882), ksiądz, katecheta w Szk. Realnej w Krośnie i Seminarium Nauczycielskim w Krośnie (do 1908).

Bieleczky Józef (ur. przed 1800), nauczyciel w szkołach na terenie Austrii (od 1821), profesor humaniorum w Gimn. w Brzeżanach (przed 17 IX 1842), nauczyciel rzeszowskiego gimn. (17 IX 1842 – 3 X 1851), prefekt szkoły (17 IX 1842 – 6 IV 1848), dyrektor (6 IV 1848 – 17 VI 1851), 3 X 1851 ze względu na stan zdrowia uwolniony od obowiązków nauczycielskich (po trzydziestu latach pracy w zawodzie).

Bielikowicz Antoni (12 V 1820, Wiktorów k. Stryja – 25 VIII 1872, Nowy Sącz), absolwent Gimn. w Stanisławowie (1839), ksiądz (1844), nauczyciel w Gimn. w Stanisławowie (1847–51), prowizoryczny dyrektor rzeszowskiego gimn. (1853–58), uzyskał zgodę władz szkolnych na zwiększenie liczby klas z sześciu do ośmiu, dyrektor Gimn. św. Jacka w Krakowie (IV 1858 – 1871), autor Słownika polsko-łacińskiego (1866), członek Tow. Naukowego  w Krakowie, a następnie Akademii Umiejętności.

Bieliński Tomasz Stanisła w (ur. Sokołów Młp., zm. X 1683), nauczyciel rzeszowskiego kolegium, zmarł po bitwie pod Wiedniem na czerwonkę, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Bielski Hieronim (ur. Olchowa), nauczyciel retoryki  w rzeszowskim kolegium, uczestnik bitwy pod Wiedniem (1683), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Bielski Józef (ur. 1851, Wieliczka) zastępca nauczyciela w rzeszowskim gimn. (1877/78 – 1878/79 i 1892/93) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Anny w Krakowie (1879/80 – 1885/86), Gimn. w Przemyślu (1886/87 – 1889/90), Gimn. w Stanisławowie (1890/91 – 1891/92), Gimn. w Tar-nowie (1893/94 – 1894/95), Gimn. w Pogórzu (XII 1897 – VIII 1898), nauczyciel (1898/99 – XII 1900), następnie profesor (XII 1900 – 1908/09) w Gimn. w Jaśle.

Bielski Szymon (1745, Jazowsko woj. krakowskie – 1826), uczeń rzeszowskiego kolegium, historyk, matematyk, drukarz, bibliotekarz  w warszawskim kolegium pijarów, wydawca m.in. Historii Kościoła Powszechnego (1815), Historii Nowego Testamentu (1821), autor podręcznika do arytmetyki (1775).

Bieniasz Bogumił (ur. 12 VI 1940), absolwent I Lic. w Rzesz. (1956) i Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej (1961), pracownik naukowy Wyższej Szk. Inżynierskiej w Rzesz. (od 1963), następnie Politechniki Rzeszowskiej, doktor Instytutu Badań Jądrowych w Świerku (1971), dr hab. Politechniki Śląskiej (1980), profesor (2006), dziekan Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa Politechniki Rzeszowskiej (1984–87), kierownik Katedry Termodynamiki, członek Komitetu Termodynamiki i Spalania PAN, autor wielu publikacji, specjalista z zakresu wymiany ciepła i masy.

Bieniasz Franciszek s. Tomasza (15 VIII 1842, Łańcut lub Głuchów – 27 XI 1898, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1872); studiował nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim; asystent przy Katedrze Mineralogii UJ (do 1880), zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Anny w Krakowie (1880/81 – 1882/83), III Gimn. w Krakowie (1883/84 – I 1888), ponownie w Gimn. św. Anny w Krakowie (I – VI 1888), nauczyciel w Gimn. w Złoczowie (1889/90), nauczyciel (1890/91), następnie profesor (1891/92 – 1897/98) w III Gimn. w Krakowie, przyrodnik, specjalista w zakresie historii naturalnej, geolog, członek komisji fizjograficznej Akademii Umiejętności  w Krakowie; opracował kilka map do Atlasu geologicznego Galicji.

Bieniasz Józef (18 III 1892, Podzwierzyniec k. Łańcuta – 2 VIII 1961, Kraków), uczeń rzeszowskiego gimn. (późniejszego I Gimn. 1901/02 – 1903/04, klasy III – V), uczeń Gimn. w Nowym Sączu, maturę zdał eksternistycznie w Gimn. w Łańcucie (1916), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej (1914–18), studiował na UJ w Krakowie i UJK we Lwowie (1920–26), prozaik, autor ok. 20 powieści dla dzieci i młodzieży, publicysta, dziennikarz, podczas okupacji działał w ruchu oporu, wydał m.in. Edukację Józia Barącza (1931), której akcja rozgrywa się w Rzeszowie.

Bieniaszewski Henryk (ur. 1825), absolwent rzesz. gimnazjum (1841), członek grupy spiskowej Ignacego Łukasiewicza (1845–46), więziony w 1846 r.

Bieniaszewski Karol (ur. 1827), uczeń rzesz. gimnazjum, członek grupy spiskowej Ignacego Łukasiewicza (1845–46), więziony w 1846 r.

Bieńkowski Jan, nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1823).

Bieńkowski Ludwik Teofil s. Władysława (16 II 1880, Bóbrka – 7 VI 1935, Rzeszów), pedagog, historyk, geograf, absolwent rzeszowskiego gimn. (1900), zastępca nauczyciela w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1903/04), Gimn. w Tarnopolu (IX – XII 1905), następnie w Filii tego Gimn. (XII 1905 – 1906/07) i II Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1910/11) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, historii i geografii, historii Polski, rysunków, nauczyciel w II Gimn. w Rzesz. (1919/20 – 1923/24), nauczyciel historii i geografii (jeden przedmiot), historii, geografii, przysposobienia wojskowego  w I Gimn. w Rzesz. (1923/24 – 1930/31), nauczyciel geografii  w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1925/26), nauczyciel w Prywatnej Szk. Handlowej w Rzesz. (1925/26), członek Wydziału Organizacji Obrony Narodowej (od 1912), właściciel księgarni, opiekun zbiorów muzealnych w I Gimn., członek Tymczasowego Komitetu Celem Ratowania Zabytków Rzeszowa (1922), inicjator założenia Muzeum Ziemi Rzeszowskiej, autor naukowych opracowań z dziedziny numizmatyki, członek Komisji Rewizyjnej Tow. Szk. Handlowej (od 1923), działacz TSL w Rzesz.

Biesiadzki Wojciech, (22 III 1842 Jasło – 1923, Lwów), absolwent szkoły normalnej w Jaśle (1853) i Gimn. Dominikańskiego we Lwowie (1853–61), studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie Lwowskim (1861–67), zastępca nauczyciela w Gimn. Dominikańskim (1863/64 – 1864/65) i Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1867/68), nauczyciel w Gimn. w Rzeszowie (1868/69 – 1870/71), nauczyciel (1871/72), następnie profesor (1872/73 – XII 1878) w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie, kierownik sekcji Gimn. Franciszka Józefa mieszczącej się w zabudowaniach bernardyńskich (15 IX 1876 – 29 XII 1878), dyrektor Gimn. w Drohobyczu (XII 1878 – VII 1889), zastępca przewodniczącego Rady Szkolnej Okręgowej w Drohobyczu (1879–89), dyrektor Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (VII 1889 – VI 1904), członek Rady Szkolnej Okręgowej Miejskiej we Lwowie (VII 1899 – VI 1904), radca rządu 1904, VI 1904 przeniesiony w stan spoczynku, na emeryturze kierownik Prywatnego Gimn. Żeńskiego im. J. Słowackiego we Lwowie (1907/08).

Biliński Klemens (ok. 1840 – 12 II 1918, Rzeszów), nauczyciel szkół galicyjskich, m.in. nauczyciel Gimn. w Tarnopolu (1862–70), nauczyciel jęz. niemieckiego, greckiego, francuskiego  w rzeszowskim gimn. (przed 1875/76 – 1890), 1890 przeniesiony w stan spoczynku.

Biliński Mieczysła w s. Klemensa (ur. 20 III 1868, Tarnopol), absolwent rzeszowskiego gimn. (1886), doktor medycyny, lekarz  w Rzesz.

Biliński Tadeusz Jan s. Klemensa (ur. 17 VII 1886, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1904), zastępca nauczyciela w tymże gimn. (1913/14) – uczył jęz. francuskiego, zastępca nauczyciela (1910/11 – 1917/18), następnie nauczyciel (1918), później profesor (1919/20) w II Gimn. w Rzesz., profesor w Gimn. w Nowym Targu (od II 1921), profesor w VII Gimnazjum w Krakowie (1930/31 – 1931/32).

Binder Noe s. Dawida (ur. 27 X 1843), absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), adwokat w Rzesz., członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1885–90), członek Komisji Szpitalnej Rady Miejskiej.

Binkiewicz Józef (Reginald od św. Onufrego), nauczyciel rzeszowskiego kolegium (II poł. XVIII w.), autor sztuk teatralnych.

Birnbach Aleksander (1886 – ok. 1970), urzędnik kolejowy w Rzesz. (przed 1918), członek i wiceprezes „Lutni” (1918–29), skrzypek w Szk. Muzycznej (1924–25), nauczyciel śpiewu i matematyki  w I Gimn. w Rzesz. (1923/24 i 1927/28), nauczyciel śpiewu, gry na instrumentach w II Gimn. w Rzesz. (1922/23 – II 1929), nauczyciel śpiewu w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1925/26 – 1928/29), nauczyciel śpiewu i skrzypiec w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1925/26), nauczyciel w Państwowym Seminarium Żeńskim w Przemyślu (od 1929).

Blajer Wojciech s. Józefa (10 III 1888, Wysoka – 16 VI 1955, Frysztak), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1909) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz, wikariusz  w Błażowej i Sędziszowie, budowniczy kościoła i proboszcz we Frysztaku, członek ZWZ-AK.

Błażewski Wiktor Tadeusz (22 VII 1923, Niechobrz – 17 V 1945, Rudna Wielka), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1935/36 – 1938/39, kl. I – III), żołnierz ZWZ-AK, podczas akcji „Burza” dowodził plutonem dywersyjnym, dowódca grupy uderzeniowej podczas próby uwolnienia więźniów Zamku Rzeszowskiego (7/8 X 1944), działacz NIE i DSZ, zginął podczas obławy, uwieczniony na tablicy pamiątkowej na kościele Bernardynów  w Rzesz. (XI 1992).

Błażewski Wojciech s. Marcina (ur. 26 III 1869 Błażowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1889), nauczyciel szkół powszechnych, zastępca członka Rady Szkolnej Okręgowej w Rzesz. (1924).

Błotnicki Wojciech, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (IX 1890 – I 1891), Gimn. w N. Sączu (1894).

Błyskal Antoni, ksiądz, zastępca katechety w Gimn. w Rzesz. (IX 1876 – IV 1878).

Bochenek Maria, absolwentka UJ w Krakowie (1960), nauczycielka etatowa Szk. Podst. im. Sienkiewicza, nauczycielka  w I Lic. w Rzesz. (1949).

Bochenek Stanisława c. Józefa (8 I 1906, Rzeszów – 29 IV 1993, Rzeszów), absolwentka prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Rzesz. (1927), WKN (1936) i zaocznie UJ w Krakowie (1960), nauczycielka szkół powszechnych w powiecie Sarny (1927–39), później szkół powszechnych w powiecie rzeszowskim i Rzesz., Lic. w Strzyżowie (1951/52), Lic. w Czudcu (1952/53), I Lic. dla Pracujących w Rzesz. (1953–61), nauczycielka biologii, chemii i geografii  w I Lic. Ogólnokształcącym w Rzesz. (1961/62 – 1971/72), nauczycielka w II Lic. Ogólnokształcącym w Rzesz., 31 VIII 1972 przeszła na emeryturę, pochowana na Cmentarzu Pobicińskim w Rzesz.

Bocheński Ignacy s. Szczepana (ur. 14 XI 1889, Wolica Piaskowa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), ksiądz, katecheta w Błażowej, członek Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1929 – po 1932).

Boczar Alicja (ur. 15 VI 1939, Lublin), absolwentka Studium Nauczycielskiego  w Rzesz., nauczycielka zajęć technicznych i rysunków  w I Lic. w Rzesz. (1965/66 – 1966/67), nauczycielka Szk. Podst. Nr 5 w Rzesz. (od IX 1967).

Boczkowski Ludwik, wicedyrektor w Gimn. w Rzesz. (od 1833).

Bodurek Stanisła w (ur. 1883), zastępca nauczyciela w Gimn. w Mielcu (1908/09) i I Gimn. w Rzesz. (1909/10 – 1911/12) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, kaligrafii, nauczyciel (1912/13 – 1915/16), następnie profesor (1916/17 – XII 1918) w Gimn. w Brzozowie, profesor w Gimn. w Nowym Targu (XII 1918 – 1920/21).

Boduszyński Wojciech Józef (22 IV 1768, Rzeszów – 1832, Kraków), wychowanek rzeszowskiego kolegium, doktor medycyny (1797); praktykował we Lwowie i Przemyślu; fizyk obwodu tarnowskiego, jeden z pierwszych lekarzy, który stosował szczepienia przeciwko ospie (od 1801), profesor przy katedrze kliniki lekarskiej, medycyny wewnętrznej, sądowej i historii medycyny Uniw. Jagiellońskiego.

Bogucki Adolf (ur. 1872), absolwent Gimn. w Brodach (1892), zastępca nauczyciela w Gimn. w Stryju (1898/99) i  w Gimn. w Rzesz. (1899/1900) – uczył matematyki i fizyki, nauczyciel (1900/01 – 1901/02), następnie profesor (1902/03 – 1909/10) w Szk. Realnej w Tarnowie, profesor w II Szk. Realnej w Krakowie (1910/11 – III 1916), kierownik Gimnazjum w Kielcach (od III 1916), profesor w VII Gimn. w Krakowie i Gimn. św. Jacka w Krakowie (1919/20 – 1924/25), dyrektor Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego im. Sebaldy Münnichowej w Krakowie (1925/26).

Bogucki Michał Konstanty (22 IX 1860, Kraków – 26 X 1935, Kraków), absolwent Gimn. św. Anny w Krakowie (1880) oraz filologii klasyczneji na UJ w Krakowie (1884) i germanistyki na tejże uczelni (1889), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (IX 1884 – III 1885), w III 1885 uwolniony od obowiązków nauczycielskich celem odbycia dalszych studiów, zastępca nauczyciela w Gimn. w Bochni (1891/92 – 1895/96), nauczyciel (1896/97 – 1898/99), następnie profesor (1899/1900 – 1901/02) w Gimn. w Tarnowie, profesor w: IV Gimn. w Krakowie (1902/03 – 1910/11), Gimn. św. Anny w Krakowie (1911/12 – 1928/29) i Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1906/07 – 1908/09), wykładowca historii dramatu w Miejskiej Szkole Dramatycznej w Krakowie, współpracownik i doradca filologiczny Akademickiego Koła Artystycznego Dramatu Klasycznego UJ  w Krakowie (1905–25), członek Komisji Filologicznej Akademii Umiejętności  w Krakowie (od 1914), zastępca profesora na Uniwersytecie w Wilnie (1819–21).

Bogusławski Józef Kalasanty (9 XII 1774 – 1819, Wilno), wychowanek rzeszowskiego kolegium, dziekan i profesor teologii moralnej i dogmatycznej Uniw. Wileńskiego, wydawca, poeta – tworzył wiersze okolicznościowe, pisał mowy okazjonalne, m.in. dla posłów.

Bojarski Michał, absolwent Gimn.  w Tarnowie (1894), zastępca nauczyciela w: V Gimn. we Lwowie (1898/99), Gimn. w Jarosławiu (IX 1899 – III 1900) i  w Gimn. w Rzesz. (III 1900 – X 1901) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela w: Gimn w Drohobyczu (XI 1901 – I 1902), Gimn. w Samborze (I 1902 – 1903/04) i II Gimn. w Rzesz. (1904/05).

Bojdecki Alojzy Antoni s. Karola (17 V 1876, Rzeszów – 20 XII 1936, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1895), notariusz, prezes sądu okręgowego, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1927–32), wiceburmistrz Jasła.

Bolek Adolf (ur. 1883, Przyborów), absolwent Gimn. w Bochni (1904), zastępca nauczyciela w: I Gimn. w Rzesz. (IX 1910 – XII 1911), Prywatnym Gimn. Polskim w Zbarażu (XII 1911 – VIII 1913, był wówczas urlopowany z I Gimn.  w Rzesz.), Gimn. w Nowym Targu (1913/14 – 1916/17), Gimn. w Mielcu (IX 1917 – I 1918), Gimn. w Sokalu (formalnie I – VI 1918), nauczyciel (1919/20), następnie profesor (1920/21 – 1924/25)  w I Gimn. w Tarnowie, wykładowca  w Wyższej Szk. Handlowej w Warszawie (1925).

Bolesławowicz-Fornal Marian Zygmunt s. Zygmunta (6 VIII 1890, Rzeszów – 9 I 1980, Londyn), absolwent I Gimn. (1912), członek niepodległościowych organizacji Teka-Zarzewie, Związku Walki Czynnej (1910), Związku Strzeleckiego (1912), żołnierz Legionów, wojny polsko-bolszewickiej, wojny obronnej 1939 r., Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, generał brygady, odznaczony m.in. Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Orderem Polonia Restituta Komandoria z Gwiazdą, gen. brygady (1962).

Bomba Antoni (25 I 1868, Budziwój – 21 II 1956, Budziwój), uczeń rzeszowskiego gimn. (1880/81 – 1882/83, kl. I – III), działacz ruchu ludowego: Stronnictwo Chrześcijańsko-Ludowe, Polskie Stronnictwo Ludowe, Polskie Stronnictwo Ludowe - Lewica (członek Rady Naczelnej od 1914), Stronnictwo Chłopskie, Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej „Samopomoc”, poseł do parlamentu austriackiego (wybierany w latach 1900, 1907 i 1911), publicysta, rolnik, działacz Organizacji Obrony Narodowej (od 1914), komisarz Polskiej Komisji Likwidacyjnej na powiat rzeszowski (1918), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1903–28), członek Wydziału Powiatowego (1903–19), członek Wojewódzkiej Rady Narodowej  w Rzesz. (1944).

Bomba Mieczysła w Tadeusz s. Antoniego (1 I 1906, Budziwój – 9 VI 2008), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1925) i UJK we Lwowie, działacz Komunistycznego Związku Młodzieży (od 1923), Komunistycznej Partii Polski, Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich w Rzesz. (poł. lat 20-tych), więzień polityczny okresu sanacyjnego, więzień obozu koncentracyjnego  w Sachsenhausen (1943–45), działacz Polskiej Partii Robotniczej (1945–48) i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (po 1948).

Bomba Wiesła w (ur. 29 XI 1930, Rzeszów), absolwent Technikum Admin.-Gospod. w Rzesz. (1951) i Wyższej Szk. Wychowania Fizycznego we Wrocławiu (1967), nauczyciel wychowania fizycznego  w liceach ogólnokształcących w: Kolbuszowej (1954–56), Czudcu (1956–64), I Lic. w Rzesz. (1964/65 – 1973/74), II Lic. w Rzesz., Technikum Elektrycznym w Krakowie (1974–76), Szk. Chorążych Pożarnictwa w Krakowie (1976–78), wizytator Kuratorium Okręgu Szkolnego  w Rzesz. (1979), nauczyciel w Studium Wychowania Fizycznego WSP w Rzesz. (od 1979).

Borek Stanisła w (17 V 1904, Staromieście – 16 V 1971, Rzeszów), absolwent szk. powszechnej w Staromieściu, uczeń I Gimn. w Rzesz. (1915/16 – 1920/21, kl. I – V, od V 1921 prywatysta), żołnierz AK, działacz NIE, DSZ oraz WiN, zorganizował kancelarię Zarządu Okręgowego WiN Rzeszów, więzień polityczny w Rzesz., Potulicach i Wronkach (1947–53).

Borowiec Saturnin (ur. 15 II 1926, Weteranówka woj. wołyńskie), żołnierz BCh i AK, uczeń I Gimn. w Rzesz. (1944–46), absolwent Lic. w Łańcucie (1947) i Wydziału Rolno-Leśnego Uniw. Poznańskiego, pracownik naukowy Wyższej Szk. Rolniczej w Szczecinie, profesor zwyczajny (1976), autor kilkudziesięciu publikacji naukowych oraz kilku skryptów, badał m.in. chemizm wód powierzchniowych, oddziaływanie wód powierzchniowych na środowisko oraz rolę warunków przyrodniczych w kształtowaniu się struktury przestrzennej rolnictwa.

Bozowski Ludwik (zm. 27 X 1842), suplent (1835–37), następnie nauczyciel rzeczywisty (od 1837), później profesor (do 1842) w Gimn. w Rzesz.

Bozsinszky Ludwik (ur. Łańcut), uczeń rzesz. gimnazjum (kl. VI: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego, absolwent Gimn. w Przemyślu (1866).

Bożek Bronisła w s. Wojciecha (ur. 18 IV 1935, Słotowa), absolwent WSP w Opolu (1958), nauczyciel fizyki  w I Lic. w Rzesz. (1958/59 – 1963/64), nauczyciel Zespołu Szkół Gospodarczych w Rzesz. (1969–75), II Lic. w Rzesz., wizytator Kuratorium Oświaty i Wychowania w Rzesz. (od 1975).

Brach Walery (ur. 1886), absolwent Gimn. w Tarnowie (1907), zastępca nauczyciela w Gimn. w Samborze (1912/13),nauczyciel w Państwowym Gimn. w Brze- żanach (1925/26 – 1927/28), profesor  w I Gimn. w Rzesz. (1928/29 – 1929/30) – uczył jęz. łacińskiego, profesor w II Gimn. w Rzesz. (1929/30) i  w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1929/30), kierownik Prywatnego Gimn. w Borszczowej (1930/31 – 1932/33), profesor  w Gimn. w Drohobyczu (1933/34 – 1938/39).

Brajer Józef, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1861/62).

Brochwicz-Lewiński Stanisław, nauczyciel etatowy w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (IX 1947 – XII 1948) – uczył jęz. polskiego, historii i zagadnień społeczno-wychowawczych, nauczyciel w II Państwowej Szk. Ogólnokształcącej Stopnia Licealnego (od XI 1948).

Brodacki Jan (6 II 1882, Wysoka pow. Rzeszów – 24 III 1943, Kraków), uczeń rzeszowskiego gimn., prawnik, absolwent prawa na Uniwersytecie Łódzkim, działacz PSL „Piast” (1914–31) – członek Rady Naczelnej, działacz SL (od 1931), członek Naczelnego Komitetu Wykonawczego SL, redaktor naczelny „Piasta” (1928–33); poseł na Sejm przez trzy kadencje (1922–35), bliski współpracownik Wincentego Witosa.

Brossman Jerzy, ksiądz, nauczyciel religii  w Gimn. w Rzesz. (1807/08).

Brück Samuel s. Rubina (ur. 13 VIII 1863, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1883), doktor medycyny, lekarz  w Rzesz.

Brycki Bronisła w (ur. 1885), absolwent Gimn. w Złoczowie (1903), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Stryju (do 1908/09), Gimn. w Jarosławiu (1909/10) i  w I Gimn.  w Rzesz. (1910/11 – 1911/12) – uczył historii i geografii, matematyki, fizyki, historii naturalnej, zastępca nauczyciela (1912/13 – 1913/14), następnie nauczyciel (1914), później profesor (1915/16 – 1922/23) w Gimn. w Złoczowie, internowany przez Ukraińców podczas walk o Galicję Wschodnią (I – V 1919), profesor Państwowego Gimn. im. M. Kopernika we Lwowie (od 1923/24).

Brydak Edward ps. „Andrzej”, „Korab”, „Stefan” (27 I 1901, Staromieście – 9 VI 1978, Rzeszów), uczeń I Gimn. (1912/13 – V 1916, kl. I – IV) i II Gimn. oraz Szk. Handlowej w Rzesz., uczestnik: akcji rozbrajania wojsk austriackich (1918), walk o Lwów (1918), wojny polsko-bolszewickiej (1919–20); sędzia w Sądzie Grodzkim w Rzesz. (od 1931), prezes Zarządu Koła i Zarządu Okręgu TSL  w Rzesz., komendant obwodu Służby Zwycięstwu Polski  w Rzesz. (1939), zastępca komendanta obwodu ZWZ Rzeszów (1940), komendant Obwodu ZWZ (1941), później AK (1942–44), zastępca komendanta Inspektoratu AK Rzeszów (1944), więzień polityczny (1944–45), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Brydak Wojsła w Antoni (ur. 18 I 1942, Kraków), absolwent I Lic. w Rzesz. (1959), studiował w PWSM w Sopocie i PWST w Warszawie, pracownik redakcji muzycznej PR w Gdańsku (1966–74), kierownik literacki Teatru Muzycznego  w Gdyni (1979–83), pracownik teatru koszalińskiego (1983–86), autor kilku sztuk teatralnych, publicysta, redaktor naczelny „Rocznika Sopockiego” (od 1995), tłumacz.

Bryg-Hirska Józefa c. Władysława (ur. 21 III 1938, Jarosław), absolwentka I Lic. Ogóln. dla Pracujących w Przemyślu (1959), Studium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1961) i WSP w Rzesz. (1973 zaocznie), nauczycielka szkół podstawowych w Rzesz. (1961–74): nr 13, 10 i 6, nauczycielka jęz. polskiego  w I Lic.  w Rzesz. (1974/75 – 1988/89), członek Wojewódzkiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego  w Rzesz.

Bryliński Ludwik (ur. 1854, Lwów), zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Jacka  w Krakowie (1884/85), Gimn. w Rzesz. (1885/86 – 1888/89), Gimn. w Przemyślu (1889/90 – 1891/92), ponownie w Gimn. w Rzesz. (1892/93 – 1895/96) – uczył jęz. polskiego, matematyki, historii naturalnej, nauczyciel (1896/97), następnie profesor (1897/98 – po 1921) w Szk. Realnej  w Stanisławowie.

Bryliński Maksymilian Włodzimierz  s. Włodzimierza (ur. 14 X 1891, Tarnopol), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), literat ukraiński.

Brzeziński Karol (1827, Lipnik pod Białą – 28 V 1914, Kraków), uczęszczał do gimnazjów  w Bochni i Tarnowie, absolwent Gimn. w Tarnowie i Uniwersytetu Lwowskiego, członek Gwardii Narodowej we Lwowie (1848), zastępca nauczyciela w Gimn. w Przemyślu (1851/52), nauczyciel w Gimnazjum w Rzeszowie (1859/60), zastępca dyrektora Gimn.  w Rzesz. (5 XI 1871 – 11 VIII 1872), profesor w Gimn. św. Jacka (1872/73 – VI 1883), zastępca dyrektora Gimn. św. Jacka w Krakowie (1875/76, IX 1875 – III 1876 i IV – VI 1880), kierownik III Gimn. w Krakowie (1883/84), dyrektor tegoż gimn. (1884/85 – IV 1889), w IV 1890 przeniesiony w stały stan spoczynku i nagrodzony krzyżem kawalerskim Orderu Franciszka Józefa.

Brzeżański Józef, nauczyciel Szk. Podst. nr 1 (do VIII 1972), nauczyciel urlopowany I Lic. w Rzesz. (1972/73) celem pełnienia funkcji dyrektora Ośrodka Usług Pedagogicznych i Socjalnych  w Rzesz., dyrektor Zbiorczej Szk. Gminnej w Boguchwale.

Brzęk Antoni Teofil s. Marcina (1 I 1891, Błażowa – 13 II 1976, Nowy York), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1909), ekonomista, prawnik, żołnierz Legionów, pracownik Ministerstwa Spra w Zagranicznych (od 1919), sekretarz generalny Konsulatu RP (1922–40) w Nowym Yorku i Chicago, autor artykułów dotyczących wychodźstwa polskiego  w prasie polonijnej.

Brzuza Jan s. Franciszka (7 II 1884, Głogów Młp. – III 1961, Nowy Sącz), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1904), naczelnik Wydziału Instrukcyjnego  w Ministerstwie Skarbu, współzałożyciel Banku Polskiego i Powszechnej Kasy Oszczędności, podpisał protokół w sprawie nadużyć finansowych ministra skarbu Gabriela Czechowicza (1931).

Buchała Stanisła w (ur. 1877), zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (1904/05) i  w I Gimn. w Rzesz. (1905/06) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i greckiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Jarosławiu (1906/07 – 1918/19).

Buda Kazimiera (ur. 1 I 1941, Nosówka), absolwentka AWF, uczyła wychowania fizycznego  w I Lic. w Rzesz. (1967/68 – 1969/70).

Budzianowski Marian Antoni Ferdynand (20 XI 1919, Lwów – 1978), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1939), sędzia Sądu Najwyższego.

Budzynowski Włodzimierz, s. Sabina (12 II 1864, Przeworsk – 28 XII 1933, Lwów), absolwent Gimn. w Przemyślu (1882), pedagog, muzyk, kompozytor, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Samborze (1891/92 – 1898/99) i II Gimn.  w Przemyślu (1899/1900 – 1900/01), zastępca nauczyciela (1901/02 – 1906/07), następnie nauczyciel (1907/08 – 1909/10), później profesor (1910/11 – 1926/27)  w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, greckiego, łacińskiego, niemieckiego, ukraińskiego i muzyki, profesor w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1916/17 – 1926/27) – uczył śpiewu i skrzypiec, profesor w II Gimn. w Rzesz. (1916/17 – 1918/19) – uczył jęz. łacińskiego i niemieckiego, profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1925/26 – 1929/30) – uczył śpiewu, kierownik tegoż gimn. (IX 1927– VIII 1930), w VIII 1927 przeniesiony w stan spoczynku, na emeryturze działacz Tow. Prywatnego Gimn. Żeńskiego  w Rzesz. (IX 1927 – VIII 1930) i kierownik Gimn. Żeńskiego, doprowadził do zaadoptowania i rozbudowy budynku dla tegoż gimn. oraz do zagospodarowania placu wokół niego, działacz Tow. Muzycznego „Lutnia” (od 1904), prezes (1927–31), nauczyciel gry na skrzypcach i na harmonii, kompozytor, w 1932 przeniósł się do Lwowa.

Bugno Mikołaj (7 XII 1810, Gorlice – 16 X 1886, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimn. (1826–30, kl. I – IV), uczestnik powstania listopadowego (od III 1831), pomocnik nauczyciela w Tarnowie (od 1834), zastępca nauczyciela w Bochni (do 1838), nauczyciel w Padwi (1838–43), Białej, Kętach i Tarnowie, dyrektor Szk. Głównej w Rzesz. (ok. 1843 – 1856), kierownik szk. trywialnej dla dziewcząt w Rzesz. (1856–75), autor Gramatyki polskiej dla Niemców (7 wydań) i kilku broszur, przetłumaczył i zaadoptował podręcznik Mezlera Przewodnik po praktycznej nauce stylu (Rzeszów 1870), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1867–70), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Bujniewicz Zbignie w Antoni s. Stefana (ur. 27 V 1917 Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1935), pracownik naukowy Instytutu Inżynierii Sanitarnej i Ochrony Środowiska Politechniki Krakowskiej.

Bukała Krzysztof (ur. 4 IV 1936, Rzeszów), absolwent SP nr 1 w Rzesz., uczeń kl. VIII i IX I Lic. w Rzesz., absolwent Lic. Sztuk Pięknych w Sędziszowie Młp. (1956) i ASP w Krakowie (1962), artysta, rzeźbiarz, medalier, metaloplastyk, grafik, rysownik, konserwator dzieł sztuki (kamień, metal), menedżer i animator kultury, działacz związkowy oraz społeczny, pracownik BWA w Rzesz. (1963–74), członek ZPAP w Rzesz. (od 1963), członek Zarządu Okręgu ZPAP (1980–83), działacz „Solidarności”, współpracownik środowisk opozycyjnych; w twórczości jego dominuje tematyka religijna, na podstawie fotografii odrestaurował posąg Euterpe na klatce schodowej w I Lic.  w Rzesz. (1987).

Bulichowski Stanisła w Paweł (ur. 18 I 1876, Tarnowiec), absolwent rzeszowskiego gimn. (1895), ksiądz, proboszcz  w Pantalowicach, członek Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1913–1932).

Buniak Andrzej, nauczyciel tymczasowy w I Lic. i Gimn. w Rzesz. (IX 1946 – VIII 1947) przydzielony do administracji szkolnej jako p.o. podreferendarza KOS.

Bunikiewicz Witold Kazimierz (ur. 21 VII 1883, Dobrków – 1946)), absolwent rzeszowskiego gimn. (1904), zastępca nauczyciela w VII Gimn. we Lwowie (1910/11 – 1912/13), VIII Gimn. we Lwowie (1910/11 – 1911/12) i  w VI Gimn. we Lwowie (1913/14), żołnierz I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, tłumacz, literat, autor m.in. powieści Życie w kolorach (1936), ukazującej szkołę galicyjską na przełomie stuleci.

Burattini Tytus L. K. (1666–1714), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, pedagog, autor podręcznika Latina selecta (1700).

Bursztyński Włodzimierz, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1902/03 – 1903/04) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego i niemieckiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Jarosławiu (IX 1904 – I 1906) i  w Filii V Gimn. we Lwowie (od I 1906).

Bury Andrzej s. Antoniego (ur. 22 IV 1890, Jawornik Polski), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1913), nauczyciel szk. powszechnej w Słocinie, kierownik Szk. im. Sienkiewicza w Rzesz. (III – VIII 1940), kierownik Szk. im. Konopnickiej w Rzesz. (od IX 1940), nauczyciel tajnego nauczania.

Bury Kazimierz (ur. 1 V 1919, Jawornik Polski), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1944/45 – II klasa), ranny podczas walk w pod Nowym Targiem (1945).

Butkowski Mikołaj, nauczyciel w: Gimn. w Tarnobrzegu (do VIII 1930) i  w I Gimn. w Rzesz. (1930/31 – 1932/33), urlopowany celem pełnienia czynności referenta  w Kuratorium, profesor w Gimn. w Drohobyczu (VI 1933) i  w III Gimn. w Stanisławowie (1933/34 – 1934/35).

Butrymowicz Bogusła w Józef s. Wojciecha (17 III 1872, Kolbuszowa – 26 II 1956, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1892), studiował germanistykę na Uniwersytecie w Wiedniu (1892/93) oraz filologię klasyczną i historię literatury na UJ w Krakowie (1893–96), zastępca nauczyciela w Gimn. św. Jacka Krakowie (I 1899 – 1902/03) i  w Gimn. w Bochni (1903/04 – II 1905), nauczyciel w I Gimn. w Tarnowie (II 1905 – 1908/09)), nauczyciel V Gimn. w Krakowie (IX 1909 – I 1911), profesor tegoż gimn. (I 1911 – 1913/14, 1915/16 – 1933/34)), nauczyciel (1909/10), następnie profesor (1910/11)  w Prywatnej Średniej Szk. Żeńskiej  w Krakowie, poeta; w okresie Młodej Polski związany ze środowiskiem literackim Krakowa, swoje wiersze publikował w czasopismach „Życie”, „Maski”, „Młodość”, „Krytyka”, „Nasz kraj”, „Widnokręgi”, „Museion”, opublikował dwa tomy poezji – PoezjeZa słońcem, jego wiersz Białe łabędzie potraktowany został jako manifest modernizmu, wydał też Historię literatury polskiej w zarysie, filolog klasyczny, historyk literatury, tłumacz dzieł literackich z języków: niemieckiego, angielskiego, rosyjskiego, szczególnie zasłynął jako tłumacz dramatów antycznych (głównie komedii Arystofanesa i tragedii Eurypidesa), współpracownik Komisji Filologicznej Akademii Umiejętności  w Krakowie (od 1913); od 2008 patron pracowni języka łacińskiego (nr 12) w I Lic.  w Rzesz.

 

C

Całczyński Jan Karol s. Karola (13 XII 1844, Łańcut – 8 VI 1913, Lwów), powstaniec 1863 r., absolwent Gimn.  w Rzesz. (1868) i Uniw. we Lwowie (1871), zastępca nauczyciela w: Gimn.  w Rzesz. (1871/72), Gimn. w Brodach (1878/79), Gimn. w Tarnopolu (1884/85) i Gimn. w Złoczowie (1885/86), nauczyciel w Gimn. w Sanoku (1886/87 – 1887/88) i  w Gimn. w Jaśle, profesor  w I Gimn. w Rzesz. (1890/91 – 1909/10) – uczył jęz. polskiego, propedeutyki filozofii, historii, geografii, historii kraju rodzinnego, w VIII 1910 przeniesiony w stan spoczynku, organizator i pierwszy dyrektor Gimn. Realnego  w Leżajsku (IX 1912 – I 1913), autor m.in. publikacji Jak powinna wyglądać nowoczesna szkoła średnia, Rzeszów 1900.

Caroli (Karoli) Jerzy (1739, Warszawa – 1825), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, pedagog, tłumacz klasyków łacińskich.

Cavanna Jan, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (1903/04) – uczył historii naturalnej.

Cena Zofia (20 XI 1937, Tuczempy – VIII 2008), absolwentka SN w Rzesz. i WSP w Rzesz. (1968), nauczycielka fizyki  w I Lic. w Rzesz. (1967/68 – 1974/75) i Szk. Podst. nr 8 (od 1975/76).

Cetnarowski Edward Wiktor, s. Piotra (3 X 1877, Rzeszów – 3 IX 1933, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1895), doktor medycyny, działacz sportowy, prezes Klubu Sportowego Cracovia (1919–32), współzałożyciel i pierwszy prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej (1919–28), prezes honorowy PZPN (1928–33), współzałożyciel „Przeglądu Sportowego” (1921).

Cetnarowski Piotr (29 I 1844, Jasło – 9 XI 1899, Kraków) zastępca nauczyciela (1872/73 – 1882/83), następnie nauczyciel (1883/84 – 1885/86), później profesor (1886/87 – I 1895) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, matematyki, profesor  w Gimn. św. Jacka w Krakowie ( I 1895 – XI 1899).

Chet (du) Maria Franciszek, starosta i dyrektor rzesz. gimnazjum (XII 1817 – VII 1819), konsul w Warszawie (od VII 1819).

Chłodnicki Władysła w s. Stanisława (ur. 23 I 1925, Grodno), absolwent I Gimn. i Lic. (1946), dyrektor Uniw. Ludowego we Wzdowie k. Brzozowa, członek Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Wiejskiej w Rzesz.

Chmaj Ludwik s. Marii (15 II 1888, Głogów – 22 X 1959, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1908), historyk filozofii i wychowania, profesor w Gimn. św. Anny w Krakowie (1920/21 – 1927/28), profesor pedagogiki na Uniwersytecie im. Stefana Batorego  w Wilnie (1938–39), w okresie okupacji członek Wileńskiej Delegatury Rządu RP oraz nauczyciel tajnych kompletów  w zakresie szkoły wyższej i średniej, więzień Łubianki i Butyrek, odbył karę 10 lat pracy przymusowej w ZSRR, członek Polskiej Akademii Umiejętności, później Polskiej Akademii Nauk, najcenniejsza jego publikacja to Prądy i kierunki pedagogiki współczesnej (1938, 1962).

Chmaj Marcin s. Marii (ur. 4 I 1890, Głogów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), budowniczy dróg i mostów, autor pragmatycznych publikacji.

Chmielnikowski (Lampart) Jan s. Antoniego (21 V 1868, Chmielnik – 16 XII 1946, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1888) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1892), ksiądz, działacz samorządowy, pomocniczy katecheta (1894/95 – 1902/03), następnie katecheta (1903/04) w I Gimn. w Rzesz., prefekt bursy gimnazjalnej (1894/95 – 1903/04), współzałożyciel rzeszowskiego Koła Księży Katechetów, etatowy katecheta II Gimn. (1904/05 – 1928/29), we IX 1929 przeniesiony w stan spoczynku, katecheta Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Rzesz. (1905/06 – 1935/36), Prywatnej Szk. Handlowej  w Rzesz. (1931–32), Prywatnego Gimn. Żeńskiego  w Rzesz. (1928/29 – 1938/39), członek: Rady Miejskiej w Rzesz. (1919–25 i 1927–34), Rady Powiatowej w Rzesz. (1919–28) i Tymczasowego Zarządu Powiatowego (1930–33), przewodniczący Rady Komunalnej Kasy Oszczędności Miasta Rzeszowa (1928–38), zastępca prezesa Tow. Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego (1926/27 – 1931/32), członek Wydziału Tow. Szk. Ludowej w Rzesz. (od 1920), członek Tow. Bursy Gimnazjalnej (1913–32), członek Tow. Prywatnego Gimn. Żeńskiego  w Rzesz. (1930/31 – 1936/37), członek Komitetu Budowy Pomnika płk. Leopolda Lisa-Kuli (1927–32), członek Komitetu Wmurowania Tablicy Poległym Uczniom II Gimn. (1926–27), moderator kół Sodalicji Mariańskiej.

Chmiołek Jan (zm. 12 XII 1902, Drohobycz), zastępca nauczyciela w rzeszowskim gimn. (1877/78 – 1879/80) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Jacka w Krakowie (1881/82), Gimn. św. Anny w Krakowie (1882/83), III Gimn.  w Krakowie (1883/84 – 1890/91), Gimn. w Tarnowie (1891/92 – 1892/93), Seminarium Nauczycielskim w Tarnowie (1892/93), nauczyciel (1893/94 – 1895/96), następnie profesor (1896/97 – XII 1902 Gimn. w Drohobyczu.

Chmura Izydor, nauczyciel geografii  i historii  w rzesz. gimnazjum 1811 – VIII 1813), lektor rzesz. konwentu oo. Bernardynów, później prowincjał.

Chmurowicz Józef s. Jana (18 I 1889 Rymanów – 1940, Lesko), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1908) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1912), wikariusz  w Chyrowie, Turce, Jasieniu, Koczanowie-Stryju, Kraczkowej, Sanoku, aresztowany przez NKWD (1940), zmarł w więzieniu w Lesku.

Chołowiecki Leonard, absolwent z wyróżnieniem Gimn. w Stanisławowie (1879), zastępca nauczyciela w Gimn.  w Tarnopolu (1885/86 – I 1887) i  w Gimn. w Rzesz. (I 1887 – X 1891) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, w X 1891 uwolniony od obowiązków nauczycielskich.

Chorąży Ferdynand (25 VII 1838 Tarnopol – 8 X 1887, Brzeżany), uczęszczał do Gimn. w Buczaczu i Gimn. w Stanisławowie, absolwent Gimn. w Stanisławowie, studiował na UJ w Krakowie i Uniwersytecie Lwowskim, zastępca nauczyciela  w II Gimn. w Krakowie (1863/64 – 1871/72), Gimn. w Rzesz. (1872/73 – 1873/74), zastępca nauczyciela (1874/75), następnie nauczyciel (1875/76) w Szkole Realnej w Krakowie, nauczyciel (X 1876 – 1881/82), następnie profesor (1882/83 – X 1887) w Gimn. w Brzeżanach, prezes Oddziału (Filii) Tow. Pedagoficznego  w Brzeżanach (1876/77).

Chorzępa Michał (10 I 1926, Nienadówka – 20 XI 1993, Kraków), absolwent Szkoły Podstawowej w Krasnem (1939), uczęszczał do I Gimn. w Rzesz. (1944/45 – 1945/46), słuchacz Prywatnego Liceum Księży Misjonarzy w Krakowie (1946–48), filozofii i teologii  w Instytucie Teologicznym w Stradomiu (1947–53), magister teologii (UJ Kraków 1952), ksiądz (1952), ekonom Wyższego Seminarium Duchownego  w Gorzowie Wielkopolskim (1953–58), kapelan w Szpitalu Miejskim w Gorzowie (1953–58), nauczyciel religii  w Liceum Pedagogiczmym, Technikum Gastronomicznym i Zasadniczej Szkole Gospodarczej w Gorzowie (1956–58), wykładowca historii Kościoła, patrologii i misjologii  w Seminarium Duchownym w Gościkowie-Paradyżu (1958–73), wikariusz  w parafii św. Anny w Jordanowie (1962–64), proboszcz  w tejże parafii (1864–71), pracował w duszpasterstwie przy parafii św. Krzyża w Warszawie (1973–81), wykładowca historii Kościoła i misjologii  w Instytucie Teologicznym na Stradomiu (od 1981), wydawca „Roczników Wincentyńskich” (od 1981), wydawca czasopisma „Niepokalana” dla Stowarzyszenia Dzieci Maryi, redaktor „Studio w Józefologicznych”, zmarł na raka mózgu.

Chrapczyński Leon (ur. 1885), zastępca nauczyciela w: I Gimn. w Rzesz. (1909/10) i Gimn. w Samborze (1910/11 – 1911/12), zastępca nauczyciela (1912/13 – 1917/18), następnie nauczyciel (1918/19), później profesor (1919/20 – 1925/26)  w Prywatnym (później Państwowym) Gimn. Realnym w Białej, dyrektor tejże szkoły (od 1925/26), dr filozofii, przewodniczący koła Nauczycieli Szkół Wyższych i Średnich w Białej (od 1920).

Chróścikowski Samuel Gaspar (10 I 1730, Piaski na Ziemi Chełmskiej – 16 X 1799), uczeń rzeszowskiego kolegium, pedagog, pisarz, filozof, matematyk, fizyk, autor pierwszego podręcznika fizyki  w języku polskim Fizyka doświadczeniem potwierdzona (1764) oraz podręczników  i prac z zakresu nauki moralnej, filozofii  i prawa naturalnego.

Chróściński Izydor (29 IX 1739, Podoliniec – 18 III 1811, Tarnów), uczył się  w Podolińcu i Sopron, absolwent Uniwersytetu w Koszycach, ksiądz (1774), pijar, uczył w kolegiach w Podolińcu (do 1767), Międzyrzeczu Koreckim (1767), Górze Kalwarii (1768-69), Szczuczynie (1771-73), Chełmie (1774), Rzeszowie (1775), Łukowie (1776), Międzyrzeczu (1777-79), Warce (1780), Rzeszowie (1781), prefekt gimnazjum pijarskiego  w Złoczowie (1782-84), pierwszy prefekr Gimn. w Tarnowie (1784 – 1811), autor kroniki tarnowskiego gimn. za lata 1784-94.

Chrzan Bronisła w s. Jana (20 VII 1897, Laskówka – 1976), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1921), działacz konspiracyjnego Okręgowego Biura Szkolnego  w Krakowie, redaktor Materiałów do dziejów oświaty w okresie okupacji hitlerowskiej 1939–1945 wydanych w Rocznikach Komisji Nauk Pedagogicznych PAN Oddział Kraków.

Chyc Franciszek (14 VIII 1884, Zakopane – 14 III 1951 Rzeszów), absolwent Gimn. św. Anny w Krakowie (1904), praktykant  w Gimn. św. Anny w Krakowie (1910/11), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1912/13 – 1918/19), następnie nauczyciel w tejże szk. (IX 1919 – XII 1920), później profesor (1949/50 – II 1951) – uczył matematyki, fizyki i jęz. niemieckiego, nauczyciel matematyki  w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1913/14, 1919/20 – 1935/36), nauczyciel matematyki i fizyki  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1918/19 – 1926/27), nauczyciel (1919/20 – 1928/29), następnie profesor (1929/30 – 1938/39 i po 1944) w II Gimn. i Lic. w Rzesz. – uczył matematyki, fizyki i chemii, w okresie okupacji uczył w Szk. Handlowej w Rzesz., członek Komisji Rewizyjnej Tow. Prywatnego Gimn. Żeńskiego  w Rzesz. (1930/31 – 1935/36), sekretarz Zarządu Tow. Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Rzesz. (1926/27 – 1931/32), uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej (VIII 1914 – 1918), nauczyciel tajnego nauczania (1942–44).

Ciasnocha Józef s. Andrzeja (6 III 1855, Łąka – 4 IV 1927 Gniewczyna), absolwent rzeszowskiego gimn. (1875), ksiądz, proboszcz  w Gniewczynie ( w latach 20-tych), członek Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1913–27).

Cibicka Katarzyna (ur. 22 XI 1931, Baligród pow. Lesko), absolwentka Wydziału Humanistycznego WSP w Krakowie (1973), nauczycielka jęz. polskiego  w II Gimn. w Rzesz., w 1984 przeszła na emeryturę, nauczycielka-bibliotekarka i nauczycielka jęz. polskiego  w I Lic. Ogólnokształcącym w Rzesz. (IX 1989 – VIII 1991), działaczka rzeszowskich struktur NSZZ „Solidarność” (od 1980).

Ciepanowski Zygmunt, nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1871/72).

Ciepielowski Władysła w (1902 – 1940, Katyń), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1913/14 i 1915/16, kl. I – II), żołnierz Legionów, jeden z dowódców Straży Bezpieczeństwa w Sokołowie Młp. (XI 1918), kpt. (1924), później mjr (1933), następnie podpułkownik 17 pułku piechoty, członek Komitetu Budowy Pomnika ś.p. płka Leopolda Lisa-Kuli (1927–32), członek Komitetu Uczczenia Poległych Profesorów i Ucz-niów II Gimn. w Rzesz. (1927), wiceprezes rzesz. oddziału Związku Legionistów (od 1933), delegat na zjazdy okręgowe tego stowarzyszenia, autor Zarysu historii wojennej 17-go pułku piechoty (1929), uczestnik kampanii wrześniowej, zamordowany w Katyniu, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Cierpiał Henryk Tadeusz s. Władysława (ur. 28 IV 1940, Strzyżów), absolwent Lic. w Strzyżowie (1958), studiował na Uniw. Wrocławskim, absolwent Uniw.  w Poznaniu (1969), nauczyciel w: Zespole Szkół Gospodarczych w Rzesz. (1966–70), IV Lic. w Rzesz. (1966–70), WSP  w Rzesz. (1976/77), nauczyciel jęz. niemieckiego  w I Lic. w Rzesz. (1977/78 – 2004/2005), wizytator Kuratorium Oświaty i Wychowania w Rzesz. (1978–81), nauczyciel metodyk (1981–88).

Cieśla Tadeusz Juda s. Jana (31 VII 1919, Białoboki pow. Przeworsk – 9 VII 1952, Mokotów), uczeń I Gimn. w Jarosławiu (1930/31– 1934/35, kl. I – V) i I Gimn.  w Rzesz. (1935/36 – 1937/38, kl. V – VIII, absolwent I Gimn. (1938), żołnierz kampanii wrześniowej w armii „Karpaty”, kurier na granicy słowackiej (1939/40), więzień Auschwitz (1940–44), Flosenburga i Letimeritz (do IV 1945), organizator przerzutu patriotów polskich na Zachód (1945–48), kurier sekcji wywiadowczej II Korpusu Polskiego (1946–48), kierownik Biura Planowania w Monachium (1948–49), organizator siatki kurierskiej utworzonej celem utrzymania stałej łączności emigracji z krajem (1949), więzień aresztu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego  w Warszawie (od 1949), skazany przez Sąd Rejonowy w Warszawie na karę śmierci (21 XII 1950), rozstrzelany  w więzieniu w Mokotowie, uwieczniony na tablicy pamiątkowej umieszczonej na parterze w budynku I Lic. w Rzesz. (XI 1998), ufundowanej przez Zarząd Oddziału Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Rzesz. i Tow. Opieki nad Oświęcimiem.

Cieślik Józef s. Jakuba (ur. 31 X 1881, Sokołów Młp.), absolwent rzeszowskiego gimn. (1900) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz, katecheta szkół powszechnych w Szebniach i  w Rzesz., proboszcz  w Grabownicy, organizator wycieczek krajoznawczych z młodzieżą I Gimn. w Rzesz. i Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz., współpracownik Związku Kształcącej Młodzieży w Sokołowie, moderator Sodalicji Panów  w Rzesz. (do 1930).

Cieśliński Jan (ur. 30 I 1839, Czudec), absolwent rzesz. gimnazjum (1861), ksiądz, zastępca katechety w Gimn. w Nowym Sączu (1866–74) i Gimn. w Rzesz. (1878/79 – 1882/83).

Ciliński Leon, (ur. 12 I 1852, Drohobycz), absolwent Gimn. w Drohobyczu (1872), zastępca nauczyciela w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1877/78), IV Gimn. we Lwowie (1878/79 – 1880/81), Gimn. w Kołomyi (1881/82 – III 1887), II Gimn. we Lwowie (IV 1887 – 1888/89), Gimn. w Rzesz. (VII – X 1889), Szk. Realnej w Jarosławiu (X 1889 – VI 1890), Gimn. w Jarosławiu (1890/91), w VII 1891 uwolniony od obowiązków nauczycielskich w Jarosławiu, zastępca nauczyciela w V Gimn. we Lwowie (1896/97 – 1898/99), nauczyciel (1899/1900 – I 1901), następnie profesor (I 1901 – 1908/09) w Gimn. w Stanisławowie (od 1905 szkołę nazywano I Gimn.  w Stanisławowie), na emeryturze kierownik Gimn. Koedukacyjnego  w Kolbuszowej (1 I – 30 VI 1918), założyciel i pierwszy dyrektor Gimn. Koedukacyjnego im. Marszałka Badeniego  w Radziechowie (1922/23), dyrektor Pryw. Gimn. Koedukacyjnego  w Dolinie (przed 1924).

Cios Henryk ps. „Nurt” (1 VI 1919, Siedliska – 1990), jako uczeń pod kierunkiem dyrektora Adamowskiego wykonał spis maturzystów I Gimn. za lata 1896–1899 i 1908–1913, absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1939) oraz Wydziału Prawa UJ w Krakowie, żołnierz ZWZ-AK, prowadził tajne nauczanie w Siedliskach, radca prawny, przewodniczący Zjazdu Wychowanków z 1939 z okazji 50-lecia matury w 1989, na którym zgłosił projekt ufundowania Tablicy Pamięci Profesorów i Uczniów Gimnazjum i Liceum im. ks. St. Konarskiego  w Rzeszowie, członek Komitetu Organizacyjnego Uroczystości Odsłonięcia i Poświęcenia Tablicy „Signum laudis proffessoribus et discipulis eius scholae defensoribus patriae” (1989–90) .

Cisek Michał s. Marcina (ur. 29 VIII 1883, Nienadówka), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1904), ksiądz prowincjał oo. Jezuitów.

Cisło Jan s. Wojciecha (7 XII 1912, Krasne – 1980), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934), studiował rolnictwo na Uniwersytecie Wileńskim (1936–39), absolwent UJ w Krakowie (1946), kierownik gospodarstwa i nauczyciel przedmiotów zawodowych w szk. spółdzielczej, pracownik związku spółdzielni rolniczych, wicedyrektor Wojewódzkiego Zarządu Rolnictwa  w Rzesz., kierownik działu produkcji roślinnej w WOPR w Boguchwale.

Cyprowska Zofia c. Józefa (ur. 12 X 1945, Bobowa), absolwentka Lic. Ogóln. w Bobowej (1963) i filologii polskiej w WSP w Rzesz. (1968), pracowała w dziale redakcji Nowin Rzeszowskich (1968–69), nauczycielka-bibliotekarka w I Lic. w Rzesz. (1969/70 – II 1977).

Cypryś Franciszek s. Michała (ur. 25 VIII 1878, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902), profesor w I Gimn.  w Stryju (do 1926/27) i II Gimn. w Rzesz. (1927/28 – 1934/35), w VI 1935 przeniesiony w stan spoczynku, prezes rzeszowskiego oddziału Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych i Średnich (1935–38).

Czabinay Daniel nauczyciel poetyki  w Gimn. w Tarnowie (ok. 1790 – 1794), nauczyciel poetyki i religii  w rzeszowskim gimn. (przed 1789 i 1794 – VII 1811), zastępca prefekta (21 VIII 1801 – 30 VII 1802, 11 II 1803 – 21 VII 1805, 29 I 1810 – 27 VII 1811).

Czach Józef (1888, Świlcza – 1957, Detroit), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1902/03 – 1903/04), absolwent II Gimn. w Rzesz. (1910), uczestnik I i II wojny światowej, więzień obozu koncentracyjnego  w Dachau, kapelan kombatantów polskich w USA.

Czajewski Władysław, nauczyciel w I Lic. w Rzesz. (1949/50) i Szk. Ogóln. Stopnia Podst. i Licealnego TPD w Rzesz. (od IX 1950), dyrektor Muzeum Zamku w Łańcucie, prezes Rzeszowskiego Towarzystwa Kultury (od 1974).

Czajkowski Michał, nauczyciel w Gimn. w Samborze (do XI 1814), profesor stylu w Gimn. w Rzesz. (XI 1814 – X 1818), profesor wyższej gramatyki i greki  w nowozałożonym Gimn. w Nowym Sączu (od X 1818).

Czapliński Jan Kazimierz s. Jana (7 X 1870, Rzeszów – 29 IX 1934, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1888) i Wydziału Prawa UJ w Krakowie (1893), służył w armii austriackiej (1893 – 1918), gen. bryg. WP (1919), członek Naczelnego Sądu Wojskowego  w Warszawie (1919–21),  w 1921 r. przeniesiony w stan spoczynku.

Czarnek Lesła w Jan (ur. 19 VIII 1916, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1926/27 – 1933/34, klasy I – VIII), absolwent Wydziału Prawa UJK we Lwowie (1939), żołnierz armii „Karpaty”, armii polskiej we Francji i I Korpusu Polskiego  w Wielkiej Brytanii.

Czarnek Marian (8 IX 1898, Nowa Grobla pow. Jarosła w – 7 VI 1967, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1911/12 – 1913/1914, kl. III – V), żołnierz Legionów (1916–17), sędzia (1927), aplikacja – Rzeszów 1924–27, po uzyskaniu aplikacji pracował w Sokołowie Młp. i Krośnie, poseł na Sejm z okręgu Sanok (1938–39).

Czechowicz Juliusz, nauczyciel rysunków  w I Gimn. w Rzesz (IX 1922), asystent rysunków  w Gimn. Sobieskiego  w Krakowie.

Czechowicz Łucyusz (Łucjusz) (zm. 11 II 1897, Lwów), zastępca nauczyciela w: Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz. (do 1886/87) i Gimn. w Rzesz. (1887/88 – 1888/89) – uczył jęz. niemieckiego, matematyki i historii naturalnej, zastępca nauczyciela w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1889/90 – I 1894), Szk. Realnej we Lwowie (I – VI 1894) i ponownie w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1894/95 – II 1897).

Czegka, profesor w Gimn. w Tarnowie (do 1794), profesor retoryki  w Gimn.  w Rzeszowie (od 1794).

Czerkawski Aleksander Włodzimierz  s. Józefa (17 II 1867, Bursztyn k. Halicza – 1913), absolwent rzeszowskiego gimn. (1885), prof. zwyczajny ekonomii politycznej UJ (1906), wykładowca ekonomii politycznej i statystyki, autor cenionych publikacji z zakresu ekonomii, statystyki  i skarbowości, współzałożyciel Szk. Nauk Politycznych w Krakowie.

Czerkawski Jan (ur. Mościska), absolwent Gimn. w Przemyślu (1866), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Rzesz. (1869/70 – 1871/72), Gimn. św. Jacka w Krakowie (1872/73) i Gimn. w Nowym Sączu (1873/74 1875/76), nauczyciel (1877/78 – 1880/81), następnie profesor (1881/82 – 1884/85) w Gimn. w Jaśle, profesor w: Gimn. w Stanisławowie (1885/86 – 1889/90), Gimn. w Kołomyi (1890/91 – 1896/97) i Gimn. w Nowym Sączu (1897/98 – 1900/01), w X 1901 przeniesiony w stan spoczynku.

Czerniakowski Zenon (ur. 1924, Borek Stary), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1938/39), absolwent Szk. Ślusarsko-Mechanicznej w Rzesz. (1943) i Lic. Mechaniki Rolnej w Łańcucie (1948) oraz Wyższej Szk. Rolniczej we Wrocławiu (1957), dyrektor Wojewódzkiej Stacji Kwarantanny i Ochrony Roślin w Rzesz. (1959–73), kierownik Zespołu Ochrony Roślin i Środowiska Rolniczego, a później Zakładu Chemizacji Produkcji Rolniczej (1989–94), pracownik naukowy Zamiejscowego Wydziału AR w Krakowie (1973–2001), później Uniw. Rzeszowskiego, doktor habilitowany (1987).

Czerny Schwarzenberg Józef (3 I 1842 – 15 I 1907, Graz), absolwent Gimn.  w Krakowie, studiował na UJ w Krakowie i  w Grazu, zastępca nauczyciela w Tarnowie (1870/71 – 1871/72), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1872/73), nauczyciel (1873/74 – 1874/75), następnie profesor (1875/76 – 1900/01) w Gimn. w Nowym Sączu.

Czeżowski Tadeusz (2 VIII 1902, Buczacz – 21 XI 1918, Lwów), uczeń I Gimn. (1916/17 – 1917/18, kl. IV – V), poległ pod Lwowem 21 XI 1918, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922) oraz na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Czosnek Franciszek s. Walentego (5 X 1899, Sokołów Młp. – VI/VII 1920, Brody), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1917), dobrze zapowiadający się malarz, żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej (1917–18), zginął w wojnie polsko-bolszewickiej.

 

D

Dachtelberg Szymon (Selig) (zm. 13 V 1876), nauczyciel religii mojżeszowej w Gimn. w Rzesz. (1857/58 – 1875/76).

Daniec Juliusz Józef Bronisła w s. Wincentego (ur. 28 X 1904, Brzozów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1922), uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, organizator i dyrektor SA „Dal” i SA „Bacutil” w Warszawie, żołnierz I Korpusu Polskiego.

Daniec Roman Wincenty Ignacy s. Wincentego (ur. 23 III 1911, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1929), adwokat w Warszawie, działacz endecki  w latach trzydziestych i podczas okupacji, zesłaniec w Donbasie (1944–47).

Daniec Stefan Jan s. Wincentego (27 XII 1906, Brzozów – 2 I 1976), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1929), żołnierz kampanii wrześniowej i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, uczestnik kampanii francuskiej 1940, walk o Tobruk w ramach Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, kampanii włoskiej, w tym bitwy pod Monte Cassino, emigrant w USA.

Danielski Jan Antoni s. Jana Kantego (13 VII 1884, Kraków – 27 IX 1948, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1904), studiował na Wydziale Prawa (1904–06) i Wydziale Filozofii (1906–09) Uniw. Jagiellońskiego, absolutorium uzyskał na Uniw. Lwowskim (1909), aplikant w I Gimn. w Rzesz. (1910/11), zastępca nauczyciela w: II Gimn. w Stanisławowie (1911/12), Prywatnym Gimn. Realnym Męskim w Strzyżowie (1912/13 – 1916/17), Gimn. w Krasnymstawie (1917/18), zastępca nauczyciela (1918/19), następnie nauczyciel (1919/20 – 1927/28), później profesor (1928/29 – 1938/39 i 1944/34 – 1947/48) w I Gimn. w Rzesz. – uczył matematyki, fizyki, historii naturalnej (przyrody, biologii), geografii, historii, jęz. niemieckiego, zastępca nauczyciela (1918/19), następnie nauczyciel (1919/20) w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. – uczył geografii, matematyki i chemii, nauczyciel (1919/20 – 1927/28), następnie profesor (1928/29 – 1932/33) w II Gimn. w Rzesz. – uczył przyrody; biolog, miłośnik genealogii i heraldyki, wraz z nauczycielem historii Ludwikiem Bieńkowskim założył muzeum szkolne w I Gimn. w Rzesz., które stało się zalążkiem Muzeum Miejskiego, opiekun Muzeum Przyrodniczego oraz wyposażonej w wiele ciekawych okazów pracowni przyrodniczej w I Gimn., opracował biogramy zasłużonych mieszkańców Rzeszowa, nie rozstawał się z notesem, w którym zapisywał informacje o absolwentach I Gimn., podczas okupacji uczył terenoznawstwa  w Szkole Handlowej w Rzesz., zmarł na skutek pobicia przez pracowników Urzędu Bezpieczeństwa.

Danielski Zygmunt, absolwent IV Gimn. we Lwowie (1893), zastępca nauczyciela w Szk. Realnej w Stanisławowie (1900/01) i Gimn. w Rzesz. (1901/02 – XII 1903) – uczył jęz. niemieckiego i historii naturalnej, w XII 1903 uwolniony od obowiązków nauczycielskich.

Dańczak Andrzej Bolesła w s. Stanisława (28 X 1901, Sokołów Młp. – 22 II 1983), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1920) i Uniw. Jagiellońskiego (historia i polonistyka 1924), uczestnik walk o granice (1918–20), nauczyciel w Gimn. i Lic. im. Kochanowskiego  w Radomiu (1924–39, 1946/47), więziony przez Niemców (1939–40), pracował w tajnym nauczaniu w Sokołowie, nauczyciel w Publicznej Szk. Zawodowej nr 1 w Krakowie (1947–69), działacz Zarządu Wojewódzkiego ZNP.

Dańczak Czesła w Bonawentura s. Stanisława (ur. 19 V 1890, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1914), dyrektor Petrolimpex.

Dańczak Gusta w s. Alojzego (25 IX 1853, Sosnowiec – 6 XI 1929), absolwent rzeszowskiego gimn. (1873), prawnik, dyrektor banku.

Dańczak Łucjan Konstanty Andrzej s. Stanisława (15 V 1900, Sokołów Młp. – 15 X 1931, Kraków), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1918), inżynier architekt – projektował m.in. willę Angermana w Boguchwale, urbanista, malarz, grafik, konserwator dzieł sztuki, działacz organizacji niepodległościowej „Zarzewie” (1912–13), żołnierz Legionów (1918) i wojny polsko-bolszewickiej, działacz plebiscytowy na Górnym Śląsku, kierownik Działu Regulacji Miasta w Urzędzie Miejskim w Częstochowie i architekt miejski  w tym mieście (1929–31).

Dańczak Stefan Wiktor s. Stanisława (26 II 1912, Kraków – 9 IX 1939, Cikowice), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1930) i Politechniki Lwowskiej (dyplom – 1939), architekt, malarz (ok. 100 prac), żołnierz 5 pułku Strzelców Podhalańskich, poległ w Cikowicach w Puszczy Niepołomickiej.

Dańczak Władysła w s. Jędrzeja (ur. 21 XI 1862, Sokołów Młp.), absolwent Gimn. w Rzesz. (1882), poczmistrz  w Sokołowie.

Darocha Jakub s. Franciszka (24 VII 1889, Sokołów Młp. – 23 V 1915, Żerniki), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1911), studiował na Wydziale Prawa Uniw. Lwowskiego, współorganizator oddziału Związku Strzeleckiego  w Sokołowie (1913), żołnierz Legionów, podporucznik, poległ w 1915 r.

Daszkiewicz Jakub s. Władysława (ur. 1 VII 1945, Słupca), absolwent Wydziału Filologicznego Uniw. A. Mickiewicza  w Poznaniu (1970), doktor nauk humanistycznych (1982), nauczyciel jęz. polskiego  w Zespole Szkół Rolniczych w Rogoźnie (1970/71 – XII 1977), nauczyciel akademicki Politechniki Rzeszowskiej, nauczyciel etyki  w I Lic. w Rzesz. (1994/95 – 1996/97).

Daszkiewicz-Kundzicz Jan Nepomucen (7 V 1796 – 1869, Łańcut), ksiądz, językoznawca, autor m.in. dwutomowej Gramatyki jęz. polskiego (Rzeszów 1846), nauczyciel Gimn. w Rzesz. (1846–48), dyrektor prowizoryczny Gimn. w Nowym Sączu (1849–51) dyrektor Gimn. w Rzesz. (VI 1851 – V 1852), zdobył uznanie władz jako dobry administrator i wychowawca.

Dąbrowski Eugeniusz, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1898/99) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Drohobyczu (IX – XI 1899), w XI 1889 uwolniony od obowiązków nauczycielskich w Drohobyczu.

Dąbrowski Wacła w (1823, Barycz – III 1887, Lwów), uczeń rzeszowskiego gimn., rzemieślnik, członek Rady Miejskiej we Lwowie (1871–87), prezydent Lwowa (1883–87), przyczynił się do rozbudowy i upiększenia miasta.

Dec Jan (25 IV 1889, Mazury pow. Kolbuszowa – 3 X 1956, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1909), żołnierz Legionów (1914–17), działacz PSL „Wyzwolenie” (od 1917), Związku Młodzieży Wiejskiej, Batalionów Chłopskich, PSL (1945–47) – członek Rady Naczelnej, PSL-Lewicy (1947–49), ZSL (od 1949), publicysta partii chłopskich.

Deissenberg (Daisenberg) Władysła w  s. Ignacego (10 V 1844, Sędziszów Młp. – 1887, Skawina), absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), historyk filozofii na UJ, docent, adiunkt sądowy, autor licznych prac z zakresu filozofii, sędzia  w Skawinie.

Dejmek Kazimierz (17 IV 1924, Kowel – 21 XII 2002, Warszawa), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1937/38–1938/39, kl. I–II) i Szk. Handlowej w Rzesz. (1940–42), żołnierz Batalionów Chłopskich, aktor, reżyser, debiutował rolą Jaśka w „Weselu” S. Wyspiańskiego  w Teatrze Narodowym w Rzesz. (1944), uczył się w Studium Teatralnym w Rzesz., egzamin aktorski zdał eksternistycznie w Państwowej Wyższej Szk. Teatralnej w Łodzi (1946), pracował w Teatrze Wojska Polskiego  w Łodzi (1946–49), Teatrze Nowym  w Łodzi (1949–61), w Teatrze Narodowym w Warszawie (1962–68), gdzie wystawił m.in. „Dziady” Mickiewicza, zdjęte z afisza decyzją władz państwowych na początku 1968 r.; w latach 1969–74 reżyserował za granicą, reżyser i dyrektor Teatru Narodowego  w Łodzi (1974–79), dyrektor Teatru Polskiego  w Warszawie (1981–95), prezes Związku Artystów ScenPolskich (1988–89), minister kultury i sztuki (1993–96), poseł na Sejm (1993–97).

Demetrykiewicz Józef Włodzimierz (1859, Złoczów – 1937), uczeń gimnazjów  w Rzesz. i Tarnowie, profesor archeologii, nestor polskich archeologów, autor m.in. Vorgeschichte GaliziensObraz epoki paleolitycznej na ziemiach Polski.

Depowski Józef s. Błażeja (ur. 19 XI 1879, Ropczyce), absolwent rzeszowskiego gimn. (1899), nauczyciel Gimn. w Leżajsku (1926/27 – 1928/29), kierownik tegoż gimn. (1928/29), członek Powiatowego Komitetu Wychowania Fizycznego i Przy-sposobienia Wojskowego  w Leżajsku.

Dębicki Eustachy Jakub (15 VII 1738, Krasiczyn – 18 X 1772, Łowicz), duchowny, pedagog, tłumacz, studiował retorykę w Kolegium Pijarskim w Rzesz. (1756), nauczyciel w Radomiu (1760-61) i Rzeszowie – w klasie gramatyki i  w klasie syntaksy (1762–63), nauczyciel w Warszawie (1764-65), profesor filozofii  w Radomiu (1766-70), Łukowie (1771) i Łowiczu (1772), tłumacz dzieł z literatury francuskiej, przełożył m.in. Fontenelle’a Entretiens sur la pluralité des mondes i wydał nadając dziełu tytuł Rozmowy o wielości światów, przez P. P. de Fontenelle po francusku napisane a z francuskiego na polski język przez ks. Eustachego Dębickiego przetłumaczone (1765).

Dębicki Ewaryst Zdzisła w s. Leona (2 X 1900, Zbaraż – 10 XII 1981, Wrocław), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1918) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1924), ksiądz, więzień (1939), wykładowca prawa kanonicznego  w Seminarium Duchownym we Wrocławiu (od 1952), oficjał sądu duchownego (od 1952), członek Kapituły Wrocławskiej (od 1953).

Dębski Henryk Bronisła w (ur. 1876), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Drohobyczu (1898/99), V Gimn. we Lwowie (1899/1900 – 1900/01), Gimn. w Kołomyi (1901/02 – 1903/04), nauczyciel (1904/05 – 1906/07), następnie profesor (1907/08 – 1911/12) w II Gimn. w Rzesz., nauczyciel śpiewu (1904/05) w I Gimn.  w Rzesz., profesor w Gimn. w Kołomyi (1912/13 – II 1932) oraz  w I Lic. i Gimn. Realnym ss. Urszulenek w Kołomyi (1912/13), II 1932 przeniesiony w stan nieczynny.

Didyk Eugeniusz (29 VIII 1911, Sokołów Młp. – 8 VI 1980, Rzeszów), absolwent Gimn. w Łańcucie (1929) i Wyższej Szk. Handlowej we Lwowie, działacz ruchu oporu podczas okupacji, więzień polityczny po „wyzwoleniu”, nauczyciel w II Lic. Ogóln. w Łańcucie i I Lic. Ogóln.  w Rzesz. (1952–54), asystent w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie i Uniwersytecie Warszawskim.

Dihm Stanisła w (1898 – 20 VI 1980, Rzeszów), absolwent Uniw. Jagiellońskiego, nauczyciel Miejskiego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Wadowicach (1923–30), nauczyciel tymczasowy (1930/31 – 1931/32), następnie nauczyciel (1932/33 – 1935/36), później profesor (1949/50 – 1954/55) w II Gimn. i Lic. w Rzesz. – uczył geografii i historii, nauczyciel geografii  w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1931/32), nauczyciel (1932/33), później profesor (1936/37 – 1938/39 i 1944–49) w I Gimn. i Lic.  w Rzesz. – uczył geografii, historii, geografii i historii, matematyki, zagadnień z życia współczesnego (zagadnień społeczno-wychowawczych), chemii, wykładowca Studium Nauczycielskiego  w Rzesz.

Długosz Adam ps. „Dębina” (26 V 1898, Dąbrowa – 1972, Bydgoszcz), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1910/11 – 1913/14, kl. I – IV), brał udział w rozbrajaniu Austriaków  w Rzesz. w XI 1918 r., uczestnik walk polsko-ukraińskich (1919–20), wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej, żołnierz ZWZ i AK – zastępca komendanta Obwodu AK Rzeszów (1943–44), po zajęciu Rzeszowa przez Armię Czerwoną komendant miasta z ramienia AK, więzień NKWD (1944–45).

Długosz Władysła w s. Wojciecha (29 XII 1906, Dąbrowa pow. Rzeszów – 7 III 1969), absolwent Gimn. Zakonnego  w Dębowcu jako ekstern (1928), absolwent UJ (1935), nauczyciel Gimn. Bernardyńskiego  w Radecznicy k. Zamościa (1934–38), praktykant bezpłatny I Gimn. i Lic. w Łodzi; podczas okupacji nauczyciel zorganizowanego tajnego nauczania w Czudcu i Dąbrowie, nauczyciel jęz. polskiego, logiki i psychologii  w I Lic. w Rzesz. (1949/50 – 1961/62), nauczyciel  w II Lic. w Rzesz., działacz sportowo-kulturalny, miłośnik folkloru, prezes Oddziału Tow. Teatrów i Chórów Ludowych, prezes Oddziału Tow. Literackiego im. A. Mickiewicza (1956–59).

Dobiecki Jan, ksiądz, katecheta w: Gimn. w Nowym Sączu (1836/37 – 1837/38), Gimn. w Przemyślu (1839–45) i Gimn.  w Rzesz. (1845/46 – 1850/51).

Dobrodzicki Ignacy, uczeń kl. V rzesz. gimnazjum (1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Dobrowolski Janusz Andrzej (ur. 6 V 1942, Rzeszów), absolwent I Liceum  w Rzesz. (1959) i Politechniki Warszawskiej (1965), doktor nauk technicznych (Politechnika Warszawska, 1973), doktor habilitowany nauk technicznych (Politechnika Warszawska, 1979), profesor tytularny (1990), Kierownik Zakładu Układów i Aparatury Mikrofalowej na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej (1979–83 i 1985 – 2012), pracownik naukowy University of Manitoba, Winnipeg, Canada (1983–1985), Dyrektor Instytutu Systemów Elektronicznych Politechniki Warszawskiej (1990 – 2005), autor 9-ciu książek, w tym 3-ch wydanych w USA, poświęconych teorii i technice mikrofalowej, autor 8-miu skryptów akademickich oraz ok. 100 artykułów naukowych.

Dobrzański Jan (19 IV 1898, Limanowa – 8 IX 1917 Mte St. Gabriel), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1908/09 – 1913/14, kl. I – VI), harcerz, uczestnik zjazdu skautów  w Birmingham (VII 1913), matura wojenna w II Gimn. w Rzesz. (1916), żołnierz Legionów, zmarł od rany odniesionej w głowę, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922) oraz na tablicy umieszczonej w XI 1927 na klatce schodowej w budynku II Gimn. w Rzesz.

Dołkowski Franciszek nauczyciel nadetatowy jęz. francuskiego  w Gimn.  w Rzesz. (1856/56 – 1857/58).

Domaradzki Kleofas Władysła w (1822, Ociek k. Sędziszowa – 10 I 1874, Dąbrowa), uczeń rzeszowskiego gimn., studiował prawo na Uniwersytecie we Lwowie, spiskowiec i więzień stanu (1846–48), uwolniony na mocy amnestii (1848), notariusz  w Dąbrowie (po 1863), członek Rady Powiatowej w Dąbrowie, prezes Wydziału Powiatowego, dyrektor Tow. Zaliczkowego, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Dornfest Eugeniusz s. Izydora (ur. 24 VI 1912, Rzeszów), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1930), działacz Żydowskiego Tow. Gimnastycznego i Sportowego Bar-Kochba, członek Zarządu (III – IX 1939).

Dorożyński Arseni (Arsen) (ur. 1868), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1891/92) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i greckiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Tarnowie (IX 1892 – I 1893) i Gimn. św. Jacka w Krakowie (I 1893 – VI 1894), nauczyciel w: Gimn. w Pogórzu (1898), II Gimn. w Przemyślu (1898/99), Gimn. w Samborze (1899/1900), Gimn. w Stanisławowie (1900/01), Gimn. w Tarnopolu (1901/02 – 1902/03), nauczyciel (1903/04 – 1906/07), następnie profesor (1907/08 – 1912/13) w I Gimn. w Przemyślu, profesor Gimn. w Dębicy (1913/14 – 1920/21).

Dostych Jan s. Ignacego (24 VI 1894, Sokołów Młp. – 1 XII 1963, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1914), związany z Rzeszowem i Sokołowem Młp., działacz Związku Strzeleckiego (od 1912), żołnierz Legionów (1914–16) –  w bitwie pod Krzywopłotami stracił nogę (1916), współzałożyciel Koła Inwalidów Wojennych RP w Rzesz. (1918), prezes Zarządu Powiatowego Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (1928–35), a później Zarządu Powiatowego Obozu Zjednoczenia Narodowego  w pow. kolbuszowskim (1937–39), poseł na Sejm z okręgu rzeszowskiego (1935–38), członek Komisji Rewizyjnej Tow. Prywatnego Gimn. Żeńskiego  w Rzesz. (1937/38), w okresie okupacji działacz ZWZ-AK, prezes Zarządu Okręgowego Związku Inwalidów Wojennych w Rzesz. (1944–50).

Dragan Edward (ur. 6 XII 1937, Łańcut), absolwent WSP w Katowicach (1967), nauczyciel i kierownik Szk. Podst. nr 8, pracownik Zarządu Powiatowego ZNP w Rzesz., dyrektor IV Lic. Ogóln.  w Rzesz. (1976–81), bibliotekarz  w I Lic. w Rzesz. (1980/81 – 1982/83), wizytator Kuratorium Oświaty i Wychowania  w Rzesz. (od 1983).

Dragan Hugo (zm. XI 1914), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1913/14) – uczył jęz. niemieckiego, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (1913/14) – uczył jęz. niemieckiego, żołnierz I wojny światowej w wojsku austriackim, zginął w Serbii, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Drążek Alfons Andrzej (27 XI 1869, Tyczyn – 15 VIII 1899, Borek Stary), uczeń rzeszowskiego gimn. (sześć klas), studiował filozofię i teologię ( w Grazu), ksiądz (1892), dominikanin, dr teologii (1893), szef katedry filozofii na Uniwersytecie Lwowskim, wykładał także historię Kościoła, wymowę, Pismo Święte i teologię pastoralną.

Drążek-Drawicz Józef s. Wojciecha (6 III 1890, Budziwój – 1941), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1911), naczelnik Wydziału Organizacyjno-Prawnego Ministerstwa Spra w Wewnętrznych II RP.

Drobner Emil s. Edwarda (ur. 29 III 1859), absolwent rzeszowskiego gimn. (1878), doktor nauk lekarskich (III 1886).

Dropiowski Piotr Władysła w (19 X 1871, Stryj – 11 IV 1963, Rockville w Maryland), absolwent (ekstern) IV Gimn. we Lwowie (1892) i Wydziału Filozoficznego Uniw. Lwowskiego (1892), zastępca nauczyciela w: IV Gimn. we Lwowie (1896/97 – 1897/98), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1898/99), zastępca nauczyciela w rzeszowskim gimn. (1899/1990) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i greckiego, nauczyciel rzeczywisty (1900/01 – 1902/03), następnie profesor (1903/04) w Gimn. w Brodach, profesor (1904/05 – 1910/11) w IV Gimn. we Lwowie, pomocnik kancelaryjny dyrektora w tymże gimn. (1907/08 – 1908/09), kierownik Oddziałów Równorzędnych (później filii) w tym gimn. (1910/11 – 1913/14), jako kierownik filii IV Gimn. we Lwowie przewodniczył egzaminowi maturalnemu w I Gimn. w Rzesz. (1911), w V 1914 uzyskał od cesarza tytuł radcy szkolnego, dyrektor Polskiego Gimn. Koedukacyjnego  w Borszczowie (1909/10), dyrektor VIII Gimn. we Lwowie (1918/19 – 1922/23), obrońca Lwowa (1918), kierownik wychowawczy zakładu sekty (1923–33), przekształconego po kilku latach w Gimn. w Klarysewie k. Warszawy.

Drozd Zdzisła w (1925 – 1994), uczeń I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944/45 – 1946/47), absolwent SGPiS, ekonomista, polityk, wiceminister gospodarki komunalnej (1964–70), minister gospodarki komunalnej (1970–72), wiceminister administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska (1972–79), wojewoda koszaliński (1981–83), podsekretarz  w Urzędzie Rady Ministrów (od 1983).

Drozdowski Wilhelm (24 III 1863, Rzeszów – 1923, Jeżowe) – s. Ignacego i Joanny z d. Kosińskiej, uczeń I Gimn.  w Rzesz. (1880/81, kl. I – IV), uczęszczał do klasy przygotowawczej SNM w Rzesz. (1881/82), a później do Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1882/83 – 1884/85), praktykę nauczycielską odbył w Ulanowie i Krządce – obecnie Krzątka (1886/87 – 1887/88), młodszy nauczyciel w Krządce (1888/89), nauczyciel starszy w Ulanowie (1889–96), po przekształceniu jeżowskiejszkoły dwuklasowej na czteroklasową w 1896 jej stały nauczyciel i kierownik, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości doprowadził (razem z nauczycielem Rudolfem Baubergerem) do uzyskania dla jeżowskiej placówki statusu szkoły siedmioklasowej, pochowany na cmentarzu w Jeżowem.

Drzał Mieczysła w Kazimierz s. Jakuba (ur. 21 II 1890, Rzeszów), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1912), nauczyciel szkół powszechnych, nauczyciel tajnego nauczania.

Drzewicki Jakub, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. I: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Drzymalik Sylwester (1827 – 24 VIII 1860, Laszki), zastępca nauczyciela (1852/53), następnie nauczyciel (1853/54 – 1859/60) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, matematyki, fizyki, historii, historii naturalnej.

Dubanowicz Edward Sas Ignacy s. Mikołaja (6 I 1881, Jaszcze w k. Sanoka – 18 X 1943, Londyn), absolwent rzeszowskiego gimn. (1899) i Uniw. Lwowskiego, dr filozofii (1904) i dr pra w (1911), zastępca nauczyciela w IV Gimn. we Lwowie (1904/05), działacz Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, Ligi Narodowej, Stronnictwa Narodowego, poseł na Sejm Krajowy we Lwowie (1913–14), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej, członek prezydium Tymczasowej Komisji Rządzącej Byłej Galicji we Lwowie (1918–19), członek Rady Obrony Państwa podczas wojny polsko-bolszewickiej (1920), poseł na Sejm (1919–27), profesor Uniw. Jana Kazimierza, współtwórca konstytucji marcowej – przewodniczący komisji konstytucyjnej, przeciwnik sanacji, więzień łagru w Kazachstanie (1940–41), współorganizator Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego; w 1989 Helena Majewska wykonała portret Dubanowicza do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz.

Dubas Władysła w (28 III 1884 – 27 I 1960, Rzeszów), absolwent z odznaczeniem III Gimn. w Krakowie (1905) i Uniw. Jagiellońskiego, zastępca nauczyciela (1909/10), następnie nauczyciel (1910/11 – I 1917), później profesor (I 1917 – 1938/39) w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, historii, geografii, matematyki, historii naturalnej, profesor w II Gimn. w Rzesz. (1927/28 – 1938/39 i po 1944) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, historii, propedeutyki, nauczyciel, później profesor jęz. łacińskiego  w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1911/12 – 1937/38), sekretarz Wydziału Tow. Prywatnego Gimn. Żeńskiego  w Rzesz. (1912/13 – 1936/37).

Dubiel Antoni Dariusz (ur. 28 III 1938, Łańcut), absolwent I Lic. w Łańcucie (1955), KUL w Lublinie (1963), reżyserii na PWST w Warszawie (1969) i UJ  w Krakowie – studia doktoranckie (1976), kierownik Działu Artystycznego WDK  w Rzesz., (1964–74), dyrektor WDK  w Tarnobrzegu (1974–78), dyrektor MOK w Rzesz. (1978–81), dyrektor naczelny i artystyczny Estrady Rzeszowskiej (1981 – 2008), nauczyciel akademicki  w WSP  w Rzesz. (1978–85), lektor jęz. łac. na Wydz. Prawa w filii UMCS w Rzesz. (1978–89), nauczyciel jęz. łacińskiego  w I Lic. w Rzesz. (1997/98 – 1998/99), wiceprezes Tow. Kultury Teatralnej Lutnia w Łańcucie (1986–95), prezes Stow. Sztuki Estradowej „Estrada” w Rzesz. (2004–08), autor m.in. książek: Teatr Lutnia w Łańcucie (1974) i Nowy wymiar przestrzeni scenicznej (1984).

Dubiel Franciszek s. Stanisława (1 IV 1883, Dębina pow. Łańcut – 9 II 1918), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902), członek Polskich Drużyn Strzeleckich (od 1912), żołnierz Legionów (1914–17) i armii austriackiej (1917–18), na wieść o pokoju brzeskim popełnił samobójstwo.

Dubik Rafał Piotr (19 X 1879, Stanisławów – 1 XI 1906, Stanisławów), absolwent Gimn. w Stanisławowie i Wydziału Filozoficznego Uniw. Lwowskiego (1903), członek Bratniej Pomocy i Czytelni Akademickiej na tymże uniwersytecie, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Drohobyczu (1903/04) i Gimn. w Rzesz. (1904/05 – 1905/06) – uczył matematyki i fizyki.

Dudzińska Józefa c. Wojciecha (28 XII 1911, Nisko – 11 V 1994, Rzeszów), absolwentka Gimn. w Nisku (1931) i Uniw. Lwowskiego (1937), nauczycielka w Prywatnym Gimn. ss. Urszulanek we Lwowie (1937–39), nauczycielka tajnego nauczania w Nisku (1940–44), Gimn. i Lic.  w Nisku (1944–47), Gimn. i Lic. w Przeworsku (1948–50), II Lic. w Rzesz. (1950–52), nauczycielka jęz. łacińskiego, francuskiego, propedeutyki, higieny, wychowania obywatelskiego  w I Lic.  w Rzesz. (1957/58 – 1968/69), pracownik Zarządu Wojewódzkiego ZNP w Rzesz. (1952–56), instruktor jęz. łacińskiego  w WODKO (1956–57), pochowana na Cmentarzu Pobicińskim w Rzesz.

Dulemba Hilary, prof. Państw. Gimn. Żeńskiego im. Królowej Jadwigi we Lwowie (do 1939), nauczyciel urlopowany z I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945/46 – I 1950) celem pełnienia obowiązków nauczyciela w Prywatnym Gimn. w Żołynii.

Duniewicz Julian, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. VIII: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Durek Antoni Zdzisła w (20 IX 1921, Wielopole Skrzyńskie – 1940 Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (kl. I–III, 1935/36 – 1936/37 i 1938/39), rozstrzelany na Lisiej Górze.

Dutkiewicz Jan (24 VIII 1822, Jasło – 29 XII 1887, Półwsie Zwierzynieckie), absolwent Gimn. w Rzesz. (1844) i Wydziału Filozoficznego Uniw. we Lwowie (1848), zastępca nauczyciela w Gimn. w Nowym Sączu (1848/49 – 1855/56 i 1859/60 – 1862/63), nauczyciel w: Gimn. w Bochni (IX – XII 1863), Gimn. w Tarnowie (XII 1863 – XI 1865), nauczyciel (XI 1865 – 1870), następnie profesor (1870/71 – XII 1886) w Gimn. św. Jacka w Krakowie,  w XII 1886 przeniesiony w stan spoczynku.

Dutkiewicz Piotr (ur. 1848, Sołuków), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1860/61) – uczył jęz. niemieckiego, matematyki i historii naturalnej, nauczyciel w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1870), profesor w Gimn. w Przemyślu (IV 1871 – II 1874) i  w Gimn. w Brzeżanach (1893/94 – II 1903), członek Rady Miejskiej w Brzeżanach (1896–99),  w II 1903 przeniesiony w stan spoczynku.

Dutkiewicz Tomasz (ur. 1866), zastępca nauczyciela w Gimn. w Jarosławiu (1890/91) i  w Gimn. w Rzesz. (1891/92) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i niemieckiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Jarosławiu (1892/93 – 1894/95), nauczyciel (1895/96 – 1897/98), następnie profesor (1898/99 – 1918/19) w Gimn.  w Tarnopolu, podczas okupacji rosyjskiej Tarnopola prowadził zajęcia na kursach gimnazjalnych w Żywcu (1914/15), profesor w Gimn. na Zasaniu w Przemyślu (1920/21 – 1928/29), w VIII 1929 przeniesiony w stały stan spoczynku.

Dybczak Władysław, nauczyciel w I Lic. w Rzesz. (1949).

Dybowski Antoni (1853 – 1917), uczeń rzeszowskiego gimn., notariusz  w Cieszynie, działacz towarzyst w polskich, sekretarz śląskiej „Macierzy Szkolnej”, prezes lokalnego oddziału „Sokoła”, wiceprezes Związku Śląskich Katolików.

Dydacki Franciszek s. Tomasza (1815, Strzyżów – 1894), uczeń rzeszowskiego gimn. (1829/30, 1832/33 i 1835/36), członek uczniowskiego Związku Wolnych Strzelców (1829/30), uczestnik powstania listopadowego (1830–31), i uczeń bocheńskiego gimn. (1832/33), absolwent rzeszowskiego gimn. (1836), służył karnie w armii austriackiej, członek organizacji patriotycznej wśród pracowników Namiestnictwa we Lwowie, usunięty z pracy (1848), członek Rady Miejskiej we Lwowie (1871–80), przełożył książkę Harriet Beecher Stowe Chata wuja Toma.

Dydek Zbignie w (9 VIII 1923, Brzozów – 16 XII 1991), ukończył I Gimn.  w Rzesz. (1939), absolwent liceum dla pracujących w Rzesz. (1949) i Wydziału Prawa Uniw. we Wrocławiu (1962), żołnierz AK (1942–44) i Ludowego Wojska Polskiego (1944–48), kierownik Wydziału Organizacyjnego Wojewódzkiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego (1956–61), zastępca przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Rzesz. (1961–69), zastępca dyrektora PKO Oddział Wojewódzki (1969–71), sekretarz Wojewódzkiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego  w Rzesz. (1971–73), zastępca dyrektora Muzeum Okręgowego  w Rzesz. (od 1973), poseł na Sejm V kadencji (1971–73), przetłumaczył kronikę rzeszowskich pijarów z XVIII w., autor kilku prac historyczno-prawnych.

Dymnicki Feliks s. Jana (13 I 1824, Frysztak – 30 IX 1876, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1843) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, członek tajnych organizacji (1848), ksiądz (1851), wikariusz  w Rosenbarku tj.  w Rożnowicach (1851–52), i Gorlicach (1852–55), zastępca katechety (1856–57), później katecheta (1857–76) w rzeszowskim gimn., zastępca dyrektora Gimn.  w Rzesz. (VIII 1872 – VI 1873), założyciel bursy gimnazjalnej funkcjonującej początkowo  w wynajętym domu Nawojskich k. kościoła oo. Bernardynów (1869/70), a następnie w pomieszczeniach byłego Letniego Pałacyku Lubomirskich; budowniczy nowego budynku bursy gimnazjalnej dla ubogiej młodzieży (1875), twórca i dyrektor konwiktu dla dziewcząt, założyciel (1869) i katecheta szk. żeńskiej, a także jej dyrektor, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1867–68), założyciel Komitetu Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1869), przekształconego  w Tow. Bursy Gimnazjalnej (1874), uwieczniony na tablicy w kościele gimnazjalnym w Rzesz. oraz na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Dymnicki Józef (1826, Frysztak – 1918), absolwent rzeszowskiego gimn. (1844), Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1850) i medycyny w Krakowie, ksiądz-lekarz, pionier balneologii polskiej, długoletni lekarz balneolog w Busku Zdroju (od 1858), autor kilkudziesięciu prac.

Dyszkiewicz Marjan (Marian) Józef s. Wojciecha (2 I 1900, Rzeszów – 20 I 1919, Doliniany k. Lwowa), absolwent I Gimn. (1918), poległ w bojach o Lwów, walcząc w kompanii studenckiej będącej w składzie 5 pułku piechoty Legionów, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Dziama Teofil Bogumił s. Onufrego  (5 I 1895, Biała – 11 X 1943, Auschwitz), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1909/10 – 1910/11, kl. III – IV), studiował na Politechnice Lwowskiej, członek Polowych Drużyn Sokolich, żołnierz I wojny światowej w: Legionach (1914), armii austriackiej (1915) i, po okresie niewoli włoskiej, armii Hallera we Francji (1918), lotnik (od 1918), uczestnik wojny polsko-bolszewickiej (1920), żołnierz zawodowy w lotnictwie polskim, zastępca dowódcy 1. Pułku Lotniczego  w Warszawie, w połowie lat 30-tych przeniesiony w stan spoczynku, żołnierz Związku Walki Zbrojnej (1940), więzień Pawiaka (1940) i Auschwitz (1941–43), członek Związku Organizacji Wojskowej w Auschwitz, rozstrzelany pod ścianą straceń.

Dziama Tomasz s. Jana (29 X 1833, Drabinianka – 9 IV 1894, Wadowice), absolwent rzeszowskiego gimn. (1852) i Uniw. we Lwowie, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Rzesz. (do 1868/69), Gimn.  w Przemyślu (X 1869 – VI 1872) i Gimn. w Wadowicach (1873/74), nauczyciel w Gimn. w Samborze (1874/75 – 1879/80), profesor w Gimnazjum w Wadowicach (1880/81 – 1893/94).

Dzianott Bolesła w Ludwik s. Bolesława (15 IV 1873, Jordanów – 21 VI 1950, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1893), adwokat, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1910–14, 1918 – II 1926), członek Rady Przybocznej w Rzesz. (1914–18).

Dziedzic Emil nauczyciel w I Lic.  w Rzesz. (1957/58) i Studium Nauczycielskim w Rzesz. (od IX 1958).

Dziedzic Mieczysła w ps. „Hrabia” (16 VII 1904, Przemyśl – 1969, Przemyśl), nauczyciel w: Prywatnym Gimn. Koedukacyjnym w Dobromilu (1926/27), Prywatnym Gimn. im. M. Konopnickiej  w Przemyślu (1929–31), II Gimn. i Lic.  w Przemyślu (1934–39), podczas okupacji nauczyciel w Szk. Handlowej w Przemyślu i nauczyciel tajnego nauczania  w szkolnictwie średnim, członek ZWZ-AK, WiN, więzień polityczny ułaskawiony w 1956 r., nauczyciel, później dyrektor II Gimn. i Lic. w Przemyślu (1944–47), nauczyciel fizyki i chemii  w I Lic.  w Rzesz. (1956/57 – 1957/58), nauczyciel w Studium Nauczycielskim w Rzesz. (1958–64).

Dzierżyński Jan Antoni s. Teofila (8 VI 1867, Rakszawa – 27 V 1952, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1886), doktor prawa, adwokat, członek Rady Nadzorczej Tow. Zaliczkowego i Kredytowego  w Rzesz., członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1918–25) i Zarządu Miejskiego (1918–25).

Dzierżyński Tadeusz Wojciech Teofil s. Jana (13 IV 1902, Rzeszów – 19 VIII 1920, Łomża), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1920), poległ w bitwie warszawskiej  w wojnie z bolszewikami, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej  w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Dziewidek Krzysztof (ur. 26 XI 1939, Radziwiłłów), wychowawca w Zespole Szkół Budowlanych w Rzesz., nauczyciel fizyki  w I Lic. w Rzesz. (1984/85).

Dzik Jan, od 1925 Damian Jan (13 V 1888 Stara Sól – 1 X 1941, Przemyśl), absolwent Gimn. w Samborze (1908) i Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1914), nauczyciel w Gimn. z ruskim językiem wykładowym w Przemyślu (1913–18), asystent przy nauce rysunków  w Gimn. na Zasaniu w Przemyślu (1913/14 – 1915/16), nauczyciel w I Gimn. w Przemyślu (1918–19), nauczyciel, później profesor rysunków i prac ręcznych w II Gimn. w Rzesz. (1919–23, 1925–28, 1931–34), nauczyciel rysunków  w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1919/20), nauczyciel (1920/21 – 1927/28), następnie profesor (1928/29 – 1934/35) w I Gimn. w Rzesz. – uczył rysunków, kaligrafii (pisma), gimnastyki, zajęć praktycznych, historii, geografii, nauczyciel, później profesor rysunków i pisma w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim  w Rzesz. (1920/21 – 1929/30), członek Tow. Prywatnej Szk. Przemysłowej  w Rzesz. (1930/31), w 1935 przeniesiony w stan spoczynku.

Dziubek Stanisła w s. Józefa (ur. 9 IV 1893, Łańcut), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912), doktor medycyny (1921), lekarz  w Rzesz. (1921–25 i 1933–39) i Tyczynie (VIII 1925 – XII 1932), współzałożyciel i prezes rzeszowskiego koła Zjednoczenia Chrześcijańsko-Społecz- nego (od 1934), członek Rady Miejskiej  w Rzesz. (1934–39), wiceprezes rzeszowskiego oddziału Stowarzyszenia Weteranów b. Armii Polskiej we Francji (od II 1935), nauczyciel somatologii i higieny  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1923/24 – 1924/25), nauczyciel w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz.

Dziurzyński Henryk, nauczyciel kontraktowy w I Lic. w Rzesz. (1950/51 – 1957/58) – uczył rysunków, nauczyciel  w II Lic. w Rzesz.

Dziurzyński Patrycy s. Michała (ur. 12 XII 1895, Żołynia), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1914), żołnierz Legionów (od 1914), dyrektor w departamencie Ministerstwa Rolnictwa, pracownik Ministerstwa Handlu Zagranicznego.

Dziurzyński Roman Aleksander s. Ludwika (14 I 1889, Żołynia – 1914), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), żołnierz Legionów, poległ w 1914 r.

 

E

Eberhardt Filip (1797 – 1871), uczeń rzeszowskiego gimn., lekarz weterynarii, inspektor rządowej stadniny koni  w Janowie Podlaskim, propagator nowych metod hodowlanych, autor publikacji O chowie i ulepszaniu ras koni z poglądem na chów koni  w Anglii (1856).

Eibel Jakób (zm. 11 II 1803), ksiądz, profesor retoryki  w rzeszowskim gimn., prefekt (30 VII 1802 – 11 II 1803).

Elsner Józef Hirsch s. Chaskiela (ur. 21 III 1864 Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1885), doktor medycyny (1891), lekarz  w Rzesz., członek Zarządu Fundacji im. Adolfa Tannenbauma (X 1926 – IX 1939), członek Kuratorium Żydowskiego Tow. Szk. Ludowej, Średniej i Zawodowej (1938–39), lekarz szkolny w gimn., liceum i szk. powszechnej ww. towarzystwa.

Erben Józef (ur. 4 VI 1863, Lwów), absolwent IV Gimn. we Lwowie (1883) i Uniw. Lwowskiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1889/90), Gimn. w Tarnopolu (1892/93 – 1898/99), Szk. Realnej w Stanisławowie (1899/1900), nauczyciel 1900/01 – 1902/03), następnie profesor (1903/04 – 1912/13) Gimn. w Jaśle, profesor I Gimn. w Rzesz. (XI 1913 – 1917/18) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, niemieckiego, profesor w II Gimn. w Rzesz. (1915/16 – 1924/25) i  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1915/16 – 1919/20), uczył też w Prywatnej Szk. Kupieckiej  w Rzesz., na emeryturze profesor w Miejskim Gimn. Koedukacyjnym w Ropczycach (1928/29 – 1931/32) i  w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Ropczycach (1928/29).

Etgens (Elgens) Władysław, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1868/69 – 1872/73), starszy nauczyciel w: Seminarium Nauczycielskim Męskim w Nowym Sączu (1873/74), Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzeszowie (1874/75 – 1876/77) i Seminarium Nauczycielskim Męskim w Tarnowie (1877/78 – 1878/79), inspektor szkół okręgowych w Bochni (1880/81 – 1888/89), członek Rady Szkolnej Okręgowej w Bochni (1880/81 – 1888/89), nauczyciel starszy w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Krakowie (1891/92).

Eustachiewicz Kazimierz Marian s. Bronisława (26 II 1916, Rzeszów – 1 VI 1942, Moenchengladbach), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1933), żołnierz kampanii wrześniowej i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie – lotnik, zginął podczas lotu bojowego, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic.  w Rzesz. (1995).

Eysymont Marcin (1735 – 1814), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, pisarz epoki oświecenia.

 

F

Faygiel Franciszek s. Stanisława (20 IX 1777, Nowosielce – 10 III 1836, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1794) i teologii  w Seminarium Generalnym we Lwowie, ksiądz (1800), kaznodzieja polsko-niemiecki  w Drohobyczu (1800–03), następnie proboszcz (od 1803), dziekan (od 1809), członek kapituły przemyskiej (od 1814), jej prepozyt (od 1820), rektor Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1820–35), wikariusz kapitulny diecezji przemyskiej, infułat (1833).

Fedor Barbara c. Mieczysława (5 VIII 1942, Jasło – 20 IV 1997, Rzeszów), absolwentka Lic. w Jaśle (1958), Studium Nauczycielskiego  w Krakowie (1960) i Wyższej Szk. Pedagogicznej w Rzesz. (1977), nauczycielka jęz. rosyjskiego  w Szk. Podst. w Szebniach pow. Jasło (1961–63), szkołach podstawowych Rzeszowa: nr 9, 17 i 8 (1964–67), Zasadniczej Szk. Zawodowej Zakładu Doskonalenia Zawodowego  w Rzesz. (1967–83), nauczycielka-bibliotekarka w I Lic.  w Rzesz. (1983–95).

Fedorczyk Stanisła w s. Jana (ur. 13 VII 1894, Staroniwa), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1914), żołnierz Legionów  i wojny polsko-bolszewickiej, odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy (1928) i Krzyżem Walecznych IV klasy.

Feliks-Gliksman Leon (ur. 3 VI 1890, Kamionka Strumiłowa), absolwent VI Gimn. we Lwowie (1908), IX 1917 mianowany zastępcą nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, historii  i geografii (jeden przedmiot), historii, geografii (1917/18), nauczyciel (przed 1925 – 1928/29), następnie starszy nauczyciel (1929/30 – 1932/33) w Gimn. w Chrzanowie, starszy nauczyciel w Gimn. im. bł. Kingi  w Kielcach (od IX 1933).

Ferstenburg August Gerard, starosta rzeszowski i dyrektor Gimn. w Rzesz. (VIII 1847 – pocz. 1848), pocz. 1848 przeniesiony do Stanisławowa.

Fiałkowski Wojciech s. Franciszka (ur. 15 IV 1857, Wróblik), absolwent rzeszowskiego gimn. (1877), doktor medycyny, lekarz  w Rzesz.

Fic Kazimierz Rudolf s. Piotra (6 I 1916, Rzeszów – II 2008, Rzeszów), absolwent I Gimn. (1934) i Wydziału Prawa UJ (1938), student muzykologii UJ (1938–39), żołnierz Kedywu w Podokręgu AK Rzeszów, organizator szkoły muzycznej w Rzesz. (Instytut im. F. Chopina 1944), współzałożyciel i wicedyrektor Państwowej Szk. Muzycznej II stopnia i Lic. Muzycznego  w Rzesz. (1959–76).

Filar Józef, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. V: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Fircowski Roman (17 II 1838, Rzeszów – 22 XI 1868, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimn., aptekarz, pracownik apteki obwodowej, prowizor aptekarski, filantrop rzeszowski, zgromadzony majątek przeznaczył na cele charytatywne – co roku jeden ubogi i pracowity uczeń wyznania rzymskokatolickiego rzeszowskiego gimn. otrzymywał stypendium (od XX w. dwóch uczniów).

Fischer Karol Józef s. Kornela (13 III 1847, Jasło – 21 IX 1931, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1865) i Se-minarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz (1869), biskup sufragan przemyski (od 1901), kaznodzieja, publicysta, poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1894 – 1900), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (od 1897), działacz lokalnych stowarzyszeń w Przemyślu, m.in. Tow. Szk. Ludowej oraz Tow. Przyjaciół Nauk i Sodalicji Mariańskiej Męskiej, związany szcze-gólnie z Jasłem, Tarnowcem i Przemyślem.

Fischer Paweł (1735 – 1799), uczeń rzeszowskiego kolegium, autor książek poświęconych zagadnieniom prawniczym, propagował heliocentryczną teorię w nauczaniu.

Fiszer Gusta w (1847 – 1911), uczeń rzeszowskiego gimn. (kl. V: 1862/63), za manifestowanie polskości i udział w powstaniu styczniowym więziony i pozbawiony możliwości uczęszczania do gimnazjów galicyjskich, absolwent Gimn.  w Preszowie, aktor dramatyczny, dramatopisarz.

Fiszhaut (Fischaut) Jerzy (11 II 1895, Warszawa – VIII lub IX 1944, Warszawa), absolwent Gimn. Filologicznego  w Lublinie (1913) i Uniw. Warszawskiego (1925), uczestnik I wojny światowej  w armii rosyjskiej (1916–18), pracownik Tow. Ubezpieczeń „Piast” w Warszawie (1921), „Europa” (1922), Warszawskiego Oddziału Banku Handlowego  w Łodzi (1923–24), nauczyciel w: Gimn. w Tomaszowie Lubelskim (1926), Gimn. w Łukowie (1927–32), Państwowym Gimn. im. St. Czarnieckiego  w Chełmie (do 1937), nauczyciel (IX – XII 1937), następnie profesor (XII 1937 – 1938/39)  w I Gimn. w Rzesz. – uczył matematyki  i fizyki, zginął w Powstaniu Warszawskim, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Flach Józef (1873 – 1944), uczeń rzeszowskiego gimn., krytyk literacki, teatrolog, publicysta, znawca literatury niemieckiej.

Fleszar Albin ps. „Satyr” (1 III 1888, Kąkolówka – 3 XI 1916, Słonim), uczeń I Gimn. (1898/99 – 1905/06 z przerwami, kl. I, II, IV, VI – VII), geolog, działacz Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego, organizator oddziałów Związku Strzeleckiego  w okolicach Rzeszowa, oficer Legionów, walczył pod Krzywopłotami, Łowczówkiem, Kostiuchnowką, popełnił samobójstwo na wieść o dymisji Józefa Piłsudskiego, autor kilku publikacji z geologii, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Flis Eugeniusz (ur. 1878), absolwent Gimn. w Nowym Sączu (1896), zastępca nauczyciela w gimnazjum w Nowym Sączu (II 1901 – I 1904) i Gimn. w Pogórzu (I 1904 – 1905/06), nauczyciel w Gimn. w Przemyślu (1906/07) i Gimn. w Tarnopolu (1907/08), nauczyciel (1908/09), następnie profesor (1909/10 – 1912/13)  w I Gimn. w Rzesz. – uczył historii naturalnej, profesor w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. (IX – XII 1911) – uczył nauk przyrodniczych; od XII 1911 przydzielony do Gimn. w Jarosławiu, profesor tegoż gimn. (XII 1911 – VII 1920), jego kierownik (XII 1911 – 1918), działacz TSL w Jarosławiu, kierownik Progimnazjum w Gostyniu (od 1920/21), profesor Państwowego Gimn. im. Bergera  w Poznaniu (1925).

Florian od. św. Franciszka (1695 – 1748), rektor rzeszowskiego kolegium (1741–46).

Forczek de Villenau Jakub (14 VII 1866, Krużlowa Wyżna – 8 X 1923, Rzeszów), absolwent UJ w Krakowie i Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1895 – III 1896) i  w Gimn. w Jarosławiu (III 1896 – 1899/1900), nauczyciel (1900/01 – 1903/04), następnie profesor (1904/05 – 1922/23) w I Gimn. w Rzesz. – uczył geografii i historii, geografii, historii kraju rodzinnego (historii Polski), rysunków, kaligrafii, slöidu, profesor w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. (1911/12 – 1919/20) – uczył rysunków, historii i geografii, profesor w II Gimn.  w Rzesz. (1916/17) – uczył rysunków, malarz, miłośnik sztuki, kolekcjoner.

Forczek Lesła w (ur. 10 XII 1935, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1953) i UJ w Krakowie (1957), nauczyciel jęz. polskiego  w I Lic. w Rzesz. (1958/59 – 1960/61), nauczyciel II Lic. w Rzesz.

Forowicz Jan Włodzimierz (ur. 23 III 1939, Lwów), absolwent I Liceum  w Rzesz. (1956) i Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej, dziennikarz związany z prasą naukowo-techniczną, a później codzienną, od 1966 w Warszawie, pracownik w Wydawnictwie Czasopism Technicznych NOT (od 1967) - m.in. powoływał do życia pisma techniczne, redaktor naczelny, organizator pracy rozbudowanej sieci korespondentów terenowych, od II do XII 1982 pozbawiony pracy w wyniku zakazu uprawiania zawodu orzeczonego przez „komisję weryfikacyjną” Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego, dziennikarz „Rzeczypospolitej” (XII 1982 – 1991) – komentator, a po prywatyzacji gazety – redaktor działu, autor setek publikacji najróżniejszego rodzaju, starszy publicysta (1992–96), sprawozdawca parlamentarny dziennika "Polska Zbrojna", współredaktor cotygodniowej tzw. "kolumny rządowej" na łamach "Rzeczpospolitej" (1994), pracownik Polskiej Agencji Informacyjnej S.A. jako kontraktowy dyrektor agencji PAI-Press (1996–99), redaktor naczelny miesięcznika "Polska" (1999), członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, prezes Klubu Sprawozdawców Parlamentarnych (1996–97), członek Rady Integracji Europejskiej przy Premierze RP (1997) oraz Rady ds. Strategii Informacyjnej (1997), po przejściu na wcześniejszą emeryturę współpracownik czasopism krajowych i polonijnych.

Fortuna Wincenty s. Teofila (20 VII 1913, Wójcza – 3 III 1979), absolwent Gimn. w Pińczowie (1934), pedagogium w Warszawie, zaocznie WSP w Katowicach (1965), nauczyciel szkół powszechnych (1938–39 i 1944–48), uczestnik wojny obronnej 1939 r., nauczyciel Szk. Rolniczej w Trzcianie (1948–49), 11-letniej Szk. TPD w Rzesz., później II Lic. Ogólnokształcącego  w Rzesz. (1949–74), nauczyciel matematyki  w I Lic. Ogólnokształcącym w Rzesz. (1967/68 – 1973/74), kierownik sekcji Okręgowego Ośrodka Metodycznego  w Rzesz. (od 1973).

Franchi Jan Dominik (ok. 1595 – 1662), rektor Kolegium w Podolińcu, rektor de iure rzeszowskiego kolegium (III – X 1658);  w 1986 jego portret do Galerii Portretów  I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Frank Józef, ksiądz, nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1794 – 1801).

Frankiewicz Czesła w (6 VII 1887 – 1938), nauczyciel jęz. polskiego, niemieckiego, historii i geografii (jeden przedmiot), historii, geografii  w I Gimn. w Rzesz. (1912/13 – 1913/14 i 1918/19), nauczyciel historii  w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. (1913/14), doktor filozofii (UJ Kraków – 1912), uczestnik I wojny światowej w wojsku austriackim (VIII 1914 – 1918), radca szkolnictwa średniego  w Kuratorium Pomorskim w Toruniu (1925).

Frankiewicz Józef s. Antoniego, ps. „Marcin”, „Wapień”, „Korzeń”, (8 II 1914, Trzciana, – 13 II 1994, Bytów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1933), prawnik, aplikant Sądu Grodzkiego  w Rzesz., uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz SZP, ZWZ, AK – w akcji „Burza” dowodził jednym z oddziałów AK Zgrupowania Rzeszów – Miasto, działacz NIE, DSZ  i WiN – kierował Radą WiN Rzeszów, nadzorując budowę siatki powiatowej (1945–46), kierownik kolbuszowskiej Rady WiN (1946).

Franko Taras (22 II 1889, Lwów – 13 XI 1971, Kijów), syn Iwana (ukraińskiego pisarza i działacza społecznego), absolwent Gimn. Akademickiego we Lwowie (1907), studiował w Wiedniu i we Lwowie, nauczyciel Gimn. w Stanisławowie (1912) i Gimn. z ruskim językiem nauczania we Lwowie (1912–14), uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej (1914–18), przebywał w niewoli rosyjskiej (1918), dziennikarz, tłumacz, autor wierszy i pieśni  w Charkowie (po 1918), nauczyciel w Gimn. z ruskim językiem nauczania we Lwowie (1922–28), nauczyciel ćwiczeń cielesnych (gimnastyki, gier i zabaw, przysposobienia sportowego), jęz. ruskiego (ukraińskiego) w I Gimn. w Rzesz. (1928/29 – 1938/39), nauczyciel jęz. ruskiego  w II Gimn. w Rzesz. (1928/29, 1937/38), nauczyciel w Gimn. w Stanisławowie (1939/40 – 1940/41) i Szk. Handlowej w Stanisławowie (1941–44), wykładowca języków klasycznych na Uniwersytecie Iwana Franki we Lwowie (1945–49), dyrektor Muzeum Iwana Franki we Lwowie (1947–49), pracownik, następnie kierownik biblioteki Iwana Franko  w Instytucie Literatury Akademii Nauki Ukraińskiej SRR (1950–63), na emeryturze zajmował się tłumaczeniem i malarstwem.

Frankowic Paweł (1622 – 1683), rektor rzeszowskiego kolegium (1661–65).

Frazik Kazimierz, nauczyciel w II Gimn.  w Rzesz. (do 1924/25), nauczyciel matematyki  w I Gimn. w Rzesz. (1925/26 – 1926/27), nauczyciel w Państwowej Szk. Budownictwa w Jarosławiu (1930/31).

Friedberg Jan Nepomucen (20 XII 1870, Borysła w – 1949), absolwent Gimn. w Drohobyczu (1890), zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1896/97 – I 1900), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (I – VIII 1900) – uczył geografii oraz historii i geografii (jeden przedmiot), nauczyciel w Gimn. w Przemyślu (od IX 1900), profesor w: V Gimn. we Lwowie (1904/05 – 1906/07), Zakładach Naukowych im. Z. Strzałkowskiej we Lwowie ( w Gimn. Żeńskim 1906/07 – 1910/11), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1907/08 – 1913/14), Gimn. Realnym im. A. Mickiewicza we Lwowie (1908/09, 1913/14 – 1918/19), III Gimn. we Lwowie (1915/16 – 1918/19), Zakładzie Naukowo-Wychowawczym oo. Jezuitów  w Bąkowicach pod Chyrowem (1931/32), uczył w Akademii Handlowej we Lwowie jako nauczyciel pomocniczy (1907/08), członek Tow. Historycznego we Lwowie, członek Komitetu Redakcyjnego Kwartalnika Historycznego, dyrektor Gimn. w Ostrowie Wielkopolskim (1919/20 – 1924/25), dyrektor VI Gimn. w Krakowie na Pogórzu (od 1925/26).

Friedberg Wilhelm Salomon (29 I 1873, Borysła w – 10 VI 1941, Kraków), uczeń Gimn. św. Anny w Krakowie (1883/84 – 1884/85, kl. I – II) i Gimn. w Drohobyczu (kl. III – VIII), absolwent Gimn. w Drohobyczu (1891), studiował geologię i zoologię na Uniwersytecie Lwowskim, aplikant w IV Gimn. we Lwowie (1895/96), zastępca nauczyciela (1896/97), następnie nauczyciel (1897/98 – 1899/1900), później profesor (1900/01 – 1902/03) w Gimn. w Rzesz. – uczył botaniki i zoologii, geolog i paleontolog, podczas pobytu w Rzesz. prowadził badania nad miocenem polskim i opublikował Studia geologiczne w okolicy Rzeszowa i Łańcuta (1899) i Zagłębie mioceńskie Rzeszowa (1903), profesor  w IV Gimn. we Lwowie (1903/04 – 1913/14), wykładowca lwowskiej Szkoły Politechnicznej (1903–14), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej, profesor i kierownik Katedry Paleontologii Wszechnicy Piastowskiej w Poznaniu (od 1919), geolog w Państwowym Instytucie Geologicznym w Warszawie (do 1929), kierownik Katedry Paleontologii UJ (1929–33), członek korespondencyjny PAU, członek Zwyczajny Polskiego Tow. Przyjaciół Nauk, członek czynny Tow. Naukowego we Lwowie, członek Tow. Geologicznego  w Paryżu; Polskiej Akademii Umiejętności ofiarował bogaty zbiór mięczaków mioceńskich z przeznaczeniem dla Muzeum Przyrodniczego PAU; w 1989 malarka Janina Ożóg-Czarnowska wykonała jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz.; od 2008 r. W. Friedberg jest patronem pracowni biologicznej (nr 13) w I Lic. w Rzesz.

Fröhlich Moses Marcus s. Joachima (ur. 22 III 1899, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1917), wydawca i redaktor odpowiedzialny „Przeglądu Rzeszowskiego” (1927), jeden z założycieli Stowarzyszenia Izraelickiego „Bożnica Tyczyńska” (1933).

Fronczek Lesła w (ur. 1935, Rzeszów), nauczyciel jęz. polskiego  w I Lic. w Rzesz. (1958/59).

Fuk Franciszek, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Przemyślu (do 1851/52), Gimn. w Rzesz. (1852/53) i Gimn. w Krakowie (od 1853/54).

Furgalski Tadeusz Józef Ludwik ps. „Wyrwa” (3 VI lub VII 1890, Rzeszów – 6/7 VII 1916, Maniewicze), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1909), przyrodnik, geolog, działacz Związku Walki Czynnej (od 1908), oficer Związku Strzeleckiego (od 1912) i Legionów (1914–16), brał udział w wyprawie na Kielce oraz  w bitwach m.in. pod: Nowym Korczynem, Opatowcem, Krzywopłotami, Konarami, nad: Bugiem, Stochodem i Styrem, pod Kostiuchnówką, poległ w miejscowości Maniewicze, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Furgalski Teodor Wiktor (3 IX 1893, Brzostek – 1939, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912), Wojskowej Szk. Sztabu Generalnego (1919) i Kursu Dokształcającego Wyższej Szk. Wojskowej (1922), działacz Strzelca, żołnierz Legionów (1914–17) i armii austriackiej (1917–18), płk dypl. WP, dowódca 8 Dywizji Piechoty i obrońca Modlina (IX 1939), zmarł w Warszawie (1939).

 

G

Gajdek Wiesła w (ur. 1 IX 1944, Zwięczyca), absolwent Technikum Budowlanego  w Rzesz. (1964) i WSP w Rzesz. (1968), nauczyciel matematyki  w I Lic.  w Rzesz. (1968/69 – 1973/74), wizytator KOS i KOi W (1974–80), nauczyciel metodyk w Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli (1980–82), nauczyciel w IV Lic.  w Rzesz. (od 1982).

Galik Stanisław, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Samborze (1906/07), Gimn.  w Jarosławiu (1907/08), Gimn. w Rzesz. (1908/09 – 1910/11) – uczył jęz. polskiego i niemieckiego, zastępca nauczyciela w: II Gimn. w Stanisławowie (1911/12), Gimn. w Gródku Jagiellońskim (1912/13) i V Gimn. we Lwowie (1913/14).

Gallenfels, zastępca starosty rzeszowskiego i zastępca dyrektora Gimn. w Rzesz. (do 1811).

Gałęzowski Jan, nauczyciel jęz. francuskiego  w Gimn. w Rzesz. (1853/54).

Gałuszka Henryka (ur. 9 II 1944, Zamość), absolwentka UMCS w Lublinie (1967), nauczycielka geografii  w I Lic.  w Rzesz. (1969/70 – 1970/71), nauczycielka w IV Lic. w Rzesz.

Gałziński Franciszek s. Feliksa (1863, Łańcut – 1942, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1883), doktor medycyny.

Gałziński Kazimierz s. Feliksa (1856, Łańcut – 1925, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1876), prawnik, naczelnik sądu powiatowego, radca sądu krajowego, sędzia sądu apelacyjnego.

Gałziński Stanisła w s. Feliksa (1859, Łańcut – 1935, Limanowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1878), prawnik, notariusz  w Wojniczu i Limanowej.

Gancarz Józef s. Wojciecha (18 III 1900, Łąka – 19 VII 1943, Auschwitz), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1920) i Wydziału Budowy Dróg i Mostów Politechniki Lwowskiej, uczestnik walk o granice (1918–20), członek Komitetu Budowy Domu Ludowego  w Łące, więzień obozu w Auschwitz, za zorganizowanie pierwszej zbiorowej ucieczki powieszony, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Garbaczewski Jan, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1871/72) i Gimn.  w Stanisławowie (1872/73), nauczyciel w Gimn. w Tarnopolu (1873/74 – 1874/75).

Gardziel Jan Bolesła w s. Karola (ur. 22 I 1891, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1910), nauczyciel szkół średnich.

Gargała Stanisław, nauczyciel kontraktowy I Lic. w Rzesz. (1950/51), nauczyciel w II Lic. w Rzesz., instruktor szkolenia ZNP, pracownik KOS w Rzesz., członek Zarządu Polskiego Tow. Historycznego Oddział w Rzesz. (od 1954).

Garlicki Apolinary (ur. 1872, Czyszki), absolwent Gimn. w Przemyślu (1891) i Wydziału Prawa na Uniwersytecie Lwowskim, zastępca nauczyciela w: IV Gimn. we Lwowie (1899/1900), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie – w tzw. „klasach równorzędnych”, tj. w powstającej u boku ww. szkoły nowej placówce oświatowej (1900/01) i Gimn. w Rzesz. (1901/02 – 1904/05), nauczyciel w Gimn. w Sanoku (1904/05 – 1906/07), nauczyciel (1907/08 – 1908/09), następnie profesor (1909/10 – 1926/27) w I Gimn. w Przemyślu, poseł na Sejm (1928–30), senator (1930–35).

Gartner Franciszek s. Fryderyka (25 IX 1871, Rzeszów – 29 VII 1920, Jarosław), absolwent rzeszowskiego gimn. (1892), praktykant w Gimn. św. Anny w Krakowie (1899/1900), zastępca nauczyciela  w Gimn. w Sanoku (1900) i  w Gimn.  w Tarnowie (1900/01 – 1901/02), nauczyciel (1902/03 – 1903/04), następnie profesor (1904/05 – 1919/20) w Szk. Realnej w Jarosławiu, profesor w Gimn.  w Jarosławiu (1915/16).

Gartner Rudolf Franciszek s. Ferdynanda (22 X 1881 Rzeszów – IV 1940 Katyń), absolwent rzeszowskiego gimn. (1901), doktor filozofii  w zakresie chemii, zamordowany w Katyniu.

Gaweł Władysław, nauczyciel jęz. polskiego  w I Gimn. w Rzesz. (1934/35), nauczyciel zatrudniony w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz., uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Gawryluk Jerzy (ur. 17 IV 1934, Kostopol), absolwent I Lic. w Rzesz. (1952) i Państwowej Szk. Technicznej w Warszawie (1966), pracownik Rzeszowskich Zakładów Graficznych (od 1966), m.in. kierownik działu przygotowalni form typograficznych.

Gąsior Kazimierz Jakub (25 VII 1920, Rudna Wielka – 25 X 2009, Rzeszów), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944), żołnierz AK – absolwent podchorążówki (1943), uczestnik akcji „Burza”, więziony przez Niemców na Zamku w Rzesz., skąd zbiegł, uczestnik próby uwolnienia więźniów z zamku rzesz. (X 1944), działacz NIE i DSZ – żołnierz patrolu „Straży”, absolwent Uniw. Wrocławskiego (1951), adwokat, kierownik Zespołu Adwokackiego  w Ropczycach, założyciel Koła nr 2 Światowego Związku Żołnierzy AK  w Rzesz., członek grupy przygotowującej uroczystość odsłonięcia tablicy upamiętniającej Władysława Skubisza (1990), członek Komitetu Organizacyjnego Uroczystości Odsłonięcia i Poświęcenia Tablicy „Signum laudis proffessoribus et discipulis eius scholae defensoribus patriae” (1995).

Gąsiorowski Andrzej (ur. 1857), zastępca nauczyciela w Szk. Realnej we Lwowie (1886/87) i Gimn. w Tarnopolu (1887/88 – 1888/89), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1889/90 – 1890/91) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, matematyki, profesor w: Gimn. św. Anny w Krakowie (1891/92 – 1913/14), Prywatnej Szkole Żeńskiej z programem gimnazjalnym  w Krakowie (1901/02 – 1904/05) i Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1906/07 – 1908/09), w VII 1914 przeniesiony w stały stan spoczynku.

Geciów Omufry (18 VI 1858, Wołoska Wieś – 1916, Rostów n. Donem), absolwent Gimn. w Tarnopolu (1880), starszy porucznik obrony krajowej, zastępca nauczyciela w Gimn. w Nowym Sączu (1887/88) i  w I Szk. Realnej w Krakowie (1888/89 – 1890/91), nauczyciel (1891/92 – 1892/93), następnie profesor (1893/94 – 1900/01) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego, historii i geografii, stenografii, profesor w Gimn. w Buczaczu (1901/02 – 1907/08), następnie Gimn. w Kołomyi (1908/09 – 1909/10), we IX 1910 przeniesiony  w stan spoczynku, przed wybuchem I wojny światowej z ramienia Karpacko-Rosyjskiej Rady Narodowej wyjechał do Ameryki celem zorganizowania spośród Ukraińców i Rosjan oddziału do walki  z państwami centralnymi, podczas wojny usiłował tworzyć w Petersburgu z galicyjskich jeńców oddziały przeci w Austrii.

Gedl Edward Bronisła w s. Edwarda (27 VII 1854, Wiedeń – 26 VIII 1909, Altenburg), absolwent rzeszowskiego gimn. (1873), ukończył prawo, sędzia Sądu Garnizonowego  w Dubrowniku (od 1879), oddelegowany do marynarki wojennej (1885), później do Sądu Garnizonowego  w Krakowie (1888), sędzia Sądu Garnizonowego  w Koszycach (1890), pracownik Ministerstwa Wojny (od 1891), od tego momentu sprawował ważne funkcje wojskowe, generał audytor i prezes Najwyższego Sądu Wojskowego  w Wiedniu (od XI 1903).

Gedl Władysła w Mieczysła w s. Edwarda (ur. 22 V 1852, Wiedeń), absolwent rzeszowskiego gimn. (1871) i UJ w Krakowie, lekarz  w Wadowicach.

Geroń Stanisła w Władysła w (ur. 7 IV 1935, Krynica), absolwent I Lic. w Rzesz. (1952) oraz Wydziału Geologii Uniw. Wrocławskiego, trener sekcji akrobatyki sportowej Stali Rzeszów (1962–63), działacz sportowy w Jaśle i Krośnie, pierwszy trener sekcji akrobatyki sportowej Stali Rzeszów (od 1979), wychował wielu medalistów mistrzost w świata i mistrzost w Europy.

Gębka Józef (ur. 1879), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1909/10 – II 1912) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Jarosławiu (II 1912 – VII 1913), nauczyciel w Gimn. Realnym w Łańcucie (1913/14), internowany jako poddany austriacki we Francji (1914–18), profesor w: Państw. Gimn. Realnym w Białej (1920/21), VII Gimnazjum w Krakowie (1924/25 – 1931/32), Gimn. św. Jacka w Krakowie (1925) i Pryw. Gimn. Męskim im. St. Konarskiego  w Krakowie (1925).

Glatz Jan, nauczyciel gramatyki  w Gimn. w Rzesz. (1801–11), nauczyciel w Tarnowie (od VIII 1811).

Glazer Jakub (24 VII 1836, Wola Jasienicka – 1898, Przemyśl), uczeń rzeszowskiego gimn. (kl. IV), absolwent Gimn.  w Przemyślu (1854) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz (1858), biskup pomocniczy (1887), wykładowca teologii moralnej w Seminarium Duchownym w Przemyślu (1868–86).

Glińska Zofia, nauczycielka kontraktowa w I Lic. w Rzesz. (1950/51 – 1954/55) – uczyła fizyki i chemii, nauczycielka etatowa w Technikum Samochodowym  w Rzesz. (od 1955/56).

Gliwa Franciszek, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. VII: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Glodt Antoni (ur. 12 VI 1882, Dorosławice – 1939, Buchenwald), absolwent Gimn. w Bochni (1903), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1907/08) – uczył jęz. łacińskiego, zastępca nauczyciela w: VIII Gimn. we Lwowie (1908/09 – I 1911), Filii Gimn. w Samborze (I 1911 – 1913/14), nauczyciel, później profesor założonego  w 1908 r. Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego Koła Stowarzyszenia Chrześcijańsko-Narodo-wego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych w Samborze (1925/26), nauczyciel, później profesor założonego  w 1921 r. Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego U.P.T. w Samborze (1925/26), zmarł w obozie w Buchenwaldzie, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Glodt Bolesła w Mieczysła w s. Mieczysława (ur. 4 XII 1902, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1921), nauczyciel w Gimn. Państw. im. T. Rejtana w Baranowiczach (1925/26).

Glodt Władysła w s. Marcina (5 VII 1846, Desznica – XI 1886), absolwent rzeszowskiego gimn. (1868), ksiądz, proboszcz  w Zaczerniu, członek Rady Powiatowej  w Rzesz. (1881–86), zastępca członka Wy-działu Powiatowego (1881–86).

Głodowski Mieczysła w (ur. 28 VII 1935, Budziwój), absolwent I Lic. w Rzesz. (1953) i Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie (1960), lekarz  w Chicago i Rzesz., kierownik Gminnego Ośrodka Zdrowia w Białobrzegach (1968 – 2000).

Głowacki Feliks (10 XII 1859, Idryia  w Krainie – 14 IX 1892, Tarnopol), uczeń gimnazjów  w Gorycji (1870/71 – 1873/74, kl. I – IV), Grazu (1874/75 – 1875/76, k. V – VI) i Celowcu (1876/77 – 1877/78, kl. VII – VIII), absolwent Gimn. w Celowcu (1878) i Wydziału Filozoficznego na Uniwersytecie w Wiedniu (1884), zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Jacka w Krakowie (1883/84), Gimn. św. Anny w Krakowie (1884/85 – 1886/87), Gimn. w Stanisławowie (1887/88) i Gimn.  w Rzesz. (1888/89) – uczył jęz. niemieckiego, nauczyciel rzeczywisty (1889/90 – 1891/92), następnie profesor (1892)  w Gimn. w Tarnopolu, we IX 1892 zamordowany przez ucznia tegoż gimn.

Gnatowski Jan, suplent w Gimn. w Rzesz. (1848/49).

Golański Filip Neriusz (Nereusz) (1753 – 1824), wychowanek rzeszowskiego kolegium, teoretyk literatury, publicysta, tłumacz, autor dzieła O wymowie i poezji, profesor i dziekan Wydziału Literatury Uniw. Wileńskiego (od 1792), redaktor powstańczej „Gazety Narodowej Wileńskiej” (1794), pierwszy kodyfikator klasycyzmu stanisławowskiego; w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic.  w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Goldas Stanisła w (3 VIII 1896, Rożniatów – VIII 1917), uczeń I Gimn. (1909/10 – 1913/14 kl. II – VI), matura wojenna w II Gimn. (1916), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej, poległ na froncie włoskim, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922) oraz na tablicy umieszczonej w XI 1927 na klatce schodowej w budynku II Gimn. w Rzesz.

Goleniowska Katarzyna c. Jana z d. Krok (ur. 25 VII 1921, Nowa Wieś), absolwentka Uniw. A. Mickiewicza w Poznaniu (1967), tłumaczka jęz. niemieckiego  w gminie zbiorowej Stany (1940–42), pracownik Starostwa Powiatowego  w Rzesz. (1943 – V 1944), nauczycielka w: Szk. Podst. w Roskochowie (III 1945 – III 1946), Szk. Podst. nr 3 w Żarach (III 1946 – V 1953), Lic. Ogóln. w Żarach, Lic. Wieczorowym w Żarach, pracownik Wiejskiej Spółdzielni  w Czudcu (III 1953 – III 1956) i Biura Zjednoczenia PGR  w Sanoku (1956–57), nauczycielka w Lic. Ogóln. w Strzyżowie (do 1974/75), nauczycielka j. niemieckiego  w I Lic. Ogóln. w Rzesz. (1975/76 – 1978/79), później doraźnie na emeryturze.

Goliger Abraham (1880 – 1942, Związek Radziecki), nauczyciel religii mojżeszowej w I Gimn. w Rzesz. (1922/23 – 1938/39), II Gimn. w Rzesz. (1922/23 – 1938/39) i Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz., zginął w łagrze w 1942 r. (lub w 1943 r.), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995) oraz na tablicy umieszczonej w VI 1994 na klatce schodowej w budynku II Lic. w Rzesz.

Goliński Stanisła w s. Jakuba (6 XI 1848, Kolbuszowa – 2 V 1931 Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1868), zastępca nauczyciela (1875/76 – 1882/83), następnie nauczyciel (1883/84 – 1885/86), później profesor (1886/87 – XII 1904) Gimn. w Przemyślu, kierownik filii tegoż gimn. na Zasaniu (XII 1904 – 1906), pierwszy dyrektor Gimn. z polskim językiem wykładowym na Zasaniu w Przemyślu (1907–11), członek Zarządu Miasta Przemyśla (od 1911), dyrektor Prywatnego Gimn. Żeńskiego pp. Bernardynek  w Przemyślu (1920–30), autor kilku publikacji.

Gołąb Jerzy (ur. 28 I 1941, Rzeszów), absolwent Wydziału Muzycznego Państwowej Wyższej Szk. Muzycznej w Krakowie (1967), nauczyciel szkół podstawowych: w Tryńczy (1961–64), nr 8  w Rzesz., nr 18 w Rzesz., nauczyciel II Lic. w Rzesz., nauczyciel wychowania muzycznego  w I Lic. w Rzesz. (1967/68 – 1974/75), zastępca dyrektora Wojewódzkiego Domu Kultury w Rzesz. (od 1974), zorganizował dziewczęcą orkiestrę dętą  w II Lic. w Rzesz. (1975) i Orkiestrę Szałamaistek w III Lic. w Rzesz. (1977), inicjator Międzynarodowych Prezentacji Or-kiestr Dętych „Rzeszowskie Fanfary 98”.

Gorzka Karol, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1861/62).

Gołąb Józef s. Jana (18 VI 1904, Żurawica k. Przemyśla – 1968, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1922), działacz rzeszowskiego hufca harcerskiego  w okresie gimnazjalnym, hydrogeolog, wywieziony do Sachsenhausen podczas Sonderaktion Krakau (1939), profesor uniwersytetów: Jagiellońskiego, Warszawskiego i Łódzkiego, pracował m.in. nad melioracją Polesia, prowadził badania terenowe także w okolicy Rzeszowa (Niechobrz), a ich wyniki przedstawił m.in. w artykułach Przyczynki do znajomości geologii Niechobrza oraz Ogólna charakterystyka zespołów zwierzęcych w miocenie Niechobrza.

Gołkowski (Strzemieńczyk-Gołkowski) Antoni, uczestnik powstania styczniowego – walczył w oddziałach Czachowskiego i Wysockiego, przyczynił się do wykrycia szpiega rosyjskiego Rykowa (Nikeforowa), odbył kilka ważnych misji organizacyjnych, słuchacz Uniw. Lwowskiego, zastępca nauczyciela w: Gimn.  w Brzeżanach (1870), Gimn. w Samborze (1875/76 – X 1877) i Gimn. w Rzesz. (X 1877 – 1886/87) – uczył jęz. polskiego, niemieckiego, historii i geografii, historii kraju rodzinnego, nauczyciel (1887/88), następnie profesor (1888/89 – 1905/06) w Gimn. w Sanoku, w VI 1906 przeniesiony w stały stan spoczynku.

Gomółczak Felicjan, ksiądz, pomocnik katechety w rzeszowskim gimn. (IX 1903 – II 1905).

Gonek (Gondek) Michał s. Wojciecha (ur. 22 IX 1900, Borek Stary), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1921), proboszcz  w Sokołowie (od 1949).

Gotkowski Bronisła w Michał (ur. 25 IX 1923, Rudna Wielka), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1946) i studiów rolniczych na UJ w Krakowie (1951), referent plantacji nasiennych w Rzeszowskim Przedsiębiorstwie Nasiennym „Centrala Nasienna” (1951–83), naczelny dyrektor „Centrali Nasiennej”.

Gotkowski Ludwik s. Piotra (11 VIII 1907, Rudna Wielka – 1976, Sao Paulo), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1926), prawnik (studia na Uniwersytecie Jagiellońskim), działacz socjalistyczny, więzień okresu sanacyjnego, emigrant w Meksyku i Brazylii, pracownik konsulatu w Sao Paulo.

Góral Zbignie w Józef (5 XII 1943, Stanisławów – 2010, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1961) i Wydziału Chemii na Politechnice Łódzkiej (1966), pracownik Zakładów Farmaceutycznych Polfa Kutno (1966–70) i Polfa Rzeszów (1971–84), przedsiębiorca, budowniczy i dyrektor Zakładów Produkcji Farmaceutycznej w Rzesz. w ramach przedsiębiorstw: Comindex, Biocom, Sanovi-Biocom, Sanofi Aventis (1984 – 2009), autor wielu opracowań technologicznych i patentów, członek Komitetu Organizacyjnego Obchodów Jubileuszu 350-lecia I Lic.  w Rzesz. (2007/08), od 2009 na emeryturze, członek komitetu obchodów 150-lecia pierwszej matury w Rzesz. (2009/10).

Góralewicz Sebastian Joachim (1643 Sokołów Młp. – 1711), wychowanek rzeszowskiego kolegium oraz nauczyciel  w infimie (1663) i nowicjuszy (1670), wykładowca w pijarskim Studium Teologicznym w Warszawie (po 1679), propagator poglądów Galileusza i kopernikańskiego spojrzenia na świat.

Górecki Jan, właść. Feiwel Mühlrad (12 I 1910, Łańcut – 26 II 2003, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1928), studiował na UJ w Krakowie, działacz komunistyczny, więzień polityczny okresu sanacyjnego, w czasie wojny przebywał w Związku Radzieckim, żołnierz  I Armii Wojska Polskiego, później II Armii WP, generał (1947), główny kwatermistrz Ludowego Wojska Polskiego (1947), wiceminister Kontroli Państwowej, wiceprezes NIK (1953–57).

Górnicki Józef, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. V: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Górski Edward, uczeń kl. humaniorów rzeszowskiego gimn., działacz nielegalnej organizacji (1837).

Grabarczyk Władysła w s. Wojciecha (ur. 25 IX 1905, Kaznów), absolwent gimn. humanistycznego  w Dąbiu nad Nerem (1928) i Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniw. Poznańskiego (1935), nauczyciel Prywatnego Gimn. oo. Salezjanów  w Ostrzeszowie Wielkopolskim oraz Gimn. i Lic. w Chojnicach (1936–39), przeniesiony do I Gimn. i Lic. w Rzesz. od 1 IX 1939, nie rozpoczął pracy z powodu wybuchu wojny, uczestnik wojny obronnej 1939 r., podczas okupacji pracownik Hurtowni Węgla i Drzewa R. Z. Zdzienieckiego  w Rzesz., nauczyciel matematyki i geografii  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945–49), II Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945–55), kierownik Wydziału Matematyki  w Studium Nauczycielskim w Rzesz. (1955–71), kierownik Ośrodka Dydaktyczno-Naukowego Matematyki (1944–52), kierownik sekcji WODKO (1952–55).

Grobicki Błażej (ur. 1873), absolwent Gimn. św. Anny w Krakowie (1895), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1901/02 – 1903/04) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela w: IV Gimn. w Krakowie (VII – IX 1904), III Gimn. w Krakowie (1904/05 – 1905/06), Gimn. w Bochni (1906/07) i Gimn. w Sanoku (IX 1910 – II 1911), nauczyciel Gimn. w Nowym Targu (II 1911 – VI 1914), żołnierz I wojny światowej  w armii austriackiej (1914–18), profesor Gimn. w Inowrocławiu (do 1920), komisaryczny kierownik Gimn. w Kępnie po jego przejęciu od władz niemieckich (II – VII 1920), dyrektor Gimn. w Kępnie (VIII 1920 – VIII 1930).

Grochal Stefania z d. Miklasz (ur. 19 VI 1902, Niżankowce pow. Przemyśl), absolwentka Seminarium Nauczycielskiego  w Przemyślu (1922) i Państwowego Wyższego Kursu Nauczycielskiego  w Wilnie (1931), nauczycielka w Jaworniku Polskim (do XII 1948) i I Lic. w Rzesz. (XII 1948 – pocz. 1949).

Grochmalicki Jan Gabriel s. Franciszka (24 III 1883, Błażowa – 15 IV 1936, Poznań), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902), zastępca nauczyciela w Szk. Handlowej we Lwowie (1909/10) i  w Oddziałach Równorzędnych IV Gimn. we Lwowie (1911/12 – 1913/14), żołnierz Legionu Wschodniego i armii austriackiej podczas I wojny światowej, zoolog, embriolog, związany najpier w z Uniwersytetem Lwowskim (od 1909/10), później z Uniwersytetem Poznańskim – profesor zwyczajny (1921), autor licznych prac z zakresu malakologii i systematyki skorupiaków.

Grochowski Florian Bazyli (1722 – 1795), prefekt i nauczyciel filozofii rzeszowskiego kolegium (1758–59), wydał w Rzesz. Propositiones philosophice, zdradzające silny wpły w myśli Kartezjusza.

Grodecki Karol (ur. 1818, Głogów Młp.), absolwent rzeszowskiego gimn. (1835), ksiądz, nauczyciel religii  w rzeszowskim gimn. (1845/46), kapelan wojskowy (od 1846).

Grotowski Bolesła w (22 III 1864, Jaworzno – 16 II 1914, Rzeszów), absolwent Gimn. św. Anny w Krakowie (1882) i Uniw. Jagiellońskiego (1887), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1887/88 – 1889/90) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, zastępca nauczyciela w III Gimn. w Krakowie (1890/91 – 1892/93) i  w II Gimn. w Krakowie (1893/94), nauczyciel (I 1895 – 1896/97), następnie profesor (1897/98 – 1907/08) w I Gimn. w Rzesz., profesor  w II Gimn. w Rzesz. (1908/09 – 1913/14) – uczył jęz. łacińskiego i greckiego, profesor w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. (1911/12 – 1912/13) – uczył jęz. niemieckiego, członek Rady Miejskiej i kilku lokalnych stowarzyszeń, m.in. o charakterze samopomocowym.

Grotowski Jerzy Marian (11 VIII 1933, Rzeszów – 14 I 1999, Pontedera), uczeń I Lic. i Gimn. w Rzesz (1945/46, kl. I gimn.), później II Lic. i Gimn. w Rzesz., absolwent V Lic. TDP w Krakowie (1951) i Państwowej Wyższej Szk. Aktorskiej w Krakowie (1955), reżyser i reformator teatru, dyrektor Teatru 13 Rzędów  w Opolu, od 1962 r. zwanego „Laboratorium” (1959–64), dyrektor teatru Laboratorium we Wrocławiu; wraz ze swym zespołem wypracował metodę gry aktorskiej odwołującą się do zachowań archetypicznych oraz nowy typ spektaklu, w którym intensywność ekspresji i bogactwo metaforyki  w grze aktorów wraz z ascezą środków  w inscenizacji (teatr ubogi) ma dać widzom możliwość pełniejszego przeżycia teatralnego; profesor zwyczajny Ecole Supérieure d’Art Dramatique w Marsylii (1971), po stanie wojennym przebywał na emigracji, wykładowca Uniw. Columbia w Nowym Yorku, później Uniw. Kalifornijskiego, doktor honoris causa uniwersytetów  w Pittsburgu (1973), Chicago (1985) i Wrocławiu (1991); jako pierwszy Polak od czasów Adama Mickiewicza po-wołany na wykładowcę Collége de France (1997).

Gruba Aleksander ps. „Sęp” (8 XII 1907, Lecka – 20 II 1993, Błażowa), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1922/23 – 1925/26 – kl. I – III), matura w tajnym nauczaniu, rolnik, żołnierz kampanii wrześniowej i ZWZ-AK – zastępca komendanta placówki  w Błażowej, szef dywersji Obwodu AK Rzeszów, więzień NKWD, zesłaniec na Syberię (1944–47), działacz WiN, więzień polityczny we Wronkach (1952–56), wiceprezes „Samopomocy Chłopskiej” w Błażowej.

Grudniewicz Kazimierz Andrzej (ur. 7 VIII 1887), zastępca nauczyciela w  I Gimn. w Rzesz. (1912/13) – uczył jęz. niemieckiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Wadowicach (1914/15), członek Komisji Chlebowej w Wadowicach (1914/15), zastępca nauczyciela (XI 1913 – VI 1914, 1915/16 – 1918/19), następnie nauczyciel i profesor w Gimn. w Jaśle (do 1929/30), profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Jaśle (1924/25 – 1927/28).

Gruszka Jan (1810, Drohobycz – 7 X 1891, Rzeszów), ksiądz (1837), teolog, tłumacz, duszpasterz, prefekt w Seminarium Duchownym w Przemyślu (1838–45), wykładowca katechetyki (1840–53) i teologii pastoralnej (1853–60), proboszcz rzeszowskiej fary (1860–91), przeprowadził kompleksową renowację jej wnętrza (1883–87), katecheta gimnazjalny (1876–78), współzałożyciel (1885) i przełożony duchowny Towarzystwa Pań Miłosierdzia św. Wincentego a’Paulo.

Gruszkiewicz Teofil, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Drohobyczu (1868/69 – 1871/72), Gimn. w Rzesz. (1872/73) i Gimn. św. Anny w Krakowie (1873/74 – 1878/79), nauczyciel (1879/80), następnie profesor (1880/81 – 1888/89) w Gimn.  w Kołomyi, profesor w IV Gimn. we Lwowie (1889/90 – XI 1906), w XI 1906 przeniesiony w stan spoczynku.

Gryziecki Stanisła w (1849, Pruchnik – 15 II lub 24 II 1911, Kraków), absolwent Gimn. w Przemyślu (1870) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz (1874), wikariusz  w Samborze (1874–78), katecheta gimnazjalny w Rzesz. (1877/78 – 1891/92), zarządca kościoła popijarskiego, dyrektor bursy gimnazjalnej, rozbudował bursę o dwa boczne pawilony (1886), proboszcz parafii farnej (od 1892), wicedziekan, później dziekan dekanatu rzeszowskiego (od 1905), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1893–99), członek Zarządu Komisarycznego Rzeszowa (1902), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1903–11), prezes Kasy Osz-czędności Miasta Rzeszowa (1887–1911), prezes Banku Zaliczkowego  w Rzesz. (od 1906), aktywny działacz lokalnych stowarzyszeń społecznych i religijnych, m.in. kurator Stowarzyszenia Polskich Rękodzielników i Przemysłowców „Gwiazda (od 1891), przełożony duchowny Tow. Pań Miłosierdzia św. Wincentego a’Paulo (od 1892), prezes Katolickiego Stowarzyszenia Robotników „Przyjaźń” (od 1897), założyciel Tow. Sług pw. św. Zyty (1903).

Grzegorczyk Lesła w (31 VIII 1929, Rzeszów – 22 XII 2010, Rzeszów), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1946) oraz Wydziału Lekarskiego UJ (Akademii Medycznej) w Krakowie (1952), profesor zwyczajny (1992), lekarz dermatolog, specjalista medycyny pracy, kierownik wojewódzkiego lecznictwa przemysłowego (1958–70), kierownik Zespołu (od 1970), później kierownik Katedry Nauczania Klinicznego i Instytutu Medycyny Klinicznej Krakowskiej Akademii Medycznej w Rzesz. (od 1982), dziekan Wydziału Pedagogicznego WSP Rzeszów (od 1994) i kierownik Zakładu Medycyny Sportowej, autor ok. 200 rozpra w naukowych, członek wielu towarzyst w naukowych, referent podczas obchodów 325-lecia I Lic. w Rzesz. (1983).

Grzegorzek Ignacy (ur. 3 VIII 1909, Trzechna ob. Sechna, pow. Limanowa), absolwent filologii germańskiej w UJ  w Krakowie (1936), zastępca nauczyciela w Gimn. Miejskim w Jordanowie (1936/37 – 1938/39), uczestnik kampanii wrześniowej w ramach armii „Karpaty”, jeniec w obozach: Osterode, Prenzlau, Arnswalde, Grossborn, Sandbostel i Lubeka, nauczyciel w Gimn. i Lic. Handlowym w Rzesz. (1946–49), dyrektor WODKO  w Rzesz. (IX 1951 – VIII 1958), nauczyciel urlopowany I Lic.  w Rzesz. (1959–65) celem pełnienia obowiązków: najpier w kierownika Wydziału Pedag. w Zarządzie Okręgu ZNP w Rzesz. (1959–62), później starszego instruktora pedagogicznego ZNP w Rzesz. (1962–65), lektor jęz. angielskiego, następnie kierownik katedry studiów języków obcych w WSP w Rzesz. (1965–74).

Grzesik Bronisła w s. Franciszka (ur. 5 II 1915, Mrowla), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1935) i Seminarium Duchownego  w Tarnowie (1941), ksiądz, wikariusz  w Grybowie, Łącku (1941–45), Lubzinie (1945),Ratnowicach k. Otmuchowa, Nysie (1947–48), proboszcz  w Opawicach, Chomiążu pow. Głubczyce i Gliwicach, autor wspomnień Mój przypadek ze „starą budą” anno domini 1927.

Grzesik Stanisła w s. Michała (22 IV 1928, Rzeszów – 10 XII 1967, Suwczyna pow. Bielsko), absolwent Lic. w Sokołowie Młp. (1947) i Akademii Wychowania Fizycznego  w Warszawie (1950), pedagog, trener, działacz sportowy, sędzia, prezes Okręgowego Związku Gimnastyki Sportowej, członek Prezydium Związku Akrobatyki Sportowej w Warszawie, nauczyciel wychowania fizycznego  w I Lic. w Rzesz. (1950/51 – 1963/64), kierownik Studium Wychowania Fizycznego przy Wyższej Szk. Inżynierskiej w Rzesz. (od 1 II 1964), zginął w wypadku samochodowym.

Grzędzielski Eugeniusz, zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1907/08) – uczył geografii i historii oraz jęz. polskiego, nauczyciel w Szk. Realnej w Śniatyniu (od 1908/09).

Grzędzielski Władysła w Leon s. Juliana (15 XII 1864, Kopytowa pow. Krosno – 28 IX 1925, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1885), prawnik, zastępca posła (1917), poseł do austriackiej Rady Państwa (1918), współorganizator Polskiej Komisji Likwidacyjnej, zastępca przewodniczącego Wydziału Aprowizacyjnego PKL, brał udział w przejmowaniu władzy z rąk Austriaków  w Krakowie (31 X 1918), członek Komisji Rządzącej dla Galicji, Śląska Cieszyńskiego, Górnej Orawy i Spisza (1918–19), poseł do Sejmu Ustawodawczego (1919–22), minister aprowizacji (VI – IX 1921), członek Trybunału Stanu (od 1924), działacz Tow. Gimnastycznego „Sokół”, Tow. Szkoły Ludowej i Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego.

Grzywacz Anna (ur. 13 VIII 1945, Biecz), absolwentka Lic. w Bieczu (1963), Studium Nauczycielskiego  w Ostrowcu Świę-tokrzyskim (1965) i WSP w Rzesz. (1970), nauczycielka matematyki  w II Lic. dla Pracujących w Rzesz. (1970–78) i I Lic. Ogóln. w Rzesz. (1978/79 – 2009/10).

Grzywak Aleksander (ur. 1879), absolwent Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1900) i Uniw. Lwowskiego (1904), nauczyciel w: Miejskim Zakładzie Sierot im. Franciszka Józefa we Lwowie (1904/05 – 1905/06), Gimn. w Sanoku (krótko), Gimn. w Sokalu (1906/07 – 1911/12), nauczyciel (1912/13 – 1913/14), następnie profesor (1915/16 – 1918/19) w I Gimn. w Rzesz. – uczył matematyki, historii naturalnej (przyrody, nauk przyrodniczych), nauczyciel w Gimn. w Wieliczce (1914/15), nauczyciel, następnie profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1912/13 – 1913/14, 1915/16 – 1918/19) – uczył geografii i historii naturalnej, profesor  w II Gimn. w Rzesz. (XII 1918 – VI 1919) – uczył geografii i historii naturalnej, działacz rzeszowskiego koła Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych, profesor  w Państwowym Gimn. Męskim w Ostrowie Wielkopolskim (1919/20 – 1924/25).

Gubernat Adolf (ur. 10 XII 1935, Zgłobień), absolwent I Lic. w Rzesz. (1953), Wyższej Szk. Pedagogicznej w Opolu (1959) i zaocznie Wyższej Szk. Nauk Społecznych przy Komitecie Centralnym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Warszawie (1966), nauczyciel jęz. polskiego  w II Lic. w Rzesz. (1959–62), nauczyciel jęz. polskiego  w I Lic. w Rzesz. (1964/65), pierwszy sekretarz Komitetu Miejskiego Związku Młodzieży Socjalistycznej w Rzesz. (1962–63), zastępca dyrektora III Lic. w Rzesz.(1964–69), dyrektor IV Lic. w Rzesz. (1969–76), dyrektor Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego  w Rzesz. (1981–88), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1991 – 2010).

Gumiński Ignacy Prosper s. Jana (ur. 25 VI 1853, Zalesie), absolwent rzeszowskiego gimn. (1871), właściciel majątku dworskiego  w Zalesiu (od 1880), członek Tow. Myśliwych w Rzesz. (od 1880), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1879–89), zastępca członka Wydziału Powiatowego  w Rzesz. (1879–81), członek Wydziału Tow. Rolniczego Okręgu Rzesz., dyrektor oddziału rzeszowskiego Galicyjskiego Tow. Kredytowego Ziemskiego.

Gumiński Jan s. Ignacego (19 IX 1883, Zalesie k. Rzeszowa – 20 I 1938 Zalesie), absolwent rzeszowskiego gimn. (1901) i Studium Rolniczego UJ (1904), właściciel majątku dworskiego  w Zalesiu (od 1909), członek Powiatowego Komitetu Narodowego  w Rzesz. w okresie I wojny światowej, członek Tymczasowego Zarządu Powiatowego  w Rzesz. (1928–30), działacz kilku stowarzyszeń gospodarczych, m.in. Tow. Rolniczego Krakowskiego, po jego zjednoczeniu z Tow. Kółek Rolniczych i utworzeniu Małopolskiego Tow. Rolniczego  w Krakowie, jego pierwszy prezes (1919–21), przyczynił się do jego zjednoczenia z Tow. Gospodarskim Wschodniej Małopolski i utworzenia Małopolskiego Tow. Rolniczego  z siedzibą we Lwowie (1928), współzałożyciel i prezes Rady Nadzorczej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Gospodarz” w Rzesz., prezes Spółdzielni Jajczarskiej, prezes Rady Nadzorczej Banku Ziemi Rzeszowskiej (od 1924), członek Rady Nadzorczej Stowarzyszenia Domu Ludowego im. płk. Leopolda Lisa-Kuli, patron (kolator) parafii greckokatolickiej w Zalesiu, aktywny działacz Tow. Myśliwych, dużą wagę przywiązywał do rozwoju higieny i opieki lekarskiej.

Gumiński Roman s. Ignacego (ur. 4 VIII 1920 Kraków), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1933/34 – 1934/35, kl. I), absolwent IV Gimn. i Lic. w Krakowie (1939), patron (kolator) parafii greckokatolickiej w Zalesiu (od 1938), żołnierz ZWZ-AK – zastępca szefa „Uprawy” w Inspektoracie Rzeszów, a następnie szefa „Uprawy”  w Podokręgu Rzeszów, żołnierz II Korpusu Polskiego (1945–46), następnie Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (1946–47), specjalista w zakresie produkcji aluminium (W. Brytania, Kanada), doradca d.s. technicznych Zarządu Głównego instytutu doświadczalnego ALCAN w Montrealu (1979–83).

Gunia Tadeusz (ur. 14 VII 1928 Palikówka), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1948) i geologii na Uniwersytecie Wrocławskim (1952), prodziekan Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniw. Wrocławskiego (1971–73), dziekan tego Wydziału (1973–75), profesor (1974); zajmuje się problemami stratygraficznymi i surowcowymi Sudetów i ich przedpola; autor ponad stu publikacji: monografii, studiów, rozpra w oraz opracowań wykonanych dla potrzeb poszukiwań geologicznych i górnictwa, referent podczas obchodów 325-lecia I Lic. w Rzesz. (1983).

Gunia Tomasz (ur. 1884), absolwent Gimn. w Samborze (1904), ksiądz, zastępca nauczyciela (katechety) w I Gimn. w Rzesz. (1910/11 – 1912/13) – uczył religii i jęz. polskiego, nauczyciel (1913/14 – 1918/19), następnie profesor (1919/20 – 1920/21) w Szk. Realnej w Tarnobrzegu, profesor w Gimn. w Tarnobrzegu (1925/26 – 1928/29).

Guniewicz Jan, nauczyciel śpiewu w rzesz. gimnazjum, spiskowiec 1846 r., uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Gutek Jan Mieczysła w (14 IX 1921, Kępa Rudnicka – VI 1944), uczeń I Gimn. (1934/35 – 1938/39, kl. I – IV), poległ  w walkach partyzanckich w lasach lubelskich.

Gutkowski Karol (23 XI 1845, Stebnik – 7 VI 1911, Truskawiec), uczęszczał do Gimn. w Samborze (1859–63) i Drohobyczu (1864–66), studiował w Uniw. Lwowskim (1867–68) i UJ w Krakowie (1869–70), asystent w katedrze mineralogii UJ (1870/71), zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (IV 1871 – VI 1872), nauczyciel (1872/73 – 1874/75), następnie profesor (1875/76 – 1903/04) w Gimn.  w Nowym Sączu, opiekun orkiestry gimnazjalnej, radca szkolny, dyrektor Kasy Oszczędności  w Nowym Sączu, przez kilkanaście lat członek Rady Miejskiej  w Nowym Sączu, dwukrotnie wybierany na zastępcę burmistrza.

Guzek Jan, ksiądz, wikary w Woli Rafałowskiej, nauczyciel religii  w Gimn.  w Rzesz. (I – IV 1852).

 

H

Hadała Wojciech s. Franciszka (ur. 20 III 1910, Boguchwała), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1932), uczestnik kampanii wrześniowej, internowany na Węgrzech (1939–44), wywieziony do Niemiec (1944), po 1945 r. pracował w Rzesz.

Hakalla Stefan s. Franciszka (26 XII 1890, Przemyśl – 1940, Katyń), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1908), uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, członek Wydziału Tow. Szk. Ludowej w Rzesz. (od 1920), działacz Narodowego Związku Robotniczego (do 1920) i Narodowej Partii Robotniczej w Rzesz. (1920), kandydat w wyborach do Sejmu z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej (1922), prezes koła SN w Rzesz. (1928–32), prezes Zarządu Powiatowego SN (1932–37), prezes rzeszowskiego oddziału „Sokoła” (od 1936), więzień Kozielska (1939–40), zamordowany w Katyniu, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Haligowski Franciszek (1629 – 1712), pierwszy prefekt rzeszowskiego kolegium (X 1658 – 1861), po przeniesieniu do Warszawy kierował tamtejszym kolegium, założył drukarnię pijarską.

Hałdaś Weronika z d. Kuś c. Adama, (ur. 5 III 1940, Dylągówka), absolwentka Lic. w Tyczynie (1957) i WSP w Krakowie (1961), nauczycielka jęz. polskiego  w Lic. w Strzyżowie (1961–65) i I Lic.  w Rzesz. (1965/66 – 2002/03); 14 jej uczniów było laureatami i finalistami Olimpiady Literatury i Języka Polskiego, w VI 2003 przeszła na emeryturę.

Hamerski Eustachy, nauczyciel matematyki i fizyki  w I Gimn. w Rzesz. (1936/37 – 1937/38), nauczyciel zatrudniony na stałe w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz.

Hanasiewicz Henryk s. Jadwigi (27 VIII 1865, Baligród – 5 V 1923, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1884), adwokat w Sądzie Obwodowym w Rzesz. (1903–19), później w Sądzie Okręgowym (1919–23), działacz społeczny, filantrop rzeszowski, na mocy jego testamentu (1922) utworzono fundację (1929), dzięki której powstał Szpital im. Dzieciątka Jezus (1933).

Hanasiewicz Ignacy (28 VII 1844, Cieplice – 29 IX 1913, Wiedeń), uczeń rzeszowskiego gimn. (1857/58 – 1862/63, kl. I – VI), uczestnik powstania styczniowego, kapitan wojsk węgierskich (po 1865).

Hanasiewicz Włodzimierz Ludwik Marian s. Teofila (27 VII 1880, Tyczyn – 1957), absolwent rzeszowskiego gimn. (1898), współtwórca rozwoju górnictwa i hutnictwa na Górnym Śląsku,

Hanke Fryderyk (ur. 1864), zastępca nauczyciela w: IV Gimn. w Krakowie (1901/02 – 1904/05), I Gimn. w Rzesz. (1905/06) i Gimn. w Mielcu (1906/07 – 1908/09), nauczyciel (1909/10 – 1917/18), następnie profesor (1918/19 – poł. IX 1920) w Gimn. w Wadowicach, członek komitetu „Patriotycznej Wojennej Zbiórki Metali  w Wadowicach” (1915–18), profesor w Gimn. Realnym w Chrzanowie (od IX 1920).

Hanke Józef, zastępca nauczyciela w Gimn. we Lwowie (do 1797), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1797 – VIII 1801).

Hanke Karol, nauczyciel gramatyki  w Gimn. w Rzesz. (1788–97) i  w Gimn. we Lwowie (od 1797).

Hańczakowski Roman, uczeń rzesz. gimnazjum, uczestnik akcji patriotycznych (1861–62).

Harasiewicz Adam (ur. 1 VII 1932, Chodzież), absolwent I Lic. w Rzesz. (1951), Instytutu Muzyki im. F. Chopina w Rzesz. i Państwowej Wyższej Szk. Muzycznej w Krakowie (1955), pianista, zdobywca I nagrody na V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie (1955), medalu Harriet Cohen dla najlepszego pianisty (1957), Złotego Medalu Fundacji Paderewskiego  w Nowym Yorku oraz wielu innych nagród i wyróżnień, występował na najsłynniejszych salonach koncertowych pięciu kontynentów, honorowy obywatel Rzeszowa (14 XII 1999).

Hasman Helena, nauczycielka w III Lic. w Rzesz. i  w I Lic. w Rzesz. (IX 1975, 1977/78, III – VI 1979) – uczyła fizyki.

Haszczak Alicja (ur. 10 I 1930, Szczyrk), absolwentka Liceum Pedagogicznego  w Pszczynie (1948) i AWF (1952), nauczycielka wychowania fizycznego  w Lic. Pedagogicznym w Rzesz. (1952/53), II Lic. Ogólnokształcącym w Rzesz. (1953/54), III Lic. Ogólnokształcącym w Rzesz. (1959/60), Zasadniczej Szk. Odzieżowej  w Rzesz. (1960–67), I Lic. Ogólnokształcącym w Rzesz. (1966/67 – 1971), Politechnice Rzeszowskiej (od 1971), założycielka, kierownik artystyczny i choreograf zespołu „Połoniny” (1969–81), aktywna uczestniczka kolejnych festiwali zespołów polonijnych, inicjatorka założonego przez Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” 4-let- niego Studium Choreograficznego (1998).

Hausner Artur Walenty (5 XI 1870, Kończyce pow. Nisko – 16 IX 1941, Woroneż), uczeń rzeszowskiego gimn., absolwent II Gimn. we Lwowie (1894), działacz PPSD, później PPS, działacz Naczelnego Komitetu Narodowego (1914), żołnierz I Brygady Legionów (1917), poseł (1919–30), wiceminister w Ministerstwie Robót Publicznych (1920, 1926), więzień NKWD (1940–41), zmarł w więzieniu w Woroneżu.

Hejnosz Walenty (ur. 1779), uczeń rzeszowskiego gimn., uczestnik powstania kościuszkowskiego, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic.  w Rzesz. (1995).

Henning Karol, nauczyciel rysunków  i kaligrafii  w Gimn. w Rzesz. (1856/57 – 1860/61).

Hess Jadwiga c. Wojciecha z d. Kwiatkowska (26 I 1920, Grabki Małe – I 2013, Rzeszów), absolwentka Lic. Pedagogicznego  w Krakowie (1946) i WSP w Krakowie (1964 zaocznie), nauczycielka szkół podstawowych w Braniewie, Sielnicy (1946–50) i Rzesz. (1950–62), nauczycielka jęz. polskiego i nauczycielka bibliotekarka w I Lic. w Rzesz. (1962/63 – 1978/79), komendantka Hufca Związku Harcerstwa Polskiego  w Braniewie (1946–49), członek Miejskiej Rady Narodowej w Rzesz. (1954–56).

Hinze Maria nauczycielka kontraktowa w I Lic. w Rzesz. (1951/52) – uczyła śpiewu.

Hnatowski Michał s. Andrzeja (ur. 12 II 1935, Horpina pow. Kamionka Strumiłowa), absolwent Wydziału Prac Ręcznych i Rysunków Seminarium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1966), nauczyciel zajęć technicznych (wychowania technicznego) i wychowania plastycznego  w I Lic.  w Rzesz. (1960 /61 – 1972/73), wiceprezes Zarządu Wojewódzkiego Zakładu Doskonalenia Zawodowego  w Rzesz. (1973–76), dyrektor Zasadniczej Szk. Zawodowej Zakładu Doskonalenia Zawodowego  w Rzesz. (od 1976), nauczyciel przedmiotów zawodowych w tejże szkole.

Hochfeld Alfred (vel Stanisław), s. Wilhelma (13 IX 1893, Rzeszów – przed 1960), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912), żołnierz Legionów i kampanii wrześniowej (obrona wybrzeża).

Hochfeld Julian s. Wilhelma (16 VIII 1911, Rzeszów – 21 VII 1966, Paryż), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1929), prawnik, ekonomista, socjolog, prof. Uniw. Warszawskiego, zajmował się teorią socjologii i socjologią polityki, działacz PPS (od 1930), później PZPR (od 1948), żołnierz Armii Polskiej na Bliskim Wschodzie, poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm (1947–61), wicedyrektor departamentu nauk społecznych UNESCO  w Paryżu (1962–66).

Hoffman (Hofman) Franciszek Henryk (zm. 1809), pedagog, eks-jezuita, profesor retoryki  w tarnowskim gimn. (1784–89), nauczyciel, później prefekt rzeszowskiego gimn. (1789 – 1801), własne oszczędności przeznaczył na remont gmachu szkoły, zabiegał o wprowadzenie jęz. polskiego do programów nauczania, komisarz ds. reformowania szkolnictwa w zachodniej Galicji (od 1801), rektor w Gimn. Nowodworskiego  w Krakowie (1801–09), na polecenie władz austriackich zmienił nazwę szkoły na c.k. Gimnazjum Akademickie, wprowadził do tegoż gimn. jęz. wykładowy niemiecki i ustrój szkolny najpier w z pięcioma, a później z sześcioma klasami (1807).

Hofman Jerzy, nauczyciel w Gimn.  w Rzesz. (1794).

Hofman Wincenty (ur. przed 1814), początkujący nauczyciel (suplent) w Tarnowie (do 1832), później suplent i nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1832 – VIII 1836), zastępca dyrektora rzeszowskiego gimn. (19 VIII 1840 – 17 IX 1842).

Hogendorf Tadeusz Zdzisła w (19 XII 1918, Rzeszów – 12 VI 2010, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1934/35, kl. I), piłkarz Resovii (od 1936), Warszawianki, Pogoni Katowice, BOP Gdańsk, ŁKS Łódź, Stali Rzeszów, reprezentant Polski (od 1947), absolwent AWF w Warszawie, nauczyciel wychowania fizycznego  w Szkołach Podstawowych nr 8 i 9, trener m.in. Resovii i Stali Rzeszów, honorowy obywatel Rzeszowa (4 XI 2008), posiadacz dyplomu 50-letniego stałego bywalca Rzeszowskiej Filharmonii.

Hohendorf Stefania, nauczycielka kontraktowa w I Lic. w Rzesz. (1948/49 – 1949/50) – uczyła historii i nauki o Polsce.

Holzer Feliks (1808 – 1873), absolwent rzeszowskiego gimn. (1824), notariusz rzeszowski (1859 – 1873), ostatni mianowany burmistrz Rzeszowa (do 1867), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (przed 1867 – 1870).

Holzer Karol Stefan s. Ludwika (24 XII 1882, Rzeszów – 1945, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902) i Szk. Technicznej w Monachium, architekt, żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej i kampanii wrześniowej, inżynier miejski  w Magistracie (1919), właściciel cegielni  w Przybyszówce, projektant kilkunastu rzeszowskich kamienic, współpracował przy projektowaniu budowli Centralnego Okręgu Przemysłowego.

Holzer Stanisław, uczeń kl. I gramatykalnej rzeszowskiego gimn., w V 1831 udał się do Królestwa Polskiego, by walczyć w powstaniu.

Holzhacker Edward Stefan s. Stefana (ur. 26 X 1919, Rzeszów), absolwent Gimn. w Rzesz. (1938) i Szkoły Podchorążych w Jarosławiu (1939), uczestnik kampanii wrześniowej, więzień w Auschwitz – nr 629 (1940 – II poł. 1942), pracownik Wydziału Inwalidów Wojskowych przy Starostwie Powiatowym w Rzesz. (od 1944), pracownik ZUS w Rzesz., długoletni kierownik Wydziału Rent i Pomocy Społecznej w ZUS (przed 1958 – 1968), w IV 1968 zwolniony z pracy za udział syna w protestach marcowych, inspektor w Wydziale Gospodarki Komunalnej w Rzesz. (1968 – XII 1981), w 1960 więziony za kontakty z kolegami z Zachodu, od 1981 na emeryturze.

Hołdanowicz Ewaryst (ur. 26 X 1906, Podwołczyska), nauczyciel jęz. angielskiego  w I Lic. w Rzesz. (1963/64 – 1967/68) i  w II Lic. w Rzesz.

Hołdanowicz Leszek (ur. 3 VI 1937, Dmytro w na Wołyniu), absolwent I Lic. w Rzesz. (1953), grafik, współtwórca sukcesu polskiego plakatu, prof. i dziekan ASP w Warszawie.

Hołdanowicz Maria z d. Spaczewska c. Tadeusza (ur. 11 VII 1908 Uhrynów), nauczycielka jęz. rosyjskiego i niemieckiego  w I Lic. w Rzesz. (1955/56 – 1966/67).

Homa Edward (ur. 1 VI 1932, Mrowla – 2007), absolwent I Lic. w Rzesz. (1951) oraz studiów polonistycznych I stopnia WSP we Wrocławiu i II stopnia w WSP  w Opolu (1961), językoznawca, dialektolog, wykładowca i kierownik Zakładu Filologii Polskiej w WSP w Słupsku, kierownik Zakładu Języka Polskiego i wicedyrektor Instytutu Filologii Polskiej (od 1981), prorektor WSP, później Uniw.  w Szczecinie (1984–90), autor kilkudziesięciu publikacji.

Homik Józef, nauczyciel kontraktowy  w I Lic. w Rzesz. (1957/58 – 1959/60), uczył śpiewu i prowadził kółko muzyczne.

Hopfen FischelFeliks s. Józefa (ur. 12 X 1881, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1900), adwokat, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1927–39), asesor w Radzie Miejskiej (1930–34), ławnik w Radzie Miejskiej (1934–39), lider Klubu Żydowskiego Syjonistycznego (1930–34), lider Klubu Radnych Żydowskich (1934–39), założyciel i członek Tow. Budowy i Utrzymania Szpitala Żydowskiego (1921–39), członek Zarządu Rzeszowskiego Tow. Gimnastycznego i Sportowego (od 1923), działacz Spółdzielni „Ben Jehuda” (do 1926), członek Zarządu Fundacji im. Adolfa Tannenbauma (od 1926), członek Komitetu Rozbudowy Miasta Rzeszowa (od III 1935), członek Kuratorium Żydowskiego Tow. Szk. Ludowej, Średniej i Zawodowej (1938–39).

Horodyński Józef Karol (1790, Dąbrowa – 1868), uczeń rzeszowskiego gimn. (1802–06), żołnierz kampanii 1812 r., służył w armii Królestwa Polskiego, uczestnik powstania listopadowego – wyróżnił się  w pracach fortyfikacyjnych Warszawy, odznaczony krzyżem Virtuti Militari, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Horodyński Ludwik (ur. 1881), absolwent Gimn. w Samborze (1903), hospitant w VI Gimn. we Lwowie (1904/05), zastępca nauczyciela w tymże gimn. (1905/06), nauczyciel w: II Gimn. w Rzesz. (1906/07 – 1907/08), I Gimn. w Rzesz. (1908/09), nauczyciel (1909/10 – 1911/12), następnie profesor (1912/13 – 1916/17) w II Szk. Realnej we Lwowie, profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1917/18 – 1918/19) i Gimn. Realnym im. A. Mickiewicza we Lwowie (1909/10 – 1917/18).

Horowitz Łucjan s. Wilhelma (14 III 1905, Kraków – 4 I 1958, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1923), dyrektor koncernu Wspólnota Interesów i Polskiego Eksportu Żelaza (1934–39), żołnierz 2 Dywizji Piechoty we Francji (1940), służył w Polskich Siłach Zbrojnych w Wielkiej Brytanii i na Bliskim Wschodzie, uczestnik kampanii Włoskiej (1944–45), wicedyrektor departamentu ekonomicznego Ministerstwa Przemysłu (1946), zastępca dyrektora ds. eksportu Centrali Zbytu Produktów Przemysłu Węglowego  w Katowicach (1946–47), dyrektor departamentu planowania i koordynacji  w Ministerstwie Przemysłu i Handlu (1947), zastępca podsekretarza stanu ds. handlu zagranicznego, dyrektor departamentu planowania i koordynacji  w Ministerstwie Handlu Zagranicznego, dyrektor departamentu artykułów przemysłowych w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego (1949–53), radca (od 1957) następnie dyrektor generalny w Ministerstwie Handlu Zagranicznego.

Hrdina Franciszek, nauczyciel (1821 – ok. 1842), następnie profesor (ok. 1842 – 1852) w Gimn. w Rzesz., w VI 1852 przeniesiony w stan spoczynku.

Hubicki Wiktor, ksiądz, nauczyciel religii  w Gimn. w Rzesz. (III – V 1836).

Huchla Mieczysła w Józef s. Władysława (29 XII 1920, Tyczyn – 14 IX 2010, Wrocław), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1938), student Wydziału Prawa UJ (1938/39 i 1945–47), żołnierz ZWZ-AK, wchodził w skład zespołów wydających konspiracyjne pisma „Świt” i „Na Posterunku”, uczestnik akcji „Burza”, p.o. dowódcy Placówki AK Tyczyn (1944–45), p. o. dowódcy Placówki DSZ Tyczyn (1945), działacz WiN (1945–48): kierownik Rejonu WiN Kraków (I – X 1947), zastępca kierownika Okręgu WiN Kraków (wiosna – X 1947), p.o. kierownika Okręgu WiN Kraków (X 1947 – IV 1948), aresztowany 9 IV 1948, więzień polityczny (1948–55), radca prawny, członek wojewódzkich (we Wrocławiu) i centralnych władz Zrzeszenia Prawników Polskich i Krajowej Rady Radców Prawnych (lata 70-te i 80-te), prezes ZG WiN (1990–96), prezes honorowy tego kombatanckiego stowarzyszenia (po 1996), awansowany w 2006 r. do stopnia pułkownika, a w 2007 do stopnia generała brygady, przewodniczący zespołu redakcyjnego i współautor sześciotomowego dzieła Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość w dokumentach (Wrocła w 1995–2000), autor Żołnierzy i kombatantów Zrzeszenia WiN (2008), odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Hübl (Hibl) Edward (1787, Dukla – 1848, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1802), właściciel apteki „Pod Czarnym Orłem” przy ul. Pańskiej, aptekarz  w Rzesz., pierwszy koncesjonowany właściciel apteki obwodowej, radny i członek zarządu miasta Rzeszowa, zmarł podczas epidemii cholery.

Hupałowski Tadeusz (25 VI 1922, Złoczów – 1999), absolwent Gimn. i Lic.  w Złoczowie (zagubił świadectwo), egzamin dojrzałości złożył w I Gimn. i Lic.  w Rzesz. (1944), absolwent Oficerskiej Szk. Piechoty w Przemyślu i Krakowie (1945), Wydziału Dyplomatyczno-Konsularnego Akademii Nauk Politycznych w Warszawie (1949) oraz Wyższej Wojskowej Akademii im. Woroszyłowa w Moskwie (1956), pełnił wysokie funkcje w Ludowym Wojsku Polskim, generał dywizji (1972), minister Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska (1981–83), prezes Najwyższej Izby Kontroli (1983–91), członek Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR (1975–81), w stanie wojennym członek Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (1981–83), w 1991 r. przeszedł w stan spoczynku.

 

I

Idziński Józef s. Józefa (ur. 10 I 1861 Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1878), auskultant sądowy w Rzesz. (od V 1886).

Indycka Wincenta, nauczycielka kontraktowa w I Gimn. w Rzesz. (1921/22) – uczyła jęz. francuskiego, pierwsza kobieta ucząca w tejże szk., nauczycielka w Gimn. w Sandomierzu (1923/24).

Inger Zdzisła w Henryk s. Franciszka (6 III 1917 Piątkowa – 1944), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1937), sportowiec Resovii – tenis stołowy, piłka nożna, hokej, zamordowany w Zamku Rzeszowskim.

Ingram Stanisła w s. Jana (ur. 19 X 1903, Widenthal), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1925), działacz Komunistycznego Związku Młodzieży (od 1923).

Irzabek Zygmunt Tadeusz (ur. 1880, Melechów), absolwent Gimn. w Brodach (1901), zastępca nauczyciela w: V Gimn. we Lwowie (1905/06) i I Gimn. w Rzesz. (1906/07) – uczył jęz. niemieckiego, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1912/13), nauczyciel (1913/14 – 1914/15), następnie profesor w Gimn. w Nowym Targu (1916/17 – 1917/18), dyrektor Gimn. w Ostrowie Wielkopolskim (1925/26 – 1928/29).

Iskrzycki Maksymilian, zastępca nauczyciela w II Gimn. we Lwowie (1861/62), nauczyciel w: Gimn. w Rzesz. (do X 1868) i Gimn. św. Jacka w Krakowie (X 1868 – IV 1870), nadzwyczajny profesor filologii klasycznej przy UJ  w Krakowie.

Iwelski Piotr, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Iżycki Antoni (1742 – 1816), pijar, tłumacz, kształcił się w rzeszowskim kolegium (1762), przetłumaczył m.in. popularną powieść Chanciergesa dla młodzieży Przypadki Napoleona syna Achillesowego na wzór przypadków Telemaka.

 

J

Jabłoński Kazimierz, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. III: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Jabłoński Marcin (1801, Głogów – 19 II 1876, Lwów), uczeń rzeszowskiego gimn., malarz – namalował podobno ok. 1600 portretów, kilka z nich znajduje się w zbiorach Muzeum Okręgowego  w Rzesz., konserwator dzieł sztuki, drukarz, litograf – autor m.in. dwóch litografii wg rysunków Bogusza Stęczyńskiego, ukazujących widoki Rzeszowa, pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Jabłoński Stanisła w Roch (11 VIII 1851, Hermanowa Dolna – 27 III 1922, Rzeszów), uczeń gimnazjów (1862–69): rzeszowskiego i krakowskiego, lekarz sądowy w Rzesz. (od 1876), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (od 1893), asesor Magistratu (od 1893), burmistrz (1896 – 1913), zrealizował przyłączenie do Rzeszowa Ruskiej Wsi oraz przysiółków Drabinianki i Staroniwy (1902), ordynator w Szpitalu Powszechnym (1881–86), dyrektor szpitala rzeszowskiego (faktycznie od 1886, formalnie 1909–13), dyrektor Kasy Oszczędności  w Rzesz., prezes Stowarzyszenia Rękodzielników „Gwiazda” (od 1891), kierownik Zarządu Komisarycznego Rzeszowa (1914–16), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1903–22), poseł do Sejmu Krajowego, honorowy obywatel miasta (1899).

Jabłoński Wacław, zastępca nauczyciela w Gimn. w Jaśle (1904/05) i  w I Gimn.  w Rzesz. (IX 1905 – III 1907), w III 1907 przerwał służbę.

Jachimowski Zygmunt s. Stanisława ps. „Jerzy”, „Uczniowski” (5 VI 1920, Rzeszów – 12 V 1977, Rzeszów), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1938), sekretarz  w tejże szk. (od 1945), kierownik okręgu rzeszowskiego Młodzieży Wielkiej Polski (od 1945), wiceprezes Zarządu Powiatowego Stronnictwa Narodowego  w Rzesz. (od 1946), więzień polityczny (1949–56).

Jachowicz Józef (16 III 1862, Strażów – 26 VI 1941), ukończył niższe Gimn. w Rzesz., podoficer rachunkowy 90 pp., wójt gminy Strażów (30 lat), prezes: Kółka Rolniczego  w Strażowie, Kasy Reiffeisena i Powiatowej Składnicy Kółek Rolniczych, członek Miejscowej Rady Szkolnej i Rady Szkolnej Powiatowej w Łańcucie, działacz ruchu ludowego – członek Rady Naczelnej: PSL (1908–13), PSL „Piast” (1914–33) i SL (1931–35), poseł do Rady Państwa  w Wiedniu (1907–17) i Sejmu Ustawodawczego (1919–22), senator (1922–27), honorowy obywatel Łańcuta i Leżajska.

Jacko w (Jackiw) Mikołaj (ur. 26 X 1884, Rakowiec), absolwent Uniw. we Lwowie (1908), studiował też w Wiedniu i Czerniowcach, nauczyciel w Gimn. Akademickim we Lwowie (1913–20), filii IV Gimn. we Lwowie (1910–13), pracownik spółki przemysłowo-handlowej „Odbudowa” we Lwowie (1920–26) i fabryki broni Arma we Lwowie (1926–27), nauczyciel Gimn. w Nisku (1927–29), Gimn. z ruskim (ukraińskim) językiem wykładowym w Przemyślu (1932/33), nauczyciel w I Gimn. w Rzesz. (1933/34 – 1938/39) – uczył jęz. łacińskiego, niemieckiego, historii, geografii, nauczyciel w II Gimn. w Rzesz. (1937) – uczył jęz. niemieckiego, z ramienia władz niemieckich kierownik urzędu gospodarczego – Stadtwirschaftsamt, członek Zarządu Okręgowej Spółdzielni Rolniczej (1940–41) i później powstałej z jej przekształcenia Powiatowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Rolnik” (od 1941), założyciel suszarni jarzyn i owoców  w Rzesz. w pożydowskiej fabryce mydła Liftschutza przy ul Mochnackiego (1942), w VII 1944 wyjechał do Wiednia.

Jagusztyn Andrzej s. Franciszka (ur. 16 VIII 1940, Tomaszów Lub.), absolwent I Lic. w Rzesz. (1958) i Uniw. Warszawskiego (1963), pracownik Wojewódzkiej Biblioteki Pedagogicznej w Rzesz. (1963–68), Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej (1968–70), Wojewódzkiego Archiwum Państwowego (1976–83), kustosz Biblioteki Głównej WSP w Rzesz., później URz (1983 – 2002), autor kilkudziesięciu publikacji, głównie z zakresu drukarstwa, księgarstwa i bibliotekarstwa.

Jahl Eugeniusz s. Alojzego (25 IX 1842, Medynia – XII 1912, Lwów), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na czele której stał Stanisła w Spiess (od 1861), absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), powstaniec 1863 – walczył w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochebruna, uczestnik bite w pod Miechowem, Małogoszczą, Kobylanką i Borowem, oficer, adiunkt w urzędzie podatkowym Starostwa w Rzesz. (1886–88).

Jakiel Kazimierz (2 II 1869, Jasło – 6 II 1927, Rzeszów), absolwent Gimn. w Jaśle (1887) i Uniw. Jagiellońskiego (1891), zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Jacka w Krakowie (1891/92) i Gimn. w Rzesz. (1892/93 – 1894/95) – uczył jęz. niemieckiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1895/96), Gimn. w Jarosławiu (1896/97 – 1897/98) i Gimn. w Drohobyczu (1898/99), zastępca nauczyciela (1899/1900 – 1900/01), następnie nauczyciel (1901/02 – 1902/03), później profesor (1903/04 – 1925/26)  w I Gimn. w Rzesz.

Jakiel Stanisła w (1882, Haczów – 1945), uczeń rzeszowskiego gimn., redaktor miesięcznika handlowo-przemysłowego „Eko-nomia” w Chicago, założyciel Spółki Akcyjnej Gospodarstwa Krajowego i Ekonomii dla przemysłu drzewnego  w Warszawie (1920).

Jakliński Henryk s. Aleksandra (ur. 4 V 1844, Siedlec), uczestnik powstania styczniowego (jako uczeń kl. VIII rzesz. gimn.), absolwent rzesz. gimnazjum. (1868).

Jaksan Władysła w s. Jana (29 V 1908, Nosówka – 1 III 1987 Mielec), absolwent Szk. Powszechnej w Zgłobniu, I Gimn.  w Rzesz. (1928) i Wydziału Prawa Uniw. Jana Kazimierza we Lwowie (1934), praktykant w Dyrekcji Poczt i Telegrafu w Krakowie (1935–37), naczelnik Urzędu Pocztowego  w Mielcu (1937–39), żołnierz: kampanii wrześniowej, armii polskiej na zachodzie – Francja, Wielka Brytania (1939–42), armii gen. Andersa  w Związku Radzieckim (1942), II Korpusu Polskiego, Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (1946–47), więzień UB (1950), pracownik administracyjny firm inwestycyjnych w Rzesz. (1947–60): firmy Moskwa i Ska Eksport Produktów Hodowlanych, Centrali Chemicznej, Centrostalu, Polskiego Związku Wędkarskiego, Stacji Sanitarno-Epidemio-logicznej, Rzeszowskiej Fabryki Sprzętu Gospodarczego; pracownik Centralnego Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego (1960–66), Mieleckiej Spółdzielni Mieszkaniowej (od 1966), w latach osiemdziesiątych spisał wspomnienia z okresu wojny.

Jakubiec Emil (ur. 1894), nauczyciel  w I Gimn. w Rzesz. (1925/26 – 1926/27) – uczył gimnastyki, nauczyciel Gimn.  w Buczaczu (od 1927/28).

Jakubowicz Paweł s. Józefa (6 VI 1906, Wojniłów – 11 VIII 1987 Rzeszów), absolwent Seminarium Nauczycielskiego  w Stanisławowie (1927), Instytutu Nauczycielskiego  w Warszawie (1934), zaocznie Wydziału Pedagogicznego Uniw. Warszawskiego (1961), nauczyciel szkół powszechnych (1931–35), Gimn. i Lic.  w Jarosławiu (1935–39), żołnierz kampanii wrześniowej, nauczyciel szk. średniej w Wojniłowie, (1939–41), dyrektor Szk. Zawodowej w Rudniku (1942–44), nauczyciel tajnego nauczania w Rudniku, nauczyciel Gimn. i Lic. w Leżajsku (1944–48), wizytator KOS w Rzesz. (1948–1949), naczelnik DOSZ (1949–50), dyrektor I Lic. w Rzesz. (1950–1958), rozpoczął przygotowania do obchodów 100-lecia pierwszej matury w rzesz. gimnazjum, nauczyciel rysunków i fizyki  w I Lic.  w Rzesz. (1950–58), nauczyciel Seminarium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1958–1970) i Wyższej Szk. Pedagogicznej  w Rzesz., malarz-amator, autor m.in. osiemnastu portretów  w Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. (ks. St. Konarskiego, Wł. Sikorskiego, J. D. Franchiego, J. W. Opatowskiego, H. A. Lubomirskiego, J. I. Lubomirskiego, A. A. Ozgi, A. O. Kopczyńskiego, H. Stroynowskiego, F. N. Golańskiego, W. Litwińskiego, I. Łukasiewicza, St. Poray-Madeyskiego, J. S. Pelczara, St. Spiessa, St. Sobieskiego, M. Adamowskiego i autoportretu), pochowany na Cmentarzu Pobicińskim w Rzesz.

Jakubowski Józef (1743 – 1814), uczeń rzeszowskiego kolegium, tłumacz dzieł z zakresu matematyki, historii, literatury wojskowej, wizytator misjonarzy, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, autor podręcznika do nauki artylerii Nauka artylerii zebrana przez najróżniejszych autorów (1781–83).

Jakubowski Stanisła w (ur. 1885), zastępca nauczyciela w Gimn. z ruskim językiem wykładowym w Przemyślu (I 1912 – II 1919) i  w I Gimn. w Rzesz. (II – VI 1919) – uczył rysunków, profesor w VII Gimn. w Krakowie (1925/26 – 1931/32).

Jakubowski Wincenty (18 III 1751, Maniewo k. Krakowa – 27 IX 1826, Warszawa), uczeń i nauczyciel Kolegium Pijarskiego  w Rzesz., pisarz, tłumacz, przetłumaczył m.in. dzieło Tissota Rada dla pospólstwa względem zdrowia jego  (1798) oraz fragmenty Eneidy Wergiliusza.

Jałowy Józef (27 XII 1885, Skurowa k. Brzostka – 8 II 1954, Rzeszów), absolwent Gimn. w Jaśle (1905) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1909), ksiądz, doktor teologii (1916), zastępca katechety w: Seminarium Nauczycielskim w Rudniku (1911/12) i Gimn. w Jaśle (1912/13), zastępca katechety (1913/14 – 1914/15), następnie katecheta w I Gimn. w Rzesz. (1918/19 – 1923/24) – uczył religii i jęz. łacińskiego, nauczyciel w Seminarium Nauczycielskim Męskim (1924–27 i 1928–37), później w Lic. Pedagogicznym w Rzesz. (1937–39, 1944–49), nauczyciel religii  i pedagogiki  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1924/25 – 1926/27), nauczyciel w: Prywatnej Szk. Handlowej w Rzesz. (1925–27), Szk. Powszechnej im. Marii Konopnickiej w Rzesz. i kilku innych szkołach powszechnych, uczestnik I wojny światowej (od V 1915) w wojsku austriackim (kapelan w Preszburgu, kapelan rezerwowego szpitala w Jarosławiu), budowniczy kościoła pod wezwaniem Chrystusa Króla (1931–37), pierwszy jego rektor (1936), proboszcz (1949), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1939 i 1944–47), działacz lokalnych stowarzyszeń religijnych i charytatywnych – m.in. wiceprezes Koła Zjednoczenia Chrześcijańsko-Społecznego  w Rzesz., publicysta – autor kilkudziesięciu pozycji książkowych i artykułów.

Janik Jan Antoni (9 V 1850, Korczyna – 3 IV 1910, Jarosław), uczeń rzeszowskiego gimn., absolwent Gimn. w Tarnowie i Wydziału Filozoficznego na Uniwersytecie we Lwowie, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Tarnopolu (1879/80), Gimn.  w Stryju (1880/81 – IV 1886), Gimn.  w Drohobyczu (IV – VIII 1886), zastępca nauczyciela (1886/87 – 1887/88), następnie nauczyciel (1888/89) w Szk. Realnej w Jarosławiu, nauczyciel (od 1890/91), później profesor (do IV 1910) Gimn.  w Jarosławiu, założyciel Koła Nauczycieli Szkół Wyższych w Jarosławiu, 20-letni jego członek i krótko prezes.

Janik Michał s. Ludwika (22 X 1874, Ulanów – 11 X 1948, Ulanów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1892) i polonistyki na UJ w Krakowie (1896), filozof, pedagog, historyk, krytyk literacki, zastępca nauczyciela w Gimn. w Pogórzu (1896/97 – 1897/98) i  w Gimn. w Złoczowie (1902/03), nauczyciel (VI 1903 – V 1904),następnie profesor (V – VI 1904) w Gimn. w Wadowicach, profesor w II Szk. Realnej im. J.A. Śniadeckich we Lwowie (VI 1904 – 1909/10) i  w VII Gimn. w Krakowie (1920/21), członek ministerialnej komisji badania dziejów polskiego szkolnictwa i wychowania (od 1919), inspektor Okręgu Szkolnego Krakowskiego, członek Komisji Dziejów Oświaty i Szkolnictwa PAU (od 1930), autor kilku książek, m.in. Dziejów Polaków na Syberii (1928), podczas okupacji brał udział w tajnym nauczaniu we Lwowie, kurator rzeszowskiego okręgu szkolnego (1944–45).

Jankowski Marian, nauczyciel jęz. łacińskiego  w I Lic. i Gimn. w Rzesz. (1945/46).

Jankowski Zdzisław, nauczyciel kontraktowy (1944/45 – 1946/47), następnie etatowy (1947/48 – 1948/49) w I Gimn. i Lic. w Rzesz. – uczył. jęz. francuskiego, propedeutyki filozofii oraz nauki o Polsce.

Janocha Andrzej ps. Światosła w z Łysej Góry (1855, Haczów – 1921), uczeń Gimn. w Jaśle (1870–74) i  w Rzesz. (1875) pisarz, kaznodzieja, kapucyn, prowincjał, autor utworów o treści religijnej np. Loreto (1899) i scenicznych np. Jasełka (1901) oraz tekstów patriotycznych Na proklamację zjednoczonej i niepodległej Polski (1918).

Janocha Michał (ur. 8 IX 1857, Męcinka), absolwent rzeszowskiego gimn. (1876), doktor medycyny, lekarz rzeszowski (od początku lat osiemdziesiątych XIX w).

Janotka Deodat (ur. 1883), zastępca nauczyciela w Gimn. w Jarosławiu (1906/07 – 1908/09), zastępca nauczyciela (1909/10 – 1914/15) w Gimn. w Brodach, przydzielony na czas potrzeby z Brodów do I Gimn. w Rzesz. jako zastępca nauczyciela (1915/16 – 1917/18) – uczył jęz. niemieckiego, matematyki, fizyki, geografii, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (XI – XII 1918), nauczyciel (1919/20), następnie profesor (1920/21 – 1923/24, 1925/26 – II 1927)  w Gimn. w Brodach, profesor w: Gimn.  w Złoczowie (1924/25), Seminarium Nauczycielskim Żeńskim Tow. Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Brodach (1925/26), Gimn. w Leżajsku (od II 1927).

Januszewski Franciszek Stanisła w s. Józefa (22 IX 1893, Kolbuszowa Dolna – ok. 1980, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz (1913), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej i wojny polsko-radzieckiej 1920 r., nauczyciel gimnazjów woj. warszawskiego, uczestnik tajnego nauczania we Włochach k. Warszawy, Pruszkowie i Warszawie (1940–44), po 1945 r. pracownik zakładów wydawniczych PZWS i PWN.

Januszowa Maria, nauczycielka jęz. angielskiego  w I Lic. w Rzesz. (1950/51).

Jarmusiewicz Jan (1781 lub 1782, Wola Zarczycka k. Leżajska – 5 VIII 1844, Zaczernie k. Rzeszowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1799), ksiądz (1807), proboszcz  w Przybyszówce (1814–23) i Zaczerniu (1823–44), autor kilku prac z historii muzyki, konstruktor instrumentów muzycznych, malarz portretów i obrazów religijnych.

Jaroń Tadeusz s. Józefa (ur. 4 VI 1908, Głogów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1926) i Wydziału Prawa UJ (1930), pracownik Ministerstwa Łączności  w Warszawie (1934), naczelnik Wydziału Eksploatacji Pocztowej Obrotu Zagranicznego (od 1935), działacz Światowego Związku Pocztowego, delegat Polski na kilka kongresów ŚZP (Buenos Aires 1939, Paryż 1947, Ottawa 1957, Tokio 1969, Lozanna 1974).

Jaroń Władysła w (21 VI 1900 – 16 V 1919, Kołomyja), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1917/18, kl. VII), ochotnik kompanii studenckiej wchodzącej w skład 5 pułku piechoty Legionów, walczył o Galicję Wschodnią, zmarł z wycieńczenia w obozie jenieckim, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Jarosz Jan s. Antoniego (8 I 1899, Rzeszów – 16 IX 1963, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1918), Akademii Handlowej w Krakowie (1922) i Wydziału Prawa UJ (1926), uczestnik walk o niepodległość (1918–21), wicedyrektor Departamentu Finansowego  w Ministerstwie Górnictwa i Energetyki (1949–54).

Jasieński Władysław, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (X 1899 – V 1901) – uczył jęz. polskiego i niemieckiego, w V 1901 uwolniony od obowiązków nauczycielskich.

Jasiewicz Feliks Szczęsny (21 V 1878, Jaryczów Nowy – 1 VII 1954 Rzeszów), absolwent Uniw. Lwowskiego, zastępca nauczyciela w II Gimn. we Lwowie (1902/03) i IV Gimn. we Lwowie (1903/04), zastępca nauczyciela (1904/05 – 1905/06), następnie nauczyciel (1906/07 – 1909/10), później profesor (1910/11 – 1917/18) w II Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, logiki, propedeutyki, stenografii, nauczyciel (1908/09 – 1909/10), następnie profesor (1910/11 – 1924/25) w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, propedeutyki filozofii (filozofii), stenografii, logiki, psychologii, na początku I wojny światowej sprawował opiekę nad budynkiem szkolnym (IX 1914 – V 1915), organizator wspólnych zajęć dydaktycznych dla młodzieży obu rzeszowskich gimnazjów, tzw. nieobowiązujących kursów naukowych (1 VI – 31 VIII 1915), pomocnik kancelaryjny dyrektora I Gimn. (1911 – III 1920 i I – VIII 1922), kierownik I Gimn. w Rzesz. (III 1920 – I 1921), dyrektor I Gimn. (IX 1922 – VIII 1925), uczynił patronem młodzieży I Gimn.  w Rzesz. św. Stanisława Kostkę w miejsce św. Alojzego (XI 1922); koordynował działania zmierzające do umieszczenia  w kościele gimnazjalnym tablicy pamiątkowej ku czci profesorów i uczniów poległych w czasie wojny światowej (VI 1923, na tablicy znajduje się data jej wykonania IX 1922); zastępca prezesa Wydziału Tow. Bursy Gimnazjalnej (1922–25), nauczyciel jęz. łacińskiego i stenografii  w Prywatnym Gimn. Żeńskim  w Rzesz. (1915/16 – 1924/25), kierownik tegoż gimn. (III 1920 – VII 1925), nauczyciel stenografii i kaligrafii  w Prywatnej Szk. Kupieckiej w Rzesz. (1916 – 1919/20), nauczyciel pedagogiki  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1916/17 – 1920/21), członek Rady Szkolnej Powiatowej w Rzesz. (1920–25), prezes Wydziału Tow. Szk. Ludowej (od III 1920), członek Wydziału Organizacji Umysłowo Pracujących i ich Współpracowników  w Rzesz. (1920–25), IV wiceprezes i skarbnik Tow. Przyjaciół Polskiej Chrześcijańskiej Młodzieży Akademickiej w Rzesz. (od I 1923), przewodniczący rzesz. Koła Nauczycieli Szkół Wyższych i Średnich w Rzesz., dyrektor II Gimn. Państwowego im. Karola Szajnochy we Lwowie (1925/26 – 1928/29), wykładowca Studium Pedagogicznego we Lwowie (od 1925/26).

Jasiński Szymon, nauczyciel w Gimn.  w Rzesz. (1786 – 1801).

Jastrzębska-Falkiewicz Klementyna (ur. 22 I 1911, Gródek Jagielloński), absolwentka UJK we Lwowie (1937), nauczycielka historii i geografii  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945/46), nauczycielka we wrocławskim okręgu szkolnym (od 1946/47).

Jastrzębski Tomasz, uczeń rzesz gimnazjum, za posiadanie zakazanej książki wydalony ze szkoły (1842).

Jaśkiewicz Feliks (1822, Krzemienica – 25 VII 1890, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimn., członek Gwardii Narodowej we Lwowie (1848), kupiec (od 1850 prowadził sklep „Pod Capem” na rogu ul. Pańskiej i Farnej, który przeniósł w latach 70-tych do własnej kamienicy przy ul. Pańskiej), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (od połowy lat 50. do 1870 i 1885–90), burmistrz Rzeszowa (1859–61).

Jaworski Julian (zm. 8 V 1894, Przemyśl), aplikant w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1877/78), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Rzesz. (1878/79), Gimn. w Jaśle (1879/80) i Gimn. w Sanoku (1881/82), nauczyciel (1882/83 – 1884/85), następnie profesor (1885/86 – 1887/88) w Gimn. w Złoczowie, profesor w: Szk. Realnej w Jarosławiu (1888/89) i Gimn. św. Anny w Krakowie (1889/90 – 1892/93).

Jaworski Julian, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (1903/04) i  w II Gimn. w Rzesz. (IX – X 1904).

Jaworski Michał, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1860/61), nauczyciel Gimn. w Nowym Sączu (1866/67 – 1872/73).

Jaworski Stanisła w (zm. 1916), nauczyciel Gimn. w Samborze (do 1877/78), nauczyciel (1878/79), następnie profesor (1879/80 – 1896/97) w Gimn. w Rzesz. – uczył matematyki i fizyki, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1893–97), prezes Wydziału Tow. Kasynowego  w Rzesz. (1892–94), profesor w Gimn. św. Anny w Krakowie (1897/98 – X 1906) i  w Szkole Handlowej w Krakowie (1899/1900),  w X 1906 przeniesiony w stan spoczynku, założyciel (1908/09) i kierownik Prywatnego Gimn. Realnego prof. Stanisława Jaworskiego  w Krakowie (1908/09 – 1915/16).

Jączek Jan (ur. 24 XI 1881), absolwent Gimn. w Sanoku (1903), zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1908/09) i  w Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Juliusza Słowackiego we Lwowie (1908/09), nauczyciel w I Gimn. w Rzesz. (1909/10 – 1911/12) – uczył matematyki i fizyki, nauczyciel w filii Gimn. w Samborze (od 1912/13), nauczyciel kursów naukowych w Grazu (1914/15), profesor w Gimn. w Drohobyczu (1915/16 – 1927/28).

Jedliczka Anna z d. Brydak c. Edwarda (ur. 26 VII 1939, Rzeszów), absolwentka III Lic. w Rzesz. (1957) i biologii na UJ w Krakowie (1962), nauczycielka chemii i biologii  w I Lic. w Rzesz. (I 1963 – 2000/01).

Jedliczka Bogdan Józef (29 X 1938, Rzeszów – 22 XI 2014, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1956) i Leśnictwa na SGG W (1961), pracownik Nadleśnictwa Głogów Młp. (od 1962), kierownik Oddziału Leśnictwa Prezydium WRN  w Rzesz., Wojewódzki Konserwator Przyrody, naczelny dyrektor Rzeszowskiego Przedsiębiorstwa Produkcji Leśnej „Las” (od 1980).

Jendl Teodor Franciszek (11 IV 1861, Strzyżów – 22 VII 1895), uczeń rzeszowskiego gimn. (1876/77, kl. V), absolwent Gimn. św. Jacka w Krakowie (1880) i Uniw. Jagiellońskiego, neurolog, przeniósł na grunt polski najnowsze zdobycze medycyny francuskiej, autor publikacji  w Wiadomościach Lekarskich.

Jędrzejowicz Adam Ludwik s. Jana (17 XII 1847, Zaczernie k. Rzeszowa – 4 V 1924, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1866) i Wydziału Prawa UJ, dr pra w (1872), ziemianin, polityk, publicysta, dyrektor oddziału rzeszowskiego Galicyjskiego Tow. Kredytowego Ziemskiego, poseł do Sejmu Krajowego (1883 – 1914), członek Wydziału Krajowego (1888–90), poseł do Rady Państwa (od 1890), wiceprezes Koła Polskiego (od 1894), dożywotni członek Izby Panów (od 1891), minister dla Galicji (1898–99), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1881–95), członek Wydziału Powiatowego  w Rzesz. (1881–95), marszałek Rady Powiatowej (VI 1888 – 1895), po  I wojnie światowej wiceprezes Stronnictwa Prawicy Narodowej, właściciel Zaczernia, Nowej Wsi i Trzebowniska, prezes Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (od 1889).

Jędrzejowicz Stanisła w s. Henryka (2 XI 1849, Zaczernie – 23 XI 1913, Jasionka k. Rzeszowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1868), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1879 – 1913), członek Wydziału Powiatowego  w Rzesz. (ok. 1890 – 1913), marszałek Rady Powiatowej (1895 – 1913), inicjator budowy gmachu Rady Powiatowej, poseł do Sejmu Krajowego, założyciel i pierwszy prezes Tow. Rolniczego Okręgu Rzeszowskiego, prezes Tow. Zaliczkowego i Kredytowego  w Rzesz. (1889–94), dyrektor oddziału rzeszowskiego Galicyjskiego Tow. Kredytowego Ziemskiego, członek Powiatowej Komisji Szacunkowej w Rzesz. (1879), zabiegał m.in. o zwiększenie liczby szkół ludowych w powiecie i o usprawnienie brukowania ulic w Rzesz., honorowy obywatel Rzeszowa (1913).

Jędrzejowicz Władysła w s. Jana (26 VI 1849, Rzeszów – II 1890, Wiedeń), absolwent rzeszowskiego gimn. (1868) i filozofii na UJ, właściciel Załęża i Pobitna (od 1871), członek Rady Powiatowej  w Rzesz. (1876–81), prezes Tow. Zaliczkowego i Kredytowego  w Rzesz. (1889–90), członek, a następnie zastępca prezesa Wydziału Okręgowego  w Rzesz. Galicyjskiego Tow. Kredytowego Ziemskiego (1882), prezes Okręgowego Tow. Rolniczego  w Rzesz. – filii Tow. Rolniczego Krakowskiego (1882), członek Powiatowej Komisji Szacunkowej w Rzesz. (1879).

Jędrzejowski Józef, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. III: 1862/63), za udział w powstaniu wykluczony ze wszystkich szkół średnich.

Jodłowski Norbert Andrzej (30 IX 1724, Świlcza – 21 X 1793), studiował filozofię w Rzeszowie i Międzyrzeczu Koreckim (1744-47), nauczyciel gramatyki  w kolegium w Warężu (1748/49), nauczyciel poetyki  w Kolegium w Rzesz. (1749/50 – 1750/51), ukończyl studia teologiczne w Warszawie (1751-53), nauczyciel poetyki  w Piotrkowie (1753/54), retoryki  w Radomiu (1754/55 – 1755/56), Rzesz. (1756-65) i Sączu (1765/66), prefekt nauk w Kolegium w Rzesz. (1766-69), prefekt w Collegium Nobilium w Warszawie (1769-70), katecheta w tymże Collegium (1770-73), regens konwiktu w Łukowie (1773-80), wicerektor i prefekt Kolegium w Szczucinie Mazowieckim (1780-81), Katecheta w Collegium Nobilium (1781-84), wiceprowincjał (od 1784), przetłumaczył i wydał w jęż polskim trzytomowe dzieło Klaudiusza Franciszka Millota Historya angielska od czasu podbicia tey [!] wyspy od Rzymian aż do naszego wieku doprowadzona (1789, 1791), przetłumaczył na język polski dzieła Tacyta, ale na prośbę A. Naruszewicza nie wydał ich drukiem, autor panegiryku z okazji mianowania brata króla Michała Poniatowskiego arcybiskupem gnieźnieńskim, rozpoczął także tłumaczenie z języka francuskiego dzieła E. Vattela De iure gentium et belli, ale pracy nie ukończył z powodu śmierci, za swoje prace otrzymał od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego złoty medal Merentibus, pochowany w kościele parafialnym  w Łańcucie.

Jodłowski Kamil (1664 – 1718), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, autor podręcznika Praeceptiones rhetoricae.

Józefczyk Józef (1875, Haczów – 22 X 1926, Rzeszów), absolwent Uniw. Jagiellońskiego, kancelista w urzędzie skarbowym w Czortkowie (od 1894), później  w Okręgu Skarbowym w Krakowie, zastępca nauczyciela gimnazjum w Sanoku (1906/07 – 1908/09) i  w Gimn. w Brzozowie (1909/10 – 1919/20), nauczyciel  w I Gimn. w Rzesz. (1920/21 – X 1926) – uczył jęz. niemieckiego i historii naturalnej (natury).

Jurkowski Błażej, (27 I 1885, Świątniki Dolne w krakowskiem – 7 X 1920, Zakopane), absolwent Gimn. św. Jacka w Krakowie (1880) i UJ w Krakowie (1884), doktor filozofii (1910), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (III 1886 – IX 1887) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, niemieckiego, historii i geografii, zastępca nauczyciela w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1887/88 – 1888/89), Gimn.  w Stryju (1889/90 – 1890/91), Gimn.  w Buczaczu (1891/92 – 1893/94) i IV Gimn. we Lwowie (1894/95 – 1896/97), nauczyciel w Gimn. w Brodach (od 1897/98), profesor w Szk. Realnej w Jarosławiu (1904/05 – 1909/10) i  w II Szk. Realnej w Krakowie (1909/10 – 1919/20).

Juszczak Stefan Roch s. Ludwika (15 VIII 1889, Rzeszów – ok. 1970, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1907), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej (1914–18), dyrektor Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Gospodarz” (1925), członek Zarządu Komisarycznego Rzeszowa (1926–27), radca  w Ministerstwie Handlu, podczas II wojny działacz Rady Głównej Opiekuńczej  w Rzesz.

 

K

Kaczor Marcin, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (1873/74 – XI 1887) – uczył jęz. polskiego, matematyki i fizyki, nauczyciel w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz. (XI 1887 – VIII 1894) i  w Gimn. w Rzesz. (1894/95 – 1896/97).

Kahane Zygmunt (1846, Lesko – 1889), uczeń rzeszowskiego gimn. (1858–63), uczestnik powstania styczniowego (jako uczeń kl. VII), wydalony z rzesz. gimnazjum za udział w powstaniu styczniowym; studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim (1865–70) i rolnictwo  w Wyższej Szk. Rolniczej w Dublanach (1873–75), profesor w tejże uczelni, ekspert w zakresie hodowli koni, odkrywca układu nerwowego u tasiemców.

Kalandyk Józef (22 II 1898, Niechobrz – 16 I 1952, Warszawa), uczeń I Gimn.  w Rzesz. (1909/10 – IV 1914, kl. I – V), żołnierz I wojny światowej w I Brygadzie Legionów (1914–17) i  w wojsku austriackim (1917–18), żołnierz zawodowy, ob-rońca Warszawy podczas kampanii wrześniowej, jeniec wojenny m.in. w obozie  w Woldenbergu, autor kilku publikacji  z zakresu wojskowości.

Kalinowski Wiktor, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1900/01 – 1901/02) – uczył jęz. łacińskiego i greckiego, zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1902/03 – 1903/04), nauczyciel Gimn. w Brzeżanach (1904/05 – 1906/07), nauczyciel, a następnie profesor w II Gimn. w Przemyślu (1907/08 – 1911/12), profesor w Filii (Oddziałach Równorzędnych) IV Gimn. we Lwowie (1912/13 – 1913/14).

Kalinowski Wojciech (1823, Rzeszów – 1892, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimn., aptekarz (pracował w aptece Hübla, którą przejął w 1854), polityk, działacz społeczny, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1867–87), naczelnik Rzeszowa, tzn. „rządowy” burmistrz – pochodzący z nominacji (1857–59), burmistrz (1882–87), troszczył się o poprawę stanu medyczno-sanitarnego miasta, członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1876–92), zastępca członka Wydziału Powiatowego  w Rzesz. (1879–80), członek Wydziału Powiatowego (1881–82), członek Zarządu Kasy Oszczędności  w Rzesz. (1879–82).

Kaliszewski Adam Celestyn (1725, Malczyce, woj., lwowskie – 1767), uczeń rzeszowskiego kolegium, nauczyciel retoryki  w Rzesz. (1753–56), pijar, językoznawca, historyk prawa, tłumacz, autor prac pedagogicznych, wydał słownik polsko-łacińsko-francusko-niemiecki.

Kalita Roman, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. V: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Kalitowski Emil (Emilian) (13 III 1856, Butyny – 1926), suplent w II Gimn. we Lwowie (1877/78 – 1881/82), nauczyciel (1882/83), następnie profesor (1883/84 – 1899/1900) w Gimn. Akademickim z ruskim językiem wykładowym we Lwowie, kierownik Gimn. im. Franciszka Józefa  w Tarnopolu (IX 1900 – I 1906), profesor w I Gimn. w Rzesz. (1905/06 – 1912/13) – uczył geografii i historii, kierownik I Gimn. (V – VIII 1906), następnie jego dyrektor (VIII 1906 – IX 1911), w V 1913 przeniesiony w stan spoczynku z tytułem radcy rządu (1911–13 na urlopie), autor podręczników i rozpraw, które odegrały ważną rolę w budzeniu się świadomości narodu ukraińskiego.

Kalman Józef Leon s. Józefa (ur. 31 VIII 1861, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1884), doktor medycyny, lekarz  w Rzesz.

Kałkowski Kazimierz s. Stanisława (ur. 29 XI 1909, Głogów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1929) i Wydziału Prawno-Ekonomicznego Uniw. Poznańskiego (1933), pracownik Prokuratorii Generalnej RP (1947–49), po 1949 adwokat w Kolbuszowej, później w Rzesz.

Kałużniacki Emilian, zastępca nauczyciela w Gimn. św. Anny w Krakowie (1868/69 – 1870/71), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1871/72), nauczyciel (1872/73 – 1873/74), następnie profesor (1874/75) w Gimn. Akademickim we Lwowie.

Kamieński Bartłomiej Adolf (8 IX 1737, Brzeźnica na Wołyniu – 9 II 1781, Nieśwież), uczeń rzeszowskiego kolegium (humaniora), pijar, pedagog, pisarz, tłumacz, opublikował m.in. Edukację obywatelską (1774), która była pierwszą publikacją dotyczącą reformy szkolnictwa, proponował jego zróżnicowanie na zawodowe i stanowe.

Kamieński Kajetan (1758, Kraków – 1841), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, pedagog, twórca gramatyki niemiecko-francuskiej, współpracownik Samuela Bogumiła Lindego.

Kamiński Adam Tadeusz Julian s. Jakuba (17 III 1918, Rzeszów – 4 X 1984), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1937), więziony przez policję niemiecką (od 1942), doktor weterynarii, adiunkt w Katedrze i Klinice Chirurgii Wydziału Weterynaryjnego Akademii Rolniczej we Wrocławiu, autor kilku artykułów i publikacji dla studentów, działacz sportowy.

Kammerling Zygmunt (Selig) (1839 – 8 V 1918, Rzeszów), nauczyciel religii mojżeszowej i jęz. hebrajskiego  w I i II Gimn.  w Rzesz. (1877/78 – IX 1917) oraz  w Semi-narium Nauczycielskim Męskim w Rzesz., członek Wydziału Tow. ku Zaopatrzeniu Ubogich Starców Izraelickich w Rzesz.

Kania Julia (ur. 5 V 1931, Glinik Młp.), absolwentka Uniw. Lubelskiego, nauczycielka jęz. polskiego  w I Lic. w Rzesz. (1966/67).

Kania Julian (ur. 5 V 1938, Glinik Młp.), absolwent Uniw. Lubelskiego, nauczyciel I Lic. w Rzesz. (1965/66) i II Lic.  w Rzesz.

Kapała Jan, nauczyciel kontraktowy I Gimn. i Lic. (1947/48) – uczył nauki  o Polsce i świecie, zagadnień społeczno-wychowawczych, matematyki.

Kapuściński Kazimierz, zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1911/12 – I 1913), uczył jęz. niemieckiego i kaligrafii, zastępca nauczyciela w Gimn. w Gródku Jagiellońskim (I 1913 – VI 1914), uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej (od 1914), podczas wojny przebywał w niewoli rosyjskiej.

Kapuściński Roman, uczeń kl. II humaniorów rzesz. gimnazjum, uczestnik spisku (1845–46), wydalony ze szkoły (poł. 1846).

Karakiewicz Roman Stanisła w s. Klemensa (22 IV 1889, Tarnobrzeg – ok. 1970, Wrocław), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1908), inspektor Dolnośląskiego Oddziału Polskich Kolei Państwowych we Wrocławiu.

Karakiewicz Tadeusz (3 I 1896, Dzików k. Tarnobrzega – 1940, Katyń), s. Klemensa i Salomei z d. Nowakowskiej, uczeń I Gimn. (1906/07 – kl. I) i Gimn. w Jaśle (1910/11 – 1913/14 – kl. IV – VII), absolwent Gimn. w Jaśle (1916), członek Związku Strzeleckiego (od 1914), żołnierz Legionów (VIII – 15 X 1914), wojska austriackiego (IV – V 1915, XII 1915 – II 1916, VI 1917 – 1918, często zwalniany z powodu słabego zdrowia), absolwent Szkoły Oficerskiej w Opawie  w Czechach (1918), uczestnik odsieczy Lwowa (I 1919), walk o Galicję Wschodnią (I. poł 1919) i wojny polsko-bolszewickiej (1920), oficer zawodowy Wojska Polskiego, amatorsko uprawiał sport samochodowy, więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu.

Karakulski Andrzej (28 XI 1830, Żołynia – 12 IX 1906, Krzemienica), absolwent rzeszowskiego gimn. (1848) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz (1855), duszpasterz, działacz społeczny i samorządowy, wicedziekan, później dziekan dekanatu rzeszowskiego (1883 – 1905), prezes Rady Nadzorczej Tow. Zaliczkowego i Kredytowego  w Rzesz., członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1876–81), a później Rady Powiatowej  w Łańcucie, członek Wydziału Okręgowego Tow. Rolniczego  w Rzesz. – filii Tow. Rolniczego Krakowskiego (1882), kawaler Orderu Cesarza Franciszka Józefa, delegat biskupi do Rady Szkolnej Okręgowej.

Karakulski Bronisła w s. Marcina (25 X 1857, Żołynia – 26 X 1935, Żołynia), absolwent rzeszowskiego gimn. (1876) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1880), ksiądz, wikariusz  w Błażowej, Ołpinach, Samborze, Bieczu, doktor teologii (1894), zastępca katechety gimnazjalnego  w Rzesz. (1887/88 – 1888/89), kanclerz konsystorza biskupiego  w Przemyślu (1889–91), katecheta w Drohobyczu (1891/92), katecheta gimnazjalny i prefekt bursy rzeszowskiego gimn. (VI 1892 – 1907/08), w X 1894 zatwierdzony  w zawodzie nauczycielskim z tytułem profesora, prowadził rzeszowską Sodalicję Mariańską Męską (1899 – 1908), profesor historii Kościoła i patrologii  w Seminarium Duchownym w Przemyślu (od 1908), honorowy kanonik Kapituły Katedralnej (1930).

Karasiewicz Antoni, uczeń kl. II gramatykalnej rzeszowskiego gimn., w V 1831 udał się do Królestwa Polskiego, by walczyć w powstaniu.

Karaś Franciszek, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. II: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Karniewski Kajetan (1754 – 1782), uczył się logiki  w rzeszowskim kolegium, wykładowca gramatyki  w Rzesz., później w Collegium Nobilium, przetłumaczył z jęz. francuskiego popularną Bibliotekę dziecinną (48 czytanek i wierszy).

Karpiński Bolesła w (ur. 1879), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1909/10 – 1910/11) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela w: Gimn.  w Pogórzu (1911/12) i I Gimn. w Tarnowie (1912/13 – 1913/14), służba wojskowa (1918/19), zastępca nauczyciela w Gimn. św. Jacka w Krakowie (1919/20), a w połowie lat dwudziestych nauczyciel w Państwowym Gimn. im. Komeniusza oraz Prywatnym Gimn. i Lic. Humanistycznym Niemieckiego Związku Szkolnego  w Lesznie.

Karst Roman właśc. Tuchman Adolf s. Naftalego (17 III 1911, Tyczyn – 14 II 1988, Strony Brook p. Nowym Yorkiem), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1929), krytyk literacki, publicysta, tłumacz, sybirak (1940–42), żołnierz I Armii Wojska Polskiego walczącej na froncie wschodnim, po II wojnie światowej współpracował z wieloma czasopismami i z Polskim Radiem, emigrant polityczny – w 1969 r. wyjechał z Polski do USA z falą tzw. emigracji pomarcowej.

Karwowski Antoni, imię zakonne Joachim od św. Józefa Kalasantego (8 IX 1736, Bęćków k. Grajewa – 21 IV 1821, Szczuczyn), uczeń (1754–55) i nauczyciel Kolegium Pijarskiego  w Rzesz., pijar, tłumacz dzieł z jęz. francuskiego, prowincjał pijarów (1795–98).

Kasprzak Mateusz (ur. 1881), absolwent Gimn. w Tarnowie (1901) i UJ w Krakowie, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Dębicy (1905/06) i I Gimn. w Rzesz. (1906/07 – 1907/08) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Brodach (1908/09 – I 1910) i Gimn. w Złoczowie (I 1910 – VI 1911).

Kasza Maria (ur. 6 I 1931, Mszana), absolwentka UJ w Krakowie, nauczycielka jęz. angielskiego  w I Lic. w Rzesz. (1965/66 – 1968/69).

Kasznica Józef (20 V 1834, Dynów – 7 X 1887, Lwów), absolwent sześcioklasowego Gimn. w Rzesz. (1850) i ośmioklasowego Gimn. św. Anny w Krakowie (1852), studiował na Wydziale Prawa UJ i  w Wiedniu (do 1856), doktor pra w (1860), pracownik Prokuratorii Skarbu w Wiedniu (1860–61), współpracownik biura Hotelu Lambert (1862–65), profesor, kierownik katedry Encyklopedii Prawa w Szk. Głównej  w Warszawie (1865–69), a później w carskim Uniwersytecie Warszawskim (od 1869), dziekan Wydziału Prawnego  w Warszawie (1976–85), profesor w Katedrze Prawa Kanonicznego na Uniwersytecie Lwowskim (od 23 VI 1886), dziekan Wydziału oraz wiceprzewodniczący I Zjazdu Prawników i Ekonomistów Polskich w Krakowie (1887), autor m.in. prac: O chorobach społecznych, O stosunku prawodawstwa do innych nauk, Przyczynki do encyklopedii prawa, Kilka uwag z powodu niektórych pism filozoficzno-prawnych, O istocie prawa, O wyrazie socjologii, Wyobrażenie ludowe o prawie, pochowany w Krakowie.

Kaufer Ferdynand, nauczyciel poetyki  w rzeszowskim gimn., zastępca prefekta (1788 – 11 VIII 1789), nauczyciel  w Gimn. w Zamościu (od 1789).

Kawa Kazimierz s. Józefa (23 II 1905, Niechobrz – 17 VII 1967, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1927) i Uniw. Poznańskiego (1934), nauczyciel w Gimn. Salezianów  w Oświęcimiu (1934–38), Gimn. i Lic. w Solcu (1938–39), żołnierz Armii Krajowej, nauczyciel zorganizowanego tajnego nauczania (1942–44), nauczyciel matematyki II Gimn. i Lic.  w Rzesz. (1944–49), nauczyciel matematyki  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1949/50 – 1958/59 i 1960/61).

Kawa Stanisła w s. Józefa (ur. 19 I 1912 Niechobrz – 7 V 1988, Glasgow), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934), Szk. Oficerów Rezerwy w Grudziądzu i Szk. Artylerii Oficerów Zawodowych w Toruniu, żołnierz Armii „Pomorze” (IX 1939), armii polskiej we Francji i I Korpusu Polskiego  w Wielkiej Brytanii, lotnik Dywizjonu 304 – ponad 60 lotów bojowych, absolwent Wydziału Chemii i Biologii Uniw. w Glasgo w (1953), wykładowca chemii i biologii  w Technical College  w Coatbrigole (od 1956), później w Hamilton, od 1978 na emeryturze.

Kawalec Henryk s. Gabriela (ur. 11 I 1912, Niechobrz), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1934), Dywizyjnej Szk. Podchorążych w Jarosławiu (1935), student UJK we Lwowie i UJ w Krakowie, absolwent UJ (1946), żołnierz kampanii wrześniowej 1939 r., referent Polskiego Komitetu Opieki – ekspozytury Rady Głównej Opiekuńczej (1940–44), działacz ruchu oporu.

Kawalec Mieczysła w Marian s. Zofii  (5 VII 1916, Trzciana pow. Rzeszów – 1 III 1951, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934), harcerz, prawnik, żołnierz kampanii wrześniowej i ZWZ – AK w obwodzie rzeszowskim – komendant Obwodu Rzeszowskiego AK (1944–45), działacz NIE, DSZ – komendant Obwodu Rzeszów (1945), działacz WiN – członek IV Zarządu Głównego (1947), pełnił obowiązki prezesa ZG WiN (XII 1947 – I 1948), stracony w więzieniu mokotowskim, uwieczniony na tablicy pamiątkowej na frontowej ścianie kościoła Bernardynów  w Rzesz. (XI 1992), na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995), a także popiersiem wykonanym przez Karola Badynę przy zbiegu Al. Cieplińskiego oraz ulic Moniuszki i Zygmuntowskiej (XI 2013).

Kawałek Józef s. Władysława (ur. 18 VIII 1936, Obarzym), absolwent Lic. Pedagogicznego  w Sanoku (1955), SN w Krakowie i WSP w Krakowie (1965), nauczyciel w rzesz. szk. podst.: nr 12, nr 11 i nr 10, zastępca dyrektora w Szk. Podst. nr 10, nauczyciel w: Szk. Podst. nr 9, I Lic. dla Pracujących w Rzesz., II Lic. dla Pracujących w Rzesz., Zespole Szk. Ogólnokształcących nr 1 w Rzesz., I Lic. w Rzesz. (1975/76 – 1976/77) – uczył jęz. polskiego; nauczyciel w Centrum Kształcenia Ustawicznego  w Rzesz., kierownik świetlicy przy Cechu Rzemiosł Różnych w Rzesz., współorganizator Chóru ZNP  w Rzesz., w latach 60-tych jego wiersze drukowane były w czasopismach lokalnych i specjalistycznych, od 1998 na emeryturze., prezes Regionalnego Stow. Twórców Kultury z siedzibą w WDK w Rzesz. (od 2007), redaktor biuletynu RSTK „Kultura i Pieśń” (od 2010).

Kawecki Ludwik (zm. 5 V 1879), zastępca nauczyciela (1874/75), następnie nauczyciel (1875/76 – IV 1879), później profesor (IV – V 1879) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego i niemieckiego.

Keidosch Wincenty, nauczyciel w Gimn.  w Brzeżanach, nauczyciel gramatyki  w Gimn. w Rzesz. (1825–32), nauczyciel gimnazjów  w Przemyślu (1832) i  w Samborze, prefekt prowizoryczny Gimn.  w Nowym Sączu (1838), prefekt Gimn.  w Bochni (XI 1848 – 1850), dyrektor tegoż gimn. (1850—51), dyrektor Gimn.  w Tarnowie (1851–52), dyrektor Gimn.  w Nowym Sączu (1852–55).

Kępiński Stanisław, dr filozofii, docent UJ, zastępca nauczyciela (1892/93 – 1893/94), następnie nauczyciel (od 1894/95) w Szk. Realnej w Krakowie,  w roku szkolnym 1894/95 przeniesiony formalnie do I Gimn. w Rzesz. i przydzielony do Szk. Realnej w Krakowie.

Kiełbasa Jan (7 III 1884, Ptaszkowa – 29 V 1912, Rzeszów), absolwent UJ  w Krakowie, nauczyciel jęz. łacińskiego, greckiego i kaligrafii  w rzeszowskim gimn. (I 1910 – V 1912), członek koła rzeszowskiego Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych.

Kijas Bronisła w Bonawentura s. Błażeja (14 VII 1863, Mielec – 1 V 1958, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1882) i Uniw. Lwowskiego, doktor prawa, radca prawny, kierownik Sądu Powiatowego  w Rzesz. (do 1920), wiceprezes Sądu Okręgowego  w Rzesz. (od 1920), prezes (używano też określenia prezydent) Sądu Okręgowego (przed 1925), prezes Tow. Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Rzesz. (1911–31), członek Rady Miejskiej  w Rzesz. (1910–14 i 1918 – II 1926) i Zarządu Komisarycznego Miasta Rzeszowa (1926–27).

Kijas Juliusz s. Bronisława (23 IV 1899, Głogów Młp. – 7 II 1967, Kraków), absolwent II Gimn. (1917) i UJ w Krakowie, nauczyciel (1922/23 – 1928/29), następnie profesor (1929/30 – 1930/31)  w II Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego i historii, opiekun czytelni, skautów, współorganizator amatorskiego teatru „Reduta” w tejże szk., nauczyciel w Prywatnej Szk. Handlowej w Rzesz. (1923/24), nauczyciel, później profesor jęz. polskiego  w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1925/26 – 1930/31), nauczyciel X Gimn. we Lwowie (od 1931/32), wykładowca gramatyki polskiej na Uniwersytecie Lwowskim, podczas okupacji brał udział w tajnym nauczaniu w Rzesz. i we Lwowie, profesor w I Państwowym Lic. i Gimn. w Rzesz. (1944/45 – 1945/46) – uczył jęz. polskiego, prof.  w Pryw. Koedukacyjnym Gimn. i Lic. Handlowym TSL w Rzesz. (1944/45 – 1945/46), pracownik naukowy UJ (od 1946), prowadził badania w zakresie dydaktyki, historii i historii literatury, najwięcej uwagi poświęcił Trylogii Sienkiewicza.

Kilarski Marian (7 IX 1896, Żmigród Nowy – 20 XII 1977, Rzeszów), uczestnik I wojny światowej w wojsku austriackim (1914–18) i walk o granice Polski (1919–20), studiował na Uniwersytecie Lwowskim (1926–30), magisterium uzyskał na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1949), oficer zawodowy (1920–39), urzędnik (1939–44), nauczyciel i zastępca dyrektora  w Technikum Ekonomicznym w Rzesz. (1944–58), nauczyciel matematyki i dyrektor I Lic. Ogóln. w Rzesz. (1958/59 – 1961/62); koordynował przygotowania do I Zjazdu Wychowanków  w 100-lecie pierwszej matury i z okazji 300-lecia I Lic. w Rzesz. (VI 1960), na emeryturze dyrektor Wojewódzkiego Uniw. Robotniczego Związku Młodzieży Socjalistycznej.

Kilarski Tadeusz, zastępca nauczyciela  w II Gimn. we Lwowie (1869/70 – 1872/73) i Gimn. w Rzesz. (1873/74), nauczyciel w Szkole Wydziałowej w Sokalu (1874/75 – 1875/76), dyrektor Szkoły Wydziałowej w Jaworowie (1876/77 – 1878/79), nauczyciel (1879/80 – 1881/82), następnie profesor (1882/83) w Gimn. w Drohobyczu, profesor w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1883/84 – I 1901),  w I 1901 przeniesiony w stan spoczynku.

Kinel Jan (1886, Rzeszów – 1950), uczeń rzeszowskiego gimn. (1897/98 – kl. I.), absolwent gimn. lwowskiego i Uniw. Lwowskiego, nauczyciel historii naturalnej w Tarnopolu i Lwowie, m.in. w Gimn. im Jana Kochanowskiego we Lwowie (1920/21), pracownik Zakładu Zoologii UJK (od 1921), sekretarz naukowy (od 1922) następnie dyrektor muzeum im. Dzieduszyckich we Lwowie, kustosz Muzeum Zoologicznego Uniw. Wrocławskiego, specjalista w systematyce i biologii chrząszczy wodnych, współzałożyciel i członek zarządu Polskiego Związku Entomologicznego i redaktor 19 tomów jego wydawnictw.

Kirchenberger Michał (1803 – 1878), nauczyciel religii  w rzeszowskim gimn. (1829–36), profesor i wicerektor Seminarium Duchownego  w Przemyślu (od 1836), później rektor, diecezjalny inspektor szkół ludowych.

Kisała Stanisła w s. Władysława (ur. 1 V 1944, Kraczkowa), absolwent Technikum Budowlanego  w Rzesz. (1965) i WSP w Rzesz. (1969), nauczyciel wychowania technicznego, później informatyki  w I Lic. w Rzesz. (1969/70 – 2002/03).

Kisiel Ryszard Marian s. Władysława (ur. 8 IV 1944, Sokołów Młp.), absolwent Lic. w Sokołowie (1962) i Uniw. Wrocławskiego (1967), nauczyciel w Zasadniczej Szk. Zawodowej dla Pracujących WSK-PZL Rzeszów (1967–69), nauczyciel i wicedyrektor w Zespole Szkół Technicznych WSK-PZL Rzeszów (1969–82), dyrektor I Lic. w Rzesz. (1 IX 1982 – VIII 2014), nauczyciel jęz. polskiego  w tejże szk. (1982 – 2010), wznowił wydawanie sprawozdań szkolnych (1982/83 – 2008/09 – 27 roczników), powołał do życia szkolną oficynę wydawniczą Collegium Ressoviense (1992), wprowadził szkołę do Tow. Szkół Twórczych (1989), zapoczątkował organizowanie obozów naukowych o zasięgu ogólnopolskim: Biesiada Poetycka – 11 edycji (od 1992), Festiwal Szkolnych Teatrów Obcojęzycznych – 15 edycji (od 1992), Spotkania z Fizyką – 16 edycji (od 1993), Seminarium Chemiczne – 17 edycji (od 1993), przeprowadził modernizację budynku I Lic. i pracowni przedmiotowych (2007/08), koordynował organizację obchodów 325-lecia (1983) i 350-lecia (2008) I Lic. w Rzesz. oraz 150-lecia pierwszej matury w tejże szkole (2010), dyrektor II Lic. Ogóln. dla Pracujących w Rzesz. (1 IX 1982 – 31 VIII 1984), fundator-współzałożyciel Fundacji Pomocy Szkole im. ks. St. Konarskiego (III 1992), wiceprezydent tejże fundacji (1992–2015).

Kisiel Wawrzyniec s. Bartłomieja (8 VIII 1879, Nowosielce – 12 X 1956, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1904), studiował filologię germańską na Wydziale Filozoficznym UJ w Krakowie (1904/05 – 1906/07) i na Uniwersytecie Wiedeńskim (1907/08), zastępca nauczyciela w: I Gimn. w Przemyślu (1908/09 – II 1911), Gimn. na Zasaniu w Przemyślu (II 1911 – 1913/14), Krajowej Szk. Kupieckiej w Przemyślu (1913/14), latem 1914 przeniesiony do gimn. w Myślenicach, żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej (1914–18), w okresie międzywojennym nauczyciel, następnie profesor w Gimn. na Zasaniu w Przemyślu (1919/20 – 1938/39), profesor w Pryw. Gimn. Żeńskim pp. Benedyktynek  w Przemyślu (1925), profesor w Państwowej Szk. Handlowej w Przemyślu (1939–44), jesienią 1944 kierował uruchomieniem Gimn. i Lic. Morawskiego (dawnego Gimn. na Zasaniu), dyrektor tegoż gimn. i liceum (XII 1945 – V 1947).

Kisielewicz Władysła w s. Tomasza (11 VI 1868, Leżajsk – 1943, Staromieście), absolwent rzeszowskiego gimn. (1888), ksiądz, proboszcz  w Stobiernej (przed 1916), proboszcz  w Staromieściu (1916–43), członek Tow. Bursy Gimnazjalnej  w Rzesz. (od 1913), członek Wydziału tego Tow. (1924–27 i 1930–32), zastępca członka Wydziału Tow. Przyjaciół Polskiej Młodzieży Akademickiej w Rzesz. (od 1923), nauczyciel religii  w Szk. Mleczarskiej w Rzesz. (od 1932).

Kisielewski Daniel, nauczyciel gimnastyki  w Gimn. w Rzesz. (od IV 1858).

Kisielewski Jan August (8 II 1876, Rzeszów – 29 I 1918, Warszawa), uczeń gimnazjów rzeszowskiego i tarnowskiego, studiował jako wolny słuchacz na UJ w Krakowie, dramaturg, eseista, krytyk literacki, największym jego sukcesem literackim były sztuki: W sieci (1898) i Karykatury (1899), współtwórca kabaretu Zielony Balonik (1905), działacz Narodowej Demokracji  w Królestwie (pocz. XX w.).

Kisielewski Walery, uczeń rzesz. gimnazjum, jako uczeń kl. IV uczestnik akcji patriotycznych (1861–62), wykluczony z gimnazjum, uczestnik powstania styczniowego.

Kisielewski Zygmunt ps. „Zygmunt Łukaszunas”, „Zysław” (27 III 1882, Rzeszów – 25 IV 1942, Warszawa), uczeń rzeszowskiego gimn., uczestnik rewolucji 1905, współorganizator Związku Chłopskiego, żołnierz Legionów, działacz Polskiej Organizacji Wojskowej, działacz PPS (1919–25), kierował działem literackim Polskiego Radia (1928–39), autor powieści, zbiorów opowiadań, nowel, utworów z pogranicza reportażu.

Klemensiewicz Janina c. Andrzeja (ur. 27 X 1900, Lipinki), uczęszczała do Prywatnego Gimn. Żeńskiego im. Anny Rachwalskiej w Przemyślu (1917/18 – 1918/19, kl. V i VI i Prywatnego Gimn. Żeńskiego pp. Bernardynek w Przemyślu (1919/20 – 1920/21, kl. VII i VIII), absolwentka Wydziału Filozoficznego i Humanistycznego UJK we Lwowie (1925), studiowała na Wydziale Humanistycznym Uniw. w Grenoble (1925/26), nauczycielka kontraktowa (1935/36 – 1936/37), później nauczycielka stała (1937/38 – 1938/39 i po 1944) w II Gimn. i Lic.  w Rzesz. – uczyła jęz. francuskiego  i niemieckiego, nauczycielka w Szk. Handlowej w Rzesz. i  w I Lic. w Rzesz. (1950/51 – 1952/53) – uczyła jęz. francuskiego i niemieckiego.

Klemensiewicz Stanisła w (1854 – 1920), dr filozofii, zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Anny w Krakowie (IV 1883 – I 1890) i III Gimn. w Krakowie (1884/85 – 1885/86), nauczyciel w Gimn. w Brodach (1890/91 – 1892/93), profesor  w Gimn. w Rzesz. – uczył historii naturalnej i propedeutyki (1993/94), później profesor w V Gimn. we Lwowie (1894/95 – 1906/07), tymczasowy kierownik filii Gimn. w Nowym Sączu (1907/08), pierwszy dyrektor II Gimn. w Nowym Sączu (1908/09 – 1918), doktor filozofii Uniw. Wiedeńskiego, etymolog, autor licznych prac na temat motyli ziem polskich i autor kluczy do ich oznaczania.

Klimczak Józef s. Antoniego (6 III 1915, Boguchwała – 28 VII 1944, Boguchwała), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1935), żołnierz Armii Krajowej – komendant placówki, zginął podczas akcji „Burza”.

Klimpfanger August, nauczyciel w: Gimn. w Opawie (do IX 1856), Gimn. w Rzesz. (formalnie: IX 1856 – IX 1857, faktycznie: skierowany do Troppau IX 1856 – VIII 1857), w VIII 1857 przeniesiony do Gimn. w Rzesz. i skierowany we IX 1857 do Gimn. w Tarnowie.

Klipunowski Chryzostom, suplent w Gimn. w Rzesz. (1809–21) – uczył gramatyki, nauczyciel Gimn. we Lwowie (od 1821).

Kloc Bronisła w s. Jana (16 VII 1907, Staromieście – 29 V 1970, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1926), prawnik, adwokat rzeszowski (1934–39), działacz ZM W RP „Wici” (od 1931), SL (od 1932), p.o. prezesa ZP SL w Rzesz. (1935–36), prezes ZP SL (1936–37), członek Rady Miasta w Rzesz. (1939), współtwórca PSL „Nowe Wyzwolenie” (1946), poseł do Sejmu Ustawodawczego (1947–52).

Klus Tadeusz (18 IX 1898, Jarosła w – 22 IX 1975, Kraków), uczeń I Gimn.  w Rzesz. (1908/09 – 1912/13, kl. I – VI), absolwent II Gimn. (1916) i Politechniki Lwowskiej (1929), uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej, wojny polsko-ukraińskiej i wojny polsko-bolsze- wickiej, inżynier leśnik, podczas okupacji niemieckiej nadleśniczy w DLP w Rzesz., kierownik biura inspekcyjnego DLP  w Rzesz. (1944–45), autor wielu prac z inżynierii leśnictwa.

Kluz August (Augustyn) Jakub (25 VII 1918 – 1940, Miłocin), uczeń I Gimn. (kl. I – IV, 1933/34 – 1936/37) i Lic. w Rzesz. (kl. I, 1937/38 – 1938/39), rozstrzelany  w Miłocinie.

Kluziński (Klużyński, Kluzyński) Antoni, imię zakonne Idzi od św. Antoniego (18 I 1746, Spisz – 22 VII 1805, Łowicz), uczeń rzeszowskiego kolegium (1770–71), pijar (ok. 1775), nauczyciel, tłumacz, wydawca, opublikował m.in. mowy posłów Sejmu Czteroletniego i pisma Kuźnicy Kołłątajowskiej.

Kłeczek Andrzej s. Michała (17 XI 1871, Głogów – 1961), absolwent rzeszowskiego gimn. (1891), inżynier, długoletni pracownik i dyrektor budownictwa miejskiego  w Krakowie, wykładowca w Wyższej Szk. Przemysłowej.

Kłeczek Karol s. Michała (ur. 31 VIII 1861, Głogów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1881), ksiądz, proboszcz  w Korczynie, członek Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1913–26).

Kłeczek Tomasz (1902, Głogów – 1920, Warszawa), uczeń I Gimn. 1913/14 – 1918/19, kl. I – VI), ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej, poległ pod Warszawą, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Kłobukowski Antoni (1813, Grudna Dolna pow. Dębica – 1892), ukończył rzeszowskie gimn. (1829), dziennikarz, autor felietonów.

Kmiecik Helena c. Adama z d. Łusiak (ur. 10 X 1936, Liszno pow. Chełm), absolwentka AWF w Warszawie (1960) i zaocznie biologii na UMCS w Lublinie (1964), nauczycielka Szk. Podst. i Lic. Ogóln. w Siedliszczach (1954–55), Lic. Pedagogicznego  w Szczebrzeszynie (1955–56 i 1960–74), nauczycielka wychowania fizycznego  w I Lic. Ogóln. w Rzesz. (1974/75 – 1986/87).

Knoll Józef, nauczyciel gramatyki  w Gimn. w Rzesz. (1809–14), nauczyciel w Gimn. w Stanisławowie (od 1814).

Kochmański Wawrzyniec, ksiądz, nauczyciel religii  w I Gimn. w Rzesz. (III 1811 – XI 1814), proboszcz  w Mrowli (od XI 1814).

Kochowski Władysła w (24 IV 1872, Trześń k. Sandomierza – 1917, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1891), kapelan bp. J. S. Pelczara (od 1901), rektor Małego Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1907–08), dziekan dobromilski (1911–12), rektor Hospicjum Polskiego  w Rzymie (1912–15), autor licznych rozpra w z zakresu prawa kanonicznego.

Kocowski Włodzimierz, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1888/89) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. Akademickim we Lwowie (od 1889/90).

Kocół Franciszek, absolwent Gimn.  w Tarnowie (1900), zastępca nauczyciela w: I Gimn. w Tarnowie (1905/06 – 1907/08) i I Gimn. w Rzesz. (1908/09 – 1909/10) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, 1910/11 uwolniony od obowiązków służbowych.

Kogutek Józef s. Jana (10 III 1915, Trzebownisko – 3 XI 1990, Zakopane), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934), jako uczeń wstąpił do KZMP, później do KPP, absolwent Dywizyjnej Szk. Podchorążych Rezerwy Piechoty w Przemyślu, więzień Berezy Kartuskiej (1936–37), żołnierz kampanii wrześniowej, organizator Polskiej Partii Robotniczej i Gwardii Ludowej w Trzebownisku i Rzesz., członek Komitetu Okręgowego PPR w Rzesz. (od 1942), sekretarz Komitetu Okręgowego PPR (III – VI 1943), członek Komitetu Obwodowego PPR w Krakowie (1943), współorganizator oddziałów GL, m.in. oddziału „Iskra”, wydawca gazety „Czyn Robotniczo-Chłopski” (1941), major Ludowego Wojska Polskiego, w VII 1950 przeniesiony do rezerwy, delegat na II Zjazd PZPR (1954) i III Zjazd PZPR (1959), autor wspomnień Gdy byliśmy osaczeni (1976).

Kołodziej Renata (ur. 6 V 1943, Przecznica), absolwentka WSWF we Wrocławiu (1969), nauczycielka akademicka Filii UMCS w Rzesz., nauczycielka wychowania fizycznego  w I Lic. w Rzesz. (II 1986 – 1990/91) i II Lic. w Rzesz.

Komarnicki Tadeusz s. Karola (ur. 14 I 1847, Rohatyn), absolwent rzesz. gimnazjum (1865), jako uczeń kl. V uczestnik akcji patriotycznych (1861–62).

Komperda Henryk (16 I 1875, Wróblówka – 11 III 1903, Harklowa k. Nowego Targu), absolwent Gimn. w Nowym Sączu (1895) i Wydziału Filozoficznego UJ w Krakowie (1899), odbył służbę wojskową w 2. Pułku artylerii fortecznej  w Krakowie (1899–1900), zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnopolu (I 1901 – VIII 1902) i  w Gimn. w Rzesz. (IX 1902 – III 1903) – uczył matematyki i fizyki.

Konarski Hieronim Franciszek, imię zakonne Stanisła w od św. Wawrzyńca (30 IX 1700, Żarczyce pow. Chełmno – 3 VIII 1773, Warszawa), kształcił się  w szkole pijarskiej w Piotrkowie (1707–15), następnie wstąpił do zakonu pijarów (1715), nowicjat odbył w Podolińcu, gdzie złożył śluby zakonne (1717); w Podolińcu kształcił się w zakresie nauk humanistycznych i filozofii oraz rozpoczął pracę nauczycielską; nauczyciel retoryki  w Kolegium Pijarskim w Warszawie (1722–25); kontynuował studia we Włoszech (1725–28) i Francji (1729–30); prowadził ożywioną działalność polityczną, popierając stronnictwo Stanisława Leszczyńskiego (1733–39); nauczyciel  w szkołach pijarskich w Krakowie (1736–37) i  w Rzeszowie (1737–38), w rzesz. kolegium wdrażał idee nowoczesnego szkolnictwa, podpatrzone na zachodzie Europy, które stały się podstawą późniejszej reformy; założyciel Collegium Nobilium w Warszawie (1740), którym kierował do 1756; prowincjał zakonu pijarów (1741–42); reformator szkolnictwa pijarskiego – zreformowane kolegia, w których szczególną uwagę zwracano na wychowanie obywatelskie i patriotyczne,  w których do programów nauczania wprowadzono  w szerokim zakresie nauki przyrodnicze, języki nowożytne, retorykę, a język polski traktowano na równi z łaciną, stały się wzorem do naśladowania dla innych kolegiów  w Polsce; pisarz polityczny – autor dzieła O skutecznym rad sposobie (wyd. 1760–63), w którym domagał się usprawnienia państwa; poeta, dramaturg, tłumacz; na jego cześć król Stanisła w August polecił wybić medal Sapere auso – temu, który odważył się być mądry (1771); od X 1921 patron I Gimn. w Rzesz., uwieczniony na tablicy pamiątkowej na pierwszym piętrze budynku I Lic. w Rzesz. odsłoniętej w 150. rocznicę śmierci (30 IX 1923), w 1981 portret Konarskiego do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz,  w 1983 w rocznicę 325-lecia szkoły portret Konarskiego wykonali Zofia i Wojciech Dziurawcowie, 8 VI 1989 przed frontonem zachodniego skrzydła I Lic.  w Rzesz. odsłonięty został pomnik Konarskiego (projektant Kazimierz Mierczyński), Konarski uwieczniony też został na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…”  w I Lic. w Rzesz. (1995), od 2008 jest patronem pracowni języka niemieckiego  (nr 44) w I Lic. w Rzesz. 21 VI 2010 uchwałą Rady Pedagogicznej I Lic.  w Rzesz. nadano imię Stanisła w dębowi rosnącemu w pd-wsch. rogu dużego dziedzińca szkoły, zasadzonemu 10 VI 2010 w 150. rocznicę pierwszej matury w I Lic. w Rzesz.

Konieczny Adam (ur. 19 V 1938, Żółkiew), absolwent I Lic. w Rzesz. (1957) i Akademii Wychowania Fizycznego  w Warszawie (1961), nauczyciel wychowania fizycznego  w I Lic. w Rzesz. (1961/62 – 1964/65), członek Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Socjalistycznej w Rzesz. i Zarządu Głównego ZMS w Warszawie, sekretarz Polskiego Związku Piłki Nożnej w Warszawie, dyrektor Ochotniczego Hufca Pracy  w Hucie Katowice (od 1975).

Konkol Marian s. Stanisława (ur. 11 VIII 1904, Tyczyn), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1922), prawnik, sędzia, członek ZWZ-AK w Tyczynie, adwokat w Rzesz. (po 1945).

Konopka Jan s. Bartłomieja (ur. 20 V 1874, Wola ad Pniów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1896), ksiądz, proboszcz  w Stobiernej, członek Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1913–32).

Konopka Stanisła w Józef s. Karola (24 V 1896, Pilzno – 3 IX 1982, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1914) i Wydziału Lekarskiego UJ (1925), lekarz, historyk medycyny, żołnierz Legionów (1914–15) i armii austriackiej (1916–18), uczestnik walk o Lwów (1918–19), uczestnik kampanii wrześniowej jako lekarz, żołnierz ZWZ – AK, więzień Majdanka, Gross-Rosen i Litomierzyc, założyciel i dyrektor Głównej Biblioteki Lekarskiej w Warszawie (1945 – 1970), twórca Polskiej bibliografii lekarskiej XIX wieku; w 1989 jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał Władysła w Matusz.

Konopka Zygmunt Feliks Maria s. Karola (ur. 21 X 1906, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1925), uczestnik kampanii wrześniowej jako rotmistrz kawalerii, ogrodnik.

Konstantynowicz Michał (ur. 1858), absolwent Gimn. w Nowym Sączu (1879), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Samborze (IX 1884 – X 1885) i  w Gimn.  w Rzesz. (1885/86 – 1887/88) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, zastępca nauczyciela w: IV Gimn. we Lwowie (1888/89), Gimn.  w Kołomyi (1889/90) i Gimn. w Jaśle (1890/91 – 1892/93), nauczyciel (1893/94 – 1894/95), następnie profesor (1895/96 – 1898/99) w Gimn. w Tarnopolu, profesor w Gimn. w Stanisławowie (1899/1990 – po 1913/14).

Kopacz Artur Józef s. Oskara (28 X lub 16 X 1884, Hruszów pow. Rawa Ruska – 6 X 1962, Kraków), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1904) i Wydziału Filozoficznego UJ w Krakowie, pedagog, zastępca nauczyciela w: II Gimn. w Nowym Sączu (1908/09 – 1910/11), Gimn. w Trembowli (1911/12), Seminarium Nauczycielskim Męskim w Stanisławowie (od 1912/13), nauczyciel w: Gimn. w Stanisławowie, Gimn. w Łańcucie (przydzielony do szkoły 1915/16 – 1918/19), Słupcy (okręg Łódź), dyrektor Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Wągrowcu w Poznańskiem (1926), dyrektor Państwowych Kursów Nauczycielskich we Lwowie (od 1928), dyrektor VII Gimn. we Lwowie (od 1932), podczas okupacji organizował pomoc dla ludności żydowskiej we Lwowie, kurator Okręgu Szkolnego  w Rzesz. (1945–47), pierwszy prezes zarządu Tow. Przyjaciół Nauki i Sztuki  w Rzesz. (1945–47), wykładowca historii ustroju  w Studium Administracyjnym w Rzesz. (1945–47), działacz Stronnictwa Demokratycznego, dyrektor Lic. Bibliotekarskiego  w Krakowie (po 1947).

Kopczyński Andrzej, imię zakonne Onufry (30 XI 1735, Czernieje w  w Wielkopolsce – 14 II 1817, Warszawa), kształcił się w szkołach pijarskich w Warszawie (do 1752), Podolińcu (1752–54), Rzeszowie (1755) i Międzyrzeczu (1756–57), śluby zakonne złożył w 1754, ukończył studia teologiczne w pijarskim Instytucie Teologicznym w Krakowie (1761–62); nauczyciel gramatyki  w Radomiu (1758), poezji  w Piotrkowie (1759–60), retoryki w: Podolińcu (1763, 1769–71), Rzeszowie (1764, 1768), Złoczowie (1765–67) i Collegium Nobilium w Warszawie (1774–78); na polecenie Komisji Edukacji Narodowej opracował trzyczęściowy podręcznik Gramatyka dla szkół narodowych (wyd. 1778–84), za który otrzymał od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego medal Merentibus; członek Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych (od 1780); porządkował zbiory Biblioteki Załuskich (1883–94); uczestnik insurekcji kościuszkowskiej (1794), więzień polityczny Austrii (1798 – 1802), działacz Tow. Przyjaciół Nauk (od 1802), członek Izby Edukacyjnej w Księstwie Warszawskim (1807–11), prowincjał pijarów (1804–07), autor m.in. pierwszej polskiej gramatyki Gramatyka języka polskiego (1817); wprowadził wiele reguł pisowni i form gramatycznych, upowszechnił terminy: rzeczownik, przymiotnik, spójnik, przecinek, dwukropek, uprościł i uporządkował pisownię polską; od 2008 patron pracowni języka polskiego (nr 34) w I Lic. w Rzesz.

Kopeć Stanisła w (ur. 8 VII 1922, Palikówka), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945), pracownik naukowy w Instytucie Maszyn i Urządzeń Energetycznych Politechniki Gliwickiej, specjalista w dziedzinie miernictwa, automatyki procesów  i urządzeń energetycznych.

Kopff Antoni Zbignie w (ur. 19 VIII 1944, Tarnów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1961), kompozytor i aranżer, autor wielu przebojów muzyki estradowej, występował z zespołem „Partita”.

Köppel Henryk Jan s. Ottona (10 IX 1868, Rzeszów – ok. 1920), absolwent rzeszowskiego gimn. (1887), lekarz, członek Rady Miejskiej (1910–14, 1918–20).

Koprowski Mikołaj, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1869/70 – 1870/71) i  w Gimn. w Brodach (1871/72).

Korabiowski Bernard Adam s. Jana (ur. 24 I 1892, Markuszowa – 1939), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912), lekarz weterynarii (od 1925), żołnierz piechoty Legionów Polskich w I wojnie światowej i wojny polsko-bolszewickiej, oficer zawodowy, major – weterynarz, odznaczony Krzyżem Walecznych, referent mobilizacyjny w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych (1939), uczestnik kampanii wrześniowej.

Korabiowski Józef Władysła w s. Jana (ur. 3 IX 1890, Markuszowa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1934–39), skarbnik (1934–35), później sekretarz (1934–39) Radzieckiego Klubu Gospodarczego  w Ra-dzie Miejskiej.

Korczowski Jan, nauczyciel w Gimn.  w Rzesz. (1873/74 – 1874/75).

Korczyński Jan Sas (21 III 1841, Komarówka k. Mogilnicy – 2 I 1913, Kraków), uczeń gimnazjów  w Tarnopolu i Brzeżanach, absolwent Gimn. w Rzesz. (1864), studiował na uniwersytetach w Krakowie i we Lwowie, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Tarnowie i Gimn. św. Anny  w Krakowie (1869/70 – 1871/72), nauczyciel (1872/73 – 1875/76), następnie profesor (1876/77 – 1789/90) w Gimn.  w Rzesz. – uczył matematyki, fizyki i jęz. polskiego, profesor w Gimn. św. Jacka  w Krakowie (1890/91 – III 1909),  w III 1909 przeniesiony w stały stan spoczynku, w VII 1909 otrzymał tytuł radcy szkolnego, autor kilku rozpraw, poliglota.

Kordasiewicz Emil (ur. 1852, Wiązownica), absolwent Gimn. w Przemyślu (1872), zastępca nauczyciela w Gimn.  w Złoczowie (XI 1883 – VI 1884), we IX 1884 uwolniony od obowiązków nauczycielskich, zastępca nauczyciela w: Szk. Wydziałowej w Śniatyniu (do I 1887), Szk. Realnej w Stanisławowie (II 1887 – I 1888), Gimn. w Kołomyi (II 1888 – 1888/89), nauczyciel w Gimn. Akademickim we Lwowie (1889/90 – 1890/91), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1891/92 – 1892/93) – uczył matematyki i historii naturalnej, nauczyciel (1893/94), następnie profesor (1894/95) w I Gimn. w Przemyślu (1893/94), profesor w Gimn. z ruskim językiem wykładowym w Przemyślu (od 1895/96).

Kornicki Wojciech (zm. 1 IX 1877, Jarosław), nauczyciel (1861– 1868/69), następnie profesor (1869/70 – 1871/72) w Gimn. w Rzesz., członek Rady Powiatowej  w Rzesz. (1867–73), zastępca członka Wydziału Powiatowego  w Rzesz. (1867–71), członek Wydziału Powiatowego  w Rzesz. (1872), dyrektor Szk. Realnej w Jarosławiu (1873 – VIII 1877), członek Zoologiczno-Botanicznego Towarzystwa w Wiedniu, członek korespondent Tow. Fizjograficznego  w Krakowie, przewodniczący Rady Szkolnej Okręgowej, inspektor oświaty, autor rozpra w przyrodniczych.

Korzeniowski Ryszard (ur. 16 X 1932, Lwów), absolwent I Lic w Rzesz. (1951) i WSP w Krakowie (1954), nauczyciel szkół podstawowych (1954/55 – 1956/57), nauczyciel geografii  w I Lic. w Rzesz. (1957, 1969/70 i IX 1982 – IV 1984), nauczyciel w Korespondencyjnym Lic. Ogóln. w Rzesz. (1957/58 – 1974/75), dyrektor tegoż Lic. (1970/71 – 1974/75), nauczyciel w: IV Lic w Rzesz. (1975/76 – 1988/89), II Lic. dla Pracujących w Rzesz., II Lic. w Rzesz., profesor szkół średnich (od 1972), instruktor żeglarstwa i motorowodniarstwa, od 1989 na emeryturze, współautor książki Wodniarstwo motorowe w latach powojennych (2009).

Kosiński Eugeniusz (ur. 1884), zastępca nauczyciela (1909/10 – 1917/18), następnie nauczyciel (1918/19 – 1924/25)  w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, historii i geografii (jeden przedmiot), historii, geografii, matematyki, fizyki, kaligrafii, gier i zabaw, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (XI – XII 1918) – uczył matematyki i fizyki, zastępca dyrektora Spółdzielni Jajczarskiej (1917–24), dyrektor tejże Spółdzielni (1924–25), członek Rady Naczelnej Organizacji Umysłowo Pracujących i ich Współpracowników  w Rzesz. (1920–25), w VI 1925 wybrany do Rady Miejskiej w Rzesz., nauczyciel w V Państwowym Gimn. im. hetmana St. Żółkiewskiego we Lwowie (1925/26 – 1931/32), sekretarz Rady Pedagogicznej w tymże gimn. (1927/28 – 1931/32).

Kosiorowski Wojciech, chorąży, instruktor przysposobienia wojskowego  w I Gimn. w Rzesz. (1933/34).

Kossowski Marian (ur. 5 VIII 1858, Kraków), absolwent Gimn. w Drohobyczu (1878) i UJ w Krakowie (1881), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1884/85 – 1887/88) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Tarnowie (1888/89 – 1890/91), Gimn. w Buczaczu (do 1895/96) i Gimn. w Samborze (1896/97 – 1897/98).

Kostecki Franciszek (1758, Tyrawa Wołoska – 13 V 1844, Kraków), wychowanek Kolegium Pijarskiego  w Rzesz., lekarz, profesor przy katedrze medycyny Uniw. Jagiellońskiego, szef Katedry Patologii, Terapii i Kliniki (1789 – 1804), dziekan Wydziału Lekarskiego (1809–11), współpracownik Hugona Kołłątaja.

Koszuliński Stanisła w (20 VI 1914, Łąka – IX 1939), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1925/26 – 1930/31), żołnierz kampanii wrześniowej, poległ w Lasach Janowskich.

Kot Stanisła w s. Marcina (22 X 1885, Ruda pow. Ropczyce – 26 XII 1975, Edgware k. Londynu), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1904), studiował na Uniwersytecie Lwowskim (doktorat – 1909) i  w Paryżu, nauczyciel w: VII Gimn. we Lwowie, V Gimn. we Lwowie (1909/10), IV Gimn. w Krakowie (1910/11 – 1913/14) i Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1910/11 – 1913/14), żołnierz Legionów (1914–17), profesor UJ, historyk oświaty i wychowania, kierownik Katedry Historii Kultury (od 1924), kurator Akademickiego Związku Rzeszowiaków  w Krakowie ( w latach 20-tych), działacz ruchu ludowego, współpracownik Frontu Mores (1936), ambasador Polski  w Związku Radzieckim (1941–42),  w rządzie polskim na emigracji: minister (1939–40 i 1942–43), minister spra w wewnętrznych (1940–41), minister informacji i dokumentacji (1943–44), ambasador Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej w Rzymie (1945–47), po sfałszowanych wyborach w Polsce pozostał na emigracji, przewodniczący Rady Europejskiej PSL (od 1952), prezes Rady Naczelnej PSL na emigracji (1955–63), w 1957 odmówił objęcia Katedry Historii Kultury UJ, uzasadniając decyzję słowami: „wrócę, gdy wolność powróci”; w 1988 Helena Majewska wykonała portret St. Kota do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz., od 2008 St. Kot jest patronem pracowni języka polskiego (nr 22) w I Lic. w Rzesz.

Kotowicz Cezary (ur. 25 XI 1934, Brześć n. Bugiem), absolwent I Lic. w Rzesz. (1951) i ASP w Krakowie (1958), artysta malarz, malował i wystawiał głównie pejzaże i martwą naturę, założyciel twórczej „Grupy XIV” artystów plastyków  w Rzesz., pierwszy dyrektor Biura Wysta w Artystycznych w Rzesz. (1962–68), dyrektor Muzeum w Raciborzu, dyrektor Muzeum w Przemyślu (od 1976),

Kotowicz Emil, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Kotowicz Jan Stefan ps. „Twardy” s. Jana (18 XII 1890, Rzeszów – 15 X 1963, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), działacz Związku Strzeleckiego (od 1912), żołnierz Legionów – uczestnik bite w m.in. pod Laskami, Borzechowem, Krzywopłotami, współorganizator Pułku Ziemi Rzeszowskiej (1918), uczestnik walk z Ukraińcami, żołnierz wojny polsko-bolszewic-kiej, zastępca dowódcy 17 PP w Rzesz. ( w latach 20-tych), członek Komitetu Budowy Pomnika ś.p. płka Leopolda Lisa-Kuli (1927–32), uczestnik kampanii wrześniowej, polski komendant obozu dla internowanych w Egerze na Węgrzech (1940), ostatni dowódca 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK w czasie akcji „Burza”, więziony w Lublinie i we Wronkach (1945), od 1949 r. mieszkał w Rzesz., pochowany na Cmentarzu Pobicińskim w Rzesz., po śmierci rehabilitowany (31 I 1991), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Kotula Franciszek, s. Kazimierza (ur. 19 I 1878, Budziwój), absolwent rzeszowskiego gimn. (1899), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1903–10).

Kotula Kazimierz s. Wojciecha (8 II 1880, Budziwój – 17 VII 1962, Wrocław), absolwent rzeszowskiego gimn. (1901) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1905), ksiądz, doktor teologii (Wiedeń 1910–11), zastępca nauczyciela (1911/12 – 1913/14), następnie nauczyciel (1915/16) w Gimn. na Zasaniu w Przemyślu, profesor seminariów duchownych w Przemyślu i Wrocławiu, kapelan biskupa J. S. Pelczara (1908–09), działacz kółek rolniczych, Tow. Oświaty Ludowej, Tow. Szk. Ludowej i chrześcijańskich stowarzyszeń robotniczych  w powiecie przemyskim, kapelan podczas walk polsko-ukraińskich o Przemyśl (1918), poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–22), autor kilku książek.

Kotylak Zbignie w (ur. 28 V 1938, Warszawa), absolwent I Lic. w Rzesz. (1956), ukończył biologię na Uniwersytecie Wrocławskim (1965), pracownik naukowy Uniw. Wrocławskiego (1966–90) i Uniw. Opolskiego (1991–94), profesor (1992), profesor Uniw. Rzeszowskiego (1996–2007), prowadzi badania dotyczące genetyki układu oddechowego, stresu termicznego oraz odporności na metale ciężkie, autor i współautor kilkudziesięciu publikacji i dwóch monografii.

Kowalski Edward (ur. 8 X 1891, Rzeszów), absolwent Państwowego Instytutu Nauczycielskiego  w Warszawie, nauczyciel jęz. polskiego, historii, nauczyciel bibliotekarz  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1947/48 – 1951/52), p.o. dyrektora (24 X 1949 – 31 VII 1950), od 1 XI 1951 na urlopie do czasu przeniesienia w stan spoczynku, 30 VI 1952 przeniesiony w stan spoczynku.

Kowalski Roman, ksiądz, uczył religii  w Szk. Powszechnej im. Sienkiewicza  w Rzesz. oraz  w I Lic. w Rzesz (XI 1944 – III 1945)

Kowalski Włodzimierz Marian (ur. 4 VII 1936, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1956), ukończył studia zootechniczne w WSR w Krakowie (1962), inspektor Wydziału Rolnictwa WRN w Rzesz. (1962–70), kierownik Wydziału Rolnictwa PRN w Krośnie (od 1970), dyrektor Wydziału Rolnictwa Urzędu Wojewódzkiego.

Kozak Franciszek, (ur. 26 XI 1922), nauczyciel kontraktowy w I Lic. w Rzesz. (I 1959 – VII 1960).

Kozak Stanisław, nauczyciel gimnastyki  w II Gimn. i Lic. w Rzesz. oraz  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944/45).

Kozakiewicz Eugeniusz (ur. 1870), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1901/02 – 1903/04) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego, nauczyciel (II 1904 – 1906/07), następnie profesor (1907/08 – 1920/21) w II Gimn.  w Kołomyi.

Kozakiewicz Ludwik (28 VI 1836 – 1 IV 1895), absolwent Gimn. we Lwowie i Uniw. Lwowskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1861/62 – 1867/68), Gimn. w Stanisławowie (1868/69 – 1878/79) i Gimn.  w Kołomyi (1879/80 – 1882/83), nauczyciel w Gimn. w Złoczowie (1883/84), nauczyciel (1884/85 – 1887/88), następnie profesor (1888/89 – III 1895) w Gimn.  w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego i niemieckiego, do VI 1891 nauczyciel Gimn. w Złoczowie przydzielony do służby w Rzesz., działacz Tow. Gimnazstycznego „Sokół” w Rzesz.

Koziarz Szczepan zob. Szydelski Stefan.

Kozierowski Kazimierz, zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (V 1914 – X 1916) – uczył jęz. polskiego i niemieckiego, zastępca nauczyciela (X 1916 – VI 1919), następnie nauczyciel (1919), później profesor (1920–21) w Gimn. w Dębicy.

Kozioł Walenty s. Błażeja (ur. 28 I 1837, Skrzyszów – 1903), absolwent rzeszowskiego gimn. (1861), nauczyciel (1869/70 – 1874/75), później profesor (1875/76 – 1884/85) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego i kaligrafii, kierownik tegoż gimn. (13 XI 1878 – 8 VII 1882), następnie jego dyrektor (8 VII 1882 – 21 VIII 1885), włączył rzeszowskie gimn. do obchodów wielkich rocznic historycznych: 600-lecia panowania Habsburgów (XII 1882), 200-lecia bitwy pod Wiedniem (IX 1883), dyrektor IV Gimn. we Lwowie (formalnie od 30 VI 1885, faktycznie od 22 VIII 1885 do 1901), odznaczony Krzyżem Rycerskim Orderu Franciszka Józefa (1889), radca rządu (1901), jako delegat Rady Szkolnej Krajowej przewodniczył egzaminowi maturalnemu w rzeszowskim gimn. (1903).

Kozłowski Edward, w VIII 1894 mianowany rzeczywistym nauczycielem w Gimn. w Rzesz. i przydzielony do Gimn. w Bo-chni, nauczyciel (1894/95 – 1896/97), następnie profesor (1897/98 – 1904/05)  w Gimn. w Bochni, profesor w Gimn.  w Pogórzu (1905/06 – 1918/19).

Kozubal Aleksandra c. Stanisława z d. Hampel (ur. 13 XI 1941, Rzeszów), absolwentka III Lic. w Rzesz. (1959), Studium Nauczycielskiego (1963), Wyższej Szk. Pedagogicznej w Krakowie (1968), nauczycielka szkół podstawowych w Rzesz. (1968–70): nr 6 i nr 2, nauczycielka geografii  w I Lic. w Rzesz. (1970/71 – 2003/04)), nauczyciel metodyk geografii  w placówkach doradztwa metodyczno-pedagogicznego: IKNIBO, CDN, ODN, WOM, CDP (1981–2001), III stopień specjalizacji zawodowej (1987), nauczycielka dyplomowana (2002), członek Komitetu Okręgowego Olimpiady Geograficznej w Krakowie, juror zawodów  I i II stopnia tej olimpiady (1974 – 2010) przewodnicząca Zarządu Oddziału Polskiego Tow. Geograficznego  w Rzesz. (1991–2010), współautorka podręcznika do zasadniczej szkoły zawodowej Geografia z ochroną i ształtowaniem środowiska. (2007).

Kraiński Wincenty s. Edmunda (ur. 19 VII 1848, Leszczowate pow. Lisko), absolwent rzeszowskiego gimn. (1865) i Uniw. Lwowskiego, dr praw, pracownik Namiestnictwa we Lwowie, członek Rady Powiatowej w Lisku (do 1894), członek Rady Powiatowej w Sokalu, prezes Wydziału Powiatowego  w Sokalu (od 1894), członek Rady Szkolnej Powiatowej w Sokalu, poseł do Sejmu Krajowego we Lwowie (ok. 1897 – 1914).

Krajewski Adam Stanisła w s. Władysława (ur. 3 IV 1914, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1932), oficer zawodowy, w kampanii wrześniowej ranny w okolicach Krasnegostawu, jeniec wojenny w Docnau, emigrant w Wielkiej Brytanii, działacz polskich organizacji emigracyjnych.

Krajewski Jan Bolesła w s. Władysława (ur. 3 I 1920, Pobitno), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1937), żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (Francja, Wielka Brytania), inżynier mechanik okrętowy, emigrant w Wielkiej Brytanii, później  w Australii.

Krajewski Roman Władysła w s. Władysława (17 XII 1906, Jasło – 12 VI 1993), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1924), geolog, specjalista w dziedzinie geologii inżynierskiej (budowa kopalń), profesor Akademii Górniczo-Hutniczej, kierownik Zakładu i Katedry Geologii Stosowanej (od 1946), Katedry Kopalnianej (1953–69), kierownik Instytutu Hydrologii i Geologii Inżynierskiej (1970–77), autor wielu publikacji, m.in. Złoży żelaziaków ilastych we wschodniej części powiatu koneckiego (1947), Geologicznej obsługi kopalń (1955),współautor Zarysu nauki o złożach (1964); w 1989 Irena Wojnicka-Markielowska wy-konała jego portret do Galerii Portretów  I Lic. w Rzesz.

Krajewski Władysła w Ludwik (21 VI 1879, Godowa – 1952, Rzeszów), absolwent Gimn. w Jaśle (1898) i UJ w Krakowie (1903), praktykant w III Gimn.  w Krakowie (1902/03), zastępca nauczyciela w Gimn. w Jaśle (1903/04 – 1907/08), nauczyciel w Gimn. w Nowym Sączu (1908/09), nauczyciel (1909/10 – 1912/13), następnie profesor (1913/14 – 1930/31) w I Gimn. w Rzesz. – uczył matematyki i fizyki, ponadto uczył matematyki i fizyki  w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1915/16 – 1919/20 i 1932/33) oraz matematyki  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim  w Rzesz. (1929/30 – 1931/32); w X 1931 przeniesiony w stan spoczynku.

Kranz (Kranc) Ignacy s. Jakuba (29 VII 1854, Krosno – 4 XI 1924, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1874), aplikant w Gimn. św. Jacka w Krakowie (1878/79 – 1879/80), zastępca nauczyciela w Gimn. w Brodach (1880/81), zastępca nauczyciela (1881/82 – 1889/90), następnie nauczyciel (1890/91 – 1892/93), później profesor (1893/94 – XII 1904)  w Gimn. św. Anny w Krakowie, profesor w Szkole Przemysłowej w Krakowie (1900/01) i Szkole Handlowej w Krakowie (1897/98 – 1907/08), dyrektor Gimn. w Pogórzu (XII 1904 – 1921), członek Rady Szkolnej Okręgowej w Krakowie (1907–14), zastępca przewodniczącego tejże Rady (1907–12), radca rządu (1912), IX 1924 przeniesiony w stan spoczynku, słynny matematyk, autor podręczników  z arytmetyki, geometrii i tablic logarytmicznych używanych w polskich szkołach przez pół wieku, m.in.: Geometria poglądowa. Podręcznik dla niższych klas szkół średnich (1907), pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Kraszewski Stefan (1859 – 29 IX 1885), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i niemieckiego (III – IX 1885).

Kraus Herman s. Daniela (ur. 12 I 1865, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1883), doktor nauk lekarskich na UJ (II 1889), lekarz  w Rzesz. (od 1889), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1910–14, 1918 – II 1926, 1927–34).

Kraus Michał (1626 – 1700), nauczyciel rzeszowskiego kolegium (1658–64, 1665–72 i później kilka razy przez krótki czas), rektor rzeszowskiego kolegium (1665–72), dwukrotny prowincjał w Rzesz. i trzykrotnie asystent, autor kilkunastu publikacji, w tym podręcznika Institutiones retoricae (Warszawa 1687), który doczekał się kilkunastu wydań.

Kraus Stanisła w Leon (3 X 1920, Rzeszów – 7 X 1940, Głogów), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1939), pod kierunkiem dyrektora Adamowskiego wykonał spis maturzystów I Gimn. za lata 1880–84, 1923–25, 1931, 1934–36, rozstrzelany przez Niemców  w lesie k. Głogowa, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995) oraz na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Krause Marceli, uczeń kl. I gramatykalnej rzeszowskiego gimn., w V 1831 udał się do Królestwa Polskiego, by walczyć  w powstaniu.

Krawczyk Antoni, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Pogórzu (1907/08), Gimn.  w Sanoku (1908/09 – 1909/10) i Gimn. św. Anny w Krakowie (1910/11 – 1911/12), nauczyciel w I Gimn. w Rzesz. (VII – VIII 1912 – formalnie), nauczyciel w Gimn. św. Jacka w Krakowie (1912/13), nauczyciel (1913/14 – 1915/16), następnie profesor (1916/17 – 1927/28) w Gimn. św. Anny w Krakowie.

Kreiner Jan (ur. 1870), zastępca nauczyciela w Gimn. w Bochni (1895/96), profesor w: Gimn. w Pogórzu (1898/99 – 1899/1900), Gimn. św. Anny w Krakowie (1900/01), IV Gimn. w Krakowie (1901/02 – XI 1909), Prywatnej Średniej Szk. Żeńskiej w Krakowie (1903/04) i Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1906/07 – 1908/09), dyrektor Gimn. w Gródku Jagiellońskim (XI 1909 – IX 1914, IX 1915 – XII 1920), organizator tejże szk., członek Rady Szkolnej Okręgowej w Gródku Jagiellońskim, członek Rady Miejskiej  w Gródku Jagiellońskim, jako dyrektor Gimn. w Gródku przewodniczył egzaminowi maturalnemu w I Gimn. w Rzesz. (1914), kierownik Szk. Realnej w Żywcu (IX 1914 – VIII 1915), prezes rzeszowskiego koła Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych i Średnich (1920–22), dyrektor I Gimn. w Rzesz. (3 I 1921 – 1 IX 1922), uczynił ks. Stanisława Konarskiego patronem I Lic. w Rzesz. (X 1921), wiceprezes Wydziału Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1921–22), dyrektor IX Państwowego Gimn. w Krakowie (1922–29), w III 1929 przeniesiony w stan spoczynku.

Kreiner Jerzy s. Jana (1906 – 1972), uczeń: Gimn. w Gródku Jagiellońskim (1916/17 – 1918/19, kl. I – III), I Gimn.  w Rzesz. (1919/20 – 1921–22, kl. IV – VI), profesor neuroanatomii porównawczej UJ w Krakowie, odkrył w korze mózgowej kryptobrózdy i kryptozwoje.

Kretschmer Henryk (1831, Rzeszów – 8 VII 1874, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1848), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1873–74), z jego darowizny powstała fundacja Kretschmera wspomagająca bibliotekę gimnazjalną.

Krobicki Aleksander Wiktor (1816, Lubcza – 9 VIII 1849, Temeszwar), ukończył rzeszowskie gimn. (1831), studiował filozofię w Przemyślu (1832–34), a następnie prawo we Lwowie (1935–38), dzierżawca majątku Łapsze Niżne na Spiszu, powstaniec 1846 r., więzień polityczny Szpilbergu, opuścił więzienie na mocy amnestii (1848), powstaniec 1849 r. na Węgrzech – adiutant gen. Józefa Wysockiego, poległ pod Temeszwarem, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Krogulski Roman Jan s. Romana (10 VI 1868, Rzeszów – 4 XII 1936, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1886), adwokat, prowadził kancelarię adwokacką w Rzesz., członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1895 – 1914 i 1918–36)), wiceburmistrz (1903–13), burmistrz (1913–14 i 1918–35), prezydent miasta (1935–36), członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1910–33), zastępca prezesa Rady Powiatowej (1919–28), prezes rzeszowskiego oddziału Tow. Gimnastycznego „Sokół” (1906–19), przewodniczący Tow. Muzeum Przemysłowego (od 1905), przewodniczący Rady Szkolnej Miejscowej w Rzesz. (od 1913), poseł do Sejmu Krajowego i Rady Państwa (1912), członek Naczelnego Komitetu Narodowego (1914), przewodniczący Miejskiego Komitetu Narodowego  w Rzesz. (1914), działacz lokalnych ogni w Samarytanina Polskiego i Czerwonego Krzyża (1915–18), komisarz Polskiej Komisji Likwidacyjnej na powiat rzeszowski (1918–19), prezes Tow. Zaliczkowego i Kredytowego  w Rzesz. (1902–29), przewodniczący sekcji propagandy w Powiatowym Komitecie Narodowym, honorowy obywatel Rzeszowa (1933), prezes Zarządu Tow. Szk. Handlowej w Rzesz. (1923–36), prezes Zarządu Tow. Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Rzesz. (1932–36); uwieczniony został na tablicy umieszczonej przez mieszkańców Rzesz. na budynku, w którym mieszkał przy ul. Lisa Kuli 5 (2008).

Kropaczek Bolesła w Karol s. Kazimierza (21 IX 1886, Rzeszów – 18 XI 1914, Kromołów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1905); ukończył studia przyrodnicze w Wiedniu i tam uzyskał doktorat (1910), zajmował się badaniami geologii okolic Rzeszowa, zwłaszcza fauny fliszowej i łupków meniliwych Babicy; autor map geologicznych, kierownik stacji geologicznej w Borysławiu (1912–14), poległ jako chorąży rezerwy na terenie Królestwa Polskiego.

Kropiwnicki Marceli Anzelm (10 V 1810, Przyłęk pow. Kolbuszowa – 7 XII 1857, Przyłęk), absolwent rzeszowskiego gimn. (1829), działacz Stowarzyszenia Ludu Polskiego (od 1835), współzałożyciel (1837) i członek Rady Głównej Konfederacji Powszechnej Narodu Polskiego, więzień Kufsteinu (1837–48).

Krókowski Leon (ur. 1843, Medyka), uczeń przemyskiego gimn., zastępca nauczyciela w Gimn. w Przemyślu (X 1867 – I 1870), profesor w Gimn. w Samborze (1876 – II 1882) i  w Gimn. w Rzesz. (II 1882 – 1889/90) – uczył jęz. polskiego, greckiego, propedeutyki filozofii, matematyki, profesor w Gimn. św. Jacka w Krakowie (1889/90 – XII 1899) i  w Szkole Handlowej w Krakowie (1899/1900 – 1907/08), w XII 1899 przeniesiony w stan spoczynku, zm. przed 1921.

Król Maria c. Franciszka z d. Kowalewska (ur. 5 VIII 1941, Chorążyszki k. Oszmiany), absolwentka WSP w Rzesz. (1971), nauczycielka matematyki  w I Lic. w Rzesz. (1982/83 – 1993/94).

Królikowski Leon, suplent w Gimn.  w Rzesz. (IX 1850 – VI 1851).

Krupa Bronisła w Mieczysła w (28 V 1918, Pobitno – 31 I 2002, Rzeszów), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1938), dyżurny ruchu na stacji PKP w Rzesz. (od 1939), współpracownik wywiadu WiN (od 1946), więzień UB w Rzesz. (od 15 VII 1947), skazany na 10 lat pozbawienia wolności.

Krupiński Tadeusz (ur. 1 XII 1930, Łańcut), absolwent I Lic. w Rzesz. (1951) i Uniw. Wrocławskiego (1956), pracownik naukowy tegoż uniwersytetu, profesor, antropolog, kierownik Zakładu Antropologii (od 1971), dziekan (od 1981), autor kilkudziesięciu prac naukowych,  w tym kilku monografii.

Kruszelnicki Michał (ur. 1874), zastępca nauczyciela w V Gimn. we Lwowie (1900/01), zastępca nauczyciela w Gimn.  w Rzesz. (1901/02 – 1903/04) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego i matematyki, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (1904/05 – 1906/07), nauczyciel rzeczywisty, następnie profesor w Gimn. z ruskim językiem nauczania w Przemyślu (1907/08 – 1911/12), profesor Gimn. w Brzeżanach (od 1912/13).

Krystyniacki Jan (22 XII 1828, Leżajsk – 23 III 1893, Lwów), uczeń rzeszowskiego gimn. (1841–46), uczestnik Wiosny Ludów we Lwowie (1848), nauczyciel w II Gimn. we Lwowie (przed 1863), dyrektor Gimn. w Drohobyczu (1863–67), honorowy obywatel Drohobycza (1865), profesor w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1870), II Gimn. we Lwowie (1875/76 – 1878/79) i IV Gimn. we Lwowie (1879/80 – 1890/91), w VII 1891 przeniesiony w stan spoczynku, autor rozprawy o satyrach Horacego, tłumacz i wydawca pisarzy greckich, rzymskich oraz utworów Słowackiego, pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Krzeczkowski Michał (12 XII 1868, Halicz – 4 XII 1930), absolwent Gimnazjum Franciszka Józefa we Lwowie (1889) i Uniw. Lwowskiego, zastępca nauczyciela w: V Gimn. we Lwowie (1895/96), IV Gimn. we Lwowie (1896/97), Gimn.  w Jarosławiu (1897/98), Gimn. w Samborze (1898/99 – 1899/1900) i  w Gimn.  w Rzesz. (1900/01 – 1903/04) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i greckiego, nauczyciel (1904/05 – 1907/08), następnie profesor (1908/09 – 1927/28) w II Gimn. w Rzesz., uczył także jęz. polskiego  w Prywatnej Szk. Kupieckiej w Rzesz. (1918/19), w III 1928 przeniesiony w stały stan spoczynku, na emeryturze uczył  w Prywatnym Gimn. Koedukacyjnym  w Kolbuszowej (IX 1929 – XII 1930).

Krzyszkiewicz (Krzyżkiewicz) Andrzej Ignacy (1640, Nienadówka – 1695), wychowanek Michała Krausa, wydawca podręcznika Attica Musa et Progimnasmata (1669).

Krzyszkowski Ignacy (24 VII 1848, Lipnica Murowana – 19 IV 1901, Jarosław), uczeń gimnazjów  w Bochni i Krakowie (do 1871), absolwent Wydziału Filozoficznego UJ (1875), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Jaśle (1875/76 – 1878/79), Gimn. św. Jacka w Krakowie (1879/80 – 1881/82) i Gimn. w Rzesz. (1882/83 – 1887/88) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, niemieckiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Tarnowie (1888/89), Gimn. w Sanoku (1889/90 – 1890/91),  w VI 1891 zwolniony z obowiązków nauczycielskich, zastępca nauczyciela (1895/96 – 1898/99), następnie nauczyciel (1899/1900) w Gimn. w Jarosławiu.

Krzyszkowski Jan Kazimierz s. Michała (ur. 8 II 1876, Rudnik), absolwent rzeszowskiego gimn. (1894), nauczyciel  w III Gimn. w Krakowie (1924/25), Pryw. Gimn. Żeńskim Królowej Jadwigi Tow. Gimn. Żeńskiego Realnego  w Krakowie (1924/25) i Gimn. w Myślenicach (1927/28 – 1930/31).

Krzyżanowska Janina Anna z d. Kaniowska (15 XII 1902, Wysoka k. Strzyżowa – 23 VIII 1987, Rabka), absolwentka WKN w Poznaniu i zaocznie Uniw. Jagiellońskiego (1952), nauczycielka szkół powszechnych (1921–48), nauczycielka biologii  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1948/49 – 1955/56) i  w II Lic. w Rzesz. (1955–62).

Krzyżanowski Henryk (ur. 1878), absolwent V Gimn. we Lwowie (1898), zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1901/02) i  w I Gimn.  w Rzesz. (1902/03 – 1904/05) – uczył jęz. łacińskiego i greckiego, nauczyciel (1905/06 – 1906/07), następnie profesor (1907/08 – 1914/15) w II Gimn. w Rzesz., członek komitetu założycielskiego Gimn. w Jaworowie (1908), kierownik prywatnego Gimn. w Zbarażu (1911/12 – 1914/15, był wówczas urlopowany w II Gimn.  w Rzesz.), profesor w Szk. Realnej  w Żywcu (IX 1914 – I 1915), kierownik Gimn. w Kamionce Strumiłłowej (IX 1915 – 1917/18), kierownik Gimn. w Tłumaczu (1918/19 – 1920/21), profesor w: I Gimn. w Stanisławowie (do 1925/26), II Gimn.  w Stanisławowie (1927/28 – 1929/30), III Gimn. w Stanisławowie (1930/31 – 1931/32), Gimn. z ruskim językiem wykładowym we Lwowie (od 1932/33), dyrektor Gimn. w Żółkwi.

Krzyżanowski Julian (4 VII 1892, Stojańce k. Lwowa – 19 V 1976, Warszawa), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1903/04 – 1905/06, kl. I – III), absolwent Gimn.  w Sanoku (1911), studiował polonistykę na UJ w Krakowie (1911–14 i 1920–21), podczas I wojny światowej internowany na Syberii, nauczyciel i dyrektor (1923–25) w gimnazjum żeńskim w Lublinie, wykładowca KUL w Lublinie, nauczyciel w Gimn. Miejskim Polskiej Macierzy Szkolnej w Grodnie (1924/25), wykładowca historii literatury polskiej w School of Slavonic and East European Studies w Londynie (1927–30), profesor literatur słowiańskich na Uniwersytecie Łotewskim w Rydze (1930–34), kierownik katedry historii literatury polskiej na Uniwersytecie Warszawskim (1934–62 z krótkimi przerwami), podczas okupacji współorganizator i uczestnik tajnego nauczania w tymże uniwersytecie, uczestnik powstania warszawskiego, wykładowca historii literatury na Uniwersytecie Colombia w Nowym Yorku (1957–58), historyk i teoretyk literatury, folklorysta, edytor, autor licznych monografii, rozpraw, artykułów, szkiców o twórcach i dziełach wielu epok, najbardziej znane jego dzieła to: Dzieje literatury polskiej od początku do czasów najnowszych i antologia przysłów Mądrej głowie dość po słowie, członek PAU (od 1934), później PAN (od 1948 – czynny, od 1960 – rzeczywisty); od 2008 patron pracowni języka polskiego (nr 38) w I Lic. w Rzesz.

Krzyżanowski Kazimierz Teofil s. Heleny (2 I 1900, Rzeszów – 21 IX 1993, Rzeszów) absolwent I Gimn. w Rzesz. (1918), studiował na Politechnice Lwowskiej (1919–20) i UJK (1920–26), nauczyciel szkół średnich i wyższych we Lwowie (1926–39), II Gimn. w Stryju (1932) oraz tajnego nauczania we Lwowie, po 1944 r. nauczyciel w: II Gimn. i Lic. w Rzesz., Technikum Mechaniczno-Elektrycznym w Rzesz. i WSI  w Rzesz.

Krzyżanowski Mieczysła w s. Władysława (1 I 1897, Rzeszów – 29 XI 1972, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1910/11 kl. I – IV) i II Gimn. w Rzesz. (1911/12 – 1916/17), absolwent Uniw. Lwowskiego (1929), nauczyciel w: Prywatnym Gimn. w Strzyżowie (1931–38), Liceum Pedagogicznym w Sokalu (1938/39), Lic. Ogóln. Żeńskim (III) w Rzesz. (1944–49), nauczyciel biologii  i chemii  w I Lic. w Rzesz. (1949/50 – 1963–64), opiekun koła Ligi Przyjaciół Żołnierza w I Lic. w Rzesz. (od 1951).

Kubajewicz Ignacy, suplent w Gimn.  w Rzesz. (od IV 1819).

Kubicki Józef s. Jakuba ps. „Poręba” (1 V 1879, Babica – 3 VI 1948, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1901), żołnierz I wojny światowej, wicestarosta rzeszowski, prawnik, redaktor odpowiedzialny pisma „Przyjaciel Chłopa”, działacz PSL „Piast”, członek zarządu powiatowego SL (od 1931), sekretarz tego Zarządu (od 1935), organizator strajku chłopskiego (1937), działacz SL „Roch” (od 1940), powiatowy delegat Rządu w Rzesz. (1943), członek Powiatowej Rady Narodowej (od VIII 1944), skarbnik Zarządu Wojewódzkiego PSL (1945–47).

Kubicz Józef s. Walentego (26 X 1906, Świlcza – 1986), działacz Komunistycznego Związku Młodzieży (1923) i Koła Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich w Rzesz., absolwent I Gimn. w Rzesz. (1925) i Uniw. Jana Kazimierza we Lwowie (1930), lekarz dermatolog, (studia medyczne we Lwowie 1936–41), profesor (1955), dziekan Akademii Medycznej we Wrocławiu (1956–60), dyrektor kliniki wrocławskiej (od 1961), przewodniczący Oddziału Wrocławskiego Polskiego Tow. Dermatologicznego (1961–78), przewodniczący Oddziału Wrocławskiego Polskiego Tow. Fizjologicznego (1957–60), prowadził badania z zakresu wirusologii, farmakologii, morfologii i biofizyki, autor ponad stu publikacji.

Kubicz Stanisła w (5 XII 1908, Świlcza – 21 IX 1986, Warszawa), uczeń I Gimn.  w Rzesz. (1920/21), absolwent Uniw. Jana Kazimierza we Lwowie (1938), uczestnik kampanii wrześniowej, profesor (1959), organizator i kierownik Zakładu Radiologii i Radioterapii  w Instytucie Matki i Dziecka (od 1953), współzałożyciel Europejskiego Tow. Radiologów Dziecięcych z siedzibą w Paryżu, wiceprzewodniczący sekcji refleksoterapii przy Polskim Tow. Lekarskim, autor ponad stu publikacji.

Kuc Maciej, (1838, Jasny w Galicji – 28 III 1888, Bochnia), absolwent UJ w Krakowie, zastępca nauczyciela w Gimn.  w Bochni (od 1863/64) i Gimn. w Rzesz. (1868/69 lub wcześniej – 1871/72), nauczyciel w Gimn. w Drohobyczu (1872/73 – 1873/74) i Gimn. w Kołomyi (1874/75), profesor w Gimn. w Bochni (1876/77 – III 1888), zastępca dyrektora Gimn.  w Bochni (II – III 1888), członek Rady Miejskiej w Bochni (1886–88).

Kucharski Karol Marceli (1855, Pstrągowa – 1922), uczeń rzeszowskiego gimn., dziennikarz: „Gazety Narodowej” i „Gazety Polskiej” we Lwowie, działacz Tow. Dziennikarskiego Polskiego i Tow. Szk. Ludowej.

Kuks Stefan, nauczyciel gospodarstwa wiejskiego  w Gimn. w Rzesz. (1824–26).

Kukucz (Kuklucz) Jan (zm. 11 I 1917, Kraków), praktykant w Gimn. św. Anny w Krakowie (1893/94), zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1896/97 – 1897/98) i Gimn.  w Cieszynie z polskim językiem wykładowym (1898/99), profesor w: Gimn.  w Złoczowie (1901/02 – 1903/04), II Gimn. w Rzesz. (1904/05 – 1909/10), I Gimn. w Rzesz. (1907/08) – uczył stenografii, profesor w Gimn. św. Anny w Krakowie (1910/11 – 1913/14, 1915/16).

Kulanowski Stanisła w s. Franciszka (6 XII 1892, Grodzisko Dolne k. Leżajska – 29 X 1957, Grodzisko Dolne), absolwent Gimn. w Jarosławiu (1913), kapłan diecezji przemyskiej (1918), wychowawca młodzieży, katecheta w Ulanowie i Zarzeczu (1920–24), wikariusz parafii farnej w Rzesz. (od 1924), nauczyciel religii  w kilku rzeszowskich szkołach powszechnych i średnich, m.in. w I Gimn. i Lic. (tymczasowy katecheta: 1929/30, katecheta: 1931/32 – 1938/39 i 1944/45 – X 1950), II Gimn. (1931/32), działacz wielu regionalnych towarzystw, prefekt Bursy Gimnazjalnej (1930), dyrektor Bursy Gimnazjalnej (1931 – 1950, z krótkimi przerwami podczas okupacji), obrońca bursy, więzień polityczny Zakładu Karnego  w Rzesz. (1950–52), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic.  w Rzesz. (1995).

Kulesza Witold s. Władysława (13 XII 1891, Jersey City w USA – 1938), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), żołnierz Legionów, profesor i kierownik Zakładu Botaniki i Fitopatologii  w Uniwersytecie Poznańskim, autor pionierskich prac o wą-trobowcach, a także publikacji z dziedziny florystyki Pomorza, stosunków fitogeo-graficznych i fitosocjologicznych nad polskim morzem, klucza do oznaczania drze w i krzewów Polski oraz artykułów  o ochronie przyrody.

Kulisseki Ignacy (zm. 23 I 1876, Lwów), absolwent Gimn. w Przemyślu, guwerner w domach szlacheckich, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Tarnowie (od 1849), Gimn. w Bochni (1854/55), Gimn. w Rzesz. (IX 1855 – I 1856) i Gimn. w Nowym Sączu (I 1856 – 1872), starszy nauczyciel  w Gimn. w Przemyślu.

Kulisz Ludwik, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Jaśle (1875/76) i  w Gimn.  w Rzesz. (1876/77 – 1877/78) – uczył jęz. polskiego, niemieckiego, geografii.

Kulpiński Józef (ur. 21 III 1938, Zagórz), absolwent Lic. w Sanoku (1956), Studium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1959)i WSP w Rzesz. (zaocznie), nauczyciel Szk. Podst. nr 10 w Rzesz. (1959–67), nauczyciel w I Lic. w Rzesz. (1967/68 – 1970/71) – uczył wychowania technicznego, nauczyciel w: II Lic. w Rzesz., WSP w Rzesz. (1970–74), Politechnice Rzeszowskiej (1974–78), Instytucie Kształcenia Nauczycieli oddział w Rzesz. (od 1978).

Kulski Władysła w (ur. 24 I 1907, Zwięczyca), absolwent Seminarium Nauczycielskiego  w Białej (1930) i Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego  w Warszawie (1932–34), nauczyciel Prywatnego Gimn. Kupieckiego TSL w Rzesz., nauczyciel przysposobienia sportowego  w Gimn. Żydowskiego Tow. Szk. Ludowej, Średniej i Zawodowej w Rzesz., (1937/38), nauczyciel przysposobienia wojskowego  w I Gimn. w Rzesz. (1938/39), więzień obozu w Oranienburgu (1940–45).

Kultys Zdzisła w (ur. 1879), zastępca nauczyciela w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1901/02), Gimn. w Rzesz. (IX 1902) i Gimn. w Przemyślu (XII 1904 – 1905/06), nauczyciel (1906/07 – III 1908), następnie profesor (III 1908 – VII 1912) Gimn. w Drohobyczu, profesor w VI Gimn. we Lwowie (1912/13 – 1920/21) i Gimn. Realnym im. A. Mickiewicza we Lwowie (1911/12), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej, profesor  w Szk. Realnej w Jarosławiu (od 1921).

Kurnal Jerzy Stefan (20 VIII 1924, Rzeszów – 24 IX 2010, Warszawa), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945) oraz Szk. Handlowej w Warszawie Oddział  w Łodzi (1948), ekonomista, kierownik Katedry Teorii Organizacji i Zarządzania Szk. Głównej Planowania i Statystyki  w Warszawie (1965–77), redaktor naczelny kwartalnika „Problemy Organizacji” (1968–78), profesor zwyczajny (1976), wiceprezes Zarządu Głównego Tow. Naukowego Organizacji i Kierownictwa (1968–78), w latach 70. konsultant WHO, autor kilkudziesięciu publikacji z dziedziny nauk organizacji i kierowania, m.in. Zarys teorii organizacji i zarządzania(1969–70),O sprawności i niesprawności organizacji. Szkice o biurokracji i biurokratyzmie (1972, współautor i redaktor), Teoria organizacji i zarządzania(1979–80, współautor i redaktor), dyrektor Instytutu Organizacji i Zarządzania w Filii UMCS w Rzesz. (1977–90), kierownik Katedry Organizacji z Zarządzania Politechniki Rzesz. (1990–94).

Kurowiak Maria c. Teodora z d. Kalimańska (ur. 2 III 1935), absolwentka Uniw. Lwowskiego (1960), po przyjeździe do Polski nauczycielka jęz. rosyjskiego  w zasadniczych szkołach zawodowych (1960/67), II Lic. Ogóln. w Rzesz., II Lic. Ogóln. dla Pracujących w Rzesz. i I Lic. Ogóln. w Rzesz. (1968/69 – 1989/90).

Kurowski Andrzej, ksiądz, katecheta  w Gimn. w Rzesz. (I 1815 – 1828), proboszcz  w Tyczycie (od 1826), komisarz dla nauki religii  w gimn. rzeszowskim (od 1834).

Kurzawa Franciszek (ur. 1875, Biskupice), absolwent jako ekstern Gimn. w Podgórzu (1901), zastępca nauczyciela  w I Gimn. w Tarnowie (1905/06 – 1910/11), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1911/12) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i greckiego, nauczyciel (1912/13), później profesor (1913/14)  w Gimn. w Brzeżanach, profesor w Gimn. w Sanoku (1913/14 – 1918/19, w roku 1913/14 przydzielony z Brzeżan), profesor w Gimn. w Bochni (1919/20 – 1920/21) i  w Gimn. św. Anny w Krakowie (1924/25 – 1927/28).

Kusibab Jerzy Lech s. Jana (ur. 7 IV 1939, Paszczyna), absolwent Lic. w Dębicy (1959) i Wyższej Szk. Wychowania Fizycznego  w Krakowie (1963), pracownik Sanatorium Rehabilitacyjnego dla Dzieci po Heine Medinie w Radziszowie (1963–64), magister rehabilitacji  w Szpitalu Wojewódzkim w Rzesz. (1964–69), nauczyciel Szk. Ćwiczeń Studium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1963–67), instruktor-metodyk przy Wydziale Oświaty w Rzesz., wizytator-metodyk przy Wydziale Oświaty w Rzesz., podinspektor d.s. wychowania fizycznego i sportu przy Wydziale Oświaty i Wychowania w Rzesz.,wizytator-metodyk d.s. wychowania fizycznego przy Kuratorium Oświaty w Rzesz., nauczyciel-metodyk IKNiBO  w Rzesz., wizytator-metodyk IKNiBO  w Rzesz., nauczyciel wychowania fizycznego  w I Lic. w Rzesz. (1972/73 – 2000/01), od 2001 na emeryturze.

Kusy Andrzej (11 VII 1942, Sanok – 1999), absolwent I Lic. w Rzesz. (1960) i Politechniki Gdańskiej (1966), doktor Politechniki Gdańskiej (1972), dr hab. Politechniki Warszawskiej (1980), profesor (1991), kierownik Katedry Podsta w Elektroniki PRz, prodziekan (1984–87), prorektor (1990–92), autor 85 artykułów, 4 patentów i 2 skryptów.

Kuś Andrzej s. Józefa (6 XI 1884, Babica – 11 VIII 1958, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1906) i Uniw. Lwowskiego (1910), doktor filologii klasycznej i archeologii (1918), zastępca nauczyciela w: V Gimn. we Lwowie (1910/11) i IV Gimn. we Lwowie (1911/12 – 1912/13), nauczyciel w Gimn. w Stanisławowie (1913/14 – 1916), nauczyciel (X 1916 – I 1917), następnie profesor (I 1917 – 1923/24 i 1944/45 – 1948/49) w I Gimn.  w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, propedeutyki filozofii, historii, nauki o Polsce i świecie, nauczyciel, później profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1917/18 – 1919/20) – uczył jęz. łacińskiego i gospodarki, profesor w II Gimn. w Rzesz. (1923–28 i 1944–49) – uczył jęz. łacińskiego i historii, profesor w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1924/25 – 1926/27) – uczył jęz. polskiego i historii, profesor gimnazjów w: Katowicach, Nowym Bytomiu i Cieszynie oraz  w Gimn. i Lic. Handlowym w Rzesz. (po 1949), podczas okupacji organizator tajnego nauczania w powiecie rzeszowskim, działacz PSL-Piast (1918–31) – przewodniczący Zarządu Powiatowego  w Rzesz. (do 1928), działacz SL (1931–45), Batalionów Chłopskich (1940–42) i AK (1942–45), PSL (1945–47) – członek Tymczasowego Zarządu Wojewódzkiego (1946–47), działacz WiN, więzień polityczny (5–7 VII 1946, IX 1946 – III 1947 i 1950), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Kut Stanisła w ps. „Socha”, „Andrzej” (ur. 21 XI 1911, Wysoka Strzyżowska), uczeń I Gimn. w Rzesz., działacz SL (od 1932), uczestnik strajku chłopskiego  w 1937 r., żołnierz BCh i AK – szef referatu propagandy Obwodu AK Rzeszów (1943–44).

Kuźmiak Marian (ur. 4 IX 1909, Zagórz), absolwent Państwowego Instytutu Robót Ręcznych w Bielsku (1950), nauczyciel zajęć technicznych, później wychowania technicznego  w I Lic. w Rzesz. (1967/68 – 1969/70, 1983/84 – 1987/88.

Kuźnar Bolesła w s. Jana (ur. 18 X 1932, Wola Jasienicka), absolwent Lic. Ogóln. i Pedagogicznego  w Brzozowie (1951) oraz Socjologii  w Wyższej Szk. Nauk Społecznych przy Komitecie Centralnym PZPR w Warszawie (1967), pracownik Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Polskiej w Rzesz. (1951–52), Komendy Hufca ZHP (1955–56), nauczyciel szkół podstawowych w powiecie strzyżowskim (1957–71), kierownik Szk. Podst. nr 19 w Rzesz., nauczyciel historii i propedeutyki  w I Lic. w Rzesz. (1982/83 – 1985/86), od 1986 na emeryturze.

Kuźniar Franciszek s. Józefa (30 IX 1843, Łańcut – 21 XII 1886, Nowy Sącz), absolwent rzeszowskiego gimn. (1866) i Wydziału Filozoficznego UJ w Krakowie (1869), zastępca nauczyciela w Gimn.  w Rzesz. (II 1870 – 1878/79) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Bochni (1879/80 – II 1886) i  w Gimn.  w Nowym Sączu (III – XII 1886), w 1877 uzyskał kwalifikacje z fil. klasycznej na niższe gimnazjum, w 1882 na wyższe, zmarł na tyfus i zapalenie nerek.

Kwaśniewski Józef Teofil (1792, Staszów – 12 XII 1867, Warszawa), absolwent gimn. rzeszowskiego (1809), lekarz okręgu Wolnego Miasta Krakowa (1825–35), profesor Wydziału Lekarskiego UJ, kierownik Katedry Położnictwa, Ginekologii i Pediatryki, jeden z pionierów anestezjologii.

Kwieciński Augustyn zastępca nauczyciela w rzeszowskim gimn. (IV 1902 – 1902/03) – uczył jęz. polskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Dębicy (1903/04).

Kwolek Jan s. Sebastiana (13 XII 1885, Kraczkowa – 20 V 1958, Przemyśl), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1904) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1910), ksiądz, historyk, archiwista, długoletni pracownik Kurii Biskupiej w Przemyślu: notariusz sądu, sekretarz konsystorza (1916–24), sędzia (1924–34), oficjał sądu (1934–58), kanclerz Kurii Biskupiej (1933), profesor prawa kanonicznego  w Wyższym Seminarium Duchownym  w Przemyślu (1918–58), dyrektor przemyskiego Archiwum Diecezjalnego (1917–55), współorganizator i wiceprezes Tow. Przyjaciół Nauk w Przemyślu, szambelan papieski (1931), autor cennych prac naukowych.

Kyc Władysła w ps. „Jan”, „Waga” s. Antoniego (29 IX 1907, Rzeszów – ok. 3 XI 1943, Złotniki k. Mielca), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1927), żołnierz ZWZ (od 1941) i AK, przy ul. Dymnickiego prowadził skład opału, w którym zorganizował składnicę i punkt rozdzielczy konspiracyjnego pisma „Na Posterunku”, prowadził tajne nauczanie, więzień Zamku Rzeszowskiego (1943) i Montelupich w Krakowie, po bestialskim śledztwie rozstrzelany w Złotnikach, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

 

L

Lachcik Franciszek s. Antoniego (7 I 1908, Świlcza – V 1944, Monte Cassino), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1928) i Uniw. Lwowskiego, żołnierz II Korpusu Polskiego, poległ pod Monte Cassino, uwieczniony na tablicy pamiątkowej na ścianie kościoła Bernardynów  w Rzesz. (XI 1992) oraz na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Lachcik Tomasz (ur. 1885, Albinowa), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (IX 1911 – II 1912), zastępca nauczyciela, następnie nauczyciel, później profesor (nauczyciel stały) w Gimn. z polskim językiem wykładowym w Kołomyi (II 1912 – II 1927), krótko pracował w Gimn.  w Wadowicach (I poł. 1917), profesor  w Pryw. Gimn. Żeńskim Zgromadzenia ss. Urszulanek w Kołomyi (1925/26), profesor w Gimn. w Brzozowie (II 1927 – VIII 1928) i  w Gimn. w Tłumaczu (IX – XII 1928), w XII 1928 przeniesiony  w stan spoczynku.

Lalicki Janusz (11 IX.1943, Będziemyśl – 15 III 2002, Sędziszów Młp.), do szkoły podstawowej uczęszczał w Będziemyślu i Klęczanach, absolwent I Liceum  w Rzesz. (1961) i Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Krakowie (1967), stażysta w Szpitalu Powiatowym w Dębicy (1967), lekarz  w Przychodni Międzyzakładowej (od 1967), a później w Przychodni Rejonowej w Sędziszowie Młp., pierwszy stopień specjalizacji (1974), drugi stopień specjalizacji (1977) – w zakresie chorób wewnętrznych, kierownik Przychodni Rejonowej w Sędziszowie Młp. (1975 – 2002), p.o. ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych w Sędziszowie Młp. (krótko), zawodnik Lechii Sędziszów  w szachach, wieloletni radny Rady Miejskiej w Sędziszowie, członek i przewodniczący Komisji Przeciwalkoholowej w Sędziszowie Młp.

Lange Antoni, uczeń rzesz. gimnazjum, członek grupy spiskowej Ignacego Łukasiewicza (1845–46), więziony w 1846 r.

Larski Zdzisła w Bogumił s. Bogumiła (ur. 5 I 1919, Rzeszów), absolwent I Gimn. (1937) i Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniw. i Politechniki we Wrocławiu (1947), profesor weterynarii (1979), mikrobiolog i wirusolog w Instytucie Chorób Zakaźnych i Inwazyjnych Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, autor ponad stu prac, w tym kilkunastu w wydawnictwach zagranicznych, opracował krajową szczepionkę przeciwko chorobie cieszyńskiej świń, w Polsce i USA prowadził badania nad wirusem polio, pierwszy na świecie uzyskał namnożenie w hodowli tkanek in vitro wirusa zapalenia mózgu i rdzenia świń.

Lasocki Józef s. Bronisława (27 XI 1861, Bieżuń pow. Mława – 8 VI 1931, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1878), studiował prawo na UJ w Krakowie (1878–79) i na uniwersytecie w Genewie (1879), służył w armii austriackiej (1879–1918), generał major (1918), generał WP na różnych stanowiskach, m.in. dowódca Grupy Operacyjnej Lasocki (1920), tytularny gen. dywizji, w 1921 przeniesiony w stan spoczynku.

Laub Jan Jakub s. Abrahama (7 II 1882, Rzeszów – 22 IV 1962), absolwent rzeszowskiego gimn. (1901), studiował na UJ w Krakowie, Wiedniu i Getyndze (1902–05), pracował nad wtórną emisją promieni katodowych u prof. Wiena w Würzburgu (1907–09) – w pracy doktorskiej zastosował teorię względności; we współpracy z Albertem Einsteinem opublikował trzy rozprawy naukowe; profesor w: Uniwersytecie w Heidelbergu, Uniwersytecie La Plata w Argentynie i Instytucie Pedagogiki  w Buenos Aires (1917–19); w 1915 uzyskał obywatelstwo argentyńskie; dyplomata argentyński (1920–39), m.in. w Hamburgu, Monachium, Wrocławiu i Warszawie; okres wojny spędził w Argentynie; profesor na Uniwersytecie we Fryburgu (po 1945); od 2008 patron pracowni matematycznej (nr 40) w I Lic. w Rzesz.

Launhardt Józef, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Nowym Sączu (1884/85 – 1896/97) i  w Gimn. w Rzesz. (1897/98 – 1898/99) – uczył jęz. niemieckiego i geografii, zastępca nauczyciela Gimn. w Dro-hobyczu (IX 1899), pod koniec IX 1899 uwolniony od obowiązków nauczycielskich w Gimn. w Drohobyczu, zastępca nauczyciela w Gimnazjum w Złoczowie (1900/01).

Lebiedzki Jan (19 XII 1871, Siersza k. Wieliczki – IX 1958, Siersza k. Wieliczki), absolwent Gimn. św. Anny (1892) i UJ w Krakowie (1896), zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnowie (1896/97 – 1899/1900), nauczyciel (1900/01 – 1903/04), następnie profesor (1904/05 – 1911/12) w Gimn. w Samborze, kierownik filii Gimn. w Stryju (V 1912 – VIII 1914), dyrektor II Gimn. w Rzesz. (1914/15 – 1931/32), kierownik zajęć zorganizowanych prowizorycznie dla młodzieży obu rzeszowskich gimnazjów tzw. nieobowiązujących kursów naukowych (1 VI – 31 VIII 1915), w okresie jego urzędowania uczniowie I Gimn. uczyli się w budynku II Gimn. (IX 1915 – VI 1920), jako dyrektor II Gimn.  w Rzesz. przewodniczył egzaminowi maturalnemu w I Gimn. w Rzesz. (1917, 1918, 1921, 1925), kierownik Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Rzesz. (1914/15 – 1925/26), kierownik Dwuklasowej Szk. Kupieckiej w Rzesz. (1916/17 – 1918/19), członek Rady Szkolnej Powiatowej w Rzesz., członek Komisji Egzaminów Kwalifikacyjnych, zastępca przewodniczącego tejże komisji (1927–32), członek Rady Naczelnej Organizacji Umysłowo Pracujących i ich Współpracowników  w Rzesz. (1920–23), działacz Tow. Przyjaciół Polskiej Chrześcijańskiej Młodzieży Akademickiej w Rzesz. (od 1923), VI 1932 przeniesiony w stan spoczynku.

Lech Józefa, nauczycielka kontraktowa w I Lic. w Rzesz. (V – VI 1949).

Lecker Herman s. Dawida (ur. 10 X 1855, Równe), absolwent rzeszowskiego gimn. (1877), kandydat adwokacki (1884), później adwokat, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1893–99).

Lederer Tadeusz, urzędnik w Złoczowie (do XII 1836), starosta rzeszowski i dyrektor Gimn. w Rzesz. (XII 1836 – VIII 1846), urzędnik Gubernium we Lwowie (od VII 1846).

Lercel Władysła w s. Franciszka (22 XII 1840, Strzyżów – 4 I 1928, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1861) i Uniw. Lwowskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1865/66) i  w Gimn. św. Jacka w Krakowie (VIII 1866 – IX 1869), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1869/70 – 1877/78 i 1886/87 – 1898/99) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, historii  i geografii, dyrektor tegoż gimn. (IV – formalnie, VIII – faktycznie 1886 – III 1899), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1893–99), inspektor okręgowy szkół ludowych  w Bochni (1879–80), profesor w IV Gimn. we Lwowie (1880/81 – 1885/86), w 1899 przeniesiony w stan spoczynku, wydał Przy-kłady do tłumaczenia z jęz. łacińskiego na polski i z polskiego na łaciński (1872).

Leśniak Jan s. Wojciecha (ur. 24 IV 1883, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1903), zastępca nauczyciela  w I Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1909/10) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Mielcu (1910/11 – 1911/12), zastępca nauczyciela (1911/12 – 1913/14), następnie nauczyciel (1915/16 – 1920/21) w Gimn. w Dębicy, profesor w: Gimn. w Tłumaczu (1921), Gimn. w Jarosławiu (1921/22 – 1925/26), IV Gimn. w Krakowie (1927/28 – 1931/32), asystent Uniw. Jagiellońskiego, wykładowca w Studium Pedagogicznym UJ, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (od VIII 1944).

Le w Jan s. Józefa (ur. 11 XI 1885, Ruska Wieś), absolwent rzeszowskiego gimn. (1908), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1918 – II 1926).

Lewicka Maria, nauczycielka jęz. polskiego  w I Lic. w Rzesz. (1950/51).

Lewiński-Brochwicz Stanisła w (ur. 7 V 1898), pedagog, publicysta, nauczyciel jęz. polskiego i historii  w ośmioklasowym Gimn. im. T. Kościuszki  w Wieluniu (1925), żołnierz armii „Andersa”, nauczyciel w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1 IX 1947 – 30 XI 1948), kierownik Wojewódzkiego Ośrodka Dydaktyczno-Naukowego Języka Polskiego  w Rzesz., kierownik literacki  w Teatrze im. W. Siemaszkowej (1 II 1951 – 3 VI 1952).

Leżansky Wacław, suplent w Gimn.  w Rzesz. (1820 – XI 1823) i  w Gimn.  w Nowym Sączu (od XI 1823).

Licznerski-Dopart Benedykt (ur. 15 XII 1936, Futoma), absolwent I LO  w Rzesz. (1954), wykładowca i dziekan Politechniki Wrocławskiej (1986–91), specjalista  w dziedzinie elektroniki i materiałoznawstwa elektronicznego, w szczególności zjawisk przewodnictwa elektrycznego  w wyspowych strukturach metalicznych, autor modeli stało- i zmiennoprądowego przewodnictwa w tych strukturach, kierownik Zakładu Elektroniki Ciała Stałego  w Instytucie Makrosystemów Politechniki Wrocławskiej, profesor zwyczajny (1991), autor ponad 100 prac badawczych, współautor 11 patentów.

Linowski Zygmunt (1735 – 1808), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, nauczyciel kolegiów jezuickich, pisarz.

Lippman Jadwiga Olga c. Karola (4 XII 1912, Lwów – 4 III 1981), studiowała  w Uniwersytecie Lwowskim, absolwentka Uniw. M. Kopernika w Toruniu (1948), nauczycielka w I Gimn. i Lic. Żeńskim w Rzesz. (1944–50), II Lic. Ogóln. w Rzesz., nauczycielka bibliotekarka oraz nauczycielka jęz. francuskiego i łacińskiego  w I Lic. Ogóln. w Rzesz. (1951/52 – 1971/72).

Lisak Władysław, nauczyciel kontraktowy w I Lic. w Rzesz. (1959/60).

Lischa Antoni (6 I 1797, Freiberg na Morawach – 4 XI 1885, Brzeżany), uczęszczał do Gimn. we Freibergu, absolwent Gimn. w Ołomuńcu (1818), ok. 1818 wstąpił do buchalterii państwowej we Lwowie, a stamtąd dostał się na adiunkta w Gimnazjum Akademickim w tymże mieście, nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (koniec 1821 – VII 1822) – uczył w pierwszej klasie humaniorów, nauczyciel w: Gimn. w Samborze (od VIII 1822), ponownie w Gimn. Rzesz. (1825), Gimn.  w Stanisławowie (1825 – po 1838), Gimn. w Brzeżanach (po 1838 – 1848), prefekt Gimn. w Brzeżanach (1848), pierwszy dyrektor tegoż gimn. (1848–62), stworzył podstawy do przekształcenia brzeżańskiego gimn. z sześcioklasowego  w ośmioklasowe (1863), honorowy obywatel miasta Brzeżany.

Lisieński (Lisiński) Mikołaj (ur. 1869), uczeń Gimn. w Tarnowie (1882/83 – 1889/90, kl. I – VII), zastępca nauczyciela w: V Gimn. we Lwowie (1895/96), w Gimn. w Jarosławiu (1896/97) i  w Gimn. w Rzesz. (1897/98) – uczył matematyki, w X 1898 uwolniony z posady, nauczyciel (1900/01 – 1902/03), następnie profesor (1903/04 – 1906/07) w Gimn. w Samborze, profesor w: Filii V Gimn. we Lwowie (1907/08), V Gimn. we Lwowie (1908/09 – 1928/29), Prywatnym Gimn. Żeńskim Józefy S. Goldblatt-Kamerling we Lwowie (1912/13).

Lisowicz Kazimierz s. Józefa (21 II 1912, Tyczyn – 6 IV 1967, Kraków), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1931) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1936), ksiądz, wikariusz  w Żołynii, Jarosławiu, Łańcucie, administrator w Strachocinie (1943–48), proboszcz  w Dubiecku (od 1948), dziekan dynowski.

Lisowska Genowefa (ur. 12 II 1932, Komarówka), absolwentka KUL w Lublinie, nauczycielka jęz. polskiego  w I Lic.  w Rzesz. (1967/68 – 1969/70), nauczycielka w IV Lic. w Rzesz. (od 1970/71).

Lisowski Eugeniusz ps. „Jaśko”, (23 III 1914, Borek Nowy – 24 XI 1984, Kraków), uczeń I Gimn. w Rzesz. (I – VI klasa), absolwent II Gimn. w Przemyślu, studiował na UJK we Lwowie, w Krakowie i Poznaniu, prawnik, ekonomista, żołnierz 17 pułku piechoty w kampanii wrześniowej oraz SZP, ZWZ i AK.

Litarowicz Józef, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (1900/01) – uczył jęz. łacińskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1901/02 – 1906/07).

Litwiński Walenty (8 II 1778, Rzeszów – 6 I 1823, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1793), prawnik, rektor UJ (1814–21), założyciel i prezes Tow. Naukowego Krakowskiego (1815), autor prac z zakresu procedury cywilnej i pra w galicyjskich; w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Liwo Józef s. Jana (7 VI lub 4 VI 1885, Ropczyce – 10 IX 1939, Tuczempy k. Jarosławia), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1906), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej, wojny polsko-ukraińskiej i polsko–bolszewickiej, prowadził kancelarię adwokacką w Rzesz. (od 1923), redaktor tygodnika „Ziemia Rzeszowska” (1924–28), członek Zarządu Komisarycznego Rzeszowa (1926–27), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1934–39), działacz regionalnych stowarzyszeń, m.in. członek Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego (od 1924) i członek Rady Nadzorczej Banku Ziemi Rzeszowskiej (od 1934), prezes Zarządu Powiatowego Stronnictwa Narodowego  w Rzesz. (od 1929), prezes Okręgu Rzeszowskiego SN (1929–39), poseł na Sejm (1930–35), poległ podczas kampanii wrześniowej.

Liwo Mieczysła w Tadeusz Józef s. Józefa ps. „Milik”, „Jezierski” (18 VIII 1914, Mielec – 27 V 1978, Gdańsk), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1932), prawnik, uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz ZWZ-AK, uczestnik powstania warszawskiego, aplikant w kancelarii adwokackiej Józefa Winscha w Rzesz. (1946–47), działacz WiN na Rzeszowszczyźnie – kierownik WiN na miasto Rzeszów (1946), zastępca kierownika Rejonu WiN Rzeszów (1946), później kierownik Rejonu WiN Rzeszów, więzień Wronek i Strzelec Opolskich (1947–57), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Lizak Julian, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (1868/69 – 1872/73), nauczyciel (1873/74 – 1878/79), następnie profesor (1879/80 – 1882/83) w Gimn. św. Jacka w Krakowie, profesor w Gimn. w Wadowicach (1883/84 – I 1890), profesor w Gimn. w Drohobyczu (I 1890 – 1894/95).

Loegler Romuald Maksymilian (ur. 28 VII 1940, Sokołów Młp.), absolwent I Lic. w Rzesz. (1958) i Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej (1964), wykładowca na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej oraz Technische Universität Darmstadt (od 1997), doktor nauk technicznych na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej (1999), szef biura architektonicznego Atelier Loegler i Partnerzy, prezes krakowskiego oddziału SARP (1985–91), prezes fundacji „Akademia Architektury” (od 1990), członek Miejskiej Komisji Urbanistyki  i Architektury w Krakowie (od 1990), członek Krajowej Komisji Planowania  w Warszawie (od 1990), współtwórca, przewodniczący Rady oraz Jury Międzynarodowego Biennale Architektury w Krakowie (1985–91), wydawca miesięcznika „Architektura i Biznes” (od 1992), autor kilkunastu publikacji.

Lubaczewski Jan Tomasz s. Julii (ur. 21 XII 1861, Krosno), absolwent Gimn.  w Rzesz. (1882), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Kołomyi (1887/88), Gimn.  w Rzesz. (IX 1888 – III 1889), Gimn.  w Nowym Sączu (od III 1889), ponownie w Gimn. w Rzesz. (I 1894 – 1895/96) – uczył jęz. polskiego, greckiego, niemieckiego, geografii, nauczyciel w Gimn.  w Sanoku (1896/97) i  w Gimn. w Brodach (1897/98 – I 1900), nauczyciel (I 1900 – 1903/04), następnie profesor (1904/05 – 1909/10) w Prywatnym Gimn. Polskim  w Cieszynie, profesor w I Gimn. w Przemyślu (1910/11 – 1913/14, 1918/19 – 1919/20), żołnierz I wojny światowej  w armii austriackiej (1914–18), profesor  w VII Gimn. w Krakowie (od 1920/21).

Lubas Stanisła w s. Józefa (ur. 16 IV 1886, Żarnowa), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1912), ksiądz, prefekt (1926/27 – 1927/28), później profesor (1928/29)  w Gimn. w Leżajsku.

Lubomirski Aleksander Jakub herbu Szreniawa (1695 – 1772), syn Hieronima Augustyna i Konstancji Bokumówny, absolwent Kolegium Pijarskiego  w Rzesz., generał w armii saskiej, z Rzeszowem związany do 1726, po podziale dóbr rodzinnych w 1726 otrzymał klucz błażowski, oddał się karierze wojskowej służąc Augustowi II, a później Augustowi III Wettinowi.

Lubomirski Antoni herbu Szreniawa (1718 – 1782), wnuk Stanisława Herakliusza, syn Józefa i Teresy z Mniszchów, uczeń rzeszowskiego kolegium, właściciel dóbr przeworskich (od 1745), wojewoda lubelski (po 1745) i krakowski (1778), kasztelan krakowski (1779).

Lubomirski Hieronim Augustyn herbu Szreniawa (ok. 1647, Rzeszów – 20 IV 1706, Rzeszów), syn Jerzego Sebastiana i Konstancji Ligęzianki, dziedzic dóbr rzeszowskich, wychowanek Kolegium Pijarskiego  w Rzesz., studiował w Padwie, doprowadził do wydania przez papieża aktu erekcyjnego Kolegium (1668) i zagwarantował materialne podstawy jego funkcjonowania (1673), uczestnik walk z: Kozakami i Tatarami (1668, 1671), Turkami (Chocim 1673, Lesienice, Kamieniec, Żórawino 1676, Preszburg 1683, Wiedeń 1683, Parkany 1683, walki pod Budą 1684–85), ze Szwedami (Kliszów 1702), marszałek Sejmu (1681), podskarbi wielki koronny (1692), hetman polny koronny (1702), hetman wielki koronny (1702), zamierzał zostać królem (1704), właściciel Wiśnicza, Jarosławia i Rzeszowa, jego serce zostało zamurowane w północnej ścianie kościoła oo. Pijarów; w 1986 jego portret do Galerii Portretów  I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz, H.A. Lubomirski został też uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…”  w I Lic. w Rzesz. (1995), od 2008 jest patronem pracowni przysposobienia obronnego (nr 10) w I Lic. w Rzesz.

Lubomirski Jerzy Henryk (28 V 1817 Wiedeń – 25 V 1872 Kraków), polityk galicyjski, uczeń rzeszowskiego gimn., ordynat przeworski, przewodniczący deputacji polskiej do Wiednia, która przedstawiła cesarzowi postulaty mieszkańców Galicji (III 1848), zastępca przewodniczącego na zjeździe słowiańskim w Pradze (1848), zwolennik austroslawizmu, poseł do parlamentu austriackiego  w Wiedniu i Kromieryżu (1848–49), kurator biblioteki Ossolineum we Lwowie (1850–51 i 1869–72, faktycznie od 1847), poseł do Sejmu Krajowego (1861–66), członek dziedziczny austriackiej Izby Panów (od 1861), współzałożyciel Akademii Umiejętności  w Krakowie (1871).

Lubomirski Jerzy Ignacy herbu Szreniawa (1687 – 19 VII 1753, Rzeszów), najstarszy syn Hieronima Augustyna i Konstancji Bokumówny, trzeci dziedzic Rzeszowa z rodu Lubomirskich, absolwent Kolegium Pijarskiego  w Rzesz., uczestnik konfederacji sandomierskiej (1704) i walk ze Szwedami (1709), stronnik Augusta II podczas konfederacji tarnogrodzkiej (1715), stronnik Augusta III podczas jego walk ze Stanisławem Leszczyńskim (1733–35), chorąży koronny (1746), dziedzic dóbr rzeszowskich, stworzył z Rzeszowa ważny ośrodek życia kulturalnego i towarzyskiego; w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic.  w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Lubomirski Stanisła w Herakliusz herbu Szreniawa (1641 lub 1642 – 1702), syn Jerzego Sebastiana i Konstancji Ligęzianki, wychowanek rzeszowskich pijarów, marszałek wielki koronny (od 1676), pisarz polityczny, poeta, komediopisarz, dramatopisarz, w latach osiemdziesiątych XVII w. w swojej rezydencji  w Jazdowie (Ujazdowie) stworzył ośrodek życia literacko-artystycznego.

Lubomirski Stanisła w herbu Szreniawa (1720 – 1783, Łańcut), absolwent Kolegium Pijarskiego  w Rzesz., marszałek wielki koronny, dziedzic dóbr łańcuckich (1745).

Ludkiewicz Jan s. Daniela (1871 – 19 IV 1890, Lwów), uczeń rzeszowskiego gimn. 1881/82 – 1885/86 i 1888/89 (kl. I – V i VIII), syn lwowskiego profesora gimnazjalnego, fundator, z jego daru powstała fundacja Ludkiewicza (zysk z lokaty posiadanej przez fundację kwoty przeznaczano na pomoc dla biednych uczniów rzeszowskiego gimn.).

 

Ł

Łacheta Franciszek (10 VIII 1809, Czudec – 17 V 1881), absolwent rzeszowskiego gimn. (1832) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz (1835), proboszcz w: Dzikowcu k. Kolbuszowej (1835–37), Borku Starym (1837–38), Polanach k. Ustrzyk Górnych (od 1839), uczestnik powstania 1846, skazany na karę śmierci, zamienioną na 20 lat wię-zienia, ułaskawiony (1848), proboszcz  w Czyszkach pow. Sambor (1849–81).

Ładowski Stanisła w Remigiusz (5 IV 1738, Wołyń – 1798, Wisznice), studiował humaniora w Kolegium w Rzesz. (1759-60) i logikę w Międzyrzeczu Koreckim (1760/61), nauczyciel w najniższej klasie w Międzyrzeczu (1762/63), nauczyciel poetyki  w Chełmie, Łowiczu i Wieluniu (1763/65), ukończyl studia teologiczne w Chełmie (1766), nauczyciel poetyki  w kolegiach pijarskich w Piotrkowie (1867) i Radomiu (1868-69), pomagał w administrowaniu parafią w Radomiu (1770), opiekował się tamtejszym konwiktem (1771), wiceregent Konwiktu Szaniawskich w Łukowie (1772-76), od 1876 kapelan i nauczyciel na dworach magnackich, przełożył z jęz. francuskiego podręcznik do geografii Gramatyka geograficzna (1772), opublikował Historię naturalną Królestwa Polskiego (1776), autor i tłumacz dzieł przyrodniczych:  w oparciu o trzy książki: G. Raczyńskiego Historia naturalis…, Auctuarium historiae naturalis oraz J. K. Kluka Roślin potrzebnych, pożytecznych, wygodnychopracował Historię naturalną Królestwa Polskiego czyli zbiór krótki przez alfabet ułożony zwierząt, roślin i minerałów… (1883); przetłumaczył Ch. A. J. Leclerca de Montlinota Dykcjonarz służący do poznania historii naturalnej (1883), autor publikacji O chodowaniu [!] pszczół, ich rozmnażaniu i chorobach (1881) i tłumaczonego z języka francuskiego dzieła M. G. Clerca, Wiadomość o chorobach zaraźliwych bydła oraz podane sposoby do uleczenia i zaradzania onym skutecznie; autor książki Prawo natury, prawo polityczne i prawo narodów krótkim i jasnym sposobem dla użytku szlachetnej młodzi spisane (1793).

Łanda Michał, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. III: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Łanowski Marian, nauczyciel jęz. łacińskiego  w I Lic. w Rzesz. (1945/46 – 1946/47), nauczyciel Państw. Gimn. i Lic. Męskiego  w Będzinie (od 1947/48).

Łańcucka Maria z d. Blatkiewicz (ur. 22 VIII 1902, Przemyśl), nauczycielka kontraktowa w I Lic. w Rzesz. (II – VI 1951) – uczyła jęz. angielskiego.

Łańcucki Józef Wincenty, imię zakonne Józef Kalasanty (22 VI 1756, Teofilpol na Wołyniu – 27 XII 1841, Kraków), uczeń rzeszowskiego kolegium (1773–74), pijar (od 1769), wybitny teolog i kaznodzieja, mówca, rektor Uniw. Jagiellońskiego, prezes Tow. Naukowego Krakowskiego, członek Komisji Organizacyjnej opracowującej konstytucję Królestwa Polskiego, członek Senatu Wolnego Miasta Krakowa, publikował kazania i mowy oraz bajki.

Łastowiecki Piotr s. Tekli (ur. 14 V 1860, Lipnik), absolwent rzeszowskiego gimn. (1878), właściciel majątku w Hadlach, członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1903–10).

Łaszewski Ludwik (6 IX 1889, Góra Ropczycka – 20 V 1951, Rzeszów), absolwent Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1908), nauczyciel w szkołach powszechnych (do 1921), Seminarium Nauczycielskim Męskim (1921/22 – 1935/36) i  w powstałym na jego bazie Lic. Pedagogicznym w Rzesz. (1936/37 – 1938/39), nauczyciel śpiewu i skrzypiec  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1921/22 – 1926/27), nauczyciel śpiewu w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1932/33 – 1935/36), nauczyciel śpiewu w I Gimn. w Rzesz. (1933/34 – 1936/37, prowadził również chór), kierownik Tow. Muzycznego „Lutnia”, uczestnik niezorganizowanego tajnego nauczania podczas okupacji.

Łaszkiewicz Jan, nauczyciel w Gimn.  w Bochni (do XII 1847) i Gimn. w Rzesz. (od XII 1847).

Łękawa Leon (ur. 1 I 1894, Żegocin pow. Bochnia), absolwent I Gimn. w Tarnowie (1916) i UJK we Lwowie (1925), nauczyciel w Gimn. im. P. Skargi  w Rohatyniu (1925/26) i  w Gimn. w Brodach (1928/29 – 1932/33), nauczyciel etatowy w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1947/48 – 1949/50), zatrudniony w I Gimn. i Lic. od 1 IX 1947, 1 X 1947 otrzymał urlop celem pełnienia obowiązków nauczyciela  w Miejskim Gimn. i Lic. w Sokołowie Młp. – pracował w nim do VIII 1952.

Łobaczewski Adam (1870 – 1928), uczeń rzeszowskiego gimn., prof. farmakologii na Wydziale Lekarskim UJ w Krakowie, autor kilkunastu prac naukowych, działacz społeczny, leczył za darmo wielu mieszkańców Krakowa.

Łokietek Władysław, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1869/70 – 1873/74).

Łopatyner Jan, uczeń kl. II humaniorów rzesz. gimnazjum, uczestnik spisku (1845–46), wydalony ze szkoły (poł. 1846).

Łopuszański Tadeusz Jan Paweł (15 I 1874, Lwów – 19 IV 1955, Chorzów), absolwent Gimn. św. Anny w Krakowie (1891) oraz matematyki i fizyki na Uniw. Jagiellońskim (1895), praktykant w Gimn. św. Anny w Krakowie (1895/96), zastępca nauczyciela w I Szk. Realnej w Krakowie (IV 1896 – 1897/98), nauczyciel  w Gimn. w Rzesz. (1898/99 – 1902/03) – uczył matematyki, fizyki, propedeutyki filozofii, nauczyciel II Szk. Realnej  w Krakowie (1903/04 – 1908/09), inspektor szkół ludowych w Krakowie (1909–12 i 1914–15), organizator szkolnictwa polskiego na Śląsku Cieszyńskim z polecenia TSL, inspektor szkół ludowych w okręgu krakowskim, później w lubelskim (1915–17), reformator szkolnictwa, naczelnik  w Departamencie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Tymczasowej Rady Stanu (1917–18), minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego  w rządzie Leopolda Skulskiego (1919–20), podsekretarz stanu w tym ministerstwie (1920–27), przewodniczący Komisji Egzaminów Państwowych dla nauczycieli szkół średnich w Warszawie (po 1926), dyrektor eksperymentalnego Gimn. i Lic. im. Sułkowskich w Rydzynie (1928–39), podczas okupacji organizator tajnego nauczania w Krakowie, po wojnie mieszkał w Krakowie, a od 1948 w Gliwicach;  w 1988 malarka Janina Ożóg-Czarnowska wykonała jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz., od 2008 Łopuszański jest patronem pracowni matematycznej (nr 16) w I Lic. w Rzesz.

Łoziński Czesła w (ur. 1816), uczeń Gimn. we Lwowie, adiunkt lwowskiego gimn. (1845), nauczyciel jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego i matematyki  w rzeszowskim gimn. (1845/46 – 1850/51 i 1857/58 – 1863/64), stworzył księgozbiór biblioteczny przeznaczony dla uczniów i nauczycieli (1846–49), zastępca dyrektora rzeszowskiego gimn. (17 IX – 1 X 1862), nauczyciel w Gimn. w Tarnopolu (od 1851), profesor w Gimn. św. Anny w Krakowie (1871–79), dyrektor tegoż gimn. (1871), w 1879 przeniesiony  w stan spoczynku.

Łoziński Eugeniusz, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. III: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Łoziński Jerzy Stanisła w s. Stanisława (ur. 21 IX 1935, Rzeszów), uczęszczał do I Gimn. w Rzesz. (1949–53), absolwent Wydziału Maszyn AGH w Krakowie (1959), pracownik WSK w Rzesz. (1959–91), współorganizator kontroli jakości produkcji, na kierowniczych stanowiskach od 1966, konstruktor (1959–61), starszy konstruktor (1962–66), kierownik kontroli jakości (1966–69), zastępca głównego kontrolera jakości zakładu mechanicznego (1969–85), główny kontroler jakości zakładu (1985–87), zajmował się eksploatacją wyrobów zakładu w różnych państwach, współpracował ze światowymi koncernami lotniczymi, od 1991 na emeryturze.

Łubkowski Honoriusz, prefekt rzeszowskiego kolegium (1775/76).

Łukasiewicz Andrzej, absolwent Gimn. w Jaśle (1906), ksiądz, zastępca katechety (1913/14 – 1918/19), następnie katecheta (1919/20), później profesor (1920/21 – 1921/22) w II Gimn. w Rzesz., moderator Sodalicji Mariańskiej w II Gimn., zastępca katechety w I Gimn. w Rzesz. (1915/16 – 1917/18).

Łukasiewicz Ignacy Jan Józef (8 III 1822, Zaduszniki k. Mielca – 22 II 1882, Chorkówka k. Krosna), uczeń rzeszowskiego gimn. (1832–36), pracownik apteki Antoniego Swobody w Łańcucie i apteki obwodowej Edwarda Hübla w Rzesz., członek Sprzysiężenia Demokratów Polskich (1845–46), spiskowiec 1846 r., przewidywany na dowódcę powstania  w obwodzie rzeszowskim (II 1846), więzień polityczny (Rzeszów, Lwów 1846–47), pracownik apteki Piotra Mikolascha we Lwowie (po 1847), ukończył dwuletni kurs farmacji przy Wydziale Filozoficznym UJ w Krakowie (1850), magister farmacji (Uniwersytet Wiedeński – 1852), wynalazca lampy naftowej (1853), twórca przemysłu naftowego, współzałożyciel pierwszej kopalni naftowej w Bóbrce (1854) wynalazca świdra ręcznego do kruszenia twardego podłoża (1860), chemik, toksykolog, członek Rady Powiatowej w Krośnie, poseł na Sejm Krajowy (1876–82), społecznik, filantrop, założyciel szkoły w Chorkówce, współzałożyciel szkół w Bóbrce, Zręcinie i Żeglicach, założyciel kas gminnych dla chłopów, honorowy członek wielu towarzystw, m.in. Tow. Aptekarskiego we Lwowie, Tow. Tatrzańskiego, Galicyjskiego Tow. Pedagogicznego, Tow. Lekarzy Galicyjskich, Krajowego Tow. Naftowego, honorowy obywatel Jasła i Krosna, szambelan papieski (1873), propagator zdrowego odżywiania i zdrowego trybu życia; uwieczniony na tablicy pamiątkowej wmurowanej na frontonie szkoły w 75. rocznicę śmierci (19 V 1957) i na tablicy na budynku dawnego hotelu Luftmaszyna, na rogu ul. Kościuszki i Słowackiego,  w 1986 jego portret do Galerii Portretów  I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz, Łukasiewicz uwieczniony też został na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995), od 2008 jest patronem pracowni matematycznej (nr 17) w I Lic. w Rzesz.

Łukasiewicz Walery Mieczysła w s. Grzegorza (ur. 12 IV 1862, Głogów Młp.), absolwent rzeszowskiego gimn. (1880), doktor nauk lekarskich (V 1886).

Łukaszkiewicz Julian Antoni s. Anny (14 XII 1857, Rzeszów – 3 XI 1937, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1878), działacz społeczny, założyciel fundacji, której celem było udzielanie zapomóg dzieciom rzeszowskich szewców (powstała w 1896 r., rozpoczęła działalność statutową w 1906 r.), uczestnik prac przygotowawczych do plebiscytu na Śląsku, publicysta, autor ok. 70 książek i broszur adresowanych głównie do ludu i młodzieży, założyciel Zakładu Wychowaw-czego dla Chłopców pw. św. Antoniego przy ul. Dąbrowskiego (1932–37), współzałożyciel Tow. Regionalnego Ziemi Rze-szowskiej i Muzeum Rzeszowskiego (1935).

Łuszczki Józef Franciszek (20 XI 1886, Sokołów Młp. – 1955, Lubenia), s. Jana i Franciszki, absolwent Szkoły Ludowej w Sokołowie, I Gimn. w Rzesz. (1908) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1912), ksiądz (1912), katecheta w Towarzystwie Szkoły Ludowej na Śląsku i Morawach (od 1 VIII 1913), organizator drużyn Sokoła w Ostrawie i Gruszewie (Gruszowie), żołnierz Legionów (2 VI 1916 VII 1917), po kryzysie przysięgowym żołnierz Polskiego Korpusu Posiłkowego (VIII 1917 – II 1918), w czasie przejścia II Brygady przez front pod Rarańczą (15/16 lutego 1918 r.) dostał się do niewoli austriackiej, internowany w Bustyahaza i Huszt, uwolniony wyjechał do Krakowa, wikary w Jarosławiu (II poł 1918), 1 listopada 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego, kapelan 4 pp. (LP do  5 XII), następnie służył w Armii „Wschód”, a później w grupie Operacyjnej „Bug” (6 III – 31 VIII 1919), uczestnik walk z Ukraińcami (1919), kapelan na oddziale zakaźnym Szpitala Okręgowego  w Kielcach (1 IX – 25 XI 1919), proboszcz  w 2 DP LP (25 XI 1919 1 V 1921), w V 1921 przeniesiony do rezerwy, starszy kapelan (major) rez. (1 VI 1919), odznaczony m.in: Odznaką za obronę Lwowa „Orlęta”, Odznaką pamiątkową Frontu Litewsko-Białoruskiego, Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości, wikary i ekspozyt w parafiach: Wolanka i Laszki Murowane (1921–27), proboszcz  w Wolance (1928–32),1931 r. został wyróżniony kościelnym odznaczeniem „Expositorio canonicali”, otrzymał także przywilej noszenia rokiety i mantoletu., proboszcz  w Lubeni k. Rzeszowa (1932–55), kapelan w AK,wykładowca i egzaminator na kursach kapelańskich organizowanych w klasztorze dominikanów  w Borku Starym, także w parafii lubeńskiej, udzielał schronienia, zaopatrywał w odzież i wyżywienie ukrywających się partyzantów, nauczyciel tajnego nauczania, udzielałpomocy Żydom,pochowany na lubeńskim cmentarzu.

Łuszczki Władysła w Jan (26 V 1900, Sokołów Młp. – 1991, Rudnik n. Sanem), w 1918 jako uczeń kl. VII I Gimn.  w Rzesz. wstąpił do I Korpusu Posiłkowego Legionów Polskich, rozbrojony przez wojska austriackie i internowany na Węgrzech (1918), jesienią 1918 r. powrócił do Polski, absolwent I Gimn. w Rzesz (21 IX 1918 – matura w terminie nadzwyczajnym), ochotnik Wojska Polskiego (1918–19), uczestnik walk o Lwów (1918–19), w 1919 rozpoczął studia na Oddziale Lasowym Politechniki we Lwowie, przerwał je w lipcu 1920 r., ochotnik podczas wojny polsko-bolszewickiej (1920) – udział m.in. w obronie Warszawy, absolwent Politechniki Lwowskiej (1920–24) – inżynier leśnik, pracownik w zarządzie lasów hr. Aleksandra Skrzyńskiego (pow. gorlicki i jasielski), nadleśniczy w lasach Przemyskiego Biskupstwa Obrządku Łacińskiego  w pow. sanockim (1934–39),  w 1939 r. przeżył spalenie przez Ukraińców swojej leśniczówki  w Daliowej i przeniósł się do Barwinka w pow. gorlickim, żołnierz AK – kurier przez granicę węgierską, nadleśniczy w Nadleśnictwie Dukla (od 1945), później nadleśniczy  w Nadleśnictwie Ropa (pow. gorlicki), kierownik Oddziału Organizacji  w Dyrekcji Lasów Państwowych w Tarnowie (od 1947), po przeniesieniu jej siedziby do Przemyśla kierownik Działu Użytkowania Lasu, zastępca dyrektora ds. użytkowania lasu Dyrekcji Lasów Państwowych w Przemyślu (1958–65). p.o dyrektora Dyrekcji Lasów Państwowych  w Przemyślu (1960), w 1965 r. przeszedł na emeryturę, członek honorowy Polskiego Towarzystwa Leśnego, pochowany na cmentarzu w Rudniku n. Sanem, w 1981 r. w Jasielu postawiono obelisk „Kurierom beskidzkim AK 1939 – 1944” upamiętniający działalność Władysława Łuszczki  i jego kilku kolegów.

Łysiak Roman (ur. 1879), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1904/05) – uczył matematyki, zastępca nauczyciela w: filii V Gimn. we Lwowie (1905/06 – 1906/07), II Gimn. we Lwowie (od 1907/08), Gimn. w Brzeżanach (1911/12), Gimn. w Dębicy (krótko), zastępca nauczyciela (1912/13 – 1915/16), następnie nauczyciel (1916/17), później profesor (1917/18) w Gimn. z polskim jęz. wykładowym w Kołomyi, dyrektor Pryw. Seminarium Żeńskiego im. św. Bronisławy w Kołomyi (1915/16 – 1917/18), profesor w Gimn. w Brzeżanach (do I 1921) i  w II Gimn. w Rzesz. (II 1921 – VI 1924), w VI 1924 przeniesiony w stały stan spoczynku.

 

M

Mac Franciszek s. Franciszka (ur. 13 XII 1914, Zarzecze), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1934) i Dywizyjnej Szk. Podchorążych w Jarosławiu (1935), student Akademii Handlowej w Krakowie (1936–39), żołnierz kampanii wrześniowej, Brygady Strzelców Kadrowych w Glasgo w (1941–42), jako oficer brytyjski szkolił oddziały murzyńskie w Nigerii, walczył jako pilot (1943–45), po 1947 wrócił do kraju.

Mac Franciszek s. Ignacego (2 X 1908, Zarzecze – 2 V 1980, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1921/22 – IV 1930, kl. I – VIII), policjant w Przemyślu, żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (żandarmeria), uczestnik inwazji na Francję (1944).

Macek Krystyna c. Emiliana (ur. 23 III 1936, Lwów), absolwentka Państwowego Konserwatorium im. Łysenki we Lwowie w klasie dyrygentury (1969), nauczycielka Szk. Muzycznej I stopnia Tow. Chóralnego Lic. Muzycznego we Lwowie (1969–74); w 1974 przyjechała do Polski; nauczycielka muzyki  w I Lic. w Rzesz. (I 1975 – 1988/89) i Szk. Muzycznej I stopnia w Rzesz., członek Komitetu Redakcyjnego czasopisma „Wychowanie Muzyczne w Szkole”, 15 jej uczniów  z I LO było laureatami i finalistami zawodów centralnych Olimpiady Artystycznej sekcja Muzyki.

Mach Sebastian s. Jakuba (ur. 14 I 1844, Budy Łańcuckie), jako uczeń kl. V rzesz. gimnazjum uczestniczył w powstaniu styczniowym, absolwent rzesz. gimnazjum (1871).

Machalski Kazimierz (ur. 20 II 1904, Kraków), absolwent I Gimn. (1924) i UJ w Krakowie (1931), prezes gimnazjalnej „Czytelni” i Akademickiego Koła Rzeszowiaków (1926), Bratniej Pomocy Studentów (1929/30), podinspektor szkolny w Kielcach (1939), po 1945 nauczyciel gimnazjów  w Gliwicach i Zabrzu, dyrektor Gimn. w Zabrzu (1950–65).

Machowski Józef (5 II 1880, Bohorodczany – 5 VII 1917, Przemyśl), uczęszczał do gimnazjów  w Stanisławowie (1891/92 – 1896/97) i Brzeżanach (1897/98 – 1898/99), studiował na Wydziale Filozoficznym Uniw. Lwowskiego (1899/1900 – 1902/03), asystent w gabinecie mineralogii, geologii i geognostyki tegoż wydziału, zastępca nauczyciela (1903/04 – 1905/06), następnie nauczyciel (1906/07 – 1907/08) w I Gimn.  w Rzesz. – uczył historii naturalnej i matematyki, pierwszy w Rzesz. propagator darwinowskiego ewolucjonizmu, nauczyciel (1908/09), następnie profesor (1909/10 – 1916/17) w I Gimn. w Przemyślu.

Maciejewicz Konstanty, nauczyciel kontraktowy I Gimn. w Rzesz. (1922/23) – uczył rysunków.

Maciołek Józef ps. „Żuraw” (28 II 1900, Futoma pow. Rzeszów – 24 XII 1973, Londyn), uczeń rzeszowskiego gimn. (krótko), żołnierz I wojny światowej  w armii austriackiej i wojny polsko–bolszewickiej, działacz SL (od 1938), żołnierz kampanii wrześniowej, ZWZ, AK, działał w okolicach Błażowej, komendant Podobwodu AK Rzeszów-Południe (1944–45), działacz NIE, DSZ, WiN – zastępca prezesa Obszaru Południowego (1945–46), emisariusz do Wielkiej Brytanii (1946), kierownik Delegatury Zagranicznej WiN (1946–54).

Mackiewicz Krystyna (ur. 1909), nauczycielka kontraktowa w I Lic. w Rzesz. (1949/50 – 1950/51) – uczyła jęz. angielskiego.

Maczuga Apolinary, (ur. 1869), absolwent Gimn. w Sanoku (1889), zastępca nauczyciela gimnazjów w: Tarnowie (1894/95 – 1895/96), Tarnopolu (1896/97) i Jaśle (1897/98), 24 IV 1898 mianowany rzeczywistym nauczycielem w rzeszowskim gimn. i przydzielony do Gimn.  w Bochni, nauczyciel (IV 1898 – XII 1899), później profesor (XII 1899 – VIII 1901) Gimn. w Bochni, profesor w Gimn. w Złoczowie (1901/02 – 1902/03) i I Gimn. w Nowym Sączu (1903/04 – 1915/16), dyrektor Prywatnego (później Miejskiego) Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego z prawem publiczności  w Nowym Sączu (od 1913/14), dyrektor II Gimn.  w Nowym Sączu (1920/21 – 1927/28).

Madeyski (Madejski) Edward s. Stanisława (1832, Stratyn – 1906, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1849), ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Wiedeńskim, dr medycyny – chirurg, profesor (1889), pionier gimnastyki leczniczej, otworzył pierwszy w Galicji zakład gimnastyczny przy ul. Kurkowej we Lwowie (1870), teoretyk i nauczyciel wychowania fizycznego, autor 11 książk i broszur, w tym 5 podręczników do gimnastyki, m.in. Gimnastyki  w szkołach ludowych. Instrukcyi dla nauczycieli (1879), pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Madeyski (Madejski) Henryk s. Jana (1836, Borowa – zm. Uładówka), uczeń rzeszowskiego gimn. (1849), leśniczy i nadleśniczy w dobrach Potockich z Łańcuta: Sarzyna, Czarna, Uładówka.

Madeyski (Madejski) Jan Eustachy s. Józefa (ok. 1828, Pików na Podolu – 24 VI 1859, Solferino), uczeń rzeszowskiego gimn. (1843–45), uczestnik ruchu konspiracyjnego kierowanego przez Ignacego Łukasiewicza (1844–45), aresztowany w tzw. aferze sztyletowej, więzień polityczny w Rzeszowie i we Lwowie (1846), wydalony z rzesz. gimn. bez prawa nauki  w innych szkołach (V 1846), uczestnik powstania węgierskiego (1848–49), m.in. bitwy pod Temeszwarem, emigrant w Turcji (od 1849), żołnierz legii cudzoziemskiej, uczestnik wojny toczonej przez Francję i Sardynię przeciwko Austrii (1859), m.in. bitwy pod Solferino, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Madeyski (Madejski) Józef Kazimierz imię zakonne Idzi (21 II 1691, woj. krakowskie – 29 I 1746, Kolbuszowa), pijar, pedagog, historyk (historia kościoła), kształcił się w Podolińcu i Rzesz. u pijarów, ponad 20 lat uczył w różnych kolegiach, autor panegiryków po polsku i po łacinie, kaznodzieja w Międzyrzeczu i Rzeszowie – podczas pobytu w Rzesz. wydał zbiory kazań, pozostawił w rękopisie Encyklopedię teologiczną, opracowywał 102 życiorysy pijarów (rkps.), które zamierzał zamieścić w przygotowywanym do druku Słowniku biograficznym pijarów.

Madeyski (Madejski) Julian s. Jana (1806, Przemyślany – 1890, Lwów), uczeń rzeszowskiego gimn. (1821), absolwent medycyny na Uniwersytecie  w Padwie (1831), dr medycyny i mgr położnictwa, lekarz we: Lwowie, Buczaczu, Brzeżanach i Brodach.

Madeyski (Madejski) Leon s. Stanisława (1838, Laszki k. Radymna – 1905, Tyczyn), uczeń rzeszowskiego gimn. (1854), absolwent Gimn. w Przemyślu (1856), absolwent UJ w Krakowie (1860), uczestnik powstania styczniowego (1863), prawnik, adwokat krajowy, dramaturg, autor wielu jednoaktówek scenicznych, m.in. Albo niebo, albo piekło (1893).

Madeyski (Madejski) Piotr s. Jana (1808, Skole – 1887, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1823), uczestnik powstania listopadowego, dzierżawca dóbr Świdnica k. Krakowca.

Madeyski (Madejski) Roman s. Felicjana (1851, Łąka – 1924, Myślenice), absolwent rzeszowskiego gimn. (1870), ukończył studia prawnicze, notariusz w: Brzesku, Zatorze i Myślenicach.

Madeyski (Madejski) Stanisła w Jerzy s. Stanisława (24 IV 1841, Sieniawa – 19 VI 1910, Lussin-Grande na wyspie Lussino), absolwent rzeszowskiego gimn. (1860) – należał do grupy 17 gimnazjalistów, którzy zdawali pierwszy egzamin dojrzałości  w rzeszowskim gimn. i jako jeden z trzech zdał go z wyróżnieniem, studiował na UJ w Krakowie, uczestnik powstania styczniowego, absolwent Uniw. we Lwowie (1864), prawnik, notariusz, publicysta, naukowiec – profesor zwyczajny UJ (1886)), autor kilkudziesięciu publikacji, poseł do Rady Państwa  w Wiedniu (1879–98) i do Sejmu Krajowego (1883–1901) – zajmował się głównie sprawami szkolnymi, dwukrotny rektor UJ (1892 i 1893), minister Wyznań i Oświaty w rządzie austriackim (1893–95), członek Trybunału Państwa (1898), dożywotni członek Izby Panów  w Radzie Państwa (od 1899) i jej prezydent (1908); w 1986 jego portret do Galerii Portretów  I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Magierło Tomasz (8 IV 1905, Budziwój – IX 1939), absolwent I Gimn. (1925), poległ w kampanii wrześniowej jako oficer artylerii  w Armii „Modlin”.

Magryś Władysła w (ur. 22 II 1897, Zabratówka), uczeń rzeszowskiego gimn. (krótko), żołnierz I wojny światowej  w armii austriackiej, służył w Żandarmerii Sądowej w Rzesz., będącej zaczątkiem Policji Państwowej (1918), żołnierz wojny polsko-bolszewickiej, na początku XXI w. był najstarszym żyjącym żołnierzem w garnizonie rzeszowskim ( w Wólce Handzlowskiej).

Mahner Jan (zm. 12 V 1823), nauczyciel w Gimn. w Samborze (do VIII 1822) i  w Gimn. w Rzesz. (VIII 1822 – V 1823).

Maj (May) Andrzej (1828 – 1898), zastępca nauczyciela w Gimn. w Nowym Sączu (1852/53 – 1855/56), zastępca nauczyciela (1857/58), następnie nauczyciel (1858/59 – 1867/68) w rzeszowskim gimn. – uczył jęz. niemieckiego, matematyki, fizyki, geografii, autor rozprawy w sprawozdaniu szkolnym rzesz. gimn. w języku niemieckim o znaczeniu systemu kopernikańskiego Das Kopernkanische System (1858), profesor w Gimn. św. Anny  w Krakowie (1868/69 – I 1879), członek komisji egzaminacyjnej dla aspirantów jednorocznej służby wojskowej, dyrektor Szk. Realnej w Jarosławiu (I 1879 – 1889/90), w V 1890 przeniesiony w stan spoczynku, członek Komisji Fizjograficznej Tow. Naukowego  w Krakowie i Centralnej Komisji Meteorologicznej w Wiedniu.

Majgierowa Bronisława c. Mariana z d. Baśkiewicz (13 I 1902, Kopyczyńce – 17 VIII 1990, Rzeszów), absolwentka Gimn. ss. Urszulanek w Stanisławowie (1922) i Uniw. Lwowskiego (1926), nauczycielka w: Prywatnym Gimn. w Przemyślanach (1926–29), Gimn. w Buczaczu (od 1929), Prywatnym Gimn. Ewangelickim w Stanisławowie (do 1939), Prywatnym Gimn. i Lic. Żeńskim w Rzesz. (1944–49), II Lic. Ogóln. w Rzesz. (1949–50), nauczycielka historii, jęz. polskiego, wiedzy o Polsce w I Lic. Ogóln. w Rzesz. ( w służbie czynnej 1950/51 – 1967/68 i po przejściu na emeryturę do 1971), pochowana na Cmentarzu Pobicińskim w Rzesz.

Majka Władysła w s. Józefa ps. „Cukier”, „Partyzant” (19 III 1917, Wiśniowa – 1946), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1937), dowódca oddziału dywersyjnego Batalionów Chłopskich w obwodzie Dębica (1943), zginął w niewyjaśnionych okolicznościach (1946).

Majka Zbignie w Stanisła w (19 I 1919, Tyczyn – 1942, Rzeszów), uczeń I Lic.  w Rzesz. (kl. I, 1937/38 – 1938/39), rozstrzelany w Rzesz.

Makara Jakub s. Marcina (26 IV 1891, Jawornik Polski – 8 X 1965, Jawornik Polski), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz (1917), katecheta m.in. w Szk. Przemysłowej Żeńskiej w Rzesz. (1925/26), od 1926 r. związany z Jarosławiem.

Malawski Alojzy (ur. 29 IV 1841, Stara Wieś), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisła w Spiess, absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), powstaniec 1863 r. – walczył w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochenbruna i oddziale Antoniego Jeziorańskiego, ukończył prawo na UJ, adwokat Sądu Obwodowego  w Tarnowie, rektor UJ, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Malicki Tomasz s. Agaty (24 XII 1885, Łukawiec – 1939), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1908) i Wydziału Prawa na Uniwersytecie Lwowskim, działacz gimnazjalnych kół niepodległościowych, Polskiej Organizacji Wojskowej (1915–18), starosta w Tarnowie (1919–20) i  w Krakowie (1921), zastępca starosty w Tarnopolu (1925), komisarz  w Trembowli (1925–26), polityk związany z sanacją, starosta w Tarnopolu (1926–37), wojewoda tarnopolski (1937–39), zginął w 1939 r.

Malinowski Marceli (9 I 1829, Łuczyce – 26 III 1878, Stanisławów), absolwent Gimn. w Brzeżanach i kursu filozoficznego we Lwowie (1847), studiował prawo  na Uniwersytecie Lwowskim, następnie historię i filozofię na Uniwersytecie w Wiedniu, zastępca nauczyciela w Gimn. w Bochni (1853/54 – 1855/56), Gimn.  w Tarnowie (1856), Gimn. św. Anny w Krakowie (1856/57 – 1857/58), zastępca nauczyciela (1858/59 – 1859/60), następnie nauczyciel (1860/61 – 1868/69) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, niemieckiego, geografii i historii oraz matematyki, dyrektor Gimn. w Samborze (1869 – X 1871), dyrektor Gimn. w Stanisławowie (4 XI 1871 – III 1878), członek Rady Miejskiej w Stanisławowie (1876 lub wcześniej – 1877).

Manasterski Jarosła w (ur. 1885), zastępca nauczyciela w: Filii VII Gimn. we Lwowie (II – VI 1909), VII Gimn. we Lwowie (1909/10 – 1913/14) i  w I Gimn. w Rzesz. (IX 1915) – uczył matematyki, historii  i geografii, zastępca nauczyciela (X 1915 – 1917/18), następnie nauczyciel (IX 1918 – IV 1919), później profesor (IV 1919 – III 1921) w Szk. Realnej w Jarosławiu, nauczyciel w: Prywatnym Gimn. Żeńskim Józefy S. Goldblatt-Kamerling we Lwowie (1912/13) i Gimn. w Jarosławiu (1915/16), profesor w: II Szk. Realnej we Lwowie (od III 1921), i Gimn. XII im. St. Szczepanowskiego we Lwowie (1925/26 – 1932/33).

Maniak Franciszek (zm. jesień 1847), zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnowie (1831 – XI 1838), zastępca nauczyciela (XI 1838 – 1840), następnie nauczyciel (1840 – jesień 1847) w Gimn. w Rzesz.

Marcinkiewicz Jan s. Walentego (ur. 20 X 1852, Białobrzegi), absolwent rzeszowskiego gimn. (1874), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1903–14, 1918–25) i Zarządu Miejskiego (1919–25), członek Zarządu Komisarycznego, tzw. Rady Przybocznej burmistrza Rzeszowa (1914–18).

Marcinkiewicz Mieczysła w Karol s. Jana (15 IX 1900, Rzeszów – 1971, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1918), asystent w Katedrze Budownictwa Ogólnego Politechniki Lwowskiej, od 1932 zamieszkały na stałe w Rzesz., kolekcjoner porcelany.

Marcinowski Marian (ur. 1931, Zalesie k. Rzeszowa), małą maturę zdał w I Gimn. w Rzesz. (1949), maturę dużą w szk. wieczorowej, studia wyższe i podyplomowe ukończył zaocznie w Wyższej Szk. Ekonomicznej w Krakowie, pracownik: Powszechnego Domu Towarowego  w Rzesz. (1949–51), Wojskowego Przedsiębiorstwa Handlowego (1953–73), naczelny dyrektor Centrali Rybnej w Rzesz. (1973–92), działacz osiedlowego samorządu  w Zalesiu, inicjator budowy nowego obiektu szkolnego  w Zalesiu.

Marczyk Stefan Tadeusz (ur. 1 I 1924, Nienadówka), uczeń I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1936/37 – 1938/39, klasy I – III) i Państwowej Szk. Handlowej w Rzesz. (podczas okupacji), małą maturę zdał w I Lic. (1944), a dużą w Lic. dla Pracujących (1946), absolwent Państwowej Wyższej Szk. Muzycznej w Krakowie (1951), dyrygent Filharmonii Narodowej, dyrektor naczelny i artystyczny Filharmonii Łódzkiej, kierownik artystyczny Państwowej Filharmonii  w Szczecinie, z orkiestrami warszawską, łódzką i szczecińską dawał koncerty w krajach Europy i Ameryki, wykładowca Akademii Muzycznej w Poznaniu.

Markiewicz Michał (1831, Korczyna – XI 1908), absolwent rzeszowskiego gimn. (1852) i Uniw. Lwowskiego (1856), nauczyciel nadetatowy w Gimn. w Tarnopolu (1856/57), nauczyciel (1857/58 – 1868/69), później profesor (1869/70 – 1872/73) w Gimn. w Stanisławowie, profesor Gimn.  w Stanisławowie przydzielony do Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1870/71 – 1872/73), profesor w Gimn. w Rzesz. (1873/74 – 1888/89) – uczył jęz. polskiego, propedeutyki filozofii, geografii, historii, geografii i historii (jeden przedmiot), historii kraju rodzinnego (dziejów ojczystych), po spolonizowaniu szkolnictwa w Galicji zaadoptował (przełożył i uzupełnił) szereg podręczników niemieckich, przełożył m.in. trzy tomy historii powszechnej Antoniego Gindelego Dzieje powszechne dla wyższych klas szkół średnich (wydanie I: 1878–79, wydanie II: 1885) oraz podręcznik Wacława Tomka Dzieje monarchii austryjackiej (1877), profesor w Gimn. w Bąkowicach pod Chyrowem (1889/90, 1890/91 – 1896/97) – uczył historii.

Marszał Józef s. Antoniego (ur. 1 V 1905, Nienadówka), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1925), działacz Komunistycznego Związku Młodzieży (od 1923).

Martusiewicz Wojciech, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Martynowicz Jan s. Pawła (8 II 1847, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1865), auskultant sądowy (1872), członek Zarządu Tow. Prawniczego  w Rzesz., zwanego też Kołem Prawników (od 1872).

Marynowski Ludwik, uczeń kl. IV gramatykalnej rzeszowskiego gimn., uczestnik powstania listopadowego.

Maślanka Julian (ur. 1930, Łukawiec), uczeń rzeszowskiego gimn. (1944/45), absolwent Gimn. i Lic. w Łańcucie oraz UJ w Krakowie, prodziekan Wydziału Filologicznego UJ, wykładowca literatury polskiej na uniwersytetach francuskich, edytor, autor prac z dziedziny folklorystyki i mitoznawstwa, m.in. prac: Słowiańskie mity historyczne w literaturze polskiego Oświecenia (1968) i Literatura a dzieje bajeczne (1984).

Matakiewicz Antoni Mikołaj (5 XII 1784, Łańcut – 29 XII 1844), absolwent rzeszowskiego gimn. (1803), dziekan na Wydziale Prawa UJ (1835–37), rektor UJ (1837–39), prezes Tow. Naukowego Krakowskiego (1838–39), reprezentował UJ w Sejmie Rzeczypospolitej Krakowskiej, członek Komitetu Budowy Kopca Tadeusza Kościuszki.

Matczyński Konstanty s. Antoniego (1815, Chotylub pow. lubaczowski – 18 I 1898, Brzeżany), uczeń gimnazjów rzesz. i lwowskiego, powstaniec 1830: uczestnik bite w pod Grochowem, Wawrem, Iganiami i Ostrołęką, na emigracji członek Tow. Demokratycznego Polskiego (1832–35), emisariusz, członek Rady Powiatowej Synów Ojczyzny we Lwowie (1936–38), uczestnik spisków  w Wiedniu i we Lwowie (1838–41), więzień polityczny (1841–44), dowódca Gwardii Narodowej podczas Wiosny Ludów we Lwowie (1848), uczestnik powstania węgierskiego: oblężenie Aradu, bitwa pod Temeszwarem (1849), po 1849 emigrant polityczny w Turcji, Anglii i Belgii, podczas wojny krymskiej uczestniczył w tworzeniu polskiej dywizji (1855), po 1856 osiedlił się w Brzeżanach.

Matejko Adam, (ur. 1875), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1903/04) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, geografii i historii, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (IX 1904 – II 1905) i  w Gimn.  w Stryju (II – X 1905), w X 1905 uwolniony od obowiązków służbowych, zastępca nauczyciela w Gimn. w Bochni (1909/10), zastępca nauczyciela (1910/11 – 1915/16), następnie nauczyciel prowizoryczny (1916/17 – 1917/18) w filii Gimn.św. Jacka w Krakowie, a po jej usamodzielnieniu nauczyciel (1918/19 – 1919/20), następnie profesor (1920/21 – 1931/32)  w VII Gimn. w Krakowie.

Matejski Jan, uczeń kl. I gramatykalnej rzeszowskiego gimn., uczestnik powstania listopadowego.

Materna Karol, ksiądz, zastępca katechety w rzeszowskim gimn. (II – VI 1902).

Materna Władysła w ps. „Granit” (ur. 7 IV 1920, Siedliska), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1939), żołnierz ZWZ-AK, organizator i nauczyciel tajnego nauczania w Siedliskach, nauczyciel w Lic.  w Tyczynie (po 1945), radca prawny.

Matłosz Józef s. Jana (5 IV 1886, Żarnowa k. Strzyżowa – 14 V 1955, Bydgoszcz), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1909), żołnierz I wojny światowej w ramach Legionu Wschodniego (1914) i armii austriackiej, dziennikarz, działacz Związku Ludowo-Narodowego (1919–28), później Stronnictwa Narodowego (1928–39), poseł na Sejm (1922–27 i 1930–35), podczas okupacji pełnomocnik Rady Głównej Opiekuńczej w powiecie chełmskim.

Matuszczak Adam (19 IV 1941, Rzeszów – 20 XI 1995, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1958) i Wydziału Mechanicznego Wyższej Szk. Inżynierskiej w Rzesz. (1966), pracownik WSK-PZL Rzeszów, przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w WSK-PZL Rzeszów (1980–91), internowany  w stanie wojennym (1981–82), współpracownik podziemnej Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność” (1982–89), przewodniczący Komisji Organizacyjnej NSZZ „Solidarność” w WSK- PZL Rzeszów (od III 1989), poseł na Sejm kontraktowy (1989–91) i Sejm I kadencji (1991–93), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1994–95).

Maurer Henryk Feliks s. Jana (ur. 20 XI 1875, Trzęsówka), absolwent rzeszowskiego gimn. (1894), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Wadowicach (1902/03), IV Gimn. w Krakowie (VII – IX 1903), Gimn. św. Jacka w Krakowie (1903/04 – 1905/06), nauczyciel (1906/07 – 1908/09), następnie profesor (1909/10) w Gimn. Polskim w Cieszynie, profesor w Gimn.  w Jarosławiu (VII – XII 1910), kierownik Prywatnego Gimn. i Seminarium TSL  w Białej (1910/11), profesor w Gimn. św. Anny w Krakowie (1911/12 – 1925/26).

Maurer Józef s. Jana (7 XI 1879, Trzęsówka – 3 IX 1926), absolwent rzeszowskiego gimn. (1897), polonista, filolog klasyczny, zastępca nauczyciela w Gimn. św. Anny w Krakowie (I 1902 – 1905/06) i  w Gimn. w Pogórzu (1906/07), nauczyciel w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1907/08 – 1913/14), Zakładach Naukowych im. Z. Strzałkowskiej we Lwowie ( w Gimn. Żeńskim 1907/08 – 1909/10) i Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Juliusza Słowackiego we Lwowie (1909/10), członek zwyczajny Tow. Prywatnego Gimn. Żeńskiego im. J. Słowackiego we Lwowie (1909/10), profesor  w III Gimn. we Lwowie (1915/16 – faktycznie 1922/23, formalnie 1924/25), autor licznych prac z historii literatury.

Maurer Roman (4 VIII 1852, Rzeszów – 19 III 1884, Brody), absolwent rzeszowskiego gimn. (1871) i Wydz. Filozoficznego Uniw. Lwowskiego (1875), doktor historii, zastępca nauczyciela w: Szk. Realnej we Lwowie (I – VI 1877), Gimn. w Brodach (1877/78), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1878), ponownie w Gimn. w Brodach (1878/79 – 1882/83), autor pionierskich prac z zakresu mediewistyki i dyplomatyki, drukowanych  w wydawnictwach Akademii Umiejętności i „Przewodniku Naukowo-Literackim”.

Maurer Zdzisła w Maurycy s. Jana (5 IX 1877, Trzęsówka – 27 XII 1951, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1895), doktor medycyny (1901), lekarz rzeszowski, radca w Miejskim Biurze Sanitarnym (od 1914), dyrektor Wydziału Zdrowia Publicznego  w Rzeszowskim Zarządzie Miejskim ( w okresie międzywojennym), ponadto pracował w szpitalu i prowadził praktykę prywatną, rzeszowski lekarz miejski (po 1945), działacz lokalnych stowarzyszeń m.in. prezes Tow. Gimnastycznego „Sokół” (1919–24) członek Rady Naczelnej i członek Wydziału Organizacji Umysłowo Pracujących i ich Współpracowników  w Rzesz. (od 1920), członek Wydziału Tow. Szk. Ludowej (od 1920), członek Powiatowego Komitetu Obrony Państwa (VII – IX 1920), nauczyciel somatologii  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1922/23), nauczyciel w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz.

Mayer Jakób, nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (XI 1813 – 1831) – uczył matematyki  i historii naturalnej, w 1831 spensjonowany, nauczyciel szk. ludowej w Linzu (od 1831).

Mazanek Jan s. Józefa (17 V 1858, Głogów – 29 VIII 1915), absolwent rzeszowskiego gimn. (1878) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu,, ksiądz (1882), zastępca nauczyciela w Gimn. w Przemyślu (XI 1887 – 1890/91), profesor teologii i filozofii  w Seminarium Duchownym  w Przemyślu (1882–1904), profesor teologii moralnej na UJ (od 1909), kanonik kapituły krakowskiej (od 1907), rektor Seminarium Duchownego  w Krakowie (1914–15).

Mazanek Stefan (30 X 1895, Głogów – 1 II 1950), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1905 – kl. I), absolwent II Gimn. w Rzesz. (1913), studiował na Wydziale Teologicznym UJ w Krakowie (1913–16) i na Uniwersytecie w Insbrucku (1916–18), ksiądz (1918), kapelan bp. A. Sapiehy, następnie jego sekretarz, kanclerz kurii, kierownik gospodarczy seminarium, prowadził wydawnictwa diecezjalne, więziony przez Niemców (1942–44).

Mazanek Walenty s. Pawła (ur. 8 II 1862, Głogów), absolwent rzesz. gimn. (1879), członek Tow. św. Wincentego  a’ Paulo  w Łańcucie (1904–09), członek Tow. Wspierającego Utrzymanie Gimn. Miejskiego  w Łańcucie (od 1907).

Mazurek Julian (ur. 1872), absolwent Gimn. w Tarnopolu (1893), zastępca nauczyciela w Gimn. w Samborze (1897/98) i  w V Gimn. we Lwowie (1898/1899 – 1900/01), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1901/02 – 1902/03) – uczył geografii, geografii i historii (jeden przedmiot), historii kraju rodzinnego, nauczyciel (1903/04), następnie profesor (1904/05 – 1920/21) w I Szk. Realnej we Lwowie, pomocnik kancelaryjny dyrektora do spra w administracyjnych i kancelaryjnych w tejże szk. (IX 1915 – VII 1917), kierownik tejże szk. (VII 1916 – VI 1917), później jej dyrektor (do 1920/21), dyrektor powstałego z przekształcenia I Szk. Realnej we Lwowie I Gimn. we Lwowie (1921/22 – 1923/24), profesor w Gimn. Realnym im. A. Mickiewicza we Lwowie (1908/09 – 1909/10), członek komisji egzaminacyjnej dla nauczycieli szkół wydziałowych we Lwowie (1920/21), uczył też w Akademii Handlowej we Lwowie (1908/09).

Mazurkiewicz Zygmunt (ur. 5 IV 1884, Łąka), uczeń rzeszowskiego gimn. (1902/03 – 1905/06, kl. III – VIII), absolwent Akademii Rolniczej w Dublanach, asystent i adiunkt w tejże uczelni (1911–13), żołnierz I wojny w armii austriackiej; przebywał w niewoli  w Rosji; pracownik Hodowli Roślin Braci Kleszczyńskich (1922–67), kierownik hodowli roślin zbożowych w stacji hodowlanej  w Polanówce; kierował pracami naukowymi hodowli buraków pastewnych i marchwi  w Radziemicach k. Krakowa; wyhodował kilkadziesiąt odmian roślin.

Mąkolski Felicjan (1697 – 1766), nauczyciel filozofii i teologii  w rzeszowskim kolegium (1727–31), współpracownik Stanisława Konarskiego i Marka Komorowskiego przy reformie szkolnictwa pijarskiego (1753–54).

Medina, starosta rzeszowski i dyrektor Gimn. w Rzesz. (1796 – 1799).

Meier Franciszek Józef z Wolda (8 X 1743 – 1825, Kraków), studiował humaniora w Kolegium w Rzesz. (1759–61), logikę w Międzyrzeczu Koreckim (1761/62), nauczyciel w klasie infimy w Kolegium w Warężu (1762/63), Radomiu (1863/64) oraz klasie gramatyki  w Warszawie (1765/66), publicysta, autor licznych artykułów (m.in. w „Monitorze”) i broszur poruszających aktualne problemy polityczne i gospodarcze Polski, działacz Kuźnicy Kołłątajowskiej, wydawca „Gazety Warszawskiej”, „Dziennika Powstania Narodu” oraz broszur jakobińskich (1794), działacz Deputacji Polskiej (1796), w kazaniach wygłaszanych na Litwie zachęcał do poparcia Napoleona (1812), po 1816 prowadził antykwariat  w Krakowie.

Meir Jaari (1897 – 1987), uczeń I Gimn. w Rzesz., po I wojnie opuścił miasto, kilkukrotny delegat na kongresy syjonistyczne, poseł w parlamencie Izraela, działacz Związku Żydów Rzeszowa w Izraelu.

Melanko Filomen (ur. 1872), absolwent Gimn. w Sanoku (1894), zastępca nauczyciela w V Gimn. we Lwowie (1899/1900) i IV Gimn. we Lwowie (1900/01), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1901/02 – 1904/05) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego i ruskiego, zastępca nauczyciela w II Gimn.  w Rzesz. (1905/06) nauczyciel (1906/07 – 1910/11), następnie profesor (1911/12 – 1913/14, formalnie do 1916/17) w Gimn. w Brodach, prof. w II Gimn. w Przemyślu na Zasaniu (1917/18 – 1930/31 z krótkimi przerwami), profesor w Gimn. z ruskim (ukraińskim) jęz. nauczania w Przemyślu (1917/18, 1924/25), na emeryturze uczył w Prywatnym Gimn. Koedukacyjnym  w Kolbuszowej (1931/32 – 1932/33).

Melicher Jan (1783 – 1840), nauczyciel Gimn. w Linzu (do 1809), nauczyciel retoryki, stylu i jęz. greckiego rzeszowskiego gimn. (1809/10 – 1828/29), prefekt tegoż gimn. (1811–29), w VIII 1829 przeniesiony w stały stan spoczynku.

Melicher Ludwik Józef s. Jana (9 IX 1816, Rzeszów – 14 III 1871, Wiedeń), absolwent rzeszowskiego gimn. (1832), syn prefekta tegoż gimn., studiował filozofię, a następnie medycynę w Wiedniu, chirurg w Szpitalu Powszechnym w Wiedniu, światowej sławy lekarz medycyny rehabilitacyjnej, założyciel pierwszego  w Austrii Instytutu Ortopedyczno-Gim-nastycznego Rehabilitacyjnej Gimnastyki Szwedzkiej w Wiedniu (1851) i Tow. Sportowego (1862).

Merwarth Jerzy (1795, Mokra – po 1852, Przemyśl), nauczyciel w: Gimn.  w Fiume (do XI 1823), Gimn. w Rzesz. (XI 1823 – 1832) i Gimn. w Nowym Sączu (1832–37), prefekt w Gimn. w Przemyślu (1837–49), profesor w Gimn. w Przemyślu (1850–52), zm. jako emeryt.

Miąsik Franciszek (14 IX 1929, Mirocin – 8 XI 2004), uczeń I Gimn. i Lic.  w Rzesz. (1944–48), służył w jednostce artyleryjskiej w Grudziądzu, pułkownik LWP (1975), szef WKU w Lidzbarku Warmińskim (do 1990).

Michalec Julian Piotr (3 VI 1922, Binarowa – 18 VIII 1988, Wrocław), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1934/35 – 1938/39, kl. I – IV) i Liceum w Przemyślu (1938/39, kl. I), maturę zdał przed Komisją Tajnego Nauczania w Sandomierzu, absolwent Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz (1949), dr filozofii (1952), katecheta w Łańcucie i Przemyślu, wykładowca homiletyki  w Seminarium Duchownym we Wrocławiu (od 1963), zastępca profesora Papieskiego Instytutu Teologicznego we Wrocławiu, administrator parafii NMP na Piaskach (1969–83), autor ponad 30 publikacji.

Michalski Jerzy Jakub s. Józefa (18 III 1870, Jarosła w – 24 XI 1956, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1888), profesor skarbowości, dyrektor Banku Krajowego Galicji i Lodomerii (1911–24), poseł na Sejm Krajowy we Lwowie, minister skarbu (1921–22), autor radykalnego programu naprawy gospodarki celem powstrzymania inflacji (IX 1921), nazywany „żelazną miotłą”, poseł na Sejm (1922–27), honorowy profesor Politechniki Lwowskiej (1923), dyrektor naczelny Polskiego Banku Krajowego (od 1924), członek Rady Finansowej przy Ministrze Skarbu (od 1926).

Michalski Kazimierz (ur. 20 II 1904, Kraków), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1924) i UJ w Krakowie (1931), prezes: gimnazjalnej „Czytelni”, Akademickiego Koła Rzeszowiaków (1926) i Bratniej Pomocy Studentów (1929/30), podinspektor szkolny w Kielcach (1939), po 1945 nauczyciel gimnazjów  w Gliwicach i Zabrzu, dyrektor Lic. w Zabrzu (1950–65).

Michałek Jan, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. V: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Michałowski Tadeusz (10 IX 1896, Rzeszów – XII 1951, Wrocław), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1906/07 – 1908 – kl. I – pocz. III) i II Gimn. w Rzesz. (kl. IV – VIII), absolwent II Gimn. (1914), uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej (1914–18), oficer zawodowy, uczestnik kampanii wrześniowej jako zastępca dowódcy 22 Pułku Artylerii Polowej (stacjonującego  w Jarosławiu), żołnierz ZWZ-AK, uczestnik powstania warszawskiego, jeniec obozu w Woldenbergu (1944–45).

Michlewski Konstanty, uczeń kl. I humaniorów rzesz. gimnazjum, członek grupy spiskowej Ignacego Łukasiewicza (1845–46), więzień polityczny (III 1846 – V 1847), wydalony z gimnazjum (V 1847), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Mierka Bogusław, nauczyciel w: Szk. Powszechnej w Zabratówce (do I 1946), I Gimn. i Lic w Rzesz. (II 1946 – VI 1947) – uczył języka angielskiego, fizyki i przysposobienia wojskowego, nauczyciel  w II Gimn. i Lic. w Rzesz. (od 1946/47).

Mierzwa Stanisła w s. Józefy (13 VII 1911, Zaczernie – 1997, Wrocław), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1929) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1931), ksiądz, doktor teologii (Innsbruck 1936), specjalizował się w Papieskim Instytucie Nauk Biblijnych w Rzymie i uzyskał bakalaureat (1938/39), profesor teologii dogmatycznej w Seminarium Duchownym we Wrocławiu (1954–84), autor 17 publikacji.

Mierzwiński Bonawentura (1762, Bystrzyca na Wołyniu – 1818), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, pedagog, językoznawca, opracował i wydał elementarz polsko-niemiecko-francuski, współpracownik Samuela B. Lindego.

Miękisz Tadeusz (1883 – 1957), absolwent Gimn. w Sanoku (1902), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Sanoku (I 1908 – 1910), Gimn. w Sokalu (1910/11), I Gimn. w Nowym Sączu (1911/12) i Szk. Realnej w Tarnowie (1912/13), nauczyciel (1913/14 – I 1917), następnie profesor (I 1917 – 1924/25) w I Gimn. w Rzesz. – uczył historii, geografii, historii i geografii (jeden przedmiot), gimnastyki, nauczyciel (IX 1915 – I 1917), następnie profesor (I 1917 – 1919/20) w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. – uczył historii  i geografii, profesor w II Gimn. w Rzesz. (XII 1917 – VI 1918) – uczył historii  i geografii, profesor w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1918/19) – uczył historii i geografii, uczył też w Prywatnej Szk. Kupieckiej  w Rzesz. (1917/18), profesor w Gimn.  w Łańcucie i  w Państwowym Gimn. im. Królowej Zofii  w Sanoku (1925/26 – 1932/33).

Mięta Antoni (ur. 1807, Łubno), absolwent rzeszowskiego gimn. (1823), właściciel Malawy, aktywny uczestnik Wiosny Ludów  w Rzesz. (1848).

Mikiewicz Apolinary (ur. Dąbrowa, 1858), zastępca nauczyciela w: Gimn.  w Tarnopolu (1884/85 – II 1886), Gimn. w Nowym Sączu (II 1886 – 1886/87), Gimn. w Stanisławowie (1888/89 – 1889/90), Gimn. w Przemyślu (1890/91); następnie uczęszczał na Wydział Prawa na Uniw. Lwowskim; zastępca nauczyciela w Gimn. w Jaśle (1896/97 – 1998/99) i  w Gimn. w Rzesz. (1899/1900 – 1901/02) – uczył jęz. niemieckiego, geografii, historii i geografii (jeden przedmiot), historii kraju rodzinnego, w 1902 uwolniony od obowiązków nauczycielskich w Rzesz., nauczyciel w Gimn.  w Tarnopolu (1904/05), następnie w Filii tego Gimn. (1905/06 – 1907/08), później w powstałym na bazie tej filii II Gimn. w Tarnopolu (1908/09), nauczyciel (1909/10 – 1912/13), następnie profesor (1913/14) Gimn. w Złoczowie, w IV 1914 przeniesiony w tymczasowy stan spoczynku.

Miklas Henryk, nauczyciel kontraktowy I Gimn. w Rzesz. (1930/31) – uczył gimnastyki, nauczyciel w II Gimn. w Rzesz. (1930/31) – uczył języka niemieckiego, nauczyciel początkowo kontraktowy, później etatowy (o statusie nauczyciela tymczasowego) w Gimn. w Łańcucie (1931/32 – 1938/39).

Mikuła Ludwik, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (X 1898 – VI 1899) – uczył matematyki.

Mikusiński Kazimierz, absolwent Gimn. w Buczaczu (1902), zastępca nauczyciela w Gimn. w Buczaczu (IX 1907 – I 1908) i  w IV Gimn. we Lwowie (I – VI 1908), zastępca nauczyciela (1908/09 – 1912/13), następnie nauczyciel (1913/14), później profesor (1915/16 – 1916/17) w II Gimn. w Stanisławowie, profesor w I Gimn.  w Rzesz. (1917/18).

Milski Stefan, suplent w Gimn. w Rzesz. (1850/51) i  w Gimn. w Nowym Sączu (od VI 1851).

Minich Janusz (ur. 15 IV 1945, Lwów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1963) i Wydziału Prawa UJ w Krakowie (1968), socjologii (1970), filozofii (1978) na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu, pracownik naukowy UMCS w Rzesz. (od 1969), członek Zarządu Tow. Naukowego (1975–90 i od 2000), sekretarz tegoż Tow. (przed 1990), skarbnik (od 2000), członek Komitetu Organizacyjnego Obchodów 350-lecia I Gimn. i Lic.  w Rzesz., wiceprzewodniczący Rady Rodziców przy I Lic. w Rzesz. (1999/2000 – 2000/01), przewodniczący Rady Rodziców 2001/02 – 2002/03).

Minicka Edyta (ur. 1 IX 1920, Berno, Szwajcara), nauczycielka jęz. angielskiego  w I Lic. w Rzesz. (1965/66).

Mirandola Franciszek, właść. Franciszek Czesła w Pik (13 XII 1871, Krosno – VI 1930, Kraków), uczeń rzeszowskiego gimn., pracował w aptece „Pod Nadzieją” u Antoniego Karpińskiego, później przeniósł się do Krakowa, pracował w aptekach w Krakowie i kilku miastach Podkarpacia, działacz PPS, po I wojnie całkowicie oddał się literaturze, poeta, prozaik, tłumacz, przetłumaczył ok. 200 tomów prozy włoskiej, francuskiej, angielskiej, niemieckiej i skandynawskiej.

Mirtyński Piotr (15 II 1851, Kasina Wielka – 6 XI 1916, Nowy Targ), absolwent gimn. krakowskiego i UJ w Kra-kowie, zastępca nauczyciela w Gimn.  w Rzesz. (1880/81 – 1881/82) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, zastępca nauczyciela w: III Gimn. w Krakowie (1883/84 – 1886/87), Gimn. w Stanisławowie (1888/89 – 1890/91) i Gimn.  w Samborze (1891/92 – 1897/98), nauczyciel (1898/99 – 1899/1900), następnie profesor (1900/01 – 1915/16) w Gimn.  w Jarosławiu, pomocnik kancelaryjny dyrektora w tejże szk. (1907/08 – X 1916), pracował też na kursach naukowych dla uchodźców  w Bernie (1914/15).

Mnerka Romuald, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Moch Stanisła w (13 VIII 1898, Pysznica – 2 VIII 1917), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1911/12 – 1915/16 kl. II – V) – żołnierz  I wojny światowej w armii austriackiej (V 1916 – 1917), poległ na Bukowinie, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Modyczko Kazimierz (ur. 1879), absolwent Gimn. w Stryju (1899), zastępca nauczyciela w V Gimn. we Lwowie (1902/03), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1903/04) – uczył jęz. polskiego, geografii, historii, historii kraju rodzinnego, zastępca nauczyciela w IV Gimn. we Lwowie (1904), VI Gimn. we Lwowie (1904/05 – 1905/06) i Gimn.  w Tarnopolu (1906/07 – 1907/08), nauczyciel (1908/09 – 1909/10), następnie profesor (1910/11 – 1913/14 i 1919/20 – 1923/24) w Gimn. w Trembowli, kierownik Gimn. w Trembowli (IX 1919 – III 1920), profesor w: Gimn. w Czortkowie (1917/18), Państw. Gimn. im. J. Matejki  w Wieliczce (1925) i Pryw. Gimn. Żeńskim im. M. Konopnickiej w Wieliczce (1925).

Mojmir Herman, dr medycyny, nauczyciel w: Gimn. w Rzesz. (1903/04), Gimn. w Brodach (1904/05 – 1905/06), I Gimn. w Kołomyi (1906/07 – 1909/10) i I Szkole Realnej w Krakowie (1910/11 – I 1918), inspektor gimnastyki  w szkołach średnich oraz  w seminariach nauczycielskich  w zachodniej części Galicji a także w austriackiej części Śląska (I – X 1918), od XI 1918 pełnił analogiczne stanowisko  z ramienia władz polskich.

Molenda Roman Grzegorz s. Michała (8 III 1883, Babica k. Rzeszowa – 23 X 1960, Krynica), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902), rozpoczął studia we Lwowie, a ukończył w Wiedniu, nauczyciel  w gimnazjum w Bochni (1907/08), nauczyciel (1908/09), następnie profesor (1909/10 – 1918/19) w Gimn. w Jaśle, dyrektor Gimn. im. I. Paderewskiego  w Poznaniu ( w okresie międzywojennym).

Momidłowski Stanisła w s. Józefa (ur. 28 IX 1863 Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1881), doktor nauk lekarskich (VII 1887), lekarz  w Krakowie.

Momidłowski Stefan s. Józefa (21 VII 1872, Rzeszów – 13 X 1958, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1890) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, kapłan diecezji przemyskiej (od 1894), wicerektor (1923–24), później rektor Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1924–28), dyrektor Muzeum Diecezjalnego  w Przemyślu (1905–49), publicysta, działacz wielu lokalnych stowarzyszeń, honorowy prałat papieski (1925), dziekan infułat przemyskiej Kapituły Katedralnej (1931), honorowy obywatel Przemyśla (1944).

Momidłowski Walery s. Walerii (ur. 18 VIII 1862 Radłów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1880), asystent przy katedrze patologii ogólnej i doświadczalnej, doktor nauk lekarskich (VII 1886), lekarz  w Krakowie.

Morawski Szczęsny właść. Murawski Feliks Jan Nepomucen, ps. Arbuzowski Bonifacy (5 V 1818, Rzeszów – 10 IV 1898 Stary Sącz), absolwent rzeszowskiego gimn. (1835), historyk, pisarz, malarz, etnograf, lingwista, kolekcjoner, członek Gwardii Narodowej we Lwowie (1848), autor m.in. powieści historycznej Pobitna pod Rzeszowem. Powieść prawdziwa z czasów konfederacji barskiej z r. 1769 (Kraków 1864), podczas pobytu w Rzesz. sporządzał rysunki zabytków historycznych i malował obrazy m.in. Trójca Święta w kościele pw. Świętej Trójcy.

Moroń (później Moroniewicz) Stanisław, zastępca nauczyciela w: V Gimn. we Lwowie (1902/03) i Gimn. w Rzesz. (1903/04) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, nauczyciel w V Gimn. we Lwowie (1904/05 – 1906/07) i  w Szk. Realnej w Krośnie (od 1907/08).

Moskała Romuald s. Antoniego (7 II 1890, Nowosielce – 12 XI 1956, Kraków), uczeń Gimn. Niższego  w Rzesz. (1901–05), studia humanistyczne odbył u jezuitów  w Starej Wsi (1905–07), absolwent Gimn. w Chyrowie (1911), studia filozoficzne odbył w Nowym Sączu i Krakowie, a teologiczne na Morawach, ksiądz (1917), współredaktor „Przeglądu Powszechnego” (od 1914), redaktor „Głosów Katolickich” (1923–26), odegrał ważną rolę w rozwoju Sodalicji Mariańskich, niewinnie więziony (1950–54), opublikował 137 pozycji.

Moskwa Ignacy, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Moskwa Józef (ur. 24 II 1933, Wola Mała), absolwent WSP w Krakowie (1969 zaocznie), nauczyciel: szkół podstawowych, Lic. Tow. Przyjaciół Dzieci  w Łańcucie (1954–62) i II Lic. w Rzesz. (1962–64), nauczyciel jęz. rosyjskiego  w I Lic.  w Rzesz. (1962/63 – 1969/70), nauczyciel Szk. Podst. nr 7 w Rzesz. (od 1970), nauczyciel metodyk (od 1970).

Mosler Jan, starosta rzeszowski i dyrektor Gimn. w Rzesz. (1809).

Moszczeński Stanisła w Marcin (6 X 1731,Koniuszowa k. Nowego Sącza – 1790, Lipsk), nauczyciel w najniższych klasach szkół pijarskich w Chełmie (1748/49) i Rzeszowie (1749/50), odbył studia filozoficzne w Międzyrzeczu Koreckim (1750-51 – 1751/52), nauczyciel w szkołach pijarskich w Warszawie (1752/53), Wieluniu (1753/54) i Piotrkowie Trybunalskim (1754/55), w latach 1755-57 przebywał w krakowskim studium teologicznym pijarów, nauczyciel retoryki  i prefekt rzeszowskiego kolegium (1760), w Rzesz. przetłumaczył Ius publicum Regni Poloniae Gotfryda Lengnicha i zatytułował go Prawo pospolite Królestwa Polskiego (1861), będąc kapelanem u wojewody nowogrodzkiego Józefa Aleksandra Jabłonowskiego, opublikował w Lipsku Celsissimo SRI Principi Jablonovio (1769), po przejściu na wyznanie ewangelicko-augsburskie (1770) lektor języka polskiego na uniwersytecie lipskim (1770-90), w oparciu o prace gramatyków francuskich opublikował podręcznik Snadna, gruntowna, obszerna gramatyka francuska (1774), w którym opisał sposób artykulacji głosek francuskich i położenie narządów mowy podczas artykulacji, dokonał pierwszego przekładu wiersza z jęz. łużyckiego na inny język (Odjazd z Lipska wielce dostojnego … Pana Jana Fryderyka Misčki.

Moszyński Emanuel hr. s. Piotra (25 XII 1843, Kraków – 16 II 1863, Miechów), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisła w Spiess, absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), powstaniec 1863 r. – walczył  w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochenbruna, poległ w randze kapitana pod Miechowem, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Mrniak Franciszek Ksawery (1819, Rozdalowice na Morawach – I 1887, Kraków), alumn w kolegium lwowskim oo. jezuitów , złożył egzamin kwalifikacyjny z filologii klasycznej, dr filozofii, zastępca nauczyciela, nauczyciel i profesor w szkołach galicyjskich (1851–85), m.in. nauczyciel rzeczywisty w Gimn. w Tarnopolu (1851), nauczyciel w II Gimn. we Lwowie, zastępca dyrektora i dyrektor Gimn.  w Samborze (1854/55 – 1855/56), dyrektor Gimn. w Schennitz na Węgrzech, kierownik szk. żeńskiej w Rzesz., nauczyciel (1868/69), następnie profesor (1869/70)  w Gimn. św. Anny w Krakowie, profesor w Gimn. w Rzesz. (1873/74 – 1884/85) – uczył jęz. greckiego i niemieckiego,  w VIII 1885 przeniesiony w stan spoczynku, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1879–85) i Rady Powiatowej w Rzesz. (1881–87), członek Rady Szkolnej Okręgowej w Rzesz. (1879–82), autor rozpra w filozoficznych w „Zeitschrift ost. Gymnasien”, na emeryturze osiadł w Krakowie.

Mróz Marek (ur. 18 V 1944, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1964) i Akademii Ekonomicznej w Krakowie, pracownik naukowy Filii UMCS w Rzesz., następnie Politechniki Rzesz., przewodniczący Rady Rodziców przy I Lic. w Rzesz. (2003/04 – 2004/05).

Mucha Zbignie w (ur. 1934, Iwla pow. Krosno), absolwent UJ w Krakowie, nauczyciel matematyki  w I Lic. w Rzesz. (1959/60), nauczyciel w II Lic. w Rzesz.

Münthauer Konrad, nauczyciel w: Gimn. w Stanisławowie (1830–32) i Gimn.  w Rzesz. (1832 – VIII 1836), praktykant konceptowy przy zarządzie należytności kameralnych w Tarnowie (od 1836).

Murdza Marcin s. Karola (ur. 21 X 1870, Sokołów Młp.), absolwent rzeszowskiego gimn. (1891) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1895), ksiądz m.in. w Lubenii i Jasionowie.

Murdza Walenty s. Jakuba (ur. 14 II 1862, Sokołów Młp.), absolwent rzeszowskiego gimn. (1883) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz.

Mykuła Jan, nauczyciel kontraktowy  w I Lic. w Rzesz. (XII 1948 – II 1949) – uczył biologii.

 

N

Nabielak Ludwik (16 XII 1804, Stobierna – 14 XII 1883, Paryż), absolwent rzeszowskiego gimn. (1821), uczestnik spisku podchorążych, uczestnik powstania listopadowego – dowódca oddziału cywilnego podczas ataku na Belweder, uczestnik bite w pod Grochowem, Iganiami i Ostrołęką, działacz Tow. Demokratycznego Polskiego, aktywny uczestnik życia politycznego i społecznego emigracji polskiej, wiceprezes Komitetu Pomocy Polakom Ofiarom Wojny (1870–71), publicysta, historyk, inżynier górnik, dyrektor gazowni  w Barcelonie (1843–48), dyrektor fabryki gazu w Nimes (1857–62), w 1989 Maria Drabik-Cichorzewska wykonała portret Nabielaka do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz., Nabielak został też uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Nachajski Tomasz, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1900/01) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, zastępca nauczyciela w Filii V Gimn. we Lwowie (1901/02), a później w powstałym z jej przekształcenia VI Gimn. we Lwowie (1902/03 – 1905/06), zastępca nauczyciela w IV Gimn. we Lwowie (1906/07 – 1908/09) i  w oddziałach równorzędnych tegoż gimn. (1907/08).

Nadzieja Józef s. Franciszka (ur. 7 III 1889, Zarczyce), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1909), dr praw, adwokat  w Rzesz., wydawca i redaktor odpowiedzialny gazet: „Trybuny Rzeszowskiej”, później „Trybuny” (1924–25), „Głosu” (1926–27), „Głosu Zagłębia Rzeszowskiego” (1937–38), przewodniczący Rady Nadzorczej Powszechnej Spółdzielni Spożywców „Społem”, członek Komitetu Budowy Pomnika ś.p. płka Leopolda Lisa-Kuli (1927–32), syndyk Banku Ziemi Rzeszowskiej (1934).

Naftalski Martynian (1736, Strupina na Chełmszczyźnie – 1809), uczeń rzeszowskiego kolegium, pijar, pedagog, tłumacz cennych przekładów z literatury.

Nagrodzki Paweł (1660 – 1716), rektor rzeszowskiego kolegium (po 1708), autor panegiryków.

Nalborczyk Eugeniusz Antoni s. Mariana (ur. 5 IV 1920, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1938), pod kierunkiem dyrektora Adamowskiego wykonał spis maturzystów I Gimn. za lata 1864–67 i 1904–07.

Nalborczyk Jadwiga c. Mariana (10 VIII 1913, Rzeszów – 13 III 2009, Łańcut), absolwentka Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Rzesz. (1934), Instytutu Pedagogicznego we Wrocławiu (1948) i zaocznie WSP  w Krakowie (1963), nauczycielka szkół powszechnych powiatów: kolbuszowskiego i rzeszowskiego (1939–47), nauczycielka geografii  w I Lic. w Rzesz. (1949/50 – 1971/72) i II Lic. w Rzesz. (1960–71), członek Zarządu rzeszowskiego oddziału Polskiego Tow. Geograficznego.

Nedok Józef, zastępca nauczyciela w Grazu (do XII 1857), zastępca nauczyciela (XII 1857 – pocz. 1858), następnie nauczyciel (pocz. 1858 – VI 1858) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego, nauczyciel w: Gimn. św. Jacka w Krakowie (od VI 1858), Gimn. w Nowym Sączu (1862/63 – 1867/68) i Gimn. w Tarnowie (1868/69 – 1869/70), profesor w Gimn. w Tarnowie (przed 1878/79 – po 1881/82), członek Rady Miejskiej w Tarnowie, członek Rady Szkolnej Miejscowej w Tarnowie.

Nemethy Ludwik Edler (5 VIII 1779 – 3 VIII 1836, Rzeszów), Węgier z pochodzenia, starosta rzeszowski i jednocześnie dyrektor rzesz. gimnazjum (1823–36), z jego inicjatywy wyremontowano i rozbudowano budynek gimn. (uroczyste poświęcenie 1835), pobłażliwie potraktował uczestników powstania listopadowego  i wydarzeń 1833 r., na jego wniosek cesarz zatwierdził Fundację Szlachty Rzeszowskiej (1835), która przyznawała stypendia dla ubogich uczniów pochodzenia szlacheckiego z cyrkułu (okręgu) rzeszowskiego (do 1899).

Neuman Alojzy (ur. 1837, Trauschowitz  w Czechach), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Rzesz. (do VIII 1860), Gimn. w Tarnowie (VIII 1860 – 1861) i Gimn. w Przemyślu (od 1861), profesor w VI Realnym Gimn. w Wiedniu (1893/94).

Neuwirth Hipolit (1859, Sokołów Młp. – 31 XII 1906), uczęszczał do Gimn.  w Rzesz., Gimn. w Jaśle i na Uniwersytet Lwowski, towarzyszył hr. Lancokorońskiemu w podróży naukowej do Grecji  i Azji Mniejszej, zastępca nauczyciela  w gimn. lwowskich (od 1882/83), m. in. w IV Gimn. we Lwowie (1885/86 – 1887/88) i Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (krótko), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Jarosławiu (IX 1888 – XII 1890), Gimn. w Jaśle (XII 1890 – 1894/95), III Gimn. w Krakowie (1896/97 – 1897/98) i Gimn. w Sanoku (1898/99 – 1906).

Niedok Józef, nauczyciel w Gimn. w Samborze (1861/62) i Gimn. w Rzesz. (1868/69).

Niegoszowicz Piotr, wicerektor rzeszowskiego kolegium (1678–83), rektor (1690–91).

Niemczycka Anna z d. Welcka (ur. 5 I 1934, Nieszawa), nauczycielka kontraktowa I Lic. w Rzesz. (1958/59, 1960/61) – uczyła rysunków.

Niemczyk Paweł, zastępca nauczyciela  w V Gimn. we Lwowie (1905/06) i  w I Gimn. w Rzesz. (1906/07), w trakcie roku szkolnego  w X 1906 powołany do jednorocznej służby wojskowej.

Niemeczek Karol (zm. 1845), nauczyciel w Gimn. w Bochni (do 1936), nauczyciel (1836–42), następnie profesor (1842–45) w Gimn. w Rzesz.

Niemetz Alojzy, kancelista w Sądzie Powiatowym w Głogowie Młp. (1869–78), nauczyciel śpiewu w Gimn. w Rzesz. (1873/74), adiunkt w urzędzie hipotecznym Sądu Krajowego  w Krakowie (1881-82), naczelnik urzędów pomocniczych w Sądzie Obwodowym w Rzesz. (1884–97), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1885–91, 1893–99), dyrektor kancelarii sądowej w Sądzie Krajowym w Krakowie (1898 – 1903).

Niementowski Janusz, absolwent medycyny, zastępca nauczyciela w Gimn.  w Jarosławiu (I 1900 – I 1901) i  w Gimn. w Rzesz. (I 1901 – 1901/02) – uczył jęz. polskiego, niemieckiego i historii naturalnej, we IX 1902 uwolniony od obowiązków nauczycielskich w Rzesz.

Niemiec Antoni (14 VII 1896, Wysoka Strzyżowska – 29 III 1983, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimn., żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej, wojny polsko-bolszewickiej, działacz ludowy, uczestnik kampanii wrześniowej, działacz „lubelskiego” SL, wiceprezes (1950 – 1951), prezes (1951 – 1956) wojewódzkiego Komitetu Wykonawczego ZSL  w Rzesz., zwolennik kolektywizacji.

Niemiec Kazimierz Józef (ur. 6 I 1921, Żołynia), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1939), pod kierunkiem dyrektora Adamowskiego wykonał spis maturzystów  I Gimn. z lat 1890—95, 1920–22, 1932, 1933, 1937.

Niesiołowski Władysła w (ur. 1831), absolwent rzeszowskiego gimn. (1848), prezes Wydziału Tow. Kasynowego  w Rzesz. (1882–87), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1885–90), właściciel Malawy (od 1886).

Nikloborc Władysła w (2 I 1889, Wadowice – 1 III 1948, Warszawa), uczeń I Gimn. w Rzesz. (do 1912) i Gimn. w Wadowicach (1912/13 – 1916/17, kl. IV – VIII), żołnierz Legionów i wojny polsko-bolszewickiej, matematyk, nauczyciel m.in. w Gimn. Żeńskim ss. Urszulanek we Lwowie, profesor, pracownik kolejno: Politechniki Lwowskiej, Politechniki Warszawskiej, Uniw. Lwowskiego i Uniw. Warszawskiego, członek PAU, twórca teorii funkcji hiperharmonicznych.

Nitka Kazimierz (23 XI 1907, Głogów – 29 X 1944, Jasionka), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1927) i UJ w Krakowie (1932), nauczyciel matematyki  w szkołach średnich w Wielkopolsce, nauczyciel tajnego nauczania, od 1941 w „Kuźnicy”, komendant Placówki AK Głogów, zastrzelony przez radzieckie władze bezpieczeństwa na lotnisku w Jasionce.

Nizioł Andrzej (1838, Morawica k. Krakowa – 8 IV 1896, Kraków), absolwent Gimn. św. Anny i UJ w Krakowie, pedagog, prywatny nauczyciel Stanisława Tarnowskiego, nauczyciel w Gimn. św. Anny w Krakowie, nauczyciel w Gimn.  w Rzesz. (1859/60 – 1870/71) – uczył jęz. łacińskiego i greckiego, dyrektor Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1871/72 – 1884/85), zainicjował urządzanie wieczorków literacko-muzycznych na terenie Seminarium, współpracownik Komisji Fizjograficznej Tow. Naukowego Krakowskiego (1869–73), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1870–76), członek Rady Szkolnej Okręgowej w Rzesz. (1879–82), prezes Tow. Zaliczkowego  w Rzesz. (1871–75) i jego wiceprezes (1877–84), dyrektor Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Krakowie (1885/86 – IV 1896), kawaler orderu Franciszka Józefa (11 I 1895), pierwszy zastępca dyrektora c.k. komisji egzaminacyjnej dla nauczycieli szkół ludowych, pospolitych i wydziałowych.

Nizioł Zdzisła w (ur. 30 I 1942, Matysówka), absolwent I Lic. w Rzesz. (1960), SN w Rzesz. (1963) i UJ w Krakowie (1977), nauczyciel w Szk. Podst. nr 12  w Rzesz. (1963/64 – 1969/70), zastępca kierownika tejże szk. (1965/66 – 1969/70), zastępca dyrektora Szk. Podst. nr 16  w Rzesz. (1970/71 – 1971/72) i Szk. Podst. nr 9 w Rzesz. (1972/73), nauczyciel w Szk. Podst. nr 7 – Ćwiczeń WSP (później URz) w Rzesz. (1973/74 – 2001/02), nauczyciel w Szk. Podst. nr 7  w Rzesz. (2002/03), II Lic. w Rzesz., nauczyciel chemii  w I Lic. w Rzesz. (1980/81 – 1982/83), prezes Ogniska ZNP w Szk. Podst. nr 12 i nr 7 (30 lat), szczepowy ZHP przy Szk. Podst. nr 7, od 2003 na emeryturze.

Nogaj Józef s. Franciszka (3 III 1856, Blizne pow. Brzozów – 11 XI 1926, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1875) i Uniw. Lwowskiego (1879), zastępca nauczyciela (1885/86 – 1887/88), następnie nauczyciel (1888/89) w IV Gimn. we Lwowie, nauczyciel (1889/90 – 1891/92), następnie profesor (1892/93 – 1894/95) w Gimn. w Tarnopolu, profesor w V Gimn. we Lwowie (1895/96 – III 1899), dyrektor I Gimn. w Rzesz. (III 1899 – VIII 1905), uczył jęz. polskiego  i historii kraju rodzinnego  w tymże gimn., przeprowadził remont budynku (1904), przygotował obiekt II Gimn. w Rzesz. do zajęć dydaktycznych i przeprowadził pierwszą rekrutację uczniów (1904), działacz wielu regionalnych stowarzyszeń, m.in. prezes Koła Rzeszowskiego Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych i Średnich (1901–05), członek Tow. Literackiego im. A. Mickiewicza w Rzesz. i Tow. Filologicznego, na zakończenie pobytu w Rzesz. otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa (VII 1905), dyrektor V Gimn. we Lwowie (1905/06 – 1926), członek Rady Szkolnej Okręgowej (po 1919 Powiatowej) we Lwowie, jako delegat Rady Szkolnej Krajowej przewodniczył egzaminowi maturalnemu w I Gimn. w Rzesz. (1908), radca szkolny i wizytator prywatnych żeńskich szkół średnich lwowskich (od 1912), zastępca przewodniczącego Komisji dla Nauczycieli Szkół Ludowych (Lwów, Rzeszów), prezes Polskiego Związku Dyrektorów Szkół Średnich, autor kilku prac naukowych i dydaktycznych, m.in. Złotych myśli Mickiewicza (1898), uwieczniony przez wychowanków na tablicy pamiątkowej wmurowanej w budynku V Gimn. we Lwowie (X 1935).

Noire Jan, suplent w Gimn. w Rzesz. (1849/50) i  w Gimn. w Stanisławowie (od 1850/51).

Novari Aleksander (zm. 1657), nauczyciel rzeszowskiego kolegium, walczył z najazdem Jerzego Rakoczego  w 1657 r., uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Nowaczyński Adolf (9 I 1876, Podgórze – 3 VII 1944, Warszawa), uczeń rzeszowskiego gimn., poeta, dramaturg, satyryk, publicysta, żołnierz Legionów, działacz Narodowej Demokracji, w okresie okupacji więzień Pawiaka, akcja jednego z jego dramatów rozgrywa się w okolicach Rzeszowa: Smocze gniazdo albo wybawienie diabła ze szlacheckiej opresji. Dramat z czasów Zygmuntowskich (1905).

Nowak Anatol Wincenty (12 X 1862, Kańczuga – 5 IV 1933, Przemyśl), uczeń rzeszowskiego gimn., ksiądz (1885), działacz społeczny, rektor Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1901–12), ordynariusz diecezji przemyskiej (od 1924), asystent tronu papieskiego, szambelan papieski, prałat domowy Ojca Świętego  i hrabia św. Kościoła Rzymskiego.

Nowak Andrzej (21 XI 1882, Pobitno – 1939), absolwent rzeszowskiego gimn. (1903), prawnik, ekonomista, organizator Drużyn Bartoszowych, dyrektor Zarządu Głównego TSL (1912–21), pracownik MWRiOP (1923–39), naczelnik Wydziału Budżetowo-Rachunkowego  w Departamencie Ogólnym (od 1929), dyrektor Departamentu Ogólnego (1938–39).

Nowak Jan zastępca nauczyciela w Gimn. w Brzeżanach (1886/87) i  w Gimn.  w Rzesz. (1887/88), nauczyciel w Szk. Realnej w Jarosławiu (1888/89 – 1889/90) i  w Gimn. w Bochni (1890), nauczyciel  w Gimn. w Rzesz. (1890/91 – 1891/92) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, nauczyciel w Gimn.  w Buczaczu (1892), profesor w Gimn.  w Jarosławiu (1893 – 1909), zastępca dyrektora tegoż gimn. (III – VIII 1905),  w I 1905 przeniesiony w stan spoczynku, kierownik Prywatnego Gimn. w Horodence (od X 1909).

Nowak Józef s. Pawła (2 II 1913, Łukawiec – po IV 1941), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1932) i Uniw. Jana Kazimierza we Lwowie, pracownik Prokuratorii Generalnej Skarbu w Warszawie, żołnierz kampanii wrześniowej, deportowany  w głąb Związku Radzieckiego (IV 1941), zaginął bez wieści.

Nowak Leszek Stanisła w ps. „Leszek”, „Elan” (26 VII 1915, Wiedeń – I 1981, Olsztyn), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934), prezes Koła Młodzieży Wszechpolskiej na Politechnice Lwowskiej (1938–39), działacz Stronnictwa Narodowego i Narodowej Organizacji Wojskowej – komendant placówki NO W  w powiecie rzeszowskim (1943–44), wiceprezes Zarządu Powiatowego SN w Rzesz. (1945), wiceprezes Zarządu Podokręgu SN w Rzesz. (1946), ukrywał się na Ziemiach Odzyskanych (1946–49), więziony w Przemyślu, Rzesz., Sieradzu, Rawiczu i Wronkach (1949–55).

Nowak Walenty (ur. 1833, Lutcza), absolwent rzeszowskiego gimn. (1853), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (I 1859 – 1860/61).

Nowicki Franciszek Henryk de Siła (ur. 29 I 1864, Kraków), nauczyciel (1879/80 – 1883/84), następnie profesor (1884/85 – II 1886) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego, prowizoryczny inspektor szkół ludowych dla tarnowskiego okręgu szkolnego  (II 1886 – VIII 1891), dyrektor Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Tarnowie (od VIII 1891), profesor w: Szk. Realnej w Stanisławowie (1908/09), I Szk. Realnej we Lwowie (1909/10 – 1910/11), I Szk. Realnej w Krakowie (1911/12 – 1913/14, 1916/17 – 1920/21), Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1911 – 1913/14) i II Szk. Realnej w Krakowie (1914/15).

Nowicki Franciszek, ksiądz, do 1834 komisarz do spra w nauki religii  w rzeszowskim gimn.

Nowiński Ignacy, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (1794 – po 1803).

Nowosielski Franciszek (ur. 1850), zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1876/77) i  w Gimn. w Rzesz. (1877/78) – uczył matematyki i fizyki, zastępca nauczyciela (1878/79 – 1880/81),następnie nauczyciel (1881/82 – 1883/84), później profesor (1884/85 – 1896/97) w Gimn. w Samborze, profesor i kierownik nowo utworzonej Szk. Realnej w Tarnowie (1897/98 – I 1900), dyrektor Szk. Realnej w Stanisławowie (II 1900 – 1919) kierownik Polskiego Pryw. Gimn. Żeńskiego  w Stanisławowie (po 1919 – przed 1924).

Nowosławski Franciszek (17 I 1875, Bażanówka pow. Sanok – 30 VIII 1952, Korczyna pow. Krosno), absolwent Uniw. Lwowskiego (1901), zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1901/02) i  w I Gimn. w Rzesz. (1902/03 – 1903/04) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i greckiego, nauczyciel (1904/05 – 1905/06), następnie profesor (1906/07, 1909/10 – 1931) w II Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i historii, kierownik Prywatnego Gimn. Miejskiego  w Łańcucie (31 X 1907 – 30 VIII 1909), profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim  w Rzesz. (1919/20 – 1932/33) – uczył jęz. polskiego i łacińskiego, żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej, autor tomików wierszy i cyklu niepublikowanych opowiadań dotyczących okupacji niemieckiej i sowieckiej, wX 1931 przeniesiony  w stan spoczynku.

 

O

Obermaier Michał, imię zakonne Fulgenty (1735, Wieluń – 1783), wychowanek rzeszowskiego kolegium, współautor sześciotomowego zestawu prawa zwanego Wielkim zbiorem pijarskim.

Oczoś Kazimierz Emil ( 8 XII 1931, Rzeszów – 7 III 2012, Rzeszów), uczeń I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944–48), absolwent Państwowej Szk. Przemysłowej w Rzesz. (Lic. Mechaniczne 1951) i Politechniki Krakowskiej (1957), pracownik naukowy Politechniki Krakowskiej, Terenowego Studium Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej w Rzesz. (1963 WSI Rzeszów, 1974 Politechnika Rzeszowska): prodziekan (1964–70), dziekan (1970–74), rektor (1972–81, 1983–87 i 1993–96), prorektor d.s. nauki i rozwoju (1981–82), pierwszy profesor zwyczajny na PRz (1990), autor ponad 250 publikacji i kilkudziesięciu patentów.

Okoń Eugeniusz Stefan s. Wincentego (25 XII 1881, Radomyśl n. Sanem – 19 I 1949, Olszany, Dolny Śląsk), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1906), ksiądz, poseł do Sejmu Krajowego (od 1913), działacz ludowy, organizator wystąpień chłopskich (tzw. Republika Tarnobrzeska – XI 1918), organizator i prezes Chłopskiego Stronnictwa Radykalnego (1919–28), poseł na Sejm (1919–27), więzień polityczny (1919 i 1927–28), podczas okupacji hitlerowskiej organizował akcje pomocy Żydom.

Okoń Zygmunt, uczeń rzesz. gimnazjum. (kl. I: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Olcyngier Leopold (1805, Kielnarowa – 30 V 1884, Tyczyn), absolwent rzeszowskiego gimn. (1821), ksiądz (1828), katecheta gimnazjalny w Rzesz. (po 1828), proboszcz  w Tyczynie (1831–84), dziekan rzeszowski (1840–83), poseł na Sejm Krajowy, działacz wielu towarzystw, m.in. Tow. Ekonomicznego we Lwowie i Tow. Rolniczego  w Krakowie, odznaczony przez cesarza Złotym Krzyżem Zasługi z Koroną (1850), honorowy obywatel Rzeszowa (29 II 1860), powiatowy inspektor szkół ludowych, członek rad gminnych w Tyczynie i Kielnarowej.

Oleksin Józef Stanisław, s. Jerzego (ur. 19 II 1899, Rzeszów, absolwent I Gimn. w Rzesz. (1917), nauczyciel w Prywatnej Szk. Handlowej w Rzesz. (1925/26).

Oleksin Stanisła w Zygmunt s. Jerzego (15 X 1900 – 4 VI 1921), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1911/12 – 1918/19, kl. I – VIII), żołnierz Legionów (od I 1918), ranny w obronie Lwowa, absolwent I Gimn. w Rzesz. (1919), student Politechniki Lwowskiej, poległ w trzecim powstaniu śląskim w bitwie o Górę św. Anny, kawaler orderu Virtuti Militari, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Oleszko Aleksander Andrzej (ur. 27 III 1943, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1961) i Wydziału Prawa UJ w Krakowie, pracownik naukowy Wydziału Prawa i Administracji UJ i UMCS w Lublinie oraz Filii UMCS w Rzesz., profesor zwyczajny (2000), zajmuje się m.in. problematyką własnościową oraz stosunkami umownymi  w rolnictwie, prezes Sądu Okręgowego  w Rzesz., autor 7 książek, autor i współautor ponad 250 artykułów, prezes Tow. Przyjaciół I LO  w Rzesz.

Oleszko Wanda c. Władysława z d. Borcz (ur. 15 VI 1944, Rzeszów), absolwentka III Lic. w Rzesz. (1962); studiowała na Uniwersytecie Wrocławskim (1962–64); absolwentka romanistyki na UJ w Krakowie (1969), nauczycielka jęz. francuskiego  w Lic. w Kolbuszowej (1968/69), nauczycielka jęz. angielskiego  w I Lic. w Rzesz. (1969/70 – 1975/76, 1986/87 – 1987/88), pracownik Studium Języków Obcych  w Filii UMCS w Rzesz. (od 1976).

Olszewski Letus, ksiądz, nauczyciel religii  w I Gimn. w Rzesz. (1906/07).

Olszewski Stanisła w (ur. 1828), zastępca nauczyciela (VI 1851 – 1852/53), następnie nauczyciel (1853/54 – 1856/57)  w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i matematyki, nauczyciel gimnazjów lwowskich (od 1857), wizytator szkół ludowych w Galicji, autor kilku publikacji.

Opala Emilia c. Teodora (ur. 3 V 1933, Woławel, ZSRR), absolwentka WSP  w Krakowie (zaocznie), nauczycielka szkół podstawowych w Rzesz. (1951–65), nauczycielka jęz. rosyjskiego  w I Lic.  w Rzesz. (1965/66 – 1973/74), nauczycielka Studium Języków Obcych Filii UMCS w Rzesz. (od 1974).

Opaliński Kazimierz s. Adama (ur. 15 I 1932, Lutoryż), absolwent Lic. Pedagogicznego  w Rzesz. (1950) i pedagogiki  w Wyższej Szk. Pedagogicznej w Krakowie (1971), nauczyciel przysposobienia wojskowego (później przysposobienia obronnego) w I Lic. w Rzesz. (1955/56 – 1991/92), zastępca dyrektora w tejże szk. (1980/81 – 1990/91).

Opatowski Wacła w (1626 – 1680), matematyk, wicerektor rzeszowskiego kolegium (II – X 1658), później rektor (1658–61); w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Opioła Józef s. Stanisława (ur. 21 II 1907, Borek Stary), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1927) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz, podczas okupacji proboszcz  w Szebniach, niósł pomoc jeńcom radzieckim, Polakom i Żydom.

Opioła Tadeusz s. Andrzeja (ur. 6 VIII 1912, Borek Stary), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1935), studiował w Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie, deportowany do irkuckiej guberni (II 1940), żołnierz III Dywizji im. R. Traugutta (1943–45), ekonomista, bankowiec.

Orański Paulin, prefekt rzeszowskiego kolegium (1784).

Orzech Franciszek s. Józefa (16 XII 1923, Widełka – 6 IX 1973, Miłocin), absolwent I Lic. Ogóln. dla Pracujących  w Rzesz. (1951) i UJ w Krakowie (1955), nauczyciel Zasadniczej Szk. Metalowo-Elektrycznej w Rzesz. (1955–60), nauczyciel jęz. rosyjskiego i higieny w I Lic.  w Rzesz. (1959/60 – 1970/71), nauczyciel II Lic. w Rzesz., dyrektor Gminnej Szk. Zbiorczej w Trzebownisku, zginął tragicznie.

Orzechowicz Jan (ur. 1876), uczęszczał do Gimn. w Jaśle (1889/90 – 1894/95, kl. I – VI), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Stanisławowie (XII 1902 – 1903/04), V Gimn. we Lwowie (1904/05), I Gimn. w Rzesz. (1905/06 – I 1908) – uczył jęz. polskiego, matematyki, fizyki i geografii, nauczyciel (I 1908 – 1910/11), następnie profesor (1911/12 – IX 1931) I Gimn.  w Samborze, profesor w Prywatnej Polskiej Szk. Handlowej w Samborze, we IX 1931 przeniesiony w stan spoczynku.

Orzechowski Leon (2 IV 1829, Korczyna – 23 I 1888 Kraków), zastępca nauczyciela w Gimn. św. Anny w Krakowie (1853–70), zastępca nauczyciela w Gimn.  w Rzesz. (1872/73 – IV 1877) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, niemieckiego, nauczyciel w Szk. Realnej w Krakowie (1877/78 – 1879/80), nauczyciel (1880/81), następnie profesor (1881/82 – 1882/83)  w Gimn. św. Jacka w Krakowie, profesor w III Gimn. w Krakowie (1883/84 – I 1888).

Osada Jan (ur. 8 VI 1928, Jarosław), absolwent Wyższej Szk. Ekonomicznej  w Krakowie (1955), nauczyciel stenografii  w I Lic. w Rzesz. (I – VII 1959).

Osiecki Wiktor Antoni (22 III 1879, Ropianka – 11 III 1943, Lwów), uczeń Gimn. w Stanisławowie (1889/90 – 1891/92, 1893/94 – 1894/95, kl. I – V) i Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1895/96 – 1897/98, kl. VI – VIII), absolwent Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1898), zastępca nauczyciela w V Gimn. we Lwowie (1901/02) i  w Gimn.  w Rzesz. (1902/03) – uczył jęz. niemieckiego, historii i geografii, historii kraju rodzinnego, nauczyciel (1903/04 – 1905/06), następnie profesor (1906/07)  w Gimn. w Stryju, profesor w: V Gimn. we Lwowie (1907/08 – 1909/10), Gimn. Realnym im. A. Mickiewicza we Lwowie (1908/09 – 1918/19) i Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1910/11 – I 1920), dr filozofii, dyrektor Gimn. im. T. Kościuszki  w Łomży (od I 1920), dyrektor XII Gimn. we Lwowie (od 1925/26), dyrektor VII Gimn. im. T. Kościuszki we Lwowie (1933–39).

Osiński Kazimierz, znany jako Józef Herman (4 III 1738, Dobrzyków k. Płocka – 13 III 1802, Warszawa), wychowanek Kolegium Pijarskiego  w Rzesz. (1757–59), nauczyciel tegoż Kolegium (1778, 1783–86); wszechstronnie uzdolniony, studiował logikę, nauki humanistyczne, filozofię, teologię, chemię, botanikę, fizykę w Wiedniu i Paryżu; wykładowca w Collegium Nobilium, organizator pierwszej pracowni chemicznej na ziemiach polskich ( w tymże Collegium), fizyk, chemik, botanik, autor i tłumacz dzieł z zakresu fizyki, elektrotechniki, chemii  i fizjologii roślin; opublikował m.in. nowoczesny podręcznik do fizyki: Fizyka doświadczeniami stwierdzona, pierwszy polski podręcznik z zakresu metalurgii żelaza: Nauka o gatunkach i szukaniu rudy żelaznej oraz Opisanie polskich żelaza fabryk, wydał pierwszą w Polsce książkę z elektrotechniki Sposób ubezpieczający życie i majątek od piorunów oraz broszurę Robota machiny powietrznej pana Montgolfier; w publikacjach swoich zwracał uwagę na praktyczne znaczenie najnowszych osiągnięć nauki, nagrodzony został przez króla Stanisława Augusta medalem „Bene Merentibus”; jeden z założycieli Tow. Przyjaciół Nauk (1800); pod koniec życia udoskonalił swój podręcznik do fizyki, którego t. I Fizyka najnowszymi odkryciami pomnożona wydał na krótko przed śmiercią, t. II ukazał się po śmierci autora; od 2008 patron pracowni fizycznej (nr 24) w I Lic. w Rzesz.

Oskard Andrzej (1822 – 26 IX 1874), zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnowie (1849), nauczyciel, następnie profesor w Gimn. św. Anny w Krakowie (1851–58), profesor w Gimn. w Rzesz. (1858/59 – 1861/62) – uczył jęz. greckiego, historii, propedeutyki filozofii, prowizoryczny dyrektor tegoż gimn. (29 VII 1858 – 31 VIII 1860), rzeczywisty dyrektor (31 VIII 1860 – 17 IX 1862), zdołał zapobiec degradacji rzeszowskiego gimn. z 6-klasowego do 4-klasowego (1857), przy poparciu władz miejskich powiększył gimnazjum z sześciu do siedmiu klas (1858/59), a następnie do ośmiu (1859/60), zorganizował pierwszą maturę w Rzeszowie (1860); dyrektor Gimn. w Tarnowie (1862–65), inspektor krajowy szkół średnich w Galicji Zachodniej (1865–69), później w całej Galicji (1870–71), dyrektor Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1871–74), honorowy obywatel Nowego Sącza, opublikował m. in. tłumaczenie mów Demostenesa, jako inspektor wizytował rzeszowskie gimn., zwykle co dwa lata, c.k. radca szkolny.

Ostoich Józef, profesor w Gimn. w Stanisławowie (1787–95), profesor retoryki  w Gimn. w Rzesz. (1796–97), profesor  w Gimn. we Lwowie (od 1797).

Ostrowski Dezydery (5 VI 1869, Kurowce – 31 VII 1941, Warszawa), zastępca nauczyciela w Gimn. w Jaśle (1895/96 – 1896/97), nauczyciel (1897/98 – 1898/99), następnie profesor (1899/1900) w gimn. w Samborze, profesor w Gimn. w Podgórzu (1900/01 – 1904/05), pomocnik kancelaryjny dyrektora w tymże gimn. (1904/05), profesor w Gimn. św. Jacka w Krakowie (1905/06 – 1906/07), pomocnik kancelaryjny dyrektora w tejże szk., kierownik filii VII Gimn. we Lwowie (1907/08 – 1909/10), kierownik Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (X 1910 – 1911/12), dyrektor II Gimn. w Rzesz. (1912/13), kierownik I Gimn. w Rzesz. (IX 1911 – II 1914), dyrektor I Gimn. (III – IX 1914 i IX 1915 – 1920), zastępca prezesa Wydziału Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1911–20), członek Rady Przybocznej burmistrza rzeszowskiego (1916–18), członek Rady Szkolnej Okręgowej w Rzesz. (1913–14), delegat Rady Szkolnej Krajowej do Wydziału Szkół Przemysłowych Uzupełniających w Rzesz. (1913–14), dyrektor Gimn. św. Marii Magdaleny w Poznaniu (1920/21 – 1930/31), pracownik Ministerstwa Wyznań i Oświecenia, nauczyciel w Gimn. św. Jacka w Warszawie.

Ostrowski Teodor, imię zakonne również Teodor (1750, Kopina k. Łukowa – 1782, Lwów), wychowanek rzeszowskiego kolegium (1768–70), pijar, pedagog, publicysta, znawca prawa i przyrody, autor dzieł prawniczych, m.in. pracy Prawo cywilne albo szczególne narodu polskiego z statutów i konstytucyi koronnych i litewskich zebrane i rezolucjami Rady Nieustającej objaśnione, z dodatkami prawa kanonicznego, magdeburskiego, chełmskiego .

Ottenbreit Rudolf Albin (8 XII 1905, Stanisławów – 12 X 1942, Sachsenhausen), absolwent IX Gimn. we Lwowie (1925) i Uniw. Lwowskiego (1931), nauczyciel w Gimn. z ruskim językiem nauczania we Lwowie (1929–31), nauczyciel (1931/32), następnie profesor (1932/33 – 1938/39) w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, propedeutyki filozofii, historii, zamordowany w Sachsenhausen, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Ozga (Ożga) Andrzej Aleksy (22 XI 1712, Iłża – 23 I 1771, Warszawa), student filozofii  w rzeszowskim kolegium (1735–40), nauczyciel w Rzesz. (1741–45), prowincjał pijarów (od 1762), pisarz, autor wielu panegiryków; w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic.  w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Ożóg Jakub Ludwik s. Jana (ur. 8 VIII 1906, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1927), prawnik.

Ożóg Karol Walenty s. Józefa (ur. 10 IV 1891, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), ksiądz, katecheta szkolny.

 

P

Pabjan Antoni, absolwent Gimn. w Tarnowie (1878) i UJ w Krakowie (1881), zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Anny w Krakowie (1881/82 – 1885/86), III Gimn. w Krakowie (1886/87 – 1889/90), ponownie w Gimn. św. Anny w Krakowie (1890/91 – 1891/92), Gimn. w Jaśle (1892) i Gimn. w Stryju (1892/93 – I 1894), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (I 1894 – 1899/1900) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, historii i geografii, nauczyciel w Gimn. w Stryju (1900/01) i Szk. Realnej w Tarnopolu (1901/02 – 1913/14), dyrektor Prywatnego Gimn. Koedukacyjnego  w Zbarażu (przed 1923).

Pacha Marcin, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (IV – VI 1879).

Pado Antoni s. Wojciecha (ur. 11 I 1844, Głogów Młp.), absolwent rzeszowskiego gimn. (1866), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1873/74 – XI 1884) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, nauczyciel w Gimn. w Złoczowie (XI 1884 – 1886/87), nauczyciel (1887/88 – 1889/90), następnie profesor (1890/91 – I 1908) w Gimn. w Drohobyczu, w I 1908 przeniesiony w stan spoczynku.

Pałka Władysła w s. Józefa (ur. 6 VI 1912, Mrowla), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1931) i UJK we Lwowie, prawnik, żołnierz kampanii wrześniowej i ZWZ-AK, adwokat na Śląsku (po 1945).

Panek Aleksander s. Jana (20 XI 1890, Rzeszów – 1944, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1909), studiował na UJ w Krakowie i na Wydziale Leśnym Hochschule für Badenkultur w Wiedniu (1910–14), absolwent SGG W  w Warszawie (1925), pracownik Stołecznego Zarządu Okręgu Lasów Państwowych (1925–31), a następnie Dyrekcji Naczelnej LP (1931–39), zajmował się ochroną lasów przed nadmierną eksploatacją i zabiegał o zwiększenie ich produktywności, zginął w powstaniu warszawskim.

Panek Andrzej (Jędrzej), zastępca nauczyciela w Gimn. w Nowym Sączu (do V 1853) i  w Gimn. w Rzesz. (V 1853 – 1874/75) – uczył jęz. polskiego, niemieckiego, historii, historii naturalnej, nauczyciel (1875/76 – 1878/79), później profesor (1878/79 – 1887/88) w Szk. Realnej  w Jarosławiu, w 1888 przeniesiony w stan spoczynku, współpracownik Komisji Fizjograficznej Tow. Naukowego Krakowskiego (1869–73).

Panek Antoni (ur. 9 VI 1872, Ilkowice), absolwent Gimn. w Tarnowie (1892) i Uniw. Lwowskiego (1896), zastępca nauczyciela w IV Gimn. we Lwowie (I 1896 – 1898/99), nauczyciel w: Gimn. w Złoczowie (1899/1900), Prywatnym Gimn.  w Cieszynie (1900/01 – 1902/03), po jego przekształceniu w Państwowym Gimn. w Cieszynie (1903/04 – 1913/14), w II 1905 zatwierdzony w zawodzie nauczycielskim z tytułem profesora, profesor II Gimn. w Rzesz. (od 1914/15), urlopowany  w II Gimn. w Rzesz. (1915/16 – 1918/19) celem pełnienia funkcji kierownika w Miejskim Gimn. Realnym w Leżajsku (1915/16 – 1918/19), profesor w I Gimn. w Rzesz. (1920/21 – 1929/30) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, historii, profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1925/26) – uczył historii, w 1930 przeniesiony w stan spoczynku, przewodniczący rady parafialnej Związku Katolicko-Społecznego  w Rzesz. (1925), zastępca prezesa Ligi Katolickiej w Rzesz. (1928).

Panek Bronisła w s. Józefa (14 II 1892, Palikówka – 18 X 1963, Pręgowo k. Gdańska), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912), żołnierz Legionów, wojny polsko-bolsze-wickiej i kampanii wrześniowej, oficer za-wodowy, podpułkownik, podczas II wojny światowej przebywał w obozie jenieckim w Woldenbergu, odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy i Krzyżem Walecznych II klasy.

Panek-Wojno Janina c. Jana (ur. 19 II 1942, Zalesie k. Łańcuta), absolwentka Lic. Pedagogicznego  w Rzesz. (1960), Studium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1962), WSP w Rzesz. (1975 zaocznie), nauczycielka szkół podstawowych nr 13 i 16, II Lic. w Rzesz., nauczycielka wychowania plastycznego (plastyki) w I Lic. w Rzesz. (1975/76 – 2001/02), nauczycielka dyplomowana (2002), kierownik sekcji plastyki Okręgowego Ośrodka Metodycznego (od 1966), metodyk Oddziału Doskonalenia Zawodowego Nauczycieli  w Rzesz.; 7 jej uczniów z I LO  w Rzesz. było laureatami i finalistami Olimpiady Artystycznej – sekcja Plastyki.

Pankowski Kazimierz s. Józefa (1838, Łąka – 1901), uczeń rzeszowskiego gimn. (1849 – 1853); studiował w Szk. Rolniczej w Dublanach; specjalizował się  w hodowli zwierząt w węgierskim Altenbergu (Magyar Ovar), profesor hodowli zwierząt w Szk. Rolniczej w Dublanach (1859 – 1900), dyrektor tejże szk. (1862–67), współpracownik Galicyjskiego Tow. Gospodarczego; pracował nad uszlachetnianiem ras zwierząt hodowlanych.

Pańczak Władysła w s. Grzegorza ps. „Adam” (17 VIII 1893, Rzeszów – 15 XII 1945, Rzeszów), absolwent Seminarium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1913), ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski we Lwowie (1924), Państwowy Instytut Robót Ręcznych w Warszawie (1931), żołnierz I wojny światowej w armii austriackiej i wojny polsko-bolszewickiej, nauczyciel szkół powszechnych w powiecie rzeszowskim (1913–14, 1920–24) i  w Rzesz. (po 1924), Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1925–36), nauczyciel zajęć praktycznych i rysunków  w I Gimn. w Rzesz. (1936/37 – 1938/39), nauczyciel rysunków, robót ręcz-nych, kaligrafii i jęz. polskiego  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1924/25 – 1926/27), sekretarz koła TSL w Rzesz., żołnierz kampanii wrześniowej, ZWZ-AK Obwodu i Inspektoratu Rzeszowskiego, podczas okupacji pracował w Urzędzie Pracy  w Rzesz., nauczyciel w tajnym nauczaniu w zakresie szkoły średniej.

Pańczuk Wanda nauczycielka Szk. Powszechnej im. Scholastyki  w Rzesz. (do IV 1949), nauczycielka biologii i geografii  w I Lic. w Rzesz. (IV – VI 1949).

Papczyński Jan, imię zakonne Stanisła w (18 V 1631, Podegród k. Nowego Sącza – 17 IX 1701, Góra Kalwaria), ksiądz (1661), pijar, pisarz religijny, profesor retoryki  w Kolegium Pijarskim w Rzesz. (1656–57, 1660–62), założyciel Zgromadzenia Księży Marianów (1670), kaznodzieja, przyboczny kapelan Jana III Sobieskiego podczas bitwy wiedeńskiej (1683), autor podręcznika retoryki Prodromu reginae atrium, kandydat do beatyfikacji (1767–75 i po 1953), beatyfikowany (2007), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Papp Stefan Józef (22 IX 1878, Leżajsk – 31 I 1929, Warszawa), absolwent Gimn. św. Jacka w Krakowie (1900), kasjer  w Zarządzie Sanitarnym w Kosowie (1902–04), Bolechowie (1905–06), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1905/06 i 1909/10 – 1911/12) – uczył jęz. polskiego, geografii i historii, historii Polski, zastępca nauczyciela w II Gimn.  w Rzesz. (1906/07 – 1908/09) – uczył jęz. polskiego, niemieckiego, historii, historii Polski, geografii, nauczyciel w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. (1911/12) – uczył historii i geografii, nauczyciel (1912/13 – IV 1917), następnie profesor (IV 1917 – 1918/19) w Gimn.  w Gorlicach, profesor w Państwowym Gimn. Męskim im. St. Staszica w Warszawie i VI Klasycznej Szk. Średniej Męskiej Stefanii Muszyńskiej w Warszawie.

Partyka Jan Jakub s. Wojciecha (ur. 6 VI 1894, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912), żołnierz Legionów i wojny polsko-bolszewickiej, oficer zawodowy, kapitan.

Pasierb Józef s. Tomasza (1 I 1886, Czarna pow. Łańcut – 15 IV 1952, Borek Stary), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1909) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1912), ksiądz, proboszcz  w Borku Starym (od 1924), członek Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1929–32), podczas okupacji współpracownik AK, więzień WUBP w Rzesz. (6 – 17 IX 1946).

Pasternak Aleksander s. Stanisława (11 VIII 1913, Babica – 1 VI 1943 Staroniwa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1935), działacz ruchu oporu, zginął podczas akcji pacyfikacyjnej.

Pasternak Jerzy (ur. 3 II 1937, Kraków), absolwent I Lic. w Rzesz. (1955) i Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1960), pracownik naukowy AGH, kierownik Katedry Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki  i Elektroniki AGH.

Pasterz Stanisła w (ur. 17 X 1928, Miłocin), absolwent I Lic. w Rzesz. (1949), ukończył studia inżynierskie na UJ  w Krakowie (1953), inspektor w Wojewódzkiej Stacji Ochrony Roślin w Rzesz. (1953–55), pracownik Powiatowego Zarządu Rolnictwa w Kolbuszowej (1955–75), m.in. jako kierownik Wydziału Rolnictwa, kierownik oddziału produkcji rolnej w Urzędzie Wojewódzkim w Rzesz. (1975–88), działał społecznie m.in. w Tow. Naukowym Organizacji i Kierowania.

Pastor Leon (7 VI 1846, Mielec – 4 II 1912, Leżajsk), absolwent rzeszowskiego gimn. (1865) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1869), ksiądz, czterokrotny poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1894 – 1911) i dwukrotny poseł do Sejmu Krajowego (1901–11), założyciel i przywódca Polskiego Centrum Ludowego (1905–07), działacz PSL (1907–09).

Paszkowski lub Peszkowski Jan (zm. 1788), prefekt rzeszowskiego gimn. (1786–88) – pierwszy prefekt Cesarsko-Królews-kiego Gimnazjum, które powstało  w miejsce rozwiązanego kolegium pijarskiego.

Paśkiewicz Augustyn s. Józefa ps. „Ptaszor”, „Drozd”, „Malinowski” (19 V 1913, Budziwój – 3 II 1969, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934), uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz AK (1943–45), działacz NIE, DSZ, WiN – kierownik Rady WiN Rzeszów (1946–47), kierownik Rzeszowskiego Rejonu WiN (1947), więzień Białej (1948), Rzeszowa (1951) i Wronek (1952–56).

Paśko Mieczysła w (ur. 6 VII 1917, Wiśniowa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1935) i UJK we Lwowie (1939), tymczasowy nauczyciel w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (V 1945 – VI 1947), nauczyciel Państw. Gimn. i Lic. w Kłodzku (od 1947/48).

Pattek Marian (1897 – 16 VIII 1917), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1913/14, kl. I – VI), maturę zdał w Wiedniu, żołnierz Legionów (1914–17) i armii austriackiej (1917), poległ na froncie wschodnim, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Pawlas Walery s. Józefa (ur. 6 IV 1860 Stale), absolwent rzeszowskiego gimn. (1881), doktor nauk lekarskich (VII 1887), weterynarz.

Pawłowski Feliks Michał s. Józefa (ur. 29 IX 1875, Dębowiec), absolwent rzeszowskiego gimn. (1895) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1899), ksiądz, duszpasterz diecezji przemyskiej, aresztowany na Słowacji (IX 1939), więzień obozów  w Buchenwaldzie i Auschwitz.

Pawłowski Franciszek s. Jana (3 XII, 1807 Leżajsk – 26 VII 1896, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1825), ukończył progimnazjalny kurs filozofii  w Przemyślu (1825–27) i studia w Wiedniu (1827–31), ksiądz (1831), wykładowca Pisma Świętego, wicerektor (1842–51), później rektor Seminarium Duchownego  w Przemyślu (od 1859), członek Akademii Umiejętności  w Krakowie.

Pawłowski Tadeusz (ur. 22 XI 1930, Łąka k. Rzeszowa), absolwent I Lic. w Rzesz. (1951) i Wydziału Prawa UJ w Krakowie (1961), oficer zawodowy (1956–61), radca prawny, wykładowca w studium wojskowym Krakowskiej Akademii Medycznej w Rzesz.

Pączek Julian Kazimierz s. Wojciecha (ur. 4 II 1914, Lutoryż), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934) i Akademii Weterynaryjnej we Lwowie (1939), lekarz weterynarii, żołnierz kampanii wrześniowej, od 1944 r. w Ludowym Wojsku Polskim (Garwolin, Kielce), wykładowca w Studium Wojskowym przy Akademii Medycznej we Wrocławiu (1969–72), pułkownik.

Pączek Walenty s. Jana (13 X 1888, Lutoryż – 1964), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1908) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz, podczas I i II wojny światowej oraz  w okresie międzywojennym kapelan wojskowy.

Pecho Karol, nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1860/61) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego, geografii i historii.

Pelc Michał s. Franciszka (ur. 14 IX 1883, Giedlarowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1903), członek Zarządu Sodalicji Mariańskiej Panów, prezes Zarządu rzeszowskiego oddziału Tow. św. Wincentego a’Paulo Konferencji Panów (1934).

Pelczar Józef Sebastian s. Wojciecha (17 I 1842, Korczyna k. Krosna – 28 III 1924, Przemyśl), uczeń rzeszowskiego gimn. (1851/52 – 1857/58, klasy I – VI), absolwent gimn. przemyskiego (1860), ksiądz (1864), rektor UJ, ordynariusz przemyski, założyciel Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (1894), biskup pomocniczy diecezji prze-myskiej (1899), ordynariusz diecezji prze-myskiej (1900), budowniczy kościołów, zwolennik zakładania nowych parafii, założyciel Muzeum Diecezjalnego i Biblioteki Diecezjalnej w Przemyślu, działacz  i współpracownik wielu stowarzyszeń, odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą „Polonia Restituta” (1923), beatyfikowany (2 VI 1991), kanonizowany (18 IV 2003), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995); w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Pelzling Mordche, później Marek s. Ignacego (ur. 22 IV 1873, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1890), doktor praw, adwokat w Rzesz., czołowy działacz PPS, przewodniczący Żydowskiej Partii Socjalno-Demokratycznej  w Rzesz. – autonomicznej grupy w PPS (od 1905), członek Rady Miejskiej  w Rzesz. (1919–25), założyciel Żydowskiego Tow. Gimnastyczno-Sportowego „Bar-Kochba” (faktycznie 1910, rejestracja 1914), zaangażowany szczególnie w rozwój sekcji piłki nożnej, współzałożyciel i działacz Tow. Budowy i Utrzymania Szpitala Żydowskiego (od 1921).

Pełeński Józef (ur. 1879), dr filozofii, zastępca nauczyciela w Gimn. w Wadowicach (1904/05 – 1908/09), w VIII 1909 z powodu choroby uwolniony od obowiązków nauczycielskich, nauczyciel w: IV Gimn. we Lwowie (1924/25), I Gimn. w Jarosławiu (1925/26) i I Gimn. w Rzesz. (1926/27 – 1927/28) – uczył jęz. niemieckiego, geografii, historii, nauczyciel w II Gimn. w Rzesz. (1927/28), ponownie nauczyciel I Gimn. w Jarosławiu (od 1928/29).

Perdeus Mieczysła w s. Michała (20 X 1908, Czortków na Podolu – 11 VI 2000, Górno), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1931) oraz filologii germańskiej na Uniw. Jagiellońskim (1935), nauczyciel gimnazjów w: Kołomyi (1935/36), Horochowie (1936/37 – 1937/38), Zdołbunowie (1938/39), pracownik: Urzędu Celnego  w Rzesz. (1939–40) i hurtowni tytoniowej w Rzesz. (VII 1940 – III 1942), tłumacz  w szpitalu niemieckim – Res. Lazaret II (III 1942 – VII 1943), pracownik biura pisania podań (VII 1943 – VI 1944), nauczyciel jęz. niemieckiego  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944/45 – 1971/72) i  w Studium Języków Obcych filii UMCS w Rzesz. (1972/73 – 1982/83), nauczyciel niezależny, bezkompromisowy, konsekwentny, nie uznający relatywizmu, utrzy-mujący żelazną dyscyplinę, legenda I Lic. w Rzesz.; od 2008 patron pracowni języka niemieckiego (nr 42) w I Lic. w Rzesz., pochowany na Cmentarzu Pobicińskim  w Rzesz.

Peszek Józef s. Władysława (ur. 21 X 1939, Białobrzegi k. Łańcuta), absolwent Lic. w Przeworsku (1957) i WSP w Rzesz. (1973 zaocznie), pracownik Komendy Hufca ZHP w Łańcucie (1958–60), nauczyciel w szkołach podstawowych (1962–67 i 1969–73), Zasadniczej Szk. Budowlanej w Rzesz. (1967–69), nauczyciel matematyki  w I Lic. w Rzesz. (1973/74 – 2004/05), w 1987/88 uzyskał II stopień specjalizacji zawodowej, nauczyciel mianowany (2001/02), nauczyciel dyplomowany (2002/03).

Petryński Ludwik (ur. 1868), absolwent IV Gimn. we Lwowie (1887), zastępca nauczyciela w: Szk. Realnej we Lwowie (1892/93), Gimn. w Brodach (1894/95) i Gimn.  w Rzesz. (1895/96 – 1896/97) – uczył jęz. niemieckiego, geografii, historii, geografii  i historii (jeden przedmiot), historii kraju rodzinnego, zastępca nauczyciela w: IV Gimn. we Lwowie (IX 1897 – I 1898), V Gimn. we Lwowie (I – VI 1898), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1898/99 – 1900/01), Gimn. w Dębicy (1901/02 – 1904/05), II Gimn. w Rzesz. (1905/06 – I 1908), Gimn. z polskim językiem wykładowym w Stanisławowie (od I 1908), Gimn. w Sokalu (1908, 1916), profesor w: VII Gimn. we Lwowie (III 1917 – 1918) i  w V Gimn. we Lwowie (1920/21 – 1928/29).

Pępek Stanisła w (15 XII 1920, Futoma – 26 VII 1944), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1933/34 – 1937/38, kl. I – IV), poległ  w akcji „Burza”.

Piasecki Jan, uczeń kl. I gramatykalnej rzeszowskiego gimn., uczestnik powstania listopadowego.

Piątek Stanisła w s. Ignacego (15 X 1931, Grzęska – 25 XII 1988, Rzeszów), uczeń Lic. im. J. Słowackiego  w Przemyślu, absolwent Lic. w Przeworsku (1951) i AWF we Wrocławiu (1954), nauczyciel wychowania fizycznego w: Szk. Podst.  w Kańczudze, Technikum Geodezyjnym w Jarosławiu (1954/55 – 1961/62), Seminarium oo. Dominikanów (1958/59 – 1959/60) i Technikum Ekonomicznym  w Jarosławiu (1958/59 – 1959/60), III Lic. w Rzesz. (1966/67 – 1972/73), I Lic. w Rzesz. (1973/74 – XII 1985, później doraźnie), od XII 1985 nauczyciel emerytowany, trener pierwszej drużyny „Resovii” w koszykówce (1962–70), wprowadził drużynę Resovii do II Ligi (1963), trener kadry młodzieżowej Polski  w koszykówce (1966–83), wychowawca i trener kilku pokoleń koszykarzy, w tym olimpijczyków oraz członków kadry narodowej seniorów i juniorów; pochowany na Cmentarzu Wilkowyja, od 2008 patron sali gimnastycznej w I Lic. w Rzesz., od 1989 jego wychowankowie corocznie organizują Memoriał im. Stanisława Piątka.

Piątkiewicz Aleksander (29 III 1869 – 7 I 1920), uczeń rzeszowskiego gimn., absolwent Gimnazjum w Przemyślu, jezuita (1887), uzyskał kwalifikacje do nauczania muzyki  w Monachium, kierownik muzyki i nauczyciel śpiewu w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym oo. Jezuitów  w Bąkowicach pod Chyrowem (1900/01 – 1908/09, 1910/11 – 1913/14, 1916/17 – 1917/18), kompozytor utworów religijnych w Chyrowie, autor m.in. Zbiorku pieśni kościelnych i Lutni Naszej.

Piątkiewicz Bronisła w Stanisła w (14 XI 1878, Babica – 4 XII 1966, Warszawa), uczeń rzeszowskiego gimn. (1890/91 – 1891/92, kl. I – II), absolwent Gimn.  w Bąkowicach (1898), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Nowym Sączu (II – VI 1910) i Gimn. w Wadowicach (1910/11), nauczyciel w Gimn. św. Anny w Krakowie (1911/12 – 1912/13), nauczyciel (1913/14 – 1915/16), następnie profesor (1916/17 – II 1921) w Gimn. św. Jacka w Krakowie, nauczyciel w Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1906/07 – 1914/15), profesor w Państwowej Szk. Przemysłowej  w Krakowie (od II 1921), działacz harcerski, prekursor zastosowania fotogrametrii do potrzeb gospodarczych i przy wykopaliskach archeologicznych, kierownik Oddziału Fotogrametrycznego  w Ministerstwie Robót Publicznych (1924–32), założyciel Polskiego Tow. Fotogrametrycznego (1930), profesor fotogrametrii, kierownik katedry fotogrametrii na Politechnice Warszawskiej (1946–60).

Piątkiewicz Franciszek, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Picha Franciszek, nauczyciel w Gimn.  w Rzesz. (1842/43 – 1845/46) – uczył kaligrafii.

Piech Marian (ur. 8 XII 1929, Borek Nowy), absolwent I Lic. w Rzesz. (1949) i UJ w Krakowie (1953), ukończył studia magisterskie na Wydziale Rolniczym Wyższej Szk. Rolniczej we Wrocławiu, pracownik naukowy w Wyższej Szk. Rolniczej we Wrocławiu (1954–61), Wyższej Szk. Roln. w Szczecinie (od 1964, od 1972 AR w Szczecinie), profesor zwyczajny (1987), rektor AR w Szczecinie (1993–96), autor około 350 publikacji (ponad 30 w jęz. angielskim i niemieckim), zajmuje się m.in. określaniem wymogów agrotechnicznych odmian zbóż ze szczególnym uwzględnieniem wartości wypiekowej pszenicy, jakości browarnej jęczmienia, wartości paszowej i odżywczej pszenżyta, owsa nagoziarnistego oraz żyta mieszańcowego i populacyjnego, członek m.in. Rady Głównej Nauki  i Szkolnictwa Wyższego (1982–1985), Komitetu Fizjologii, Genetyki i Hodowli Roślin PAN (1985–1988), Wydziału II Nauk Przyrodniczych i Rolniczych Szczecińskiego Tow. Naukowego (1978–1993), Polskiego Tow. Biometrycznego (1976–1982), redaktor naukowy Annales Scientiarum Stetinenses seria „Nauki przyrodnicze i rolnicze” (1986–1994), redaktor naczelny Wydawnictwa Naukowego AR w Szczecinie (1988–1992), współautor referatu podczas obchodów 350-le-cia I Lic. w Rzesz. (2008).

Piejko Bronisła w (10 V 1923 – po 2000), absolwent Politechniki Krakowskiej, nauczyciel zajęć technicznych w I Lic.  w Rzesz. (1965/66 – 1966/67), nauczyciel akademicki WSI  w Rzesz., członek Komitetu Organizacyjnego Uroczystości Odsłonięcia i Poświęcenia Tablicy „Signum laudis proffessoribus et discipulis eius scholae defensoribus patriae” (1995).

Piekarczyk Stanisła w s. Wojciecha (1880 – VIII 1956, Rzeszów), absolwent Gimn. św. Anny w Krakowie (1902) i Uniw. Jagiellońskiego (1907), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Pogórzu (1907/08 – 1909/10), Gimn. św. Jacka w Krakowie (1910/11 – 1912/13), Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1912/13), Gimn. w Żółkwi (1913/14 – 1918/19), nauczyciel jęz. łacińskiego  i greckiego  w II Gimn. w Rzesz. (1919/20 – 1922/23), nauczyciel (1922/23 – 1927/28), następnie profesor (1928/29 – 1938/39, 1944/45 – 1950/51) w I Gimn.  w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, matematyki, profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1932/33 – 1933/34) – uczył jęz. łacińskiego, członek Tow. Regionalnego Ziemi Rzeszowskiej, kolekcjoner.

Piekarska Barbara c. Władysława z d. Konieczko (ur. 12 XII 1941, Humniska), absolwentka Lic. w Brzozowie (1959) i UJ w Krakowie (1964), nauczycielka w: Lic. w Słupsku (1964–67), Studium Języków Obcych Politechniki Rzeszowskiej (1967–70), Lic. w Bolesławcu (1970–74), nauczycielka jęz. rosyjskiego  w I Lic. w Rzesz. (1974/75 – 1998/99), 1987/88 uzyskała II stopień specjalizacji zawodowej.

Piela Lucjan (ur. 2 I 1943, Sokołów Młp.), absolwent I Lic. w Rzesz. (1960), studiował na Wydziale Chemii Politechniki Łódzkiej (1960–62) i  w Uniwersytecie Warszawskim (1962–65), pracownik naukowy Uniw. Warszawskiego, profesor, specjalista w zakresie chemii kwantowej ciała stałego, autor około stu rozpra w naukowych, m.in. Idee chemii kwan-towej, (2003); przygotował referat na sesję naukową z okazji 350-lecia I Lic.  w Rzesz., (2008).

Piela Teofil Wiktor (14 XII 1917, Łańcut – 1942, Auschwitz), uczeń I Lic. i Gimn. w Rzesz. (kl. I i II lic., 1937/38 – 1938/39), zamęczony w Auschwitz, uwie-czniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Pietras Mieczysła w (6 XI 1918, Mucharz woj. krakowskie – Miłocin, 1940), absolwent I Gimn. (1937) i Lic. w Rzesz. (1939), harcerz, rozstrzelany przez Niemców  w 1940 r., uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Pietrzykowski Ignacy Bronisła w (1878 – 1951), uczeń rzeszowskiego gimn., inżynier górnik, zasłużony dla rozwoju górnictwa na Śląsku po 1919 r.

Piękoś Ludwik (7 VIII 1896, Sokołów Młp. – 1916, Wołyń), uczeń I Gimn.  w Rzesz. (1907/08 – 1913/14, kl. I – VII), maturę wojenną zdał w Gimn. w Wadowicach (II 1915), żołnierz Legionów, zginął na Wołyniu, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Pięta Bronisła w (ur. 1886), absolwent Uniw. Jagiellońskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. w Pogórzu (1907/08 – XII 1911) i  w I Gimn. w Rzesz. (XII 1911 – 1918/19) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Rzesz. (1912/13 – 1918/19) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, śpiewu, zastępca nauczyciela w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1916/17) – uczył śpiewu, nauczyciel w Państwowym Gimn. Męskim w Toruniu (1925).

Pikor Michał s. Jana (17 IX 1909, Głogów Młp. – 17 VI 2006 Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1932) oraz Wydziału Prawa i Administracji UJ, żołnierz kampanii wrześniowej (Armia Kraków), jeniec obozu oficerskiego Kraków-Łobzów (IX – X 1939), żołnierz ZWZ-AK (1940–44), więzień – zakładnik w więzieniu rzeszowskim (XI – XII 1942), żołnierz Ludowego Wojska Polskiego (1944–47), adwokat w Rzesz. (od 1947), członek Rady Adwokackiej Wojewódzkiej Izby Adwokackiej w Rzesz. (1951–76), rzecznik dyscyplinarny Rady Adwokackiej (1964–70), wicedziekan Rady (1970–76).

Pikor Stanisła w (1903 – 1920), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1915/16 – 1919/20, kl. I – VI, kl. I i II  w jednym roku szkolnym), ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której zmarł na czerwonkę.

Pikor-Stupnicka Alicja c. Michała (ur. 9 I 1941, Rzeszów), absolwentka III Lic. w Rzesz. (1958) i UJ w Krakowie, nauczycielka historii  w I Lic. w Rzesz. (1964/65 – 1967/68), kustosz Biblioteki Głównej Politechniki Rzeszowskiej (od 1968).

Pilarz Roman, zastępca nauczyciela  w I Gimn. w Rzesz. (1905/06 – 1907/08) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, francuskiego, uczył także jęz. francuskiego  i stenografii  w II Gimn. w Rzesz. (1904/05 – 1905/06), we IX 1908 uwolniony od obowiązków nauczycielskich.

Piotrowska Maria (22 IV 1914, Hochregist k. Grazu – 12 III 1972, Rzeszów), absolwentka WSP w Krakowie (1954 zaocznie) i filologii rosyjskiej (1960), nauczycielka szk. podst. przy Lic. Pedagogicznym w Rzesz. (1956–59), nauczycielka jęz. polskiego i rosyjskiego  w I Lic.  w Rzesz. (1959–64), nauczycielka w Lic. Ogóln. w Kłodzku (od 1964).

Piotrowski Józef, imię zakonne Gracjan, ps. „Szczyrecki” (28 IX 1735, Solecka Wola w Sandomierskim – 22 VIII 1785, Lisko, ob. Lesko), studiował w Międzyrzeczu Koreckim najpier w humaniora 1752/53), a później filozofię (1753/54 – 1754/55), uczył w klasie infimie w Wieluniu (1755/56) i Warszawie (1756/57) oraz  w syntaksie i gramatyce w Łukowie (1757/58), profesor retoryki i poezji  w Szczuczynie Mazowieckim (1758/59 – 1760/61), prefekt Kolegium w Szczuczynie (1760/61), studiował teologię w Warszawie (1761-63), profesor retoryki  w Łowiczu (1763/64) i  w Collegium Regnum w Warszawie (1764/65 – 1766/67), superior domu zakonnego  w Górze Kalwarii (1772-74), rektor w Kolegium  w Górze Kalwarii (1774-77), drugi asystent i sekretarz prowincjała tamże (1777-80), wykładowca w Kolegium Pijarskim  w Rzesz. (1781–83), rektor tegoż kolegium (1781–83), proboszcz  w Lesku (1784-85), w okresie pobytu w Rzesz. opublikował Kazanie na pogrzeb bpa przemyskiego Józefa Tadeusz Kierskiego (1783), autor kilku mów  w jęz. łacińskim, m.in. w pierwszą rocznicę elekcji Stanisława Augusta (1765) Oratio pro instauratione studiorum ad magna studiosae iuventutis habita, w czasach konfederacji barskiej wygłosił kilka cykli kazań, które opublikował w  w zbiorze Kazania przeci w zdarzeniom i zgorszeniom wieku naszego na święta całego roku, jako też i innych moralnych, mianych (1772), zamieścił w „Monitorze” szereg artykułów  i wierszy w 1773 r. zebrał część tych publikacji, wzbogacił o nowe i wydał zbiór Satyr przeciwko zdaniom i zgorszeniom wieku naszego, autor wierszy związanych z bieżącymi wydarzeniami, np. w 1774 r. z okazji powrotu czterech zesłańców z Kaługi napisał Wiersz radosny … z okazji upragnionego i szczęśliwego senatorów polskich do ojczyzny powrotu, pochowany w kościele parafialnym w Lesku.

Piotrowski Stanisław, nauczyciel rysunków  w Gimn. w Rzesz. (XII 1886 – 1903/04), nauczyciel w szk. ludowej męskiej w Rzesz.

Pisarek Ludwik (25 VIII 1910, Rzeszów – 6 I 1964, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1931), architekt, kierownik oddziału planowania wiejskiego  w Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego  w Rzesz. (1945–49), organizator oddziału rzeszowskiego Centralnego Biura Projektów Architektonicznych i Budowlanych w Warszawie (zalążek „Miastoprojektu”), zaprojektował m.in. budynek Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego (ob. jeden z budynków Urzędu Miejskiego) przy ul. Ofiar Getta oraz gmach Urzędu Wojewódzkiego.

Pisulińska Kazimiera c. Władysława (ur. 4 III 1940, Sanok), absolwentka Uniw. Jagiellońskiego (1963), zastępca kierownika laboratorium w Rzesz. Zakładach Przetwórstwa Owocowo-Warzywnego Alima (1963–66), nauczycielka w Szk. Podst. Nr 4 w Rzesz. (1966/67) i III Lic. w Rzesz. (1967/68 – 1976/77 i 1988/89 – 2003/2004), dyrektor tegoż lic. (1988/89 – 1991/92), nauczycielka w V Lic.  w Rzesz. (1977/78 – 1987/88), wicedyrektor tegoż lic. (1977/78 – 1987/88), nauczycielka chemii  w I Lic. w Rzesz. (1993/94 – 2003/04 i doraźnie do 2009).

Pisuliński Tomasz s. Jana (ur. 26 II 1940 Drohobycz), wnuk dyrektora I Gimn. Wawrzyńca Wilka, absolwent I Lic.  w Rzesz. (1957) i Wydziału Prawa na UJ w Krakowie (1962), pracownik Dyrekcji Rejon. PKP w Rzesz. (1962–73), zastępca naczelnika ds. handlowo-przewozowych Oddziału Ruchowo-Handlowego  w Rzesz. (1970–73), dyrektor oddziału Przedsiębiorstwa Spedycji Krajowej w Rzesz. Oddz. Rzesz. (1973–87), pod odbyciu aplikacji radcowskiej radca prawny prowadzący kancelarię radcy prawnego (od 1987 do chwili obecnej) i zatrudniony  w WPH W  w Rzesz. (1987–97), pracownik spółki z o.o. „Frac” w Rzesz. (1997–2005), kierownik szkolenia aplikantów radcowskich i radców prawnych w Okręg. Izbie Radców Prawnych w Rzesz. (1997–2005), działacz sportowy (koszykówka), od 2005 na emeryturze, wicedziekan OIRP w Rzesz. (po 2005), członek Komitetu Organizacyjnego Obchodów 350-lecia I Gimn. i Lic. w Rzesz. (2007/08).

Piszcz Stanisła w s. Walentego (ur. 9 I 1935, Kąkolówka), absolwent Lic. w Tyczynie (1952) i WSP w Krakowie (1959), nauczyciel w szkolnictwie podstawowym (1952–55), technikum ekonomicznym  w Dębicy (1959–60), nauczyciel geografii, wiadomości o Polsce i astronomii  w I Lic. w Rzesz. (1960/61 – 1980/81), zastępca dyrektora (1967/68 – 1970/71), dyrektor I Lic. (1971/72 – 1980/81), dyrektor IV Lic. w Rzesz. (1981/82 – 1991/92), wykładowca geografii  w Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców  w WSP w Rzesz. (od VIII 1992, od 2001 w Uniwersytecie Rzeszowskim).

Pitera Wilhelm s. Józefa i Julii (ur. 3 I 1937, Siedliska pow. Rzeszów), , absolwent Szkoły Podstawowej w Sieliskach, I Lic. w Rzesz. (1954) i Wydziału Rolniczego Szk. Głównej Gospodarstwa Wiejskiego  w Warszawie (1958), doktor nauk rolniczych (1977), pracownik Dyrekcji Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Warszawie (1960), Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa w Prezydium WRN  w Rzesz. (1960–75), Wojewódzki Inspektor ds. Gospodarst w Specjalistycznych, Gospodarki Ziemią i Rekultywacji  w Wydziale Rolniczym Urzędu Wojewódzkiego  w Rzesz. (1975–81), kierownik Działu Organizacji i Technologii Produkcji Rolniczej, a następnie kierownik Działu Produkcji Rolnej w Wojewódzkim Ośrodku Postępu Rolniczego  w Boguchwale (1981–93), dyrektor Okręgowego Inspektoratu Inspekcji Nasiennej w Rzesz. (1993–2002), Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Nasiennej (1999–2002), autor m. in. publikacji Znaczenie nasiennictwa dla wzrostu plonów (1970), Technologia produkcji nasiennej lucerny mieszańcowej odm. Radius (współator), Rolnictwo rzeszowskie w Polsce Ludowej (1974), od 2002 na emeryturze.

Pizło Józef (ur. 1851), zastępca nauczyciela w Gimn. w Sanoku (1885/86 – 1887/88) i  w II Gimn. we Lwowie (1888/89), zastępca nauczyciela (1889/90 – 1890/91), następnie nauczyciel (1891/92), później profesor (1892/93) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. niemieckiego i matematyki, profesor w: Gimn. w Wadowicach (1893/94 – 1900/01), Szk. Realnej w Krakowie (1901/02 – 1902/03) i II Szk. Realnej w Krakowie (1903/04 – 1915/16).

Pleśniak Julian (24 I 1912, Błażowa – 1975), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1924/25 – 1930/31, kl. I – VII), absolwent Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz, członek ZWZ-AK, pracował w tajnym nauczaniu.

Plizga Piotr s. Michała (5 VII 1926, Nienadówka – 15 V 2002, Rzeszów), absolwent Gimn. Ogrodniczego  w Prusach k. Krakowa (1949), Seminarium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1958) i historii  w Wyższej Szk. Nauk Społecznych przy Komitecie Centralnym PZPR w Warszawie (1968), nauczyciel Szk. Podst.  w Rudnej Wielkiej (II 1952 – 1953/54), kierownik Szk. Podst. w Żyznowie (1954–68), inspektor szkolny w Strzyżowie (1968–70), nauczyciel i kierownik internatu w Technikum Rolniczym w Zarzeczu (1970–71), kierownik Działu Informacji i Dokumentacji WDK w Rzesz. (1971/72), nauczyciel historii i propedeutyki  w I Lic. w Rzesz. (1971/72 – 1985/86), nauczyciel Lic. Ogóln. Zaocznego  w Rzesz., Zaocznego Technikum Kolejowego  w Rzesz., Zespołu Szkół nr 2 w Rzesz. (od 1986).

Pluta Andrzej (3 VII 1869, Szklary – 16 XI 1936, Szklary), uczeń rzeszowskiego gimn. (1881/82), działacz: PSL (od 1904); PSL Zjednoczenie Niezawisłych Ludowców (od 1912); PSL „Piast” (od 1914) – członek Zarządu Okręgowego  w Rzesz., członek Rady Naczelnej (1921–23); Polskiego Związku Ludowców (od 1923); Związku Chłopskiego (od 1924) – prezes; Stronnictwa Chłopskiego (od 1926) – wiceprezes, prezes Zarządu Okręgowego  w Krakowie; SL – członek władz okręgowych i centralnych, członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1903–10); poseł na Sejm (1919–30), wiceprezes Małopolskiego Tow. Rolniczego (1919–27), więzień polityczny (1933–34), uczestnik manifestacji  w Nowosielcach (1936).

Pluta Tadeusz (ur. 1889), dobrowolny hospitant w Gimn. św. Anny w Krakowie (IV – VI 1912), zastępca nauczyciela (1912/13 – 1918/19), następnie nauczyciel (1919/20), później profesor (1920/21 – 1925/26) w II Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego i kaligrafii, nauczyciel, później profesor w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1918/19 – 1924/25) – uczył jęz. polskiego, nauczyciel w Prywatnej Szk. Handlowej w Rzesz. (1925/26), profesor w I Gimn. w Rzesz. (1927/28 – 1930/31) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego matematyki, profesor w: Państwowym Gimn. w Brodach (1931/32) i Gimn. w Łańcucie (1932/33 – 1937/38).

Płonka Jan (1920 – 8 VI 1943, Zwięczyca), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1930/31 – 1931/32: kl. I - II) i przyzakładowej szkoły przy PZL, pracownik PZL (od 1938),  w okresie okupacji pracownik działu kontroli techniczej, członek grupy dywersyjnej w PZL, zamordowany przez Niemców podczas pacyfikacji Zwięczycy, uwieczniony (wraz z zamordaowanym w tej samej pacyfikacji bratem Stanisławem) na tablicy pamiątkowej umieszczonej  w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz. oraz na tablicy na budynku Zespołu Szkół Nr 5 w Rzesz. ( w byłej Zwięczycy).

Pobożniak Marian, wizytator w rzesz. Wydziale Oświaty (do IX 1951), nauczyciel urlopowany z I Lic w Rzesz. (IX 1951 – VIII 1958) celem podjęcia pracy w WODKO  w Rzesz., a następnie pełnienia stanowiska kierownika oddziału w Wydziale Oświaty PWRN w Rzesz.

Podkowicz Bazyli Stanisław, zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (I – VII 1912) i  w II Gimn. w Stanisławowie (1912/13 – 1913/14).

Podwyszyński Aleksander Karol, uczeń rzeszowskiego gimn., uczestnik powstania styczniowego, wydalony z rzesz. gimn., aktor.

Pohorecki Feliks, suplent (1849/50), następnie nauczyciel (1850/51 – 1851/52)  w Gimn. w Rzesz., nauczyciel w Gimn.  w Tarnopolu (od 1852/53).

Pokrzywa Eugeniusz (ur. 16 V 1926, Łukawiec), uczeń klas semestralnych I Gimn. w Rzesz. (1945/46 – 1946/47) i II Lic. w Rzesz. (1947/48), absolwent Oficerskiej Szk. Piechoty w Jeleniej Górze (1950), pracownik szefostwa wojsk chemicznych MON (1950–89).

Polak Czesła w (ur. 18 I 1935, Zaczernie), absolwent WSP w Krakowie, nauczyciel etatowy w II Lic. w Rzesz., nauczyciel wychowania fizycznego  w I Lic. w Rzesz. (1965/66).

Polak Sebastian (8 I 1843, Gać Przeworska – 11 X 1892, Kraków), uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego, m.in. bitwy pod Miechowem, absolwent Gimn. w Czerniowcach (1868) i Uniw. we Lwowie (1873), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1873/74 – 1877/78) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, nauczyciel (1878/79 – 1881/82), następnie profesor (1882/83 – 1890/91) w Gimn. w Drohobyczu, uczył jęz. polskiego i stylistyki  w Szkole Przemysłowej w Drohobyczu (1883–91), autor dwóch artykułów zamieszczonych w sprawozdaniach gimn. drohobyckiego, prezes oddziału (przewodniczący koła) drohobyckiego Tow. Pedagogicznego, zabiegał o powiększenie funduszy bursy znajdującej się pod zarządem tegoż towarzystwa, organizował na ten cel odczyty, członek Dyrekcji Kasy Oszczędności  w Drohobyczu, sekretarz Dyrekcji Tow. Zaliczkowego  w Drohobyczu, jeden z założycieli Szkoły Przemysłowej w Drohobyczu (1883), profesor w Gimn. św. Jacka w Krakowie (IX 1891 – X 1892).

Polański Stanisław, (zm. Oranienburg 1942), nauczyciel przyrody w II Gimn.  w Rzesz. (II 1932 – I 1933), nauczyciel geografii  w I Gimn. w Rzesz. (1934/35), nauczyciel w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz., członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1934–39), przewodniczący Radzieckiego Klubu Gospodarczego  w Radzie Miejskiej (1934–35), później zastępca przewodniczącego tego klubu (od 1935), ławnik w Radzie Miejskiej (IX 1936 – 1939), członek Zarządu Związku Legionistów Oddział Rzeszów (od 1933), zamordowany w Oranienburgu, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Polański Tomasz (1826, Felsztyn – 3 VI 1886, Przemyśl), kapłan obrządku grecko-katolickiego, profesor w Gimn. w Przemyślu (1850–56), dyrektor Gimn. w Samborze (1856/57 – 1857/58), dyrektor Gimn. w Rzesz. (1862–67), podczas powstania styczniowego starał się nie wykazywać władzom politycznym uczniów, którzy udali się do Królestwa Polskiego, dyrektor Gimn. w Przemyślu (1867–86), członek Rady Miejskiej w Przemyślu, poseł do Rady Państwa i Sejmu Krajowego, honorowy obywatel Sambora.

Polcyn Janusz zastępca nauczyciela  w I Gimn. w Rzesz. (1906/07 – 1908/09) – uczył jęz. łacińskiego, niemieckiego, geografii, zastępca nauczyciela w Gimn. w Mielcu (1909/10) i Jaśle (1911/12),  w VII 1912 uwolniony ze służby.

Pollak Józef (18 II 1882, Kraków – 1947), zastępca nauczyciela w: III Gimn. w Krakowie (IX 1904 – I 1905), I Gimn. w Tarnowie (1905), II Gimn. w Rzesz. (1905), I Gimn. w Rzesz. (1905/06 – 1906/07) – uczył jęz. łacińskiego i niemieckiego, pełnił służbę wojskową (X 1906 – IX 1907), zastępca nauczyciela w Gimn. w Dębicy (IX – XII 1907) i I Szk. Realnej w Krakowie (XII 1907 – VIII 1908), nauczyciel (1908/09 – 1909/10), następnie profesor (1910/11 – 1918/19, z krótkimi przerwami) w I Gimn. w Tarnowie, pomocnik kancelaryjny dyrektora w tejże szk. (1909/10 – 1913/14), profesor w: Gimn. w Pogórzu (1917/18 – 1918/19), Gimn. im. Staszica w Warszawie (1919/20 – 1929/30) i Wyższej Szk. Handlowej w Warszawie (1925), autor kilku powieści, m.in. Figle Amora, Via crucis, dramatów: Jan III Sobieski, Książę.

Pomorzkant (Pomorzkantt) Józef, imię zakonne Anastazy od św. Józefa (16 II 1736 – 6 V 1823, Warszawa), uczeń rzeszowskiego kolegium (1755–56), pijar, tłumacz, nauczyciel poetyki i retoryki Kolegium Pijarskiego  w Rzesz. (1761–62 i 1764–65), kaznodzieja, prefekt rzeszowskiego kolegium (1772–73), opracował pierwszą bibliografię drukowanych pism pijarów polskich, którą po uzupełnieniu wydał ks. Szymon Bielski.

Popiel Bronisław, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1897/98 – I 1899) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, historii  i geografii, nauczyciel w IV Gimn. we Lwowie (I 1899 – VI 1900).

Popiel Wacła w (1706 – 1764), rektor rzeszowskiego kolegium (1746–60 lub –62).

Popławski Antoni Ignacy Hiacynt (Jacek) (1739 – 1786 lub 1799), uczeń rzeszowskiego kolegium (1755/56), nauczyciel w Collegium Nobilium (1759–63, 1768–77), współpracownik Komisji Edukacji Narodowej, autor projektu reformy szkolnej (1775), autor podręczników, propagator fizjokratyzmu.

Porada Józef Jan (ur. 30 IX 1919, Zaczernie), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1938) oraz Akademii Handlowej w Krakowie (1949), żołnierz kampanii wrześniowej i ZWZ-AK (1940–45), pracownik Biura Projektów  w Rzesz. (1949–53), współpracownik Tadeusza Cieśli, aresztowany 5 VII 1953, więzień WUS W  w Rzesz., Zamku Rzeszowskiego (VII 1953 – 1954) i Rawicza (1954 – 8 II 1957), pracownik Przedsiębiorstwa Instalacji Przemysłowych „Instal” w Rzesz. (od 1967).

Porębalski Władysła w (zm. II 1863), uczeń Gimn. w Przemyślu i Gimn. w Rzesz. – w kl. VII udał się do powstania styczniowego, poległ pod Małogoszczą, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Portas Tadeusz s. Józefa (ur. 1 II 1930, Rozbórz pow. Przeworsk), absolwent I Lic. w Przeworsku (1949) i biologii na UJ w Krakowie (1953), nauczyciel w Lic. w Jaśle (1953/54) i 11-letniej Szk. Ogólnokształcącej w Nowej Dębie (1954/55); następnie powołany został do służby wojskowej; nauczyciel w Technikum Budowlanym w Rzesz. (1956/57 – 1966/67) i II Lic. w Rzesz., wizytator rzesz. kuratorium, nauczyciel metodyk ODN Rzeszów, od 1986 na emeryturze, nauczyciel biologii  w I Lic. w Rzesz. (1987/88).

Potocki Alfred Józef (1822 – 18 V 1889, Paryż), ekstern rzeszowskiego gimn. (1826, 1827 i 1830, kl. II, III i VI), ordynat łańcucki, studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim, szambelan (1844), ataché austriacki przy ambasadzie w Londynie, poseł do parlamentu austriackiego  w Kromieryżu (1848), konserwatywny polityk galicyjski, dziedziczny członek Izby Panów, poseł do Sejmu Krajowego we Lwowie (1863–89), minister rolnictwa w rządzie austriackim (1867–70), premier Austrii (1870–71), namiestnik Galicji (od 1875), działacz Galicyjskiego Tow. Gospodarczego we Lwowie (od 1852) i Tow. Gospodarczo-Rolniczego  w Krakowie (od 1858), protektor Kasy Oszczędności  w Rzesz. (1882), w latach 80-tych ufundował kilka stypendiów dla uczniów rzesz. gimnazjum.

Potocki Józef, nauczyciel starszy – urlopowany z I Lic. w Rzesz. celem pełnienia obowiązków zastępcy kierownika Wydziału Oświaty PWRN w Rzesz. (1954/55 – 1956/57).

Powidaj Ludwik (1829, Werynia – 1882, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1847), publicysta, prozaik, opisał sylwetki rzeszowskich nauczycieli i stosunki panujące w szkołach galicyjskich.

Praschill Alfred, uczeń rzesz. gimnazjum, członek grupy spiskowej Ignacego Łukasiewicza (1845–46), więziony w 1846 r.

Prawdziuk Tadeusz Ignacy (2 VII 1921 – ok. 2007), absolwent I Gimn. i Lic.  w Rzesz. (XII 1944), jako uczeń kl. IV pod kierunkiem dyrektora Adamowskiego sporządził spis maturzystów I Gimn. za lata 1868–76 i 1926–28), działacz rzeszowskich organizacji kombatanckich, członek Komitetu Organizacyjnego Uroczystości Odsłonięcia i Poświęcenia Tablicy „Signum laudis proffessoribus et discipulis eius scholae defensoribus patriae” (1995), członek grupy przygotowującej uroczystości poświęcone Władysławowi Skubiszowi (1990).

Pregler Jakub imię zakonne Alojzy (1714 – 1779), nauczyciel jęz. niemieckiego i matematyki  w rzeszowskim kolegium (1743–46), rektor i prorektor (do 1778).

Prexel Rudolf, nauczyciel gramatyki  w Gimn. w Rzesz. (1814 – XII 1821), nauczyciel Gimn. w Tarnowie (od I 1822).

Prędki Józef (1901 – 1920 Włochy k. Warszawy), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1912/13 – 1916/17, kl. I – V), żołnierz wojny polsko-bolszewickiej, poległ pod Włochami, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Prokopowicz Maksymilian (1738 – 1807), nauczyciel poezji i retoryki  w rzeszowskim kolegium, wydał elementarz i kilka cennych prac z zakresu historii Kościoła.

Prószyński Marceli Wilhelm s. Antoniego (1 X 1881, Sambor –14 XI 1956, Wrocław), absolwent rzeszowskiego gimn. (1900) i Wydziału Filozoficznego Uniw. Lwowskiego, uczestnik walk o Lwów (1918–19) i wojny polsko-bolszewickiej (1920), działacz Zet-u, wiceprezes Związku Głównej Organizacji Narodowej w pd.-wsch. Polsce, Związku Ludowo-Narodowego, poseł do Sejmu RP (1922–28), nauczyciel m.in. VIII Gimn. we Lwowie (1908–27), Gimn. w Dziśnie (1927–28) i Gimn. im. Kopernika w Łodzi (od 1929), od 1931 na emeryturze.

Prószyński Władysła w Albin s. Antoniego (ur. 10 X 1883, Sambor), absolwent rzeszowskiego gimn. (1903), doktor medycyny, lekarz  w Rzesz.

Prysłopski Józef (Osip) (zm. XII 1912), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Drohobyczu (1889/90 – I 1901) i Gimn. w Jarosławiu (I 1901 – 1902/03), nauczyciel (1903/04), następnie profesor (1906/07)  w I Gimn. w Rzesz. – uczył matematyki, fizyki i jęz. ruskiego (ukraińskiego), profesor w Gimn. z ruskim językiem wykładowym w Przemyślu (od 1907/08 – V 1912), w V 1912 przeniesiony w stan spoczynku.

Przegrodzki Franciszek, uczeń kl. III gramatykalnej rzeszowskiego gimn., uczest-nik powstania listopadowego.

Przesławski Szymon (1829 – 1 IX 1877), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (IX 1860 – I 1861), w I 1861 zrezygnował ze służby, zastępca nauczyciela w Gimn. w Drohobyczu (1861/62), nauczyciel  w Gimn. w Tarnowie (1868/69), profesor w Gimn. w Rzesz. (1869/70 – 1870/71), II Gimn. we Lwowie (1871/72 – 1872/73), i  w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1873/74 – 1876/77).

Przeszłowski Tomasz (1897 – 1914 Krzywopłoty), uczeń I Gimn. (1908/09 – 1913/14, kl. I – VI), żołnierz Legionów, zginął pod Krzywopłotami, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Przyboś Adam Wiktor (23 XII 1906, Rzeszów – 14 VIII 1990, Kraków), absolwent II Gimn. w Rzesz. (1925) i Uniw. Jagiellońskiego (1930), historyk, nauczyciel szkół średnich w Krakowie (do 1932), m.in. IX Gimn. w Krakowie (IX 1930 – I 1931), praktykant (XII 1932 – VIII 1933), następnie nauczyciel (1933/34 – 1935/36 w II Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. francuskiego i niemieckiego, nauczyciel w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1934/35) – uczył jęz. francuskiego, doraźnie pracował w I Gimn. w Rzesz., nauczyciel w Szk. Handlowej w Rzesz. (1932/33 – 1934/35), nauczyciel w II Gimn. w Tarnopolu (1936/37 – 1938/39) i III Gimn. w Tarnopolu (1937/38), w latach 1939–42 i  w 1944 mieszkał w Rzesz., współzałożyciel Tow. Przyjaciół Nauki  i Sztuki  w Rzesz. (1945), kierownik ogniska metodycznego Kuratorium Okręgu Szkolnego  w Rzesz. (1945–47), od 1947 r. mieszkał w Krakowie, profesor PAN i WSP w Krakowie, zabiegał o utworzenie Studium Terenowego krakowskiej WSP w Rzesz. (1963), aktywny uczestnik obchodów 600-lecia Rzesz. (1954–58), referent podczas obchodów 325-lecia I Lic. w Rzesz., (1983), większość publikacji poświęcił zagadnieniom historii Polski XVI – XVIII wieku.

Przyboś Jan s. Józefa (1 II 1894, Gwoźnica – 1973, Rzeszów), absolwent Se- minarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1914) i Studium Wychowania Fizycznego Uniw. Poznańskiego (1923), nauczyciel gimnastyki, przysposobienia wojskowego, wychowania fizycznego  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1923/24 – 1924/25, 1937/38 – 1938/39 i 1953/54 – 1957/58 oraz na emeryturze 1958–62), nauczyciel gimnastyki  w Gimn. w Brzozowie (1925/26), nauczyciel gimnastyki  i przysposobienia wojskowego  w II Gimn. w Rzesz. (1923/24 i 1926/27 – 1938/39), sekretarz Wydziału Powiatowego Komitetu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego  w Rzesz. (od 1924), uczestnik wojny 1939 r., więzień obozu Sachsenhausen – Oranienburg, pracownik Wydziału Oświaty w Rzesz. (1947–53).

Przyboś Julian s. Józefa (15 III 1901, Gwoźnica Dolna k. Strzyżowa – 6 X 1970, Warszawa), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1920) i polonistyki na UJ  w Krakowie (1923), debiutował literacko sonetem „Wschód Słońca” (1917), członek PO W (1918), uczestnik walk o Lwów i wojny polsko-bolszewickiej, nauczyciel w gimnazjach w: Sokalu (do II 1926), Chrzanowie i Cieszynie (od 1937), poeta, eseista, przedstawiciel Awangardy Krakowskiej, współpracownik organu Awangardy „Zwrotnica”, członek łódzkiej grupy „artystów radykalnych”, współredaktor awangardowego pisma „Linia”, bibliotekarz  w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Lwowie (X 1939 – VI 1941), kierował działem poezji  w „Nowych Widnokręgach” we Lwowie (1940–41),  w latach 1941–44 przebywał w rodzinnej Gwoźnicy, kierownik Wydziału Informacji i Propagandy WRN w Rzesz. (1944), członek redakcji tygodnika „Odrodzenie”, prezes Związku Zawodowego Literatów Polskich, poseł do KRN (1944–47), poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny PRL w Szwajcarii (1947–51), dyrektor Biblioteki Jagiellońskiej (od 1951), zastępca redaktora naczelnego miesięcznika „Poezja” (1965–67), prezes PEN Clubu (od 1966); w 1988 Irena Wojnicka-Markielowska wykonała jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz., od 2008 J. Przyboś jest patronem pracowni języka polskiego (nr 39) w I Lic. w Rzesz.

Przyboś Stefan Roman s. Franciszka (1900, Rzeszów – 15 V 1940, Mauthausen), absolwent II Gimn. w Rzesz. (1920), działacz PO W  w Rzesz. (1917–18), uczestnik wojny polsko-bolszewickiej (1920), studiował polonistykę i romanistykę na UJ w Krakowie (1919–22), nauczyciel w I Gimn. w Rzesz. (1922/23 – 1926/27) – uczył jęz. polskiego i historii, nauczyciel (1927/28 – 1931/32), później profesor (IX 1933 – XII 1934) w II Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego i psychologii, opiekun kółka teatralnego  w tejże szk., współtwórca amatorskiego teatru „Reduta” (1925), nauczyciel w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1925/26 – 1930/31) – uczył jęz. polskiego, członek komitetu redakcyjnego „Ziemi Rzeszowskiej” (1925–28), współpracownik „Zewu Rzeszowa” (od 1934), profesor w III Gimn. w Stanisławowie (1931/32), profesor w I Gimn. w Samborze (od I 1935), pełniący obowiązki dyrektora (I – VI 1935), następnie dyrektor tegoż gimn. (1935/36 – 1938/39), więzień Buchenwaldu i Mauthausen, gdzie zmarł, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…”  w I Lic. w Rzesz. (1995) oraz na tablicy umieszczonej w VI 1994 na klatce schodowej w budynku II Lic. w Rzesz.

Przybyło Stanisła w s. Wojciecha (ur. 24 VIII 1886, Ruska Wieś), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), nauczyciel szkół pow-szechnych, nauczyciel tajnego nauczania.

Przygórzewski Marian, wychowanek I Gimn. i Lic. w Rzesz., nauczyciel tajnego nauczania (1942-44), żołnierz AK, uczestnik akcji „Burza” w Podobwodzie AK Rzeszów - Południe, działacz organizacji kombatanckich, członek Komitetu Organizacyjnego Uroczystości Odsłonięcia i Poświęcenia Tablicy „Signum laudis proffessoribus et discipulis eius scholae defensoribus patriae” (1995).

Przystaś Czesław, absolwent Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1926), nauczyciel w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1931/32) i I Gimn. w Rzesz. (1932/33) – uczył śpiewu, nauczyciel w II Gimn.  w Rzesz. (1932/33).

Ptaszyk (Ptaszek) Dionizy, nauczyciel nadetatowy w Gimn. w Rzesz. (1874/75 – 1896/97) – uczył śpiewu.

Puchała Walenty (12 II 1874, Kosina – 29 VII 1944, Kosina), absolwent rzeszowskiego gimn. (1895) i Wydziału Teologicznego Uniw. Lwowskiego, ksiądz (1899), najdłużej związany z Trembowlą, zastępca nauczyciela (1907/08 – 1911/12), następnie nauczyciel (1912/13 – 1913/14, 1918/19), później profesor (1919/20 – 1933/34) w Gimn. w Trembowli, kierownik tegoż gimn., w VII 1935 przeniesiony  w stan spoczynku, działacz wielu lokalnych stowarzyszeń gospodarczych, społecznych i oświatowych, w okresie I wojny światowej działał w Centralnym Komitecie Opieki Moralnej dla Uchodźców  z Galicji  w Wiedniu, burmistrz Trembowli (od 1930), senator RP (1935–38).

Puchiewicz Władysła w (8 VI 1849, Warszawa – 1 VI 1899, Rzeszów) absolwent Wydziału Matematyczno-Fizyczne-go  w Szkole Głównej w Warszawie, magister, następnie kandydat nauk matematyczno-fizycznych (1870), nauczyciel w szkołach realnych w Królestwie Polskim (1870–87), m.in. w Warszawie, zastępca nauczyciela w: III Gimn. w Krakowie (1891/92), IV Gimn. we Lwowie (1892/93), Gimn. w Stanisławowie (1893/94), Gimn. w Drohobyczu (1894/95), Gimn. w Kołomyi (1895/96), nauczyciel w Gimn.  w Przemyślu (1896/97) i Gimn. w Rzesz. (1897/98 – 1898/99) – uczył matematyki  i fizyki.

Pudełek Jan s. Józefa (15 V 1894, Sokołów Młp. – 9 VII 1964, Warszawa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912), żołnierz Legionów (1914–17) i armii austriackiej (1917–18), adiutant marszałka Józefa Piłsudskiego (1919–21), działacz kombatancki, zgromadził bogatą bibliotekę pamiętników i wydawnict w związanych z legionami, opublikował m.in. Ze wspomnień żołnierza I Brygady i oficera Adiutantury Generalnej Naczelnika Państwa (1914–1921).

Pukowski Hipolit (1833, Kraków – Wadowice), zastępca nauczyciela w Gimn.  w Rzesz. (1868/69 – 1869/70), uczył m. in. kaligrafii, zastępca nauczyciela w Gimn. w Przemyślu (III 1870 – II 1871) i Gimn. św. Jacka w Krakowie (II 1871 – 1871/72), zastęcpca nauczyciela (1872/73), następnie nauczyciel (1873/74 – 1877/78), później profesor (1878/79 – 1888/89) w Gimn. w Bochni, profesor w Gimn. w Wadowicach (1889/90).

Puszkar Mikołaj (ur. 30 X 1894, Hołoczyny k. Zaleszczyk), absolwent Gimn.  w Kocmaniu (1918) i Uniw. w Pradze (1925), doktor filozofii (1930), nauczyciel w Ridnej Szk. Ukraińskiego Tow. Pe-dagogicznego  w Jaworowie (1925–27) i Gimn. w Łańcucie (1928–31), nauczyciel kontraktowy w I Gimn. w Rzesz. (1931/32 – 1933/34, kontrakty przedłużane co jeden rok) – uczył jęz. niemieckiego i propedeutyki filozofii, nauczyciel jęz. nie-mieckiego  w II Gimn. w Rzesz. (1933–34).

Putyło Wojciech Antoni s. Zdzisława (ur. 29 VIII 1942, Będziemyśl), absolwent I Lic. w Rzesz. (1960) i Wydziału Elektrycznego  w WSI  w Rzesz. (1967), dyrektor Zurtu w Rzesz. i Unitry w Rzesz., kilkukrotny zdobywca lokat mistrzowskich w krótkofalarstwie pod znakiem SP8AJK.

Putyło Zdzisła w s. Wawrzyńca (27 VIII 1913, Tarnów – 27 VII 1990, Rzeszów), absolwent Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1934) i Akademii Muzycznej w Katowicach, nauczyciel śpiewu w I Lic. w Rzesz., później w II Lic. w Rzesz., nauczyciel w Lic. Pedagogicznym, Studium Nauczycielskim i Szk. Ćwiczeń Wyższej Szk. Pedagogicznej, muzyk: Orkiestry Symfonicznej w Rzesz., Filharmonii Rzeszowskiej, od 1972 r. na emeryturze.

Puzon Jan, ksiądz, pomocnik katechety w Gimn. w Rzesz. (1869/70 – 1875/76), katecheta w szkołach rzeszowskich.

 

R

Raba Mieczysła w Eugeniusz (12 VII 1939, Drohobycz), absolwent I Lic. w Rzesz. (1957), lekkoatleta i koszykarz Resovii, trener sekcji koszykówki Resovii (1964–84, 1987–88 i 1990–99), która pod jego kierunkiem zdobyła mistrzostwo Polski i puchar Polski (1975), trener Stali-Bobrek Bytom (1984–87 i 1988–90), drugi trener kadry narodowej seniorów i główny trener kadry młodzieżowej (1984).

Rabczak Jan s. Michała ps. „Dąb” (31 V 1910, Borek Nowy – 3 VII 1999 Prabuty), absolwent I Gimn. (1932), żołnierz kampanii wrześniowej, organizator placówki ZWZ-AK w Tyczynie, uczestnik akcji „Burza”, 22 X 1944 r. za przynależność do AK skazany na karę śmierci, zbiegł z miejsca egzekucji, amnestionowany (1947), ułaskawiony przez Sąd Najwyższy w Warszawie (15 II 1968).

Rajss Leon Samuel (1850, Miejsce Piastowe – 20 VII 1901, Kraków), ukończył sześć klas rzeszowskiego gimn. (1869), wstąpił do franciszkanów (1869), szkołę średnią ukończył we Lwowie, ksiądz (1873), administrator parafii  w Hanaszowie (od 1873), przełożony klasztoru  w Sanoku (1878), prowincjał franciszkańskiej prowincji galicyjskiej (1883, 1886, 1889), przełożony klasztoru w Krakowie (1892–99).

Ramocki Józef s. Franciszka (ur. 18 III 1868, Leżajsk), absolwent rzeszowskiego gimn. (1888), ksiądz, proboszcz  w Głogowie, członek Tow. Bursy Gimnazjalnej w Rzesz. (1921/22 – 1923/24, 1925/26, 1927/28– 1928/29).

Raznowiecki-Rzepka Leopold (23 I 1924, Rzeszów-Staroniwa – 24 X 2007), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1944), Riazańskiej Szk. Oficerskiej w Przemyślu i Krakowie (1945) i studiów politechnicznych w Moskwie (1953), generał brygady (1967), generał dywizji (1974), pełnił wysokie funkcje w Ludowym Wojsku Polskim, m.in. szefa Wojsk Inżynieryjnych MON (1978–83) i pełnomocnika Szefa Sztabu Generalnego WP ds. Budownictwa Specjalnego (1983–87), przedstawiciel Polski  w Komisji Nadzorczej Państ w Neutralnych w Korei (1987–89), w 1990 przeniesiony w stan spoczynku.

Rąb Franciszek (25 VIII 1888, Krasne pow. Rzeszów – 25 IV 1943, Oranienburg), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1912), uczestnik walk polsko-ukraińskich (1918/19) i wojny polsko-bolszewickiej, adwokat, doktor praw, działacz Związku Ludowo-Narodowego (1919–28), później Stronnictwa Narodowego (1928–39), poseł na Sejm (1922–27), w latach 20-tych związany z Łodzią, od 1934 r. z Rzeszowem, gdzie prowadził kancelarię adwokacką (od 1937), wiceprezes Zarządu Okręgu SN w Rzesz., wiceprezes Rady Nadzorczej Składnicy Kółek Rolniczych w Rzesz. (1936–37), przewodniczący Prezydium Parafialnego Akcji Katolickiej (od 1938), członek Rady Miasta (1939), członek Polskiego Komitetu Opiekuńczego  w Rzesz. (1940–41), zmarł w obozie w Oranienburgu.

Rąb Jan Stanisła w (30 X 1919, Krasne k. Rzeszowa – 6 III 1989), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1938), Seminarium Duchownego  w Przemyślu i Wydziału Teologicznego UJ w Krakowie (1946), doktor teologii (1974), katecheta (1944–50) w: Mrowli, Przybyszówce i Iwoniczu, proboszcz  w Iwoniczu Zdroju (od 1950), autor kilkunastu publikowanych i niepublikowanych prac dotyczących historii Kościoła i historii regionalnej, w tym ośmiu książek.

Rączy Emil (ur. 5 X 1928, Rzeszów), nauczyciel przysposobienia wojskowego  w I Lic. w Rzesz. (XII 1952 – X 1956).

Rączy Józef s. Jędrzeja (9 III 1890, Przybyszówka – 24 VII 1966, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), studiował na Uniwersytecie Lwowskim, zastępca nauczyciela w Gimn. w Kamionce Strumiłłowej (1916/17 – 1918/19), nauczyciel w II Gimn. w Rzesz. (1919 – II 1923) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i greckiego, nauczyciel w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1922/23 – 1938/39 i 1944/45 – 1950/51) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, geografii, historii, matematyki, propedeutyki filozofii, pisma (kaligrafii), w okresie okupacji pracował w Publicznej Rzemieślniczej Szk. Żeńskiej w Rzesz. i prowadził niezorganizowane tajne nauczanie.

Rączy Władysła w (10 IX 1938, Przybyszówka), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1956) i ekonomii na SGG W  w Warszawie (1951), doktor nauk ekonomicznych (1973), pracownik zakładów przemysłu mięsnego  w Rzesz. (1961–68), adiunkt  w stacji badawczej w Rzesz. należącej do Instytutu Rolnictwa (1968–86), starszy wykładowca w rzeszowskiej filii AR  w Krakowie (od 1986).

Reich Stanisła w Wiktor s. Samuela (25 XII 1888, Rzeszów – 14 II 1916, Kostiuchnówka), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1904), doktor praw, prowadził własną praktykę adwokacką w Rzesz., żołnierz  II Brygady Legionów, walczył w Karpatach, nad Styrem i Stodochem, zginął pod Kostiuchnówką.

Rembacz Stanisła w (ur. 25 IV 1861), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Kołomyi (1890/91), Gimn. w Stanisławowie (IX 1891 – I 1892), Gimn. w Złoczowie (I – VII 1892) i  w Gimn. w Rzesz. (1892/93 – 1899/1900) – uczył jęz. łacińskiego i greckiego, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Jarosławiu (1900/01), nauczyciel w Gimn. w Buczaczu (1901/02 – 1907/08), profesor w Gimn. w Wadowicach (1908/09 – 1915/16), przeniesiony w stan spoczynku i reaktywowany (V 1920), profesor w Gimn. w Jarosławiu (V 1920 – VIII 1921).

Rencki Roman Henryk (Kamyk Roman) s. Jana (19 VII 1867, Rzeszów – 4/5 VII 1941, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1885), lekarz, działacz społeczny, filantrop, profesor Uniw. Lwowskiego, pionier hematologii polskiej, kierownik Kliniki Internistycznej, fundator Oddziału Przeciwgruźliczego  w lwowskiej klinice, zamordowany podczas egzekucji wraz z 25 profesorami lwowskimi na Wzgórzach Wuleckich (4/5 VII 1941), uwieczniony na tablicy „ W hołdzie profesorom lwowskich uczelni…” umieszczonej na ścianie kościoła gimnazjalnego  w Rzesz. przez rzesz. oddział Tow. Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich oraz społeczność akademicką i młodzież Rzesz. (VII 2005).

Repak Władysła w Wawrzyniec s. Michała (ur. 1 IV 1915, Kielanówka), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934), studiował prawo na UJK we Lwowie (1937–38) i na uniwersytecie w Hamburgu (1949), żołnierz kampanii wrześniowej, jeniec wojenny (1939–45), emigrant w Niemczech (1945–50) i USA (po 1950).

Reszczyński Zdzisła w Marian (3 II 1922, Łukawiec – 29 IX 2005), uczeń I Gimn.  w Rzesz. (1934/35 – 1937/38, kl. I – IV), absolwent II Lic. w Rzesz. (1945), jako uczeń kl. IV I Gimn. sporządził pod kierunkiem dyrektora Adamowskiego spis maturzystów tegoż gimn. za lata 1885–89 i 1929, absolwent UJ w Krakowie (1848), pracownik Banku Gospodarstwa Spółdzielczego  w Krakowie (1948-49), Państwowego Banku Rolnego  w Krakowie (1949-53), Wojewódzkiego Narodowego Banku Polskiego (1953-67), AGH w Krakowie (1967-98), profesor zw. nauk ekonomicznych (1992), kierownik Zakładu Ewidencji Gospodarczej oraz Informacji Statystycznej w Instytucie Nauk Społecznych AGH (1971-80), zastępca dyrektora ds. Nauki Instytutu Nauk Ekonomicznych (1980–88), dyrektor Instytutu Organizacji i Zarządzania Przemysłu (1988–92), dziekan Wydziału Zarządzania 1990–92.

Richter Eugeniusz, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (IX – X 1903), pod koniec X 1903 zrezygnował z posady.

Richter Jan (zm. 5 III 1819), nauczyciel rzeszowskiego gimn. (1813 – III 1819) – uczył geografii i historii.

Robakiewicz Feliks Marian s. Jana (ur. 9 VI 1894, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1913), żołnierz Legionów, wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej, oficer zawodowy, podpułkownik, odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy i Krzyżem Walecznych.

Rodzoń Romuald s. Jana (1 II 1912, Dąbrowa – 2 X 1998, Rzeszów) absolwent I Gimn. w Rzesz. (1931), Uniw. Lwowskiego (1935), Szk. Podchorążych Rezerwy Piechoty 12 Dywizji  w Tarnopolu (1936), nauczyciel w Prywatnym Gimn. w Sokalu (1936–38), Prywatnym Gimn. w Radecznicy (1938–39), członek ZWZ-AK, nauczyciel tajnego nauczania w Dąbrowie (1942–44), nauczyciel jęz. łacińskiego i niemieckiego  w II Gimn. i Lic.  w Rzesz. (1944–49, 1957–77), nauczyciel jęz. łacińskiego, propedeutyki filozofii, logiki, zajęć „Służba Polsce” w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944–45, 1949–57), dyrektor II Lic. w Rzesz. (1957–72), przewodniczący komitetu obchodów 100-lecia pierwszej matury w I Lic. w Rzesz. (1958–60), wiceprzewodniczący komitetów odbudowy, pomników: T. Kościuszki i A. Mickiewicza w Rzesz.

Rogala Michał, nauczyciel etatowy II Gimn. i Lic. w Rzesz., nauczyciel gimnastyki  w I Lic. w Rzesz. (XII 1945).

Rogala Wojciech s. Jana (5 IV 1884, Bratkowice – 1946), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902) i Uniw. Lwowskiego, zastępca nauczyciela w Oddziałach Równorzędnych IV Gimn. we Lwowie (1908/09 – 1910/11) i  w Filii VII Gimn. we Lwowie (1911/12 – 1917/18), profesor geologii UJK we Lwowie (1920–45); zajmował się badaniem utworów kredowych Podola i Roztocza, złóż naftowych na Podkarpaciu oraz fauny kredowej i trzeciorzędowej Karpat fliszowych, autor kilkudziesięciu publikacji poświęconych geologii stratygraficznej.

Roman Józef (ur. 12 XII 1888), zastępca nauczyciela w Gimn. polskim w Cieszynie (1910/11 – 1911/12) i  w I Gimn. w Rzesz. (1912/13 – X 1915) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i niemieckiego, nauczyciel w Gimn. w Wadowicach (X 1915 – 1916), członek Komisji Chlebowej w Wadowicach (1915–16).

Rosecki Daniel (ok. 1667 – 1729), wicerektor rzeszowskiego kolegium (1695–1702), rektor (1702–08), autor wielu publikacji, m.in. Tabernaculu Dei in sole Anquinatico positum (1690).

Rosengarten Mojżesz (później) Maurycy s. Eliasza (ur. 25 I 1898, Głogów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1917), doktor medycyny (1925), lekarz  w Rzesz.

Rostkowicz Jerzy Jan (ur. 1883), zastępca nauczyciela w: I Gimn. w Rzesz. (IX – XI 1909), I Szk. Realnej we Lwowie (XI 1909 – VII 1910) i I Gimn. we Lwowie (od 1910/11), profesor w Gimn. z ruskim jęz. nauczania w Przemyślu (1925).

Roszka (Roszko) Emanuel (22 IX 1865 – 28 II 1932, Lwów), zastępca nauczyciela w Gimn. w Stanisławowie (1890/91 – 1894/95), nauczyciel (1895/96 – 1897/98),następnie profesor (1898/99 – 1900/01)  w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. niemieckiego i matematyki, profesor w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1901/02 – 1913/14), Zakładach Naukowych im. Z. Strzałkowskiej we Lwowie – w Gimn. Żeńskim (1906/07 – 1907/08), Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Juliusza Słowackiego we Lwowie (1908/09 – 1909/10) i Gimn. Realnym im. A. Mickiewicza we Lwowie (1908/09), członek Komisji Egzaminacyjnej dla Nauczycieli Szkół Ludowych, profesor w III Gimn. we Lwowie (1915/16 – 1925/26), kierownik III Gimn. im. Stefana Batorego we Lwowie (IV 1921 – VII 1922 i IV 1923 – VIII 1926), we IX 1926 przeniesiony  w stan spoczynku.

Rościszewski Adam Junosza (1769 Żurawiczki k. Przeworska – ok. 1843, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1794), współtwórca Ossolineum, bibliofil, kolekcjoner, publicysta, słowianofil, członek towarzyst w naukowych krajowych i zagranicznych, autor bajek, fraszek, piosenek publikowanych w „Rozmaitościach Lwowskich” oraz książek pozostawionych w rękopisie.

Rotter Herman (ur. 19 VII 1837 Krakowieć), absolwent rzeszowskiego gimn. (1861), lekarz  w Rzesz., ordynator szpitala żydowskiego (1870–76), członek Wydziału Sekcji Rzeszowskiej Galicyjskiego Tow. Lekarskiego, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1885–90).

Róża Henryk s. Ernesta (ur. 6 VI 1844, Sonina), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisła w Spiess, absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), powstaniec 1863 – walczył w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochenbruna.

Różak Maria (12 VIII 1942, Brzeźnica k. Dębicy – VII 2008, Rzeszów), absolwentka Lic. w Dębicy (1959) i Uniw. Warszawskiego (1968), nauczycielka jęz. angielskiego  w I Lic. w Rzesz. (1968/69 – 1972/73), nauczycielka w WSP w Rzesz. (od 1969).

Różański Michał, pracownik KOS w Rzesz. (1945/46), nauczyciel tymczasowy, następnie nauczyciel w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1946/47 – 1947/48), członek Powiatowej Rady Narodowej w Rzesz. (od 1947).

Rubisch Józef s. Szymona (25 VII 1895 Rzeszów – IV 1940 Katyń), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1905/06 – 1908/09, kl. I – IV), lekarz dentysta (od 16 XI 1924), kierownik ambulatorium dentystycznego (1928/29 – 1938/39), kontraktowy dentysta w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (20 XII 1928 – VIII 1939), członek Tow. Prywatnej Męskiej Szkoły Przemysłowej w Rzesz. (1930/31), zamordowany jako oficer rezerwy w Katyniu.

Rudnicki Ryszard Maciej (1940, Gwoździanka k. Strzyżowa – 1995), absolwent I Lic. w Rzesz. (1957) i Wydziału Biologii Uniw. Łódzkiego, pracownik instytutu sadownictwa i kwiaciarstwa w Skierniewicach i Wydziału Biologii Uniw. Warszawskiego, profesor zwyczajny (1985), zajmował się m.in. rolą kwasu abscysynowego  w regulacji spoczynku nasion oraz regulacją spoczynku i kwitnienia ozdobnych roślin cebulowych, autor ponad 160 publikacji, a także autor i współautor pięciu książek.

Rudnicki Stefan Józef ps. „Orlik” (27 III 1923, Chmielnik – 19 X 1943, Zalesie), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1933/38 – 1938/39, kl. III – IV), żołnierz ZWZ-AK, zginął w Zalesiu koło „Czarnego Krzyża”, uwieczniony na tablicy pamiątkowej  w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz.

Rybak Janusz (26 I 1942, Rzeszów – 1998), absolwent I Lic. w Rzesz. (1958) i Politechniki Poznańskiej (1963), doktor Politechniki Poznańskiej (1972), dr hab. Politechniki Poznańskiej (1985), dziekan Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa Politechniki Rzeszowskiej (1990–93).

Rybarski Karol s. Jana (ur. 31 X 1885, Żywiec), absolwent rzeszowskiego gimn. (1903), zastępca nauczyciela w I Gimn.  w Rzesz. (1908/09 – 1913/14), w latach 1910/11 – 1913/14 na urlopie bezpłatnym celem pełnienia obowiązków nauczycielskich w prywatnych zakładach Tow. Szk. Ludowej w Białej, nauczyciel Szk. Realnej w Tarnowie (od VII 1914).

Rybarski Roman Franciszek (3 VIII 1887, Zator k. Oświęcimia – 6 III 1942, Auschwitz), uczeń rzeszowskiego gimn. (późniejszego I Gimn. 1898/99 – 1903/04, kl. I – VI), absolwent II Gimn. (1906), profesor, kierownik Katedry Ekonomii Politycznej na UJ (do 1924), historyk skarbowości i gospodarki, prawnik, podsekretarz stanu w ministerstwie skarbu (1919–21), autor wielu prac poświęconych bieżącym problemom gospodarczym II Rzeczypospolitej, działacz Narodowej Demokracji, prezes Klubu Poselskiego ND (1928–35), więzień Pawiaka (1941) i Auschwitz (1942), gdzie zakończył życie.

Rychlik Ignacy (1856 – 1928), absolwent Gimn. w Wadowicach (1874), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1878/79 – 1879/80) – uczył jęz. niemieckiego, geografii, historii i geografii (jeden przedmiot), zastępca nauczyciela w Gimn.  w Tarnowie (1880/81 – 1888/89), zastępca nauczyciela w Szk. Realnej w Jarosławiu (1889/90), przedstawił jej historię  w sprawozdaniu szkolnym (1890), zastępca nauczyciela (1890/91), następnie nauczyciel (1891/92 – I 1893), później profesor (I 1893 – 1917/18) Gimn. w Jarosławiu, dyrektor tegoż gimn. (VIII 1906 – 1920/21), przewodniczący Rady Szkolnej Miejscowej (1896 – 1921), członek (1896 – 1921) Rady Szkolnej Okręgowej, zastępca przewodniczącego tejże rady (1909–21), członek Rady Miejskiej w Jarosławiu (1908–21), członek Rady Powiatowej w Jarosławiu (1908–21), członek Wydziału tejże rady, zastępca przewodniczącego tejże rady (1908–18), poseł do Rady Państwa w Wiedniu (od 1911), kierownik Szk. Przemysłowej Uzupełniającej w Jarosławiu (1896 – 1921), radca rządu (od 1908), naczelnik Wydziału Oświatowego Powiatowej Komisji Likwidacyjnej w Jarosławiu (1918–19), prezes Wydziału Kasy Oszczędności  w Jarosławiu (od 1920); od 1912 urlopowany ze szkoły i funkcje oświatowe pełnił formalnie.

Rygiel Jan s. Wojciecha (ur. 28 VII 1849, Dukla), absolwent rzeszowskiego gimn. (1870), zastępca nauczyciela w: Gimn.  w Tarnopolu (1876/77), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1877/78 – 1878/79) i IV Gimn. we Lwowie (1879/80 – 1886/87), nauczyciel (1887/88 – XII 1889), następnie profesor (XII 1889 – 1905/06) w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego i greckiego, kierownik I Gimn.  w Rzesz. (28 VIII 1905 – 17 V 1906), profesor w V Gimn. we Lwowie (1906/07 – 1912/13).

Rypel Wojciech, zastępca nauczyciela (od 1857/58), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1862/63 – 1867), nauczyciel (1868 – 1869/70), następnie profesor (1870/71 – V 1893) w Gimn. św. Anny w Krakowie, w V 1893 przeniesiony w stały stan spoczynku.

Rysz Karol s. Wojciecha (ur. 25 XI 1942, Zarszyn), absolwent Liceum Pedagogicznego  w Gorlicach (1961) i UMCS w Lublinie (1966), nauczyciel Lic. w Sokołowie Młp. (1966/67 – 1971/72), nauczyciel matematyki i informatyki (elementów informatyki) w I Lic. w Rzesz. (1972/73 – 2003/04), 1987/88 uzyskał II stopień specjalizacji zawodowej, 2001/02 nauczyciel dyplomowany, długoletni organizator imprez turystycznych w I LO.

Ryś Józef Kazimierz s. Konstantego  (26 III 1886, Sokołów Młp. – 1914), absolwent rzeszowskiego gimn. (1903), studiował Badenkultur w Wiedniu, muzyk, kierownik chórów, poległ w I wojnie światowej.

Rzepecki-Wit Maciej (1909, Wolanka k. Borysławia – 1989), uczeń rzeszowskiego gimn., chirurg, kierownik kliniki  w Zakopanem, wprowadził nowoczesne metody leczenia gruźlicy.

Rzepka Józef s. Jana (22 XII 1913, Bratkowice – 1 III 1951), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1935), prawnik, organizator i komendant placówki ZWZ-AK w Bratkowicach, Głogowie (1940–44), adiutant inspektora AK (1943), uczestnik akcji „Burza”, po wojnie pracował w Katowicach, aresztowany w 1947 r. i za działalność w WiN skazany wyrokiem Sądu Wojskowego  w Warszawie w październiku 1946 r. na karę śmierci, uwieczniony na tablicy pamiątkowej na kościele Bernardynów  w Rzesz. (XI 1992), na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995) ), a także popiersiem wykonanym przez Karola Badynę przy zbiegu Al. Cieplińskiego oraz ulic Moniuszki i Zygmuntowskiej (XI 2013).

Rzeszutek Ludwik Walenty s. Andrzeja (ur. 12 II 1901, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1920), lekarz  w Piwnicznej.

Rzeszutek Władysła w (1896 – 1916), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1913/14 kl. I – VII), żołnierz Legionów, poległ na Wołyniu (1916), uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Rzeszutko Jan Władysław, wychowanek I Gimn. w Rzesz., żołnierz kampanii wrześniowej, pilot RAF, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

 

S

Sado Józef (ur. 14 X 1911, Manayunk  w USA), absolwent rzeszowskiego gimn. (1931), nauczyciel jęz. polskiego i łacińskiego  w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944/45), nauczyciel I Gimn. i Lic. im. Staszica w Zgierzu (od 1945/46).

Sadowski Edward, uczeń rzeszowskiego gimn. (kl. II: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego, Sybirak, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Sagan Franciszek (ur. 23 III 1921, Rudna Wielka), absolwent I Gimn. i Lic.  w Rzesz. (1945), członek Komitetu Organizacyjnego Uroczystości Odsłonięcia i Poświęcenia Tablicy „Signum laudis proffessoribus et discipulis eius scholae defensoribus patriae” (1995).

Sala Maurycy, baron, starosta rzeszowski i dyrektor rzeszowskiego gimn. (I – IV 1848), 6 IV 1848 na mocy rozporządzenia ministerstwa oświaty stracił bezpośrednie kierownictwo nad gimn. (podobnie jak wszyscy starostowie).

Salo Ludwik (ur. 1853), absolwent Gimn. w Kołomyi, zastępca nauczyciela w: Semin. Nauczyc. Męskim we Lwowie (1878/79 – 1879/80), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1880/81 – 1885/86) i Gimn. w Rzesz. (1886/87) – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego, nauczyciel rzeczywisty w Gimn. w Sanoku (1887/88 – 1889/90), profesor w: Gimn. Akademickim we Lwowie (1890/91 – 1891/92) i Gimn. w Kołomyi (1892/93 – 1899/1900), gospodarz nowo utworzonej klasy z ruskim jęz. nauczania w Kołomyi (1892/93).

Salwach Kazimierz s. Franciszka (1 III 1840, Grodzisko – 24 I 1874), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisła w Spiess, absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), powstaniec 1863 r. – walczył w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochenbruna, doktor filozofii (1867), zastępca nauczyciela w Gimn. św. Anny w Krakowie (1867/68 – 1868/69), nauczyciel w Gimn. w Tarnowie (1869/70 – 1870/71), nauczyciel (1871/72), następnie profesor (1872/73 – I 1874) w Gimn. św. Anny w Krakowie, autor Gwiazdy Syberyi 1864 rok (rkps), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Salzman Kalman s. Mojżesza (ur. 5 II 1879 Brzezówka), absolwent rzeszowskiego gimn. (1900), jeden z założycieli Tow. Budowy i Utrzymania Szpitala Żydowskiego (1921).

Samborski Zbignie w (ur. 2 IX 1923, Rudnik n. Sanem), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945), profesor medycyny weterynaryjnej (1976), pracownik Wydziału Weterynaryjnego Uniw. Wrocławskiego (1945–70), kierownik Kliniki Położniczej Instytutu Chorób Niezakaźnych Akademii Rolniczej w Lublinie (1970–71), kierownik Katedry Patologii Rozrodu Zwierząt i Kliniki Położniczej Wydziału Weterynaryjnego AR we Wrocławiu.

Samolewicz Zygmunt (1842, Majdan Kolbuszowski – 6 XI 1898, Lwów), uczeń Gimn. w Rzeszowie (kl. I: 1852/53) i Gimn. w Tarnowie (1853/54 – 1859/60), absolwent Gimn. w Tarnowie (1860) i Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Lwowskiego (1863), filolog klasyczny, doktor filozofii (1869), zastępca nauczyciela (1863 – 1866/67), następnie nauczyciel (1866/67 – 1868/69), później profesor (1869/70 – 1888/89) w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie, dyrektor tymczasowy (IX 1874 – VIII 1875), następnie dyrektor (IX 1875 – VI 1889) tegoż gimn., kawaler Orderu Franciszka Józefa (1880), członek Akademii Umiejętności  w Krakowie (od 1886), członek Rady Miejskiej we Lwowie (1885–87), inspektor krajowy szkół średnich (od 1889), współzałożyciel Tow. Pedagogicznego, redaktor „Szkoły”, wiceprezes Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych i Średnich, autor artykułów i podręczników, m.in. Gramatyka jęz. łacińskiego (1884) i Ćwiczenia łacińskie (1898). W V 1890 r. odsłonięto dwie tablice upamiętniające Samolewicza: w auli Gimn. Franciszka Józefa i  w kościele Bernardynów we Lwowie.

Samołyk Mieczysła w Jan s. Marcina (10 VIII 1890, Rzeszów – II 1940, Charków), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1911), jako uczeń był jednym ze współzałożycieli Klubu Sportowego „Resovia”, przewodniczący Wydziału KS „Resovia” (1907–11), członek Związku Strzeleckiego i POW, absolwent Prawa na UJ  w Krakowie, uczestnik I wojny światowej w armii austriackiej, przebywał w niewoli serbskiej, żołnierz armii Hallera we Francji, uczestnik powstań śląskich i wojny polsko-bolszewickiej, żołnierz zawodowy, jeden z dowódców Korpusu Kadetów we Lwowie (do 1936), od 1939 w stanie spoczynku, kierownik administracyjny  w PZL Rzeszów, działacz sportowy Resovii, uczestnik kampanii wrześniowej – obrońca Lwowa, więzień Starobielska, zamordowany w Charkowie (II 1940), uwieczniony na tablicy pamiątkowej  w bocznej kaplicy kościoła gimnazjalnego  w Rzesz; w IV 2010, w 70-lecie zbrodni NKWD, w ramach akcji sadzenia dębów katyńskich, działacze i kibice Resovii posadzili dąb dla upamiętnienia M. Samołyka.

Samołyk Stanisła w Wiktor s. Marcina (30 I 1899, Rzeszów – 24 I 1982), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1917), uczestnik walk o Lwów (1918/19), sekretarz Zarządu (później Wydziału) Resovii (1921 – ok. 1930), prezes Zarządu Resovii (1939 i po 1945), członek Rady Przybocznej (IX 1939), główny księgowy Komunalnej Kasy Oszczędności  w Rzesz. (lata 30-te), dyrektor KKO (przed 1939 – 1951), zastępca dyrektora II Oddziału Miejskiego Narodowego Banku Polskiego  w Rzesz. (1951–64), p.o dyrektora (1953–54).

Samołyk Władysła w Emil s. Marcina (ur. 18 XI 1878, Kolbuszowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1898), członek Rady Przybocznej w Rzesz. (1939).

Samuel od św. Wojciecha (1669 – 1713), nauczyciel poetyki  w rzeszowskim kolegium (1690), latynista, muzyk, kompozytor.

Sandany Augustyn, suplent w Gimn. w Rzesz. (1820 – IV 1821), w IV 1821 przeniesiony do Gimn. w Samborze.

Sanecki Walenty s. Jana (3 VIII 1882, Rzędzianowice – 13 VI 1959, Rzeszów), absolwent Seminarium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1901), nauczyciel szkół pow-szechnych, Seminarium Nauczycielskiego  w Rudniku (1919–29), Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1929–36), Liceum Pedagogicznego  w Rzesz. (1936–39), nauczyciel w I Gimn. i Lic.  w Rzesz. (1934/35, 1938/39 i 1944/45 – 1950/51) – uczył fizyki, matematyki, chemii, zajęć praktycznych.

Sanojca Józef (1864, Kołomyja – 9 III 1907, Lwów), absolwent Gimn. w Kołomyi (1886) i filologii klasycznej na Uniwersytecie Lwowskim (1890), zastępca nauczyciela w II Gimn. we Lwowie (1890/91 – 1892/93), nauczyciel (1893/94 – 1895/96), następnie profesor (1896/97 – 1901/02) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, historii i geografii (jeden przedmiot), w 1902 przeniesiony w tymczasowy stan spoczynku.

Sapyta (od 1942 Sapeta) Tomasz s. Andrzeja (17 XII 1876, Kąkolówka – 19 II lub 1 III 1950, Wrocław), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1904) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1908), wikariusz  w Nowosielcach pow. przeworski (1908–15) i Lipowcu pow. drohobycki (1915), proboszcz  w Stubnie pow. przemyski (1915–33), proboszcz  w Lipowcu (1933–42), prześladowany przez NKWD i nacjonalistów ukraińskich, ksiądz  w Żołyni pow. łańcucki (1942–45), administrator parafii  w Rudniku n. Sanem (1945/46),więzień polityczny (V – VII 1947, II 1949, III 1949 – II lub III 1950), zmarł w więzieniu wrocławskim.

Sarna Władysła w Józef s. Józefa (25 VI 1858, Strzyżów – 9 I 1929, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1879), kapłan diecezji przemyskiej (od 1883), działacz społeczny, członek kilku lokalnych stowarzyszeń, historyk diecezji przemyskiej, autor kilkudziesięciu publikacji, w tym monografii powiatów krośnieńskiego i jasielskiego, na łamach „Tygodnika Rzeszowskiego”, a następnie  w samodzielnej publikacji zamieścił Wspomnienie o księdzu Feliksie Dymnickim (1886), założycielu bursy gimnazjalnej, w której także mieszkał.

Sass (Sas) Marcin s. Józefa (1 XI 1859, Manasterz – 1905, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1880) i UJ w Krakowie, doktor filozofii (1897), zastępca nauczyciela w: III Gimn. w Krakowie (1889/90 – 1895/96), Szk. Realnej w Krakowie (1897/98), Gimn. św. Jacka w Krakowie (I poł 1898), nauczyciel w Gimn.  w Bochni (1898/99 – 1899/1900), profesor w tymże gimn. (1900/01 – 1903/04).

Schab Ryszard Antoni (ur. 20 III 1934, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1952) i AGH w Krakowie, wykładowca w Katedrze Elektrodynamiki i Układów Elektromaszynowych Politechniki Rzesz.

Schaitter Ignacy s. Ludwika (14 VII 1858, Rzeszów – 6 XII 1943, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1877), lekarz (1883), teoretyk pszczelarstwa,  w latach 1877 – 1910 związany z Krakowem, lekarz sądowy w Rzesz. (1910–18), administrator rodzinnego sklepu (1913–18), w 1927 wyjechał z Rzeszowa i poświęcił się pszczelarstwu, wykładał pszczelarstwo na Wydziale Rolniczym UJ.

Schaitter Józef (3 IV 1860 – 18 X 1913, Rzeszów), syn Ludwika i Gabrieli z Tuszyńskich, absolwent rzeszowskiego gimn. (1881), kupiec, praktykował w sklepie ojca (1878–81), później pracował w innych firmach, do sklepu ojca powrócił w 1893 r., po jego śmierci  w 1898 r. został właścicielem, prezes Stowarzyszenia Polskich Rękodzielników i Przemysłowców „Gwiazda” (1905–08), częściowo sfinansował zakup domu przy ul. Ogrodowej (ob. Okrzei) przeznaczonego na siedzibę Stowarzyszenia, członek Wydziału Kasy Oszczędności (1898 – 1903), działacz kilku innych, lokalnych stowarzyszeń.

Schaitter Ludwik s. Ignacego (5 VII 1832, Rzeszów – 12 V 1898, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1849), kupiec, praktykę handlową odbywał m.in. w sklepie ojca, następnie w Wiedniu (1852–53), po czym powrócił do rodzinnej firmy, po śmierci ojca (1885) został właścicielem firmy (1887), podczas powstania styczniowego członek Komisji Wojennej obwodu rzeszowskiego, więzień polityczny (1864), dyrektor Zarządu Kasy Oszczędności Miasta Rzeszowa (1867–96), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1885–91), członek wielu lokalnych stowarzyszeń.

Schaufel Adolf Abraham Izak (Izaak) s. Maiera (ur. 28 III 1896, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1914), jeden z założycieli Tow. Przyjaciół Uniw. Hebrajskiego  w Jerozolimie (1926).

Schaufel Józef s. Salomona (ur. 21 VIII 1868, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1890), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1918 – II 1926), członek Tymczasowego Zarządu Powiatowego  w Rzesz. (1928–30), członek Tymczasowej Rady Powiatowej w Rzesz. (1930–33 i 1933–37), członek Tymczasowego Wydziału Powiatowego (1933–37).

Scheuer (od 1889 Szayer) Edward s. Piotra (2 X 1859, Lwów – 24 III 1940, Kraków), ukończył szkołę ludową w Rzesz. (1870), absolwent Gimn. w Rzesz. (1878) i Wydziału Prawa na UJ w Krakowie (1882), dr praw; praktykę adwokacką rozpoczął w Krakowie (1882–85), kontynuował ją w Wadowicach (1885–89) i Starym Sączu (od 1889); członek Krakowskiej Izby Adwokackiej, działacz Tow. Gimnastycznego „Sokół” w Nowym Sączu, założyciel i działacz Tow. Gimn. „Sokół” w Starym Sączu (od 1893), członek Rady Miejskiej w Starym Sączu (1890–1935), burmistrz Starego Sącza (1919–35), honorowy obywatel Starego Sącza, za działalność samorządową otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (1928), od 1936 mieszkał w Krakowie.

Schlinger Erwin Wincenty (ur. 8 X 1881, Lwów), absolwent Gimn. Złoczowie (1899), w zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1903/04) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, zastępca nauczyciela w IV Gimn. we Lwowie (1904/05 – 1906/07), nauczyciel w: Gimn. w Kołomyi (od 1907/08), Szk. Realnej w Żywcu (1910/11 – 1911/12) i Gimn. w Kamionce Strumiłłowej (1912/13 – 1913/14), profesor w Gimn.  w Śniatyniu (1917/18) i  w Gimn. w Drohobyczu (1918/19 – 1919/20).

Schneeweiss Abraham (później Adolf) (1887, Rzeszów – 1933, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1898/99 – 1905/06), absolwent UJ w Krakowie, major WP, obrońca Lwowa (1918–19), adwokat  w Rzeszowie, zmarł na skutek powikłań po ranach odniesionych pod Lwowem, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Schneeweiss Zygmunt s. Adolfa (ur. 30 XII 1920 Kraków), absolwent I Gimn. w Rzesz., za „kontrrewolucję” skazany na 2 lata pobytu w łagrze (1940–41), a następnie na 8 lat pobytu na Syberii (uwolniony na mocy amnestii z okazji zdobycia Warszawy przez armię sowiecką), nagrodzony przez prezydenta RP Krzyżem Zesłańców Sybiru, studiował farmację na Uniwersytecie w Wiedniu (1946–49), naczelny aptekarz firmy „Teva” w Izraelu (1950–90).

Schneiberg Krzysztof (ur. 1925, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1937/38 – 1938/39, kl. I – II), internista, dr hab., hematolog, pracownik instytutu onkologii  w Gliwicach.

Schneiberg Władysła w (23 X 1878, Monasterzyska pow. Buczacz – 31 VII 1942), absolwent Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1897) i Uniw. Lwowskiego (1903), zastępca nauczyciela w IV Gimn. we Lwowie (1902/03 – 1903/04), zastępca nauczyciela (1904/05 – 1906/07), następnie nauczyciel (1907/08 – 1909/10), później profesor (1910/11 – 1926/27) w  II Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego, logiki, propedeutyki, profesor w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. (1911/12 – 1913/14) – uczył jęz. łacińskiego, kierownik tegoż gimn. (IX 1911 – VI 1914), profesor w Prywatnej Szk. Handlowej  w Rzesz. (1925/26), uczestnik I wojny światowej w wojsku austriackim (1914–18), profesor w I Gimn. w Rzesz. (1927/28 – 1930/31) – uczył jęz. łacińskiego, niemieckiego, matematyki, prezes rzeszowskiego oddziału Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych i Średnich (od 1922), zastępca prezesa Tow. Gimnastycznego „Sokół” (od 1924), członek Zarządu rzesz. koła TSL, w 1931 przeniesiony  w stan spoczynku.

Schröder Artur Władysła w Antoni  s. Edwarda (13 VI 1881, Przemyśl – 1934, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902), zastępca nauczyciela w Filii VII Gimn. we Lwowie (1907/08) i  w Oddziałach Równorzędnych IV Gimn. we Lwowie (1908/09), literat, poeta, krytyk artystyczny, współpracownik czasopism lwowskich (od 1906) i krakowskich (od 1927), żołnierz wojny polsko-bolszewic-kiej ranny pod Zadwórzem.

Schüller, nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1801).

Schultis Jerzy Roman Ignacy s. Bronisława (ur. 31 VII 1914, Tyczyn), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1935), ukończył studia rolnicze na UJ w Krakowie (1946), kierownik okręgowej placówki doświadczalnej terenowego IUNG w Rzesz. (od 1950), zastępca dyrektora WOPR w Boguchwale, w badaniach swoich potwierdził celowość stosowania w rolnictwie wapna poflotacyjnego tarnobrzeskiego zagłębia siarkowego.

Schuttera Otton (ur. 1884), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (II 1908 – VIII 1909) – uczył matematyki, zastępca nauczyciela w: II Gimn. we Lwowie (od 1909/10), Oddziałach Równorzędnych IV Gimn. we Lwowie (1911/12 – 1912/13), Oddziale Szkolnym IV Gimn. we Lwowie (1913/14), nauczyciel w IX Państwowym Gimn. im. Jana Kochanowskiego we Lwowie (1920/21 – 1924/25) i Gimn. Żeńskim im. J. Słowackiego Tow. Pryw. Gimn. Żeńskiego we Lwowie (1924/25), profesor w VII Gimn. we Lwowie (1934/35).

Schwarcer Rupert, nauczyciel poetyki  w rzeszowskim gimn. (1789).

Serafinowicz Julian, zastępca nauczyciela w Gimn. w Złoczowie (1901/02) i  w Gimn. w Rzesz. (1902/03 – 1903/04) – uczył jęz. niemieckiego, zastępca nauczyciela w: V Gimn. we Lwowie (1904/05 – 1906/07), Gimn. w Stryju (1907/08 – 1909/10), filii tegoż gimn. (1910/11), Prywatnym Gimn. Męskim  w Kałuszu (1911/12 – 1912/13).

Serwacki Józef Piotr Kazimierz s. Adama (ur. 22 I 1863 Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1882), doktor pra w (VII 1888).

Sędzimir Jan herbu Ostoja s. Józefa Mateusza i Wiktorii ze Świderskich (22 VII 1853, Szyły na Wołyniu – 20 V 1922, Kraków), , absolwent Gimn. w Warszawie (1873), Wydziału Historyczno-Filozoficznego Uniw. Warszawskiego (1877) i Uniw. Jagiellońskiego (1885), uczył w VI Gimn. w Warszawie (1878–84), z którego został usunięty z powodu konfliktu z kuratorem okręgu szkolnego warszawskiego, zastępca nauczyciela  w Gimn. św. Anny w Krakowie (1884/85 – V 1890), nauczyciel w Gimn. w Wadowicach (VI 1890 – VIII 1891), nauczyciel (1891/92 – 1893/94), następnie profesor (1894/95 – 1899/1900) w Gimn. Złoczowie, profesor w I Gimn. w Rzesz. (V 1900 – XI 1913) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, organizator Czytelni Uczniów (organizacji młodzieżowej)  w tymże gimn., profesor w II Gimn.  w Rzesz. (XI 1913 – 1916) – uczył jęz. łacińskiego i greckiego, kierownik Chełmskiej Szkoły Filologicznej (od II 1916), profesor w I Szkole Realnej w Krakowie (do 1919/20) i Szkole Realnej w Jarosławiu (od 1920/21), członek Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych, prezes koła rzeszowskiego w/ w tow., wydał m.in. Ćwiczenia polskie w gimnazjach (1894), Przyczynki do badań Pana Tadeusza (1900), Mickiewicza „Pan Tadeusz” (Rzeszów 1901–03), Jubileuszowe wakacje (Rzeszów 1913).

Siarczyński Franciszek Ludwik Dionizy (12 X 1758, Hruszowice k. Jarosławia – 7 XI 1829, Lwów), uczeń rzeszowskiego kolegium (1776–78) i jego nauczyciel, pijar, pisarz, publicysta, historyk, geograf, bibliofil, autor prac z zakresu geografii, historii i prawa, uczestnik obiadów czwartkowych, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich (od 1827), członek Tow. Przyjaciół Nauk (od 1801) i Tow. Naukowego Krakowskiego (od 1828), razem z wychowankami rzeszowskiego kolegium F. Obermaierem i W. Skrzetuskim opracował sześciotomowy zesta w prawa: Wielki zbiór pijarski.

Siciński Roman Kazimierz s. Juliana (ur. 23 V 1874 Tyczyn), absolwent rzeszowskiego gimn. (1893), geometra cywilny, członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1919–26), członek Komisji Rewizyjnej Tow. Prywatnego Gimn. Żeńskiego (1925–26).

Sidor Józef, ksiądz, zastępca katechety  w Gimn. w Rzesz. (1884/85 – X 1887), katecheta (X 1887 – 1889/90), następnie profesor (1890/91 – 1894/95) w Gimn.  w Sanoku.

Siekierzyński Ignacy Michał (1743, Wola k. Łańcuta lub k. Mościsk – 1814, Szczebrzeszyn), absolwent Kolegium w Rzesz. (1760), studiował humaniiora w Rzesz., (1763/64) i filozofię w Międzyrzeczu Koreckim (1764/65 – 1765/66), nauczyciel gramatyki  w kolegiach w Rzesz. (1766/67) i Warszawie (1867/68), nauczyciel i podprefekt Collegium Nobilium w Warszawie (1768/69), studia teologiczne ukończył w Warszawie (1769/70 – 1770/71), profesor poetyki  w Kolegium w Rzesz. (1771/72), retoryki  w Kolegium w Złoczowie (1772/73), nauczyciel retoryki, logiki i prawa politycznego we Lwowie (1773/74 – 1774/75), profesor sztuk pięknych w Kolegium w Chełmie (1775/76), profesor filozofii, prefekt szkół i konwiktu w Warężu (1776/77 – 1780/81), prefekt konwiktu w Collegium Nowibium w Warszawie (1781/82), rektor domu zakonnego  w Warężu (1782-84), proboszcz  w Rzeplinie w dekanacie tyszowieckim, dziekan tyszowiecki, proboszcz  w Szczebrzeszynie, rektor Szkoły im. Zamoyskich  w Szczebrzeszynie (1811-14), autor popularnego kompendium z astronomii, geografii fizycznej i politycznej Krajopisarstwo powszechne państ w świata całego, teraźniejszych i dawnych, niezrealizowane, części druga i trzecia zawierać miały bardziej szczegółowe opisy państ w europejskich i innych kontynentów, ale ich nie ukończył, tłumacz jęz. francuskiego, autor mów pogrzebowych, prekursor ekonomiki i geografii ekonomicznej, pochowany na cmentarzu w Szczebrzeszynie.

Sielecki Leon (1 III 1817, Radochońce – 6 VII 1885, Tarnopol), uczęszczał do Gimn. we Lwowie (1833–38) i na Uniwersytet we Lwowie (1838–43), zastępca nauczyciela gramatykalnego  w Gimn. w Tarnowie i Gimn. we Lwowie (II 1844 – V 1847), nauczyciel gramatykalny w Rzesz. (V 1847 – 1848), nauczyciel w Gimn. w Nowym Sączu (1849 – XI 1850), profesor w: Gimn. św. Anny w Krakowie (XI 1850 – VI 1852), Gimn. w Przemyślu (VII 1852 – XII 1863), II Gimn. we Lwowie (XII 1863 – VIII 1869), dyrektor Gimn. w Tarnopolu (VIII 1869 – VII 1885), w Gimn. w Tarnopolu zakończył proces zastępowania niemieckiego języka wykładowego językiem polskim, przeprowadził renowację budynku tarnopolskiego gimn. (zakończoną 5 IX 1875), członek Tow. Pedagogicznego, prezes koła tarnopolskiego tego towarzystwa (pierwsza poł. lat 80-tych), założyciel Funduszu ku Wspieraniu Młodzieży Tarnopolskiego Gimnazjum.

Sieńko Maciej s. Jana (22 II 1901, Piątkowa – 15 IX 1993, Piątkowa), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1921), obrońca Lwowa (XI 1918 – I 1919), uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, ksiądz.

Sieńko Stefan Michał ps. „Ikar” (Kazimierowicz Andrzej, ur. 29 IX 1923, Błażowa), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1935/36 – 1938/39, kl. I – IV), żołnierz ZWZ-AK, działacz WiN: kierownik Biura Studiów Wydziału Informacji IV Zarządu Głównego WiN i zastępca szefa tego Wydziału, aresztowany (poł. 1947) podjął współpracę z UB, działacz V Zarządu Głównego WiN kontrolowanego przez UB (od 1948), spowodował ujawnienie V Zarządu Głównego WiN (XII 1952), dziennikarz tygodnika „Gromada – Rolnik Polski”.

Sieradzki Włodzimierz (1870, Wieliczka – 4 VII 1941, Lwów), uczeń gimnazjów: św. Anny w Krakowie, w Rzesz. i Jarosławiu, prof. medycyny sądowej, dziekan (1908/09 i 1919/20), rektor (1929/30) Uniw. Lwowskiego, zamordowany wraz  z profesorami lwowskimi na Wzgórzach Wuleckich; uwieczniony na tablicy „ W hołdzie profesorom lwowskich uczelni…” umieszczonej na ścianie kościoła gimnazjalnego  w Rzesz. przez rzesz. oddział Tow. Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich oraz społeczność akademicką i młodzież Rzesz. (VII 2005).

Sierakowski Wenancjusz, rektor rzeszowskiego kolegium (1775/76).

Siewierski Eugeniusz Bolesła w (4 IX 1917, Sambor – 1942 Auschwitz), uczeń I Lic. i Gimn. w Rzesz. (kl. I lic., 1937/38 – 1938/39), zamęczony w Auschwitz.

Sikora Waldemar (ur. 1 I 1945, Rudnik n. Sanem), absolwent I Lic. w Rzesz. (1962) i Wydziału Elektrycznego Politechniki Rzeszowskiej (1982), pracownik Przedsiębiorstwa Transportowego Budownictwa (1967–68), WSK-PZL Rzeszów (1969–70), nauczyciel Zespołu Szkół Elektronicznych w Rzesz. (od 1970), prezes Zarządu Regionu ZChN w Rzesz. (1991–2000), poseł na Sejm I kadencji (1991–93) i III kadencji (1997–2001).

Sikora Walenty s. Walentego (ur. 2 XII 1914, Niechobrz), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1933), działacz Komunistycznej Partii Polski, żołnierz 38 Pułku Strzelców Lwowskich (stacjonujących w Przemyślu) w kampanii wrześniowej, członek stworzonej przez komunistów organizacji – Czyn Robotniczo-Chłopski (1940–41), członek grupy wydającej gazetę „Czyn Robotniczo-Chłopski”, więzień Auschwitz (1941–45).

Sikorski Kazimierz (1736 – 1780), nauczyciel filozofii i matematyki  w rzeszowskim kolegium (1770–73), autor jednego z pierwszych podręczników pijarskich Arithmetica brevis et facilis ad usum studiosae inventutis (Warszawa 1761).

Sikorski Władysła w Eugeniusz s. Tomasza (20 V 1881, Tuszów Narodowy pow. Mielec – 4 VII 1943, Gibraltar), uczeń rzeszowskiego gimn. (1893/94 –1895/96, kl. I – III) i Seminarium Nauczycielskiego  w Rzesz., absolwent Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1902) i Politechniki Lwowskiej (1907), działacz niepodległościowy, współzałożyciel Związku Walki Czynnej (1908), dowódca Związku Strzeleckiego we Lwowie (1910), członek Naczelnego Komitetu Narodowego (od 1914), szef Departamentu Wojskowego NKN (od 1916), po kryzysie przysięgowym internowany (1917–18), dowódca dywizji podczas walk z Ukraińcami, dowódca V Armii podczas wojny polsko-bolszewickiej, dwukrotny premier (1922–23 i 1939–43), Naczelny Wódz (1939–43), minister spra w wewnętrznych (1922–23), minister spra w wojskowych (1922–23, 1924–25, 1939–42), minister sprawiedliwości (1939–42), szef sztabu generalnego (1921–22), generalny inspektor piechoty (1923–24), dowódca Okręgu Korpusu we Lwowie (1925–28), współzałożyciel Frontu Morges (1936) i Stronnictwa Pracy (1937), zginął w niewyjaśnionych okolicznościach w Gibraltarze ( w katastrofie lotniczej lub w zamachu); w 1974 łączniczka AK J.M. Misiewicz ufundowała tablicę pamiątkową, którą umieszczono  w kościele gimnazjalnym  w Rzesz., w 1981, w 100-lecie urodzin Sikorskiego, jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz, 17 IX 1993 prochy gen. Sikorskiego sprowadzone zostały do Polski  i umieszczone na Wawelu, w tym samym dniu w Rzesz. w Parku Jedności Polonii  z Macierzą odsłonięty został jego pomnik, Sikorski został też uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995), od 2008 jest patronem pracowni historycznej (nr 41) w I Lic. w Rzesz. 21 VI 2010 uchwałą Rady Pedagogicznej I Lic. w Rzesz. nadano imię Władysła w 80-letniemu dębowi rosnącemu obok sali gimnastycznej w pn-wsch. rogu dużego dziedzińca szkoły, zasadzonemu w 1928 przez Władysława Sikorskiego  w 10. rocznicę niepodległości.

Silber Joachim Saul s. Saula (ur. 18 XI 1877, Rzeszów), absolwent rzesz. gimn. (1896), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1927–39), członek Zarządu Tow. Kredytowego i Oszczędności  w Rzesz. (1922).

Sitko Roman bł. s. Wawrzyńca (30 III 1880, Czarna Sędziszowska – 12 X 1942, Auschwitz), absolwent rzeszowskiego gimn. (1900) i Seminarium Duchownego  w Tarnowie (1904), kapłan diecezji tarnowskiej, teolog, duszpasterz, wychowawca, zastępca katechety (1907/08), następnie katecheta (1908/09 – 1910/11), później profesor (1911/12 – 1921/22) gimn. w Mielcu, kierownik tegoż gimn. (1911/12 – 1912/13), kierownik bursy gimnazjalnej w Mielcu (1913/14 – 1921/22), kanclerz Kurii Diecezjalnej (1922–26), rektor Wyższego Seminarium Duchownego  w Tarnowie (1936–41), szambelan papieski (1928), kawaler Orderu „Polonia Restituta”, więziony (od 1941) przez gestapo  w Krakowie, Tarnowie i Oświęcimiu, gdzie zginął śmiercią męczeńską, beatyfikowany (1999).

Skałkowski Marceli (1818, Rymanów – 1846), absolwent rzeszowskiego gimn. (1835), uczestnik konspiracji 1837 r., tłumacz dzieł G. Byrona, F. Schillera, T. Moore’a, poezji serbskiej i czeskiej, utwory drukował w czasopiśmie „Lwowianin”, zginął w powstaniu 1846 r.

Skałkowski Władysław, uczeń kl. II humaniorów rzeszowskiego gimn., spiskowiec (1837).

Skaradkiewicz Mikołaj Patrycy (4 X 1738 – 20 III 1777, Międzyrzecz Korecki), studiował humaniora w seminarium zakonnym w Rzesz. (1757/58) i filozofię w Międzyrzeczu Koreckim (1758-60), nauczyciel infimy w Łukowie (1760/61), studiował teologię w Warszawie (1861-62), profesor historii, geografii i filozofii  w Collegium Nobilium w Warszawie (1762/63, 1766/67 – 1767/68), profesor retoryki  w Chełmie (1868-71), prefekt tamże (1870/71), nauczyciel retoryki i filozofii  w Collegium Nobilium (1871/72), profesor filozofii  w Międzyrzeczu Koreckim (1772-77), prefekt szkół Międzyrzeczu (1872-74), rektor szkół i konwiktu tamże (1874-77), autor podręcznika Arytmetyka czyli nauka o rachunkach, sposobem łatwym do wyższej matematyki reguł przystosowana, z autorów wybornych wybrana. (1769, 1771 i 1776) - wprowadził do polskiej terminologii matematycznej termin „kombinacja”, autor podręcznika Geometria czyli nauka o ziemiomiernictwie ku snadniejszemu wyższej matematyki poznaniu służąca - zawarł  w nim m.in. nowy w polskiej literaturze matematycznej dział geometrii o krzywych stożkowych, a także o innych krzywych, nazwanych polskimi terminami, autor wierszy dla uczczenia dobroczyńców szkół pijarskich, tłumacz poezji na jęz. polski.

Skonieczny Czesła w (24 IX 1912, Jaworzyna pow. Kutno – 12 V 1970), absolwent Seminarium Nauczycielskiego  w Łowiczu (1932), nauczyciel szk. powszechnej w Mławie (1935–39), żołnierz wojny obronnej 1939, jeniec wojenny (Brunszwik, Hadamar, Murszan), nauczyciel Szk. Podst. w Padwi (od 1945), dyrektor Lic. w Mielcu (1950–52), wizytator szkół podstawowych Wydziału Oświaty Prezydium WRN (od 1952), nauczyciel matematyki  w I Lic. w Rzesz. (1960/61 – 1968/69), zastępca dyrektora I Lic. w Rzesz. (od 1962), dyrektor Korespondencyjnego Lic. Ogóln. w Rzesz. (1965–70), nauczyciel  w II Lic. w Rzesz.

Skotnicki Mieczysła w (ur. 3 XII 1920 Tyczyn), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1930/31 – 1935/36, kl. I – VI), absolwent VII Gimn. we Lwowie (1938) i Wydziału Prawa Uniw. Warszawskiego (1947), żołnierz AK (1942–45) – uczestnik akcji „Burza” w okolicach Tyczyna, działacz WiN (1945–47), aresztowany w Krakowie (17 X 1947), więzień Wronek i ośrodka pracy przy kamieniołomach w Piechocinie (do 6 II 1954), pracownik Miastoprojektu w Rzesz. i Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej w Rzesz., od 1982 na emeryturze, założyciel koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej  w Tyczynie (1989).

Skórecki Damian, suplent w Gimn.  w Rzesz. (1848/49).

Skrzetuski Bartłomiej, imię zakonne Wincenty s. Stanisława (5 VI 1745 – 2 XII 1791, Warszawa), studiował retorykę w seminarium zakonnym w Rzesz. (1762/63) i filozofię w Międzyrzeczu Koreckim (1763-65), uczył w infimie w Warszawie (1765/66), w gramatyce w Radomiu (1766/67) i Rzeszowie (1767/68), studiował w Krakowie teologię (1768-70), profesor retoryki  w Kolegium w Rzeszowie (1770/71), rękopis jego wykładów z Rzesz. Opisanie państ w europejskich geograficzne znajduje się w Bibliotece Jagiellońskiej, autor prac z zakresu prawa (m.in. Prawo polityczne narodu polskiego – 1787), historii Polski i powszechnej (m.in. Dzieje królestwa szwedzkiego od panowania Waldemara, to jest od roku 1250, aż do niniejszego roku według lat porządku opisane – 1772) oraz podręczników, m.in. Historii powszechnej dla szkół narodowych na klasę czwartą (1786), nagrodzony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego medalem Merentibus, pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Skrzetuski Józef, imię zakonne Kajetan (31 III 1743 – 30 IV 1806, Książ), studiował retorykę w seminarium pijarskim w Rzesz. (1761/62) i i filozofię w Międzyrzeczu Koreckim (1762/63 – 1763/64), nauczyciel w infimie i gramatyce w Złoczowie (1765/66) i poetyce w Warszawie (1766/67), profesor historii  w Collegium Nobilium w Warszawie (1769-77, 1777-81 i 1794-96), profesor historii, prawa naturalnego i polskiego publicznego, etyki scholastyki polskiej w Szkole Rycerskiej w Warszawie (1781-88), nauczyciel w Kolegium w Rzesz., autor prac z zakresu prawa, historii Polski i powszechnej, a także podręczników, m.in. dwuczęściowej Historii politycznej Królestwa Francuskiego, Historii politycznej dla szlachetnej młodzi, zawierającej zebranie krótkie przypadków … w państwie niemieckim, Polszcze, Francji, Anglii, Hiszpanii, Szwecji, Moskiwie, Prusach… oraz Historii powszechnej dla szkół narodowych na klasę trzecią (1781), autor wierszy zamieszczanych w „Zabawach Przyjemnych i Pozytecznych” oraz pism politycznych związanych z aktualną sytuacją Polski, tłumacz dzieł z języka francuskiego, włoskiego i łacińskiego.

Skrzypek Jan, nauczyciel kontraktowy I Lic. w Rzesz. (I – VII 1959).

Skuba Tadeusz (1839, Trzcinica pow. Jasło – 29 VIII 1904, Czortków k. Krzeszowic), absolwent UJ w Krakowie, zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnowie (1869/70) i Gimn. w Rzesz. (1870/71 – 1872/73), nauczyciel (1873/74 – 1877/78), następnie profesor (1878/79 – 1903/04) w Gimn. św. Jacka w Krakowie, kierownik tegoż gimn. (I – VIII 1887), następnie zastępca dyrektora (1887/88), później dyrektor (1888/89 – VIII 1904).

Skubisz Władysła w Wojciech ps. „Pingwin” (24 I 1922, Krasne – 22 X 1944, Rzeszów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1937/38 – 1938/39, IX 1944; kl. II, III, początek IV), dowódca plutonu sabotażowo-dywersyjnego na stacji kolejowej  w Rzesz., wykonawca zamachu na gestapowców Pottebauma (Pottenbauma) i Flaschke (1944), aresztowany przez radzieckie władze bezpieczeństwa i rozstrzelany za posiadanie broni, uwieczniony na tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym w Rzesz. (X 1990), na tablicy pamiątkowej na kościele Bernardynów  w Rzesz. (XI 1992) oraz na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Skupień Zdzisła w (ur. 27 XI 1938 Świlcza), absolwent I Lic. w Rzesz. (1956) i matematyki na UJ w Krakowie (1961), profesor matematyki na Uniwersytecie  w Kuwejcie (1978–82) i Instytucie Matematyki AGH (1987–97), profesor (od 1987) i kierownik Katedry (2007/08, Zakładu: 1999–2007) Matematyki Dyskretnej na Wydziale Matematyki Stosowanej AGH, autor około 150 publikacji matematycznych, w tym ok. 110 artykułów, członek kilku towarzyst w m.in. American Mathemetical Society, organizator 16. jesienno-listopadowych międzynarodowych konferencji matematycznych zwanych Workshop ‘3in1’ GRAPHS (1991 – 2007), udział (na ogół z referatami)  w 167 konferencjach, w tym w 76 naukowych za granicą; wygłosił 115 referatów konferencyjnych, w tym 65 za granicą.

Slatosch Franciszek (zm. 23 IV 1848), profesor humaniorów  w Gimn. w Tarnowie (1824–42), profesor w Gimn. w Rzesz. (1842/43 – IV 1848).

Slavik Wenzel (Sławik Wacław), nauczyciel śpiewu w rzeszowskim gimn. (1856/57 – 1861/62).

Słaby Kazimierz Antoni (28 V 1920 – 27 VII 1944), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1938/39), uczeń „Kuźnicy”, żołnierz ZWZ-AK, poległ 27 VII 1944 w Wilczaku pod Błażową.

Sławik Adolf, uczeń rzesz. gimnazjum, członek grupy spiskowej Ignacego Łukasiewicza (1845–46), więziony w 1846 r.

Słodyk Franciszek Tadeusz s. Andrzeja (8 I 1815, Wiśniowa k. Strzyżowa – 25 II 2004, Mediolan), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1934) i Wydziału Chemii Politechniki Lwowskiej (1939), więzień obozu pracy k. Archangielska (1940–41), żołnierz Armii Andersa (1941–42) i II Korpusu Polskiego – uczestnik kampanii włoskiej (1942–44), ranny pod Monte Cassino, współorganizator organizacji Polaków  w Mediolanie (po 1945), dr inż. chemii przemysłowej (1947), asystent prof. Giulio Natta (laureata nagrody Nobla) w Instytucie Chemii Przemysłowej w Mediolanie (1946–48), w latach 1949–63 dyrektor produkcji, wicedyrektor, a następnie dyrektor w największej w Ameryce Południowej firmie produkcyjnej żywic syntetycznych i laminatów „Plasiversal” w San Nicolas w Argentynie, opracował unikalną metodę oznaczania przylepności na zimno klejów do produkcji płyt wiórowych z materiałów celulozowych, zastosowaną w laboratoriach na całym świecie, autor ponad 20 prac naukowych, działacz organizacji polonijnych w Ameryce Łacińskiej i we Włoszech, fundator pracowni chemicznej (nr 1) w I Lic. w Rzesz. noszącej jego imię (2000).

Słodyk Józef Kazimierz s. Andrzeja (10 II 1924, Wiśniowa – 15 VIII 2001, Kraków), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1945), żołnierz AK i WiN, amnestionowany w 1947, studiował prawo na uniwersytetach Jagiellońskim i Wrocławskim oraz historię na Uniw. Wrocławskim, pracownik przemysłu mięsnego (od 1948) w: Warszawie, Wrocławiu i Opolu, pracownik pożarnictwa w Opolu, turystyki  w Krakowie (1976–82), od 1982 na emeryturze, zaangażowany w obchody 325-lecia I Lic. w Rzesz. i przygotowanie pracowni chemicznej im. Franciszka Słodyka.

Smolarz Edward s. Michała (30 IX 1900, Dziedzice – 6 IX 1920, Krasne), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1920), uczestnik walk o Lwów jako uczeń kl. VI (1918) i wojny polsko-bolszewickiej, poległ pod Krasnem k. Lwowa (6 IX 1920), uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922) oraz na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Sobieski Stanisła w (1827, Lwów – 13 VIII 1884, Warszawa), zastępca nauczyciela  w Gimn. w Nowym Sączu (1848/49 – 1850/51), dyrektor Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1870), inspektor szkół ludowych w okręgu lwowskim (do 1872), profesor w Gimn. w Rzesz. (1872/73 – 1878/79) – uczył j. łacińskiego, dyrektor tegoż gimn. (1873–78), członek Rady Miejskiej  w Rzesz. (1876–79), autor podręczników do jęz. łacińskiego: Ćwiczenia łacińskie, Gramatyka, artykułów i rozpra w z zakresu dydaktyki i teorii wychowania, powieści dla młodzieży, komedii, szkiców obyczajowych, artykułów prasowych, wydawał teksty klasyków do użytku szkolnego, dyrektor tzw. Szkoły Panieńskiej w Rzesz.; w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic.  w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Sobieski Wacła w Konstanty Jakub syn Stanisława (26 X 1872, Lwów – 3 IV 1935, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1892), profesor i kierownik katedry Historii Powszechnej UJ, żołnierz Legionów, działacz Ligi Narodowej, ekspert na konferencji pokojowej w Paryżu (1919), założyciel „Przeglądu Historycznego”, autor wielu opracowań historycznych, w tym Dziejów Polski.

Sobina Stanisła w s. Marii (ur. 31 XII 1914, Staromieście), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1934) i Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy Piechoty w Przemyślu (1935), żołnierz kampanii wrześniowej 1939 r.

Sobkowicz Paweł s. Jakuba ps. „Nur” (25 I 1903, Kąkolówka – ok. 1970, Kąkolówka), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1926) i Szk. Podchorążych Rezerwy, żołnierz kampanii wrześniowej, dowódca plutonu Batalionów Chłopskich w Kąkolówce, żołnierz Armii Krajowej, uczestnik akcji „Burza”, prawnik (studia na UJ  w Krakowie), wiceprokurator w Prokuraturze Wojewódzkiej w Krakowie.

Socha Bronisława z d. Brydak c. Bronisława (7 VII 1931, Staromieście – 23 III 2013, Rzeszów), uczennica Prywatnego Gimn. Żeńskiego  w Rzesz. (1945/46), absolwentka II Lic. w Rzesz. (1950) i fizyki  w Wyższej Szk. Pedagogicznej w Krakowie (1953), nauczycielka fizyki i chemii  w I Lic. w Rzesz. (1953/54 – 1991/92, później doraźnie na zastępstwach).

Soja Stanisława z d. Dec, c. Ignacego (ur. 2 IV 1923, Sokołów Młp.), absolwentka Prywatnego Gimn. Żeńskiego  w Rzesz. (1945) i Uniw. Wrocławskiego (1951), nauczycielka w: Szk. Podst.  w Nowej Wsi pow. Złotoryja (1945/46), we Wrocławiu (1944–49), w Lic. Pedagogicznym i Studium Nauczycielskim  w Rzesz. (1950–62), nauczycielka jęz. polskiego  w I Lic. w Rzesz. (1962/63 – 1977/78), nauczycielka w II Lic. w Rzesz., członek Zarządu Powiatowego ZNP  w Rzesz., prezes rzeszowskiego oddziału Stowarzyszenia Rodzin Katyńskich, organizatorka wysta w i uroczystości katyńskich w Rzesz., inicjatorka budowy Krzyża Katyńskiego na Cmentarzu Komunalnym w Rzesz.

Sokalski Szymon, uczeń kl. IV gramatykalnej rzeszowskiego gimn., w grudniu 1830 udał się do Królestwa Polskiego, by walczyć w powstaniu.

Sokołowski Łukasz (1739 – 19 VI 1770), studiował w Rzesz. humaniora, uczył się w Międzyrzeczu Koreckim i Złoczowie, studia teologiczne odbył w Chełmie, superprefekt oraz nauczyciel poezji i retoryki  w Collegium Nobilium (1767), nauczyciel w Rzesz. (1769–70), przełożył na język polski z francuskiego Awantury arabskie, lub tysiąc nocy i jedna (1767–69).

Sokołowski Stanisła w s. Józefa (2 III 1900, Iwierzyce pow. Ropczyce – 21 I 1982, Wrocław), uczestnik walk o Lwów (1918/19), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1920) i Uniw. Jagiellońskiego (1924), nauczyciel w: Gimn. w Jarosławiu (1924/1925 – 1926/27), Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim Tow. Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego  w Jarosławiu (1925/26), Państwowej Szk. Rolniczej w Czernichowie (1926), Gimn. w Nisku (1927/28 – 1935/36), Gimn. w Kołomyi (1936/37 – 1941), podczas okupacji brał udział w tajnym nauczaniu w Iwierzycach, nauczyciel historii, geografii, zagadnień z życia współczesnego, nauki  o Polsce i świecie współczesnym w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944/45 – 1946/47), pomocnik kancelaryjny dyrektora (1945–47), hufcowy rzeszowskiego hufca harcerzy (1945–47), nauczyciel w Państwowym Gimn. i Lic. dla Dorosłych w Kłodzku (1947–49), wizytator Kuratorium Okręgu Szkolnego we Wrocławiu (1949–61), nauczyciel w Studium Nauczycielskim nr 1 we Wrocławiu (od 1961).

Sokołowski Witold, zastępca nauczyciela w II Gimn. z polskim językiem wykładowym w Tarnopolu (do 1910/11) i  w I Gimn. w Rzesz. (1911/12 – I 1913) – uczył jęz. polskiego i niemieckiego), nauczyciel Gimn. w Kołomyi (od II 1913).

Solecki Janusz Henryk (ur. 27 X 1944, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1964), prezes Sądu Rejonowego  w Strzyżowie, Sędzia Sądu Okręgowego  w Rzesz., przewodniczący Komitetu Rodzicielskiego przy I Lic. w Rzesz. (1989/90 – 1992/93).

Solecki Leon, nauczyciel w Gimn.  w Rzesz. (1847/48) i  w Gimn. w Nowym Sączu (od 1848/49).

Soleski Józef, zastępca nauczyciela  w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1868/69 – 1871/72), nauczyciel w Gimn.  w Rzesz. (1872/73) i Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1873/74), nauczyciel (1874/75), następnie profesor (1875/76 – IX 1893) w Szkole Realnej we Lwowie, we IX 1893 przeniesiony w stan spoczynku.

Sollman Wiktor uczeń rzeszowskiego gimn. (kl. I gramatykalnej), uczestnik powstania listopadowego (od V 1831), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAU-DIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Sołowijowa Halina, nauczycielka kontraktowa w I Lic. w Rzesz. (1950/51) – uczyła jęz. rosyjskiego.

Sołtykiewicz Antoni (1827 – 1913), nauczyciel jęz. łacińskiego, niemieckiego, geografii, geografii i historii (jeden przedmiot), psychologii doświadczalnej  w Gimn. w Rzesz. (1850/51 – 1871/72), zastępca dyrektora I Gimn. (15 I 1867 – 8 III 1868), dyrektor tegoż gimn. (11 – 31 VIII 1872), inspektor krajowy szkół średnich w Galicji (1873–89), dyrektor Gimn. w Brzeżanach.

Sołtys Czesła w (17 VII 1936, Gdynia – 29 IV 2014, Rzeszów), absolwent fizyki  w Wyższej Szk. Pedagogicznej w Katowicach (1962), nauczyciel fizyki i astronomii  w II Lic. w Rzesz. (1962–66), nauczyciel akademicki  w Instytucie Fizyki WSP w Rzesz. (1966 – 2001), później na Uniw. Rzeszowskim (2001–03), nauczyciel akademicki  w Akademii Rolniczej  w Rzesz. (1966 – 2001), nauczyciel fizyki  w I Lic. w Rzesz. (2000/01 – 2003/04, później doraźnie).

Sołtys Wojciech (1837, Poręba Spytkowska – 1 V 1889, Tarnopol), uczeń Gimn. w Bochni, absolwent Gimn. św. Anny  w Krakowie i UJ w Krakowie, zastępca nauczyciela w Gimn. w Przemyślu i Gimn. w Rzesz. (do 1869/70), nauczyciel (1870/71 – 1874/75), następnie profesor (1875/76 – 1889) w Gimn. w Samborze.

Sołtysik Albert, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. VIII: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Sołtysik Franciszek s. Józefa (29 I 1847, Rymanów – IX 1921, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1868), zastępca nauczyciela (1872/73 – 1884/85), następnie nauczyciel (1885/86 – 1887/88), później profesor (1888/89 – 31 III 1911) w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, matematyki, geografii, kaligrafii, w VIII 1911 przeniesiony w stan spoczynku, na emeryturze kierownik Prywatnego Gimn. Koedukacyjnego  w Kolbuszowej (1912/13 – 1914/15), dyrektor Prywatnego Gimn. Koedukacyjnego  w Zbarażu.

Sołtysik Kazimierz Wiktor s. Franciszka (ur. 18 II 1875, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1894), kandydat zawodu nauczycielskiego (do IV 1923), nauczyciel w Gimn. Męskim im. Króla Jana Sobieskiego  w Złoczowie (IV 1923 – 1928/29), nauczyciel w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim Tow. Szk. Ludowej w Złoczowie (1925/26), nauczyciel  w Gimn. Polskim w Gdańsku (1928/29 – 1932/33), przemianowanym w Gimn. Macierzy Szkolnej w Gdańsku (do III 1934), kierownik Szk. Średniej „Macierzy Szkolnej” w Gdańsku (od III 1934).

Sondej Józef s. Marcina (ur. 1 III 1914, Mazury gm. Raniżów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1934), studiował w Wyższym Instytucie Teologicznym w Przemyślu, ksiądz (1939), katecheta w II Lic. w Rzesz. (1949), proboszcz parafii Chrystusa Króla (1955–94); na terenie tej parafii  w okresie, gdy J. Sondej był proboszczem, powstało 6 nowych punktów duszpasterskich, dziekan Dekanatu – Rzeszów II (od 1966), infułat Stolicy Apostolskiej, na emeryturze (od 1994), honorowy obywatel Rzeszowa (1995); 1 III 2014 r. władze miasta oraz mieszkańcy uczcili 100. rocznicę urodzin ks. Sondeja mszą jubileuszową oraz okolicznościową sesją; 11 IV 2014 ks. Sondej, w obecności władz miasta oraz władz oświatowych, odbył spotkanie z młodzieżą I LO.

Sondej Stanisła w s. Józefa (15 IV 1902, Mazury gm. Raniżów – 1982), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1922) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1926), uczestnik walk o Lwów (1919) i wojny polsko-bolszewickiej ( w V Armii gen. Wł. Sikorskiego), członek ZWZ-AK, wikariusz, a następnie proboszcz  w Osieku k. Żmigrodu (1934–82).

Sosnowski Feliks (21 I 1806, Warszawa – 4 I 1871, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1824), studiował filozofię na Uniwersytecie Lwowskim, a następnie teologię na Uniwersytecie w Wiedniu (1826/27 – 1829/30), ksiądz (1829), prefekt Seminarium Duchownego we Lwowie (1834–36), wykładowca teologii pastoralnej i historii Kościoła w Seminarium Duchownym w Tarnowie (1836–42), szef Katedry Pisma Świętego i Języków Wschodnich na UJ (1842–56), profesor studium biblijnego Starego Testamentu (od 1856), kilkukrotny dziekan Wydziału Teologicznego.

Sosnowski Remigiusz (ur. 1 X 1938 Nowogródek), absolwent I Lic. w Rzesz. (1955), metalurg, profesor, pracownik Instytutu Metalurgii i prorektor Politechniki Śląskiej, kierownik Katedry Zarządzania Procesami Technologicznymi, prorektor Wyższej Szk. Mechatroniki  w Katowicach, autor wielu specjalistycznych publikacji.

Sowa-Kamieniecki Władysła w s. Józefa ps. „Mewa” (7 V 1912, Błażowa – 7 XII 1985, Rzeszów), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1935) i Wydziału Prawa UJK we Lwowie (1939), członek ZWZ, komendant Batalionów Chłopskich w powiecie brzozowskim (1942/43), dowódca plutonu dywersyjnego AK w Błażowej z siedzibą w Futomie (1943–44), uczestnik akcji „Burza”, więzień polityczny (1948–52), radca prawny w Rzesz. (1952–60), adwokat w Rzesz. (po 1960).

Spiess (Spis) Stanisła w (8 V 1843, Radymno – 20 X 1920), uczeń rzeszowskiego gimn., przywódca organizacji spiskowej gimnazjalistów rzeszowskich, powstaniec 1863 r., później uczeń Gimn. w Przemyślu, absolwent tegoż gimn. (1865), ksiądz (od 1868), szef katedry egzegetyki na UJ w Krakowie (od 1879), sześciokrotny dziekan Wydziału Teologicznego, rektor UJ (1887), działacz społeczny; jako przewodniczący Rady Szkolnej w Krakowie doprowadził do założenia kilku burs; autor wielu publikacji książkowych i artykułów, szczególnie cenionych z egzegetyki; w 1986 jego portret do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz.

Spithal Roman (28 II 1824, Wiśniowa k. Ropczyc – 8 I 1889, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1840), filozofię studiował w Ołomuńcu, a teologię  w Tarnowie, ksiądz (1851), dr teologii (1853), radca i referent konsystorza krakowskiego (1879–89).

Sroczyński Ludwik (ur. 1872), absolwent Uniw. Jagiellońskiego, kancelista  w Sądzie Powiatowym w Bochni (1898–99), nauczyciel w I Gimn. w Rzesz (1900/01 – 1910/11) – uczył geografii  i historii (jeden przedmiot), geografii, historii kraju rodzinnego, kaligrafii, kierownik filii Gimn. w Samborze (1911/12 – 1912/13), profesor w I Szk. Realnej  w Krakowie (1915/16 – 1920/21), VIII Gimn. im. K. Witkowskiego  w Krakowie (1925) i I Pryw. Gimn. Żeńskim w Krakowie.

Stachnik Franciszek s. Jana (ur. 5 XI 1877, Pierzejowa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1900), zastępca nauczyciela w: I Gimn. w Nowym Sączu (XI 1906 – II 1908), Gimn. w Wadowicach (II – VI 1908) i  w I Gimn. w Rzesz. (1908/09) – uczył matematyki i fizyki; nauczyciel, następnie profesor w Gimn. z polskim językiem wykładowym w Kołomyi (1909/10 – 1919/20), profesor w Gimn. w Dębicy (od 1920/21).

Stachnik Józef (1875, Chechły k. Ropczyc – 23 XII 1915, Tarnów), uczęszczał do gimnazjów  w Rzesz. i Krakowie, absolwent Wydziału Filozoficznego UJ  w Krakowie, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Dębicy (1904/05), Gimn. w Stryju (1905/06), I Gimn. w Rzesz. (1906/07), ponownie w Gimn. w Dębicy (1907/08), nauczyciel w Gimn. w Buczaczu (1908/09 – 1909/10), profesor w Gimn. w Dębicy (1910/11 – 1913/14).

Stachowicz Damian (ok. 1658, Sokołów Młp. – 27 IX 1699, Łowicz), kompozytor doby baroku, kształcił się w szk. muzycznej oo. pijarów  w Rzesz., dyrygent kapeli  w Łowiczu (1693).

Stadnikiewicz Tadeusz (1887 – po 1939), uczeń I Gimn. w Rzesz., absolwent Akademii Górniczej w Loeben, inżynier na Górnym Śląsku.

Stafiej Sebastian s. Józefa (ur. 13 I 1861, Korniaktów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1881), doktor, sekretarz Rady Powiatowej w Krakowie (od poł. 1887).

Staniewski Stefan (1672 – 1737), rektor rzeszowskiego kolegium (1732–37).

Stanisz Jan (ur. 17 I 1942), absolwent Lic. Pedagogicznego  w Krośnie (1961) i Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Che-micznego na UJ w Krakowie (1966), nauczyciel matematyki w: Lic. w Brzozowie (1966/67 – 1974/75), Szk. Podst. nr 16  w Rzesz. (1982/83), I Lic. w Rzesz. (1981/82 i 1988/89 – 1989/90), Zespole Szkół Mechanicznych w Rzesz. (1983/84 – 1989/90 i 1995/96), V Lic. w Rzesz. (1996/97 – 2004/05), nauczyciel akademicki Politechniki Rzeszowskiej (1974–82), dyrektor V Lic. w Rzesz. (1 VI 1996 – 31 VIII 2004), Kurator Oświaty i Wychowania (Kurator Oświaty – X 1991 zmiana nazwy) w Rzesz. (18 IV 1990 – 13 V 1995), od 1 IX 2005 na emeryturze.

Stanisz Tadeusz (ur. 22 VIII 1936, Kraków), absolwent I Lic. w Rzesz. (1954), matematyk, profesor, pracownik naukowy UJ (1959–64), następnie Instytutu Metodyki Rachunku Ekonomicznego Akademii Ekonomicznej w Krakowie, kierownik Katedry Matematyki, Statystyki i Eko-nometrii, autor ok. 50 publikacji.

Stanisz Tadeusz Józef (ur. 16 XII 1861, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1880), kandydat notarialny (1885), członek wydziału oddziału rzeszowskiego Tow. Oświaty Ludowej, członek wydziału rzeszowskiego Tow. Gimnastycznego „So-kół”, członek wydziału Tow. Kasynowego  w Rzesz.

Stanisz Tadeusz Ludwik s. Tadeusza (21 I 1906, Połomia – 5 VII 1988, Rzeszów), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1924) i Uniw. Jagiellońskiego (1929), historyk, pedagog, działacz społeczno-oświatowy, nauczyciel prywatny w Krakowie (1931–34), nauczyciel Gimn. i Lic. w Krasnymstawie (1934–39), więzień Izbicy, Lublina, Oświęcimia, Litomierzyc i Flossenburga (1942–45), działacz Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (ZBOWiD), Polskiego Stronnictwa Ludowego (1945–49), Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (po 1949), Tow. Wiedzy Powszechnej oddział w Rzesz., Polskiego Tow. Historycznego oddział w Rzesz., dyrektor Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Rzesz. (1956–59). nauczyciel i bibliotekarz Studium Nauczycielskiego (1959–65), wykładowca WSP w Rzesz. (1965–71), dziekan Wydziału Filologicznego dla Studiów Zaocznych, autor publikacji z zakresu historii  i kultury regionu.

Stankiewicz Franciszek s. Józefa (ur. 3 VIII 1844, Jaćmierz), absolwent rzeszowskiego gimn. (1869), ksiądz, proboszcz  w Sokołowie (1898 – 1916).

Starck Józef (zm. 1657), nauczyciel rzeszowskiego kolegium, walczył z najazdem Jerzego Rakoczego  w 1657 r., uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAU-DIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Stary Karol (1870, Grzęska k. Przeworska – 1950, Rzeszów), absolwent Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Rzesz. (1890), działacz społeczny, jeden z pionierów wychowania fizycznego i sportu w Rzesz., nauczyciel gimnastyki  w II Gimn. w Rzesz. (1918/19 – 1924/25, 1930/31), nauczyciel rysunków i kaligrafii  w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1915/16 – 1919/20), nauczyciel wychowania fizycznego  w Szk. Ludowej im. S. Konarskiego, nauczyciel w Prywatnej Szk. Handlowej w Rzesz. (1925/26), kierownik Szk. Powszechnej im. A. Mickiewicza, prowadził ćwiczenia gimnastyczne z uczniami I Gimn. w Rzesz., działacz Tow. Gimnastycznego „Sokół”, współorganizator harcerskiej Drużyny im. Stefana Czarnieckiego, tzw. III Rzeszowskiej przy I Gimn. (1918), inicjator założenia Szk. Rzemiosł w Rzesz., prezes Tow. Prywatnej Męskiej Szk. Przemysłowej w Rzesz. (1928–32).

Stączek Stanisła w (1864, Posada Jaćmierska – 1942), uczeń rzeszowskiego gimn. (1878/79 – 1885/86, kl. I – VIII), nauczyciel w Balowie pow. Brzozów, inspektor kolejowy w Jaśle, później w Krakowie, działacz ruchu ludowego, członek Rady Naczelnej PSL-Lewicy (od 1913), minister kolei żelaznych w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego (XII 1918 – I 1919), działacz PSL-Lewicy (1922–23), Związku Chłopskiego (1924–25), Stronnictwa Chłopskiego (1926–28), Związku Chłopskiego (po 1928).

Stąpor Franciszek s. Hilarego (ur. 1 X 1885, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1906), prawnik.

Stąpor Ignacy s. Tomasza (ur. 28 VII 1900, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1926), ekonomista, handlowiec.

Stec Michał, nauczyciel szk. ludowej  w Rzesz., nauczyciel śpiewu w Gimn.  w Rzesz. (1897/98 – 1903/04).

Stecki Gardian (1726, Przysucha pow. samborski – 1795), uczeń rzeszowskiego kolegium, autor książek poświęconych zagadnieniom prawniczym.

Steczkowski Jan Kanty Tomasz s. Konstantego (17 X 1862, Dąbrowa – 1929), absolwent rzeszowskiego gimn. (1880), koncypient adwokacki (do 1886), doktor pra w (XII 1886), adwokat w Sądzie Obwodowym w Rzesz. (1886 – X 1888), członek Wydziału rzeszowskiego oddziału Tow. Oświaty Ludowej, ekonomista, polityk, bankowiec lwowski, działacz Stronnictwa Prawicy Narodowej, sprawował funkcje kierownicze w instytucjach finansowych i gospodarczych, dyrektor Banku Krajowego we Lwowie (1913–20), minister skarbu (1917–18), premier rządu Rady Regencyjnej (4 IV – 2 X 1918), dyrektor Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej (1920), minister skarbu Rzeczypospolitej (1920–1921), jego koncepcja uzdrowienia gospodarki i zahamowania narastającej inflacji nie weszła w życie (poł. 1921), prezes Banku Gospodarstwa Krajowego (1922–27).

Steczkowski Jan, ksiądz, wikary w Słocinie, zastępca katechety w Gimn. w Rzesz. (1851/52 – 1852/53).

Stefan od Zwiastowania NMP (zm. 1683), nauczyciel rzeszowskiego kolegium, zmarł po bitwie pod Wiedniem na chorobę zakaźną, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Stefanowicz Julian (ur. ok. 1856, Horpina), absolwent Uniw. Lwowskiego, zastępca nauczyciela w Gimn. Akademickim we Lwowie (1888/89) i  w Gimn.  w Jaśle (1889), studiował w Grazu (1890), zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1891/92), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1892/93 – 1904/05) – uczył jęz. niemieckiego, ruskiego (tzn. ukraińskiego), historii i geografii, nauczyciel w II Gimn. w Rzesz. (1905/06 – II 1908) – uczył jęz. niemieckiego, nauczyciel w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz. i V Gimn. we Lwowie (od II 1908), profesor w: Gimn. Akademickim we Lwowie, VI Gimn. we Lwowie (1910/11 – 1915/16) i I Gimn. we Lwowie (1915/16).

Stefański Józef s. Władysława (8 II 1903, Bratkowice pow. rzeszowski – 25 I 1985, Goświnowice), absolwent I Gimn. w Rzesz.(1923) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1927), wikariusz, katecheta w Gimn. i Lic. w Przeworsku oraz  w tamtejszej szk. powszechnej (1937–44), żołnierz kampanii wrześniowej (kapelan), więziony przez Niemców na Zamku Rzeszowskim (XI 1939 – I 1940), działacz ZWZ-AK, kapelan obwodu ZWZ-AK Przeworsk (1940–42), kapelan Inspektoratu AK Przemyśl (1942 – wiosna 1943), kapelan podokręgu AK Rzeszów (wiosna 1943 – 1944), organizator tajnego nauczania, więzień NKWD (XII 1944 – I 1945) i UB (17 VI 1950 – 1953).

Stein Ignacy s. Ignacego (21 XII 1875, Rzeszów – 1964), absolwent rzeszowskiego gimn. (1894) i UJ w Krakowie (1897), praktykant (1897/98), następnie zastępca nauczyciela (1898/99) w Gimn. św. Anny w Krakowie, zastępca nauczyciela (1899/1900), następnie nauczyciel (1900/01 – 1902/03) w Gimn. w Wadowicach, nauczyciel (1903/04 – 1904/05), następnie profesor (1905/06 – 1909/10)  w Gimn. św. Anny w Krakowie, profesor w: Prywatnej Średniej Szk. Żeńskiej  w Krakowie (1903/04 – 1904/05), Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1906/07 – 1907/08) i Gimn. św. Jacka w Krakowie (1910/11 – 1913/14), członek Komisji Językowej Akademii Umiejętności  w Krakowie (od 1910), dyrektor (urlopowany z placówek państwowych) Prywatnego Gimn. Realnego i Seminarium Nauczycielskiego TSL w Białej (1908/09 – 1918/19), zarządca Gimn. w Jarocinie z ramienia polskich władz szkolnych w Poznaniu (V – VIII 1919), dyrektor Gimn. św. Magdaleny  w Poznaniu (od VII 1919), wicekurator i naczelnik szkół średnich KOS w Poznaniu (1919–25), organizator tajnego nauczania, autor wielu publikacji z zakresu językoznawstwa, m.in. Szkolnictwo średnie Poznania 1919–1928 (1929).

Stepaniak Lesła w (3 VIII 1944, Rzeszów – 8 I 1990, Rzeszów), absolwent I Lic.  w Rzesz. (1963), Seminarium Nauczycielskiego  w Rzesz. i WSWF w Krakowie (1968), nauczyciel w Technikum Melioracyjnym w Trzcianie, starszy wykładowca w Studium Wychowania Fizycznego  i Sportu Filii UMCS w Rzesz. (X 1972 – I 1990), nauczyciel wychowania fizycznego  w I Lic. w Rzesz. (XI 1987 – VI 1988) i  w II Lic. w Rzesz., sędzia międzynarodowy koszykówki.

Stepek Jan, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. VI: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Stetkiewicz Wincenty, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Stieber Chryzostom, zastępca starosty  w Rzesz., później starosta i dyrektor Gimn. w Rzesz. (1811 – X 1817), radca gubernialny we Lwowie (od X 1813).

Stobiecki Stanisła w (ur. 1882), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1906/07 – 1907/08) – uczył jęz. polskiego, matematyki, historii naturalnej, zastępca nauczyciela w III Gimn. w Krakowie (1908/09) i  w IV Gimn. w Krakowie (1909/10 – 1912/13), inspektor okręgowy szkolny w Nowym Sączu (1913 – 1917).

Stocki Emil (Emilian), nauczyciel kontraktowy (1934/35 – I 1936), następnie nauczyciel tymczasowy (I 1936 – X 1937), później nauczyciel (X 1937 – VIII 1939) w I Gimn. i Lic. w Rzesz. – uczył jęz. niemieckiego, polskiego i geografii, uczył też jęz. niemieckiego  w II Gimn.  w Rzesz. (1935/36).

Stocki Stanisław, nauczyciel rysunków  w Gimn. w Rzesz. (1870/71).

Stodolak Stanisła w s. Wincentego (10 III 1840, Markuszowa – 26 VI 1896, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1861) i UJ w Krakowie (prawo, filozofia), dr filozofii, zastępca nauczyciela  w Gimn. św. Jacka w Krakowie (1866/67 – 1869/70), nauczyciel w Gimn. w Tarnowie (1870/71 – 1871/72) i Gimn. św. Anny w Krakowie (1872), nauczyciel (1872 – 1878/79), następnie profesor (1879/80 – 1895/96) w Gimn. św. Jacka w Krakowie.

Stoiowski Aleksander, uczeń kl. II humaniorów rzeszowskiego gimn., uczestnik powstania listopadowego.

Stopiński Andrzej (ur. 1925), uczeń I Gimn. w Rzesz., absolwent II Gimn. i Lic. w Rzesz. (1944), doc. dr hab., dyrektor Instytutu Wenerologii i kierownik Kliniki Chorób Wenerycznych AM  w Warszawie, autor licznych publikacji  i audycji  w PR.

Straszewski Henryk (10 VI 1820, Boguchwała – 24 IV 1889, Boguchwała) absolwent rzeszowskiego gimn. (1838), właściciel dóbr ziemskich w Boguchwale (1848–89) i Lutoryżu (1848–50), pre- zes Tow. Zaliczkowego i Kredytowego  w Rzesz. (1880–89), prezes Tow. Bursy Gimnazjalnej, członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1867–71 i 1879–89), referent dróg i spra w technicznych w Radzie Powiatowej, członek Wydziału Powiatowego (1867–70), kurator (tj. zastępca nadkuratora) Fundacji im. Towarnickiego, członek Wydziału Okręgowego  w Rzesz. Galicyjskiego Tow. Kredytowego Ziemskiego (1879–82), działacz Tow. Rolniczego Okręgu Rzeszowskiego, filantrop, honorowy obywatel Rzeszowa (3 II 1873), inicjator i organizator wzniesienia nowego budynku szkolnego  w Boguchwale (1885–87).

Straszewski Jan, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Pogórzu (VII 1907 – I 1908) i  w I Gimn. w Rzesz. (II – IX 1909) – uczył jęz. polskiego, geografii i historii, we IX 1909 uwolniony od obowiązków służbowych, zastępca nauczyciela w II Gimn. w Tarnowie (1911/12 – 1913/14).

Straszewski Maurycy s. Ryszarda (22 IX 1848, Lutoryż k. Rzeszowa – 27 II 1921, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1866), filozof i pedagog, profesor UJ (od 1878), założyciel Tow. Filozoficznego  w Krakowie (1909), kierownik katedry filozofii KUL (1920–21), autor wielu publikacji z dziejów filozofii, m.in. Dzieje filozoficznej myśli polskiej w okresie porozbiorowym (1912), poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1891–97).

Strauch Jan Chryzostom Karol (5 II 1728, Rzeszów – 27 III 1769), uczeń rzeszowskiego gimn., po 15 latach służby wojskowej u boku J. I. Lubomirskiego wstąpił do zakonu paulinów (1752), ksiądz (1754), kapelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego (1764–69), prokurator prowincji paulinów (od 1765).

Strauch Remigiusz Michał (1724 – 24 III 1790, Warszawa), po ukończeniu rzeszowskiego kolegium wstąpił do paulinów (1740), ksiądz (1747), trzy lata przebywał w Rzesz. w charakterze prokuratora generalnego paulinów, następnie pracował na Jasnej Górze jako kaznodzieja, dyrektor braci, zastępca przeora, spowiednik nowicjuszy, później zastępca przeora w Warszawie, autor ponad 20 dzieł teologicznych i ascetycznych.

Stroynowski Hieronim, imię zakonne również Hieronim (20 IX 1752, Chodaczków k. Tarnopola – 1815, Wileńszczyzna), uczeń Kolegium Pijarskiego  w Rzesz. (1770–71), wykładowca logiki, geometrii, nauki moralnej i prawa (jako pierwszy  w języku polskim) w Collegium Nobilium, ksiądz (1776), doktor teologii oraz doktor prawa świeckiego i kanonicznego, współpracownik obozu reform na Sejmie Wielkim (1788–92), biskup łucki, później wileński, profesor prawa natury w Akademii Wileńskiej (1780 – 1808), organizator Katedry Prawa Natury i Ekonomii Politycznej na tejże akademii, rektor tejże akademii (1799–1808), przedstawiciel polskiej myśli fizjokratycznej, członek Komisji Edukacji Narodowej (od 1793), członek warszawskiego Tow. Przyjaciół Nauk oraz towarzyst w naukowych w Petersburgu, Rzymie i Paryżu, nestor polskich ekonomistów, autor dzieła Nauka prawa przyrodzonego, politycznego, ekonomii politycznej i prawa narodów (1780), które na wiele dziesięcioleci stało się jednym z najważniejszych polskich podręczników do nauki prawa i ekonomii, odznaczony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego medalem Merentibus (1792) oraz orderem św. Stanisława (1794); w 1986 portret Stroynowskiego do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz. wykonał P. Jakubowicz, od 2008 Stroynowski jest patronem pracowni geograficznej (nr 21) w I Lic. w Rzesz.

Strzelecki Antoni, (ur. 19 IV 1870, Lwów), zastępca nauczyciela w: IV Gimn. we Lwowie (30 VII – 7 XII 1893), Gimn. w Tarnowie (7 IX 1894 – 13 IX 1895), Szkole Realnej we Lwowie (13 IX 1895 – 14 IX 1896), Gimn. w Jarosławiu (14 IX 1896 – 19 VII 1897), Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (19 VII 1897 – 28 I 1899), IV Gimn. we Lwowie (28 I – 5 VI 1899), Gimn. w Stryju (27 X 1902 – 2 IX 1903), Gimn. w Samborze (2 IX 1903 – 18 VII 1906), Gimn. w Złoczowie (18 VII 1906 – 30 VII 1907), nauczyciel w Gimn. w Buczaczu (30 VII – IX 1907), tymczasowy kierownik Gimn. Realnego  w Łańcucie (1 IX – 30 X 1907), nauczyciel  w Gimn. w Wadowicach (IX 1908 – 5 VIII 1909), profesor w Gimn. w Jarosławiu (5 VIII 1909 – 19 III 1912), I Gimn. w Rzeszowie – przydzielony do II Gimn. w Rzeszowie (19 III – VI 1912), Gimn. w Gorlicach (1912/13 – formalnie 1918/19), w ostatnich trzech latach na urlopie, profesor Gimn. w Trembowli (21 V 1920 – 21 III 1921).

Studentowicz Leopold (16 X 1874, Nowy Targ – 13 VI 1912), absolwent Gimn. w Nowym Sączu (1896) oraz matematyki, fizyki i astronomii na UJ w Krakowie (1900), zastępca nauczyciela w Gimn.  w Rzesz. (1900/01) – uczył jęz. polskiego i matematyki, zastępca nauczyciela w Gimn. w Pogórzu (1901/02 – 1908/09), nauczyciel w I Szk. Realnej w Krakowie (1909/10 – 1911/12), członek Tow. Nauczycieli Szkół Wyższych.

Stypkowski Tomasz (30 XII 1839, Kraków – 17 VI 1896, Przemyśl), absolwent Gimn. św. Anny w Krakowie (1860) i Wydziału Filozoficznego UJ (1864), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Rzesz. (1868/69), Gimn. w Tarnopolu (1869/70 – 1870/71), Gimn.  w Brodach (1871/72 – 1875/76), Gimn.  w Drohobyczu (1876/77 – 1878/79), Gimn. w Przemyślu (1879/80 – 1895/96).

Suchanek Jan (ur. 1877), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (II – VI 1902) – uczył matematyki, zastępca nauczyciela w Szk. Realnej we Lwowie (1902/03), nauczyciel (1903/04 – 1905/06), następnie profesor (1906/07 – 1907/08) w Szk. Realnej w Tarnopolu, profesor w: Szk. Realnej w Żywcu (1908/09), I Szk. Realnej w Krakowie (1909/10 – 1917/18, 1920/21), II Gimn. w Tarnowie (1918/19), VIII Gimn. w Krakowie i Gimn. w Gdańsku (1925).

Suchoński Antoni (ur. 1876), zastępca nauczyciela w: Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1902/03), Gimn. w Sanoku (1903/04), Gimn. w Pogórzu (1904/05 – I 1909), nauczyciel w: Gimn. w Sokalu (od II – VIII 1909), I Gimn. w Tarnowie (1909/10 – 1910/11), II Gimn. w Tarnowie (1911/12 – 1913/14) i Prywatnym Żeńskim Gimn. Realnym ss. Urszulanek w Tarnowie (1912/13), profesor w I Gimn. w Rzesz. (X 1916 – 1917/18) – uczył jęz. niemieckiego, profesor II Gimn. w Tarnowie (1918/19 – 1926/27).

Sudoł Adam (17 IV 1920, Lipnica k. Kolbuszowej – 14 XI 2012, Sanok), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1931/32 – 1935/36), absolwent Małego Seminarium w Przemyślu (1939) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu z tymczasową siedzibą w Brzozowie (1944), ksiądz (1944) w parafiach w Miechocinie (1945–47), Majdanie Królewskim (1947–49), parafii farnej w Rzesz. (1949–51), parafii farnej w Krośnie (1951–53), parafiach w: Hyżnem (1951), Niewodnej k. Strzyżowa (1953–57), Stalowej Woli (1957–62), Przeworsku (1962–64), proboszcz w: Muninie (1964–67), parafii farnej w Sanoku (1967–95), honorowy obywatel Sanoka (1994), od 1995 na emeryturze.

Sulisz Józef s. Tomasza (ur. 20 II 1866, Ropczyce), absolwent rzesz. gimn. (1890), zastępca nauczyciela w Gimn. w Sanoku (1902/03 – 1906/07).

Surowiec Helena, nauczycielka, następnie starsza nauczycielka w Lic. w Tyczynie, starsza nauczycielka w I Lic. w Rzesz. (1955/56).

Sutowicz Julian (18 I 1842, Kościukowicze na Białorusi – 30 III 1900, Rzeszów), student uniwersytetów  w Kazaniu i Moskwie (1860–63), powstaniec 1863 r., uciekinier z zaboru rosyjskiego, absolwent Uniw. Jagiellońskiego (1875), zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnowie (1876/77 – 1881/82), nauczyciel (1882/83 – 1884/85), następnie profesor (1885/86 – 1888/89) w Gimn. w Złoczowie, profesor w Gimn. w Rzesz. (1889/90 – 1899/1900) – uczył historii i geografii, geografii, historii kraju rodzinnego, autor kilku rozpra w historycznych, m.in. Sprawa zborowska na Sejmie roku 1585 (1885), Walka Kazimierza Jagiellończyka z Maciejem Korwinem o koronę czeską (1877), Zjazd Łucki (1875).

Swoboda Feliks, uczeń rzeszowskiego gimn., uczestnik walk Księstwa Warszawskiego (1807–09), uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAUDIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Sykała Julian s. Jana (13 IX 1874, Tyczyn – 9 IV 1925, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1893), działacz Ligi Narodowej (od 1916), działacz na rzecz polskości Śląska Cieszyńskiego, dyrektor techniczny Warszawskiego Tow. Kopalń Węgla w Zagłębiu Dąbrowskim, poseł na Sejm (1922–25), dyrektor generalny Tow. Eksploatacji Soli Potasowych (od I 1925).

Sykała Władysła w Walerian s. Jana (18 VI 1883, Tyczyn – 29 X 1948, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902), studiował na Wydziale Filozoficznym Uniw. Lwowskiego (1902/03) i Wydziale Filozoficznym Uniw. Jagiellońskiego (1903/04 – 1906/07), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Przemyślu na Zasaniu (X 1907 – I 1908, II 1911 – 1913/14), I Gimn. w Przemyślu (I 1908 – II 1911), nauczyciel (1915/16 – 1917/18), następnie profesor (1918/19 – 1921/22)  w Gimn. na Zasaniu w Przemyślu, nauczyciel w Gimn. z polskim językiem wykładowym w Grazu (1914/15), organizator i kierownik Szk. Rzemiosł w Grodnie (1919/20), profesor w I Gimn. w Przemyślu (1922/23 – 1929/30, 1931/32 – 1936/37), profesor w Gimn. z ruskim językiem wykładowym w Przemyślu (1934/35), kierownik Seminarium Nauczycielskiego Męskiego  w Przemyślu (1930/31), działacz BBWR, zastępca członka (VII 1928 – 1929), następnie członek Rady Miejskiej w Przemyślu (od 1930), członek wielu lokalnych stowarzyszeń, m.in. Tow. Przyjaciół Nauk w Przemyślu.

Synowiec Tadeusz, nauczyciel kontraktowy w I Lic. w Rzesz. (X 1959 – VII 1960).

Sywulak Mikołaj (ur. Huczko), absolwent Gimn. w Przemyślu (1867), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1871/72) i Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1872/73), nauczyciel w Gimn. w Drohobyczu (1873/74), nauczyciel (1874/75 – IX 1877), następnie profesor (X 1877)  w Gimn. w Rzesz. – uczył matematyki  i fizyki, profesor w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz., profesor w II Gimn. we Lwowie (X 1877 – 1907/08).

Szado Ignacy, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Dębicy (1902/03 – 1903/04) i  w Gimn. w Rzesz. (1903/04) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego i niemieckiego.

Szafer Władysła w Józef s. Mieczysława (23 VII 1886, Sosnowiec – 1970, Kraków), absolwent szkoły powszechnej  w Mielcu i I Gimn. w Rzesz. (1905), studiował w Wiedniu (1905–08), Lwowie (1908–10) i Monachium (1910–11), botanik, wykładowca w Wyższej Szkole Lasowej w Dublanach (1912–14), żołnierz  I wojny światowej w armii austriackiej (1914–17), profesor UJ (od 1918), kierownik Katedry Botaniki Systematycznej (1918–52), dyrektor Ogrodu Botanicznego (1918–60), członek korespondencyjny (1920) i członek PAU (1925), podczas okupacji prowadził tajne nauczanie, pełnił obowiązki tajnego rektora UJ, wiceprezes PAU (1946–52), członek rzeczywisty PAN (1952), wiceprezes PAN (1957–62), prekursor ochrony przyrody, współtwórca projektu organizacji ochrony przyrody  w Polsce (1919), krytyk doktryn łysenkowskich z biologii (od 1947), autor i współautor ok. 700 publikacji, w tym ponad 70 prac naukowych z zakresu paleobotaniki, geografii roślin, florystyki, anatomii roślin i ochrony przyrody, autor wniosku do Sejmu PRL o zapisie w Konstytucji niezbywalnego prawa każdego obywatela do czystego powietrza; w setną rocznicę urodzin Szafera miłośnicy przyrody ufundowali tablicę pamiątkową, którą umieszczono na korytarzu I piętra w budynku I Lic. w Rzesz. (1986), w 1987 Jerzy Sienkiewicz wykonał portret Szafera do Galerii Portretów I Lic. w Rzesz., od 2008 Szafer jest patronem pracowni biologicznej (nr 14) w I Lic. w Rzesz.

Szafran Józef s. Macieja (ur. 2 II 1856, Odrzykoń), absolwent rzeszowskiego gimn. (1877), zastępca nauczyciela w: Gimn  w Złoczowie (1881/82), Gimn. w Przemyślu (1882/83 – 1887/88) i  w Gimn. św. Anny w Krakowie (1888/89 – 1891/92), nauczyciel pomocniczy w Szkole Przemysłowej w Krakowie (1890/91 – 1891/92), nauczyciel (1892/93 – 1894/95), następnie profesor (1895/96) w Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, historii kraju rodzinnego, 23 VI 1894 mianowany inspektorem okręgowym szkół ludowych okręgu bocheńskiego i brzeskiego, profesor w: Gimn. w Bochni (1896/97 – 1897/98), V Gimn. we Lwowie (1898/99 – 1900/01), filii V Gimn. we Lwowie (1901/02 – 1902/03), IV Gimn. we Lwowie (1903/04 – X 1904), dyrektor Gimn. w Samborze (X 1904 – 1924), zastępca przewodniczącego Rady Szkolnej Okręgowej w Samborze (od 1904/05), zastępca dyrektora komisji egzaminacyjnej dla kandydatów na nauczycieli szkół ludowych w Samborze (1905/06 – 1907/08), kierownik Szk. Przemysłowej Uzupełniającej w Samborze (1906/07 – 1913/14), członek Rady Miejskiej w Samborze (1910–14), członek Rady Powiatowej w Samborze (1910–14), współpracownik „Szkoły”.

Szafran Tomasz s. Józefa (ur. 5 XII 1856, Odrzykoń), absolwent rzeszowskiego gimn. (1879), zastępca nauczyciela w Gimn. w Kołomyi (1885/86 – 1888/89) i Gimn. św. Jacka w Krakowie (1889/90 – 1892/93), nauczyciel (1893/94 – 1901/02), później profesor (1902/03 – 1919/20)  w Gimn. w Brzeżanach, profesor w Gimn. w Chrzanowie (VIII 1920 – przed 1927), autor m.in. artykułu Zasady pedagogiczne L. A. Seneki (1904).

Szajna Józef Karol (13 III 1922, Rzeszów – 24 VI 2008, Warszawa), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1934/35 – 1935/36, kl. I),następnie II Gimn. w Rzesz., żołnierz 17 pułku piechoty we wrześniu 1939 r., działacz Szarych Szeregów i Związku Walki Zbrojnej, więzień obozów  w Oświęcimiu, Brzezince i Buchenwaldzie (1941–45), światowej sławy aktor, plastyk, malarz, scenograf, reżyser, prace jego prezentowane były na kilkuset indywidualnych wystawach w Polsce i na świecie, znajdują się w zbiorach największych polskich muzeów, a także w najbardziej znanych muzeach światowych, dyrektor, kierownik artystyczny, reżyser i scenograf Teatru Ludowego  w Nowej Hucie (1963–66), dyrektor Teatru Klasycznego  w Warszawie (1971–82), wśród wielu otrzymanych przez artystę wyróżnień znajduje się honorowe obywatelstwo Rzeszowa (1998) i doktorat honoris causa Uniw. Rzeszowskiego (2007), pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Szałaśny Andrzej, zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnowie (1892/93) i  w Gimn. w Rzesz. (VII – XI 1893), we XI 1893 uwolniony od obowiązków nauczycielskich.

Szameit (de) Dobiesła w (ur. 27 VI 1842, Niedomice), członek organizacji patriotycznej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisła w Spiess, absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), powstaniec 1863, członek Rady Powiatowej w Rzesz. (1876).

Szary Michał, uczeń rzesz. gimnazjum, (kl. IV: 1862/63), aresztowany w III 1863 za werbowanie ochotników do powstania i ukarany pięciomiesięcznym więzieniem.

Szaynok Józef s. Stanisława (ur. 19 I 1868, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1887), przemysłowiec, działacz Tow. Muzeum Przemysłowego (od 1905), właściciel wytwórni maszyn i odlewni żelaza, zastępca prezesa Zarządu Organizacji Obrony Narodowej (od 1913), wydawca „Gazety Rzeszowskiej” (1928–35), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1925 – II 1926, 1927–34): niepłatny asesor (1927 – 1933, ławnik 1933), asesor Tymczasowego Zarządu Komisarycznego Rzeszowa (1926–27).

Szaynowski (Szajnowski) Edward Antoni s. Rudolfa (14 III 1868, Kociubińczyki – 23 XI 1932 Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1889), rachmistrz miejski, dyrektor magistratu, sekretarz Miejskiego Komitetu Narodowego (1914).

Szczepan Józef s. Jędrzeja (ur. 24 II 1885, Babica – 4 III 1936, Kraków), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1906), instruktor Polowych Drużyn „Sokoła” we Lwowie (od 1912), żołnierz Legionów (1914–18), I Korpusu Posiłkowego gen. J. Dowbora-Muśnickiego (1918) i Wojska Polskiego (1918–22), uczestnik walk z Czechami o Śląsk Cieszyński (1919) i Ukraińcami (1919), uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, m.in. bitwy nad Niemnem (jako ppłk dowodził 48 pp.), pułkownik (1922), w 1922 r. przeszedł do rezerwy.

Szczepanik Julian (1 I 1923, Staroniwa – 1944, Wiśnicz), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1935/36, 1937/38 – 1938/39, kl. I – III), zakatowany w więzieniu w Wiśniczu.

Szczepański Wincenty (ur. 21 II 1857 Krajmów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1880), doktor filozofii (XII 1887), nauczyciel (1890/91 – 1892/93), następnie profesor (1893/94 – 1905/06) w Gimn. w Samborze, członek Rady Miejskiej w Samborze (1896 – 1906), kierownik Gimn. w Gorlicach (29 VIII – 17 IX 1906), dyrektor Gimn. w Gorlicach (IX 1906 – VI 1918), członek: Rady Szkolnej Okręgowej w Gorlicach, Rady Miejskiej w Gorlicach, Tymczasowego Zarządu Miasta (1915–18), Rady Powiatowej w Gorlicach, Wydziału i Dyrekcji Powiatowej Kasy Oszczędności  w Gorlicach, Zarządu Szk. Przemysłowej Uzupełniającej w Gorlicach, członek honorowy Tow. Gimnastycznego „Sokół” w Samborze,  w VI 1918 przeniesiony w stały stan spoczynku.

Szczepański Włodzimierz Stanisła w  s. Tytusa (ur. 12 VI 1864, Sieraków), absolwent rzeszowskiego gimn. (1882), doktor medycyny, lekarz  w Rzesz.

Szczupiel Piotr (29 VI 1908, Budziwój – 29 VI 1941 Dublany), uczeń I Gimn.  w Rzesz. (1919/20 – 1923/24, kl. I – V), absolwent Małego Seminarium Duchownego  w Przemyślu, ksiądz (1932), wikariusz  w Tarnawcu, Jarosławiu, Przemyślu, katecheta w Samborze (od 1935), wikariusz  w Dublanach (1940), zamordowany przez żołnierzy Armii Czerwonej.

Szczyrek Jan s. Michała (23 XI 1882, Średnie Wlk. pow. Sanok – 1947), absolwent rzeszowskiego gimn. (1903) i Uniw. Lwowskiego, w latach gimnazjalnych przywódca socjalistycznej organizacji „Promień”, członek PPS (od 1902), pracował w czasopiśmie „Zjednoczenie” (1905–08), działacz naczelnych władz PPS (1918–36), redaktor „Trybuny Robotniczej” (1933–38), wykluczony z PPS za działalność jednolitofrontową (1936).

Szediwy Edward (ur. 1827, Praga), absolwent rzeszowskiego gimn. (1844), starosta w Łańcucie (do 1886), honorowy obywatel Łańcuta.

Szeliga Henryk (ur. 10 VII 1944, Pstrągowa), absolwent WSP w Rzesz., nauczyciel fizyki  w I Lic. w Rzesz. (IX 1968 – XII 1970).

Szeligowski Ludwik, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. III: 1862/63), w V 1863 wykluczony z gimn. za udział w powstaniu.

Szeliski (od 1914 Szeleski) Stanisła w (ur. 15 II 1879, Jasło), naczelnik stacji Mileszowce na Bukowinie, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Nowym Sączu (1903/04), I Gimn. w Tarnowie (1904/05 – 1909/10) i Gimn. w Złoczowie (1910/11 – 1912/13), nauczyciel w I Gimn. w Rzesz. (1913/14 – 1919/20) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, nauczyciel w Prywatnym Gimn. Realnym Żeńskim w Rzesz. (1913/14, 1915/16 – 1919/20) – uczył jęz. łacińskiego i niemieckiego, nauczyciel (1920/21), następnie profesor w II Gimn. w Rzesz. (1921/22 – 1929/30) – uczył jęz. łacińskiego, niemieckiego, francuskiego,  w I 1930 przeniesiony w stan nieczynny, a w VII 1930 w stan spoczynku.

Szerląg Józef, aplikant w Gimn. w Rzesz. (I – VI 1879) – uczył jęz. polskiego.

Szewera Marian Julian s. Wincentego (16 II 1885, Stany pow. Nisko – 9 VIII 1964, Rzeszów), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1905), studiował na Uniwersytecie Lwowskim i Jagiellońskim, uczestnik I wojny światowej w wojsku austriackim (1914–18), walczył w wojsku polskim (1918–19), nauczyciel w Państwowym Gimn. im. księcia Adama Jerzego Czartoryskiego  w Puławach (1920–25), wydawca miesięcznika „Praca” dla młodzieży w Puławach, nauczyciel w I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1925/26 – 1930/31 i 1944/45 – 1954/55) – uczył jęz. polskiego, psychologii, propedeutyki filozofii, nauczyciel w Prywatnym Gimn. Żeńskim w Rzesz. (1925/26) – uczył jęz. polskiego i psychologii, nauczyciel w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim  w Rzesz. (1929/30) – uczył przedmiotów pedagogicznych, nauczyciel w Państwowym Gimn. w Krośnie (1931–36), nauczyciel w II Gimn. i Lic. w Rzesz. (1936/37 – 1938/39 i 1944/45 – 1954/55) – uczył jęz. polskiego, organizator tajnego nauczania podczas okupacji, w 1953 przeniesiony w stan spoczynku.

Szewera Zygmunt Karol s. Wincentego  i Emilii z d. Wójciak, (1 I 1890, Stany pow. Nisko – 1979), absolwent z odznaczeniem I Gimn. w Rzesz. (1908), studiował na wydziałach filozoficznych Uniwersytetu Lwowskiego (1908–12) i UJ w Krakowie (1912–13), zastępca nauczyciela w Gimn. w Tarnopolu (1913/14), żołnierz armii austriackiej (1 VIII 1914 – 1916) – walczył na froncie serbskim i włoskim, w X 1915 ranny w twarz, szyję i pierś, stracił oko, część górnej szczęki  i 20 zębów, nauczyciel na Polskich Kursach Naukowych (zwanych nieformalnie Gimn. Polskim) w Wiedniu (1916), nauczyciel w: Gimn. w Czortkowie (1918/19), Gimn. w Leżajsku (1925/26 – XII 1928), Gimn. w Sanoku (od XII 1928).

Szmigiel Antoni (12 V 1884, Babica – 12 II 1958, Czudec), uczeń I Gimn.  w Rzesz. (1895/96 – 1903/04, kl. I – VII), absolwent Wydziału Prawa UJ, sekretarz Zarządu Powiatowego PSL w Rzesz. (1910–13), żołnierz I wojny światowej  w armii austriackiej, z ramienia PSL „Piast” poseł do Sejmu Ustawodawczego (1919–22) i do Sejmu I kadencji (1922–27), działacz posanacyjnego Zjednoczenia Ludu, członek Rady Naczelnej PSL „Nowe Wyzwolenie” (1946–47).

Szołajski Stanisła w (ur. 1888), absolwent Gimn. św. Jacka w Krakowie (1906) i UJ w Krakowie, zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1912/13) – uczył historii i geografii, zastępca nauczyciela w Gimn. w Jarosławiu (1913/14 – 1917/18), profesor w: II Gimn. w Tarnopolu (1924/25 – 1938/39), III Gimn. w Tarnopolu (1927/28, 1936/37), Gimn. Żeńskim Zofii Lenkiewiczowej w Tarnopolu (1925), Państwowym Gimn. Żeńskim w Tarnopolu (1931/32 – 1937/38), Liceum Pedagogicznym w Tarnopolu (1937/38).

Szomek Bolesła w (15 V 1858, Sanok – 27 V 1910, Lwów), uczęszczał do gimnazjów  w Tarnopolu i we Lwowie, studiował na Wydziale Filozoficznym UJ  w Krakowie i na Uniwersytecie w Pradze, absolwent Uniwersytetu w Pradze, zastępca nauczyciela w Gimn. w Jarosławiu (1886) i  w II Gimn. we Lwowie (1886/87 – 1889/90), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (VI – VIII 1890) i  w Gimn. w Sanoku (1890/91 – 1891/92), nauczyciel (1892/93), następnie profesor (1893/94 – I 1908)  w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie,  w I 1908 przeniesiony w stały stan spoczynku, pomocnik Redakcji „Muzeum” (I – VIII 1890), autor artykułów  w „Muzeum”, sprawozdaniach szkolnych, Sprawozdaniach Komisji Językowej Akademii Umiejętności  w Krakowie.

Szostkiewicz Karol Adolf Julian (ur. 9 X 1844, Żdżary), uczeń rzeszowskiego gimn. (kl. I – VI: 1857/58 – 1862/63), usunięty ze szkoły za udział w powstaniu, żołnierz korpusu Apolinarego Kurowskiego (1863), ukończył preparandę – szkołę średnią przygotowującą do zawodu nauczyciela, inspektor szkół ludowych okręgu Jasło – Krosno (od 1888), dbał o rozwój szkół ludowych i warunki bytowe nauczycieli.

Szótkiewicz (Szutkiewicz) Jan, nauczyciel jęz. francuskiego  w Gimn. w Rzesz. (1869/70 – 1871/72), nauczyciel jęz. angielskiego i francuszkiego  w Szkole Realnej w Krakowie (1873/74 – 1880/81), nauczyciel kaligrafii  w szkole ludowej czteroklasowej męskiej i żeńskiej izraelickiej na Kazimierzu w Krakowie (1873/74).

Szpila Antoni s. Pawła (ur. 9 IX 1887, Żołynia), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1907), ksiądz, zastępca katechety w Gimn. w Brzozowie, profesor w Gimn. w Nisku (do 1936/37) i  w Gimn. w Łańcucie (1937/38 – 1938/39).

Szpila Piotr s. Tomasza (ur. 27 VI 1870, Grodzisko), absolwent rzeszowskiego gimn. (1890), ksiądz, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Pogórzu (1905/06 – 1908/09) i  w Gimn. z polskim jęz. nauczania w Kołomyi (III 1912 – VIII 1913, formalnie do 1917/18), zastępca nauczyciela w Prywatnym Gimn. w Zbarażu (1913/14, był wówczas urlopowany z Gimn. w Kołomyi), zastępca nauczyciela w II Gimn.  w Rzesz. (IX 1915 – 1917/18, był wówczas przydzielony z Gimn. w Kołomyi), nauczyciel (IX 1918 – I 1919), następnie profesor (I 1919 – 1922/23) w II Gimn.  w Rzesz., dyrektor Gimn. w Leżajsku (1925/26 – 1928/29, w ostatnim roku na urlopie zdrowotnym).

Szpilman (Spielman) Józef Baltazar s. Antoniego (11 I 1858, Łańcut – 11 XI 1920, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1873) i Uniw. Jagiellońskiego (1878), dyrektor Szk. Weterynaryjnej we Lwowie (1893–97), długoletni rektor Akademii Weterynaryjnej we Lwowie, redaktor „Przeglądu Weterynaryjnego” (1886–98) i „Przeglądu Higienicznego”, współzałożyciel i prezes Galicyjskiego Tow. Lekarzy Weterynaryjnych we Lwowie (1886), autor wielu publikacji, współautor podręcznika Higiena przystępnie wyłożona (1891).

Szpunar Feliks s. Jana (ur. 5 X 1882, Dąbrówki), absolwent rzeszowskiego gimn. (1902), zastępca nauczyciela (1906/07 – 1911/12), następnie nauczyciel (1912/13 – 1914/15), później profesor (1915/16 – 1935/36) w III Gimn. w Krakowie, zastępca nauczyciela w Prywatnym Gimn. Żeńskim im. Królowej Jadwigi  w Krakowie (1908/09 – 1911/12), nauczyciel pomocniczy w Szkole Handlowej w Krakowie (1909/10), profesor w Pryw. Seminarium Nauczycielskim Żeńskim im. Sebaldy Münnichowej w Krakowie (1924/25).

Szpunar Marian s. Władysława (2 II 1894, Rzeszów – 24 III 1965, Rzeszów), ukończył II kurs w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz. i Państwowy Wyższy Kurs Nauczycielski we Lwowie (1921) oraz Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Opolu (zaocznie 1954), żołnierz II Brygady Legionów (wstąpił do niej w 1914 przerywając naukę w rzesz. seminarium), działacz skautowy, prezes Zarządu Powiatowego ZNP w Rzesz. (od 1931), komendant okręgowy „Strzelca”, nauczyciel Szk. Podst. im. St. Konarskiego  w Rzesz. (1918–21), Szk. Podst. im. St. Jachowicza w Rzesz. (1921–39), kierownik szk.  w Kolbuszowej, nauczyciel Szk. Podst. im. H. Sienkiewicza w Rzesz. (1942–48), nauczyciel jęz. polskiego  w I Lic. Ogólnokształcącym w Rzesz. (1948/49 – 1964/65), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1927–34), prezes rzeszowskiego oddziału Związku Podoficerów WP w stanie spoczynku (od 1934).

Szpunar Walenty s. Wawrzyńca (ur. 8 VIII 1853, Dębina k. Łańcuta), absolwent rzeszowskiego gimn. (1873), kandydat adwokacki, doktor pra w (VII 1885), członek Tow. Św. Wincentego a’Paulo  w Łańcucie (1904–09).

Szrąba (Szromba) Marcin, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1880/81 – 1886/87) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, zastępca nauczyciela w IV Gimn. we Lwowie (IX 1887 – I 1888), nauczyciel w Szk. Realnej we Lwowie (I 1888 – 1894/95) i  w Szk. Realnej w Stanisławowie (1895/96).

Sztaba Antoni, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Szura Gusta w Wincenty s. Antoniego (ur. 12 II 1884, Tyczyn), absolwent rzeszowskiego gimn. (1904), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Trembowli (1908/09 – 1910/11), Gimn. w Gorlicach (1911/12) i polskim prywatnym Gimn. w Orłowej (1912/13 – 1913/14), nauczyciel w Gimn. w Myślenicach urlopowany celem wykonywania pracy w Gimn. w Orłowej (1915/16 – 1917/18), sekretarz polskiej delegacji pokojowej w Paryżu (1919).

Szurlej Jakób (Jakub) s. Jana (ur. 8 V 1862, Lutcza), absolwent rzeszowskiego gimn. (1883), ksiądz, zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1889/90 – 1890/91) – uczył religii i jęz. polskiego.

Szwagiel Jan (1896 – V 1915, Rymanów), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1913/14, kl. I – VII), żołnierz I wojny światowej w wojsku austriackim, zginął pod Rymanowem (1915), uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej  w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Szybiński Gabriel Dominik (28 IX 1723, Kołowerta k. Międzyrzecza Koreckiego – 12 VII 1799, Międzyrzecz), studiował humaniora w Kolegium w Rzesz. (1747/48) i filozofię w Midzyrzeczu Koreckim (1748/49 – 1749/50), nauczyciel w infimie w Międzyrzeczu (1750/51 – 1751/52), studia teologiczne odbył w Warszawie (1752/53 – 1753/54), będąc jednocześnie podprefektem w kierowanym przez St. Konarskiego Collegium Nobilium, uczył syntaksy i gramatyki  w Collegium Nobilium (1754/55), poezji  w Piotrkowie (1755/56), retoryki  w Wieluniu (1756/57), Podolińcu (1757/58) i Radomiu (1758/59 – 1759/60), podprefekt w Radomiu (1758-60), profesor retoryki i prefekt w Międzyrzeczu Koreckim (1760-62), filozofii  w Collegium Regnum (1763-65), regens Collegium Civilis (od 1765/66), konsultor i prefekt (1772-74), następnie przełożony i prefekr przekazanego przez KEN pijarom kolegium pojezuickiego  w Drohiczynie (1774/75 – 1776/77), rektor Kolegium w Rzesz. (1777/78 – 1779/80), rektor  w Międzyrzeczu (1780/81 – 1799), przełożył z języka francuskiego i zaadoptował dla potrzeb polskiego czytelnika dzieło francuskiego pedagoga Pierre’a Chompré, nadając mu tytuł Historia bogów bajeczna przez alfabet zebrana, czyli dykcjonarzyk mitologiczny dla zrozumienia wierszopisów, rytmów, konceptów, sztuk malarskich i snycerskich… (1769), wydał zaadoptowany z amsterdamskiego wydawnictwa Atlas dziecinny, czyli nowy sposób do nauczania dzieci geografii, krótki, łatwy, i najdoskonalszy przez przyłączenie nowej inwencji XXIV kart geograficznych z wykładem onychże, zawierający dokładniejsze opisanie Polski i Litwy tudzież naukę o sferach … z francuskiego przełożony, powiększony i poprawiony (1772), opublikował zaadoptowaną z dzieł francuskich książkę Krótka wiadomość o znakomitszych w świecie monarchiach, starodawnych królestwach, rzeczpospolitych, tudzież o cesarzach państwa rzymskiego, jego podziale, upadku, wznowieniu na zachodzie … aż do naszych czasów (1772), przełożył pięciotomowe dzieło W. Mignota Historia turecka, czyli państwo osmańskie od początku aż do pokoju belgradzkiego, zawartego  w roku 1740 (1779), zapoczątkował oddzielenie geografii od historii.

Szybisty Stanisła w ps. „Stefan” (9 II 1914 – 1943), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1925/26 – 1928/29, kl. I – IV), działacz Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”, później Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej, żołnierz kampanii wrześniowej, organizator i działacz Czynu Chłopsko-Robotniczego (1940–41), dowódca okręgu Gwardii Ludowej Rzeszów (1942), dowódca obwodu GL Kraków (1943), 15 XII 1943 aresztowany przez Gestapo.

Szybowski Władysław, zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1907/08 – 1910/11) – uczył jęz. niemieckiego, nauczyciel w Gimn. w Gródku Jagiellońskim (od 1911/12).

Szychulski Władysła w Leopold (ur. 15 XI 1863, Złoczów), absolwent Gimn. w Złoczowie (1883), zastępca nauczyciela w: Gimn. w oo. bazylianów  w Buczaczu (IV 1888 – 1891/92), Gimn. w Tarnowie (1893/94) i Gimn. w Rzesz. (1894/95 – 1895/96) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego, zastępca nauczyciela w: Gimn. w Sanoku (1896/97), Gimn. w Jarosławiu (1897/98 – III 1901), Szk. Realnej w Krośnie (1901/02), Gimn. w Samborze (1902/03 – 1903/04), nauczyciel (IX – X 1904), następnie profesor (1904/05) w Gimn. w Tarnopolu, profesor w: Filii Gimn. w Tarnopolu (1905/06), II Gimn. w Tarnopolu (1906/07 – 1907/08) i I Gimn. w Przemyślu (1908/09 – 1911/12).

Szydelski Stefan do 1904 Koziarz Szczepan s. Łukasza (25 XII 1872, Sokołów Młp. – 28 XI 1967, Nysa), absolwent rzeszowskiego gimn. (1892) i Wydziału Teologicznego Uniw. Lwowskiego, ksiądz (1896), zastępca nauczyciela (1904/05 – 1906/07), następnie nauczyciel (1907/08 – 1908/09), później profesor (1909/10 – 1911/12) w I Szk. Realnej we Lwowie, katecheta w Zakładach Naukowych im. Z. Strzałkowskiej we Lwowie ( w Gimn. Żeńskim 1906/07), wybitny teolog, prof. Uniw. Lwowskiego (od VI 1912), założyciel (1924) i długoletni prezes Polskiego Tow. Teologicznego, członek Tow. Historycznego we Lwowie, przywódca Chadecji  w Małopolsce Wschodniej, poseł na Sejm (1930–35), współzałożyciel Zjednoczenia Chrześcijańsko-Społecznego (1934), w ok-resie okupacji prowadził tajne nauczanie.

Szydłowski Jan (zm. 18 III 1879), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (IX 1878 – III 1879) – uczył jęz. łacińskiego  i niemieckiego.

Szykalski, nauczyciel rzeszowskiego gimn. (1801).

Szymaszek Józef Wiktor s. Kaspra (14 I 1901, Rzeszów – ok. 1975), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1919), uczestnik walk o Małopolskę Wschodnią (1918) i wojny polsko-bolszewickiej (1920), po II wojnie prowadził prywatne biuro przy ul. Kościuszki.

Szymberski Mieczysław, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Szynglarski Franciszek (1823 – 2 IX 1875, Kraków), zastępca nauczyciela  w Gimn. Akademickim we Lwowie (1850) i  w Gimn. w Tarnowie (1851), dyrektor Gimn. w Bochni, dyrektor Gimn. w Rzesz. (8 III 1868 – 5 XI 1871), doprowadził do wzniesienia północno-wschod-niego skrzydła szkoły, pomysłodawca (wraz z ks. Feliksem Dymnickim) założenia bursy gimnazjalnej dla ubogiej młodzieży (1869), współpracownik Komisji Fizjograficznej Tow. Naukowego Krakowskiego (1869–73), inspektor krajowy szkół średnich w Galicji, dyrektor Gimn. św. Jacka w Krakowie (do IX 1875), honorowy obywatel Bochni, pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

 

Ś

Ślączka Stanisław, absolwent II Gimn.  w Rzesz. (1923), nauczyciel w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzesz. (1931/32), nauczyciel matematyki i chemii  w II Gimn. i Lic. w Rzesz, (do 1948/49), nauczyciel w I Lic. w Rzesz. (1949/50), Szk. Mleczarskiej w Rzesz. (1949/50), Ogólnokształcącej Szk. Żeńskiej Stopnia Podst. i Licealnego  w Rzesz. (od 1950/51), później w III Lic. w Rzesz.

Ślebodziński Ignacy s. Józefa (ur. 30 X 1847, Trześń), absolwent rzeszowskiego gimn. (1868), powstaniec 1863 r., adiunkt sądowy w Mielcu (1884), adiunkt sądowy  w Rzesz. (poł. lat 80-tych), członek Koła Prawników  w Rzesz. (1887–88).

Ślebodziński Jacenty s. Józefa (ur. 5 IX 1849 Trześń), absolwent rzeszowskiego gimn. (1869), adiunkt sądowy w Rzesz. (od poł. 1890).

Ślisz Józef (20 III 1934, Łukawiec – 6 III 2001, Rzeszów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1952), rolnik, od 1961 r. prowadził własne gospodarstwo, sygnatariusz porozumień rzeszowsko-ustrzyckich (19 II 1981), założyciel i przywódca NSZZ „Solidarność” Rolników Indywidualnych na Rzeszowszczyźnie (III 1981 – 1989), przewodniczący Tymczasowej Rady Krajowej Rolników „Solidarność” (1987–89), członek Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie (1988–90), uczestnik obrad okrągłego stołu (II – IV 1989), senator RP i wicemarszałek Senatu I i II kadencji (1989–93), przewodniczący Rady Krajowej PSL „Solidarność” (1989–92), prezes Stronnictwa Ludowo-Chrześcijańskiego (1994–96), wiceprzewodniczący Rady Krajowej Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego (1997–2001).

Ślósarz Jan (ur. 30 X 1850, Węglówka – 1917, Węglówka), uczeń rzeszowskiego gimn. (1868–71, kl. I – IV), ukończył studia teologiczne na Uniwersytecie Lwowskim, ksiądz (1879), zastępca katechety  w IV Gimn. we Lwowie (1885/86 – IV 1890), zastępca profesora w Uniwersytecie Lwowskim (od IV 1890), katecheta  w V Gimn. we Lwowie (IV 1892 – VII 1894), nauczyciel (1894/95 – 1896/97), następnie profesor (1897/98 – I 1905)  w Szk. Realnej we Lwowie, opiekun Tow. Bursy Gimnazjalnej we Lwowie, kanonik archikatedralnej kapituły lwowskiej (od I 1905), docent teologii pastoralnej w Uniwersytecie Lwowskim, radca konsystorza, egzaminator prosynodalny, członek Zarządu Głównego Kółek Rolniczych we Lwowie, autor podręcznika Katechizm religii katolickiej dla młodzieży szkół średnich (1899 - wyd. II, 1908 - wyd. III).

Ślusarz Jacek s. Stefana (ur. 17 VIII 1938, Ustrzyki Dolne), absolwent I Lic. w Rzesz. (1955) i UMCS w Lublinie (1960), nauczyciel w: Szk. Rzemiosł Budowlanych w Rzesz. (1960–61), Lic. Ogóln. dla Pracujących im. T. Kościuszki  w Lublinie (1961/62), Lic. Ogóln. w Lubomierzu na Dolnym Śląsku (1962/72), II Lic. w Rzesz. (1972–74), nauczyciel jęz. polskiego  w I Lic. w Rzesz. (1979/80 – 1990/91), nauczyciel-metodyk, sekretarz Miejskiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego  w Rzesz. (1974–81), wiceprezydent Rzeszowa (1981–84).

Śmiałek Ignacy Wincenty s. Józefa (18 VII 1863, Wólka Grodziska – po 1939), absolwent rzeszowskiego gimn. (1884), nauczyciel (od 1891), dyrektor IV Gimn. we Lwowie (od 1907), prezes Lwowskiego Tow. Filologicznego, autor artykułów naukowych.

Śmiałowski Ludwik, uczeń rzesz. gimnazjum (kl. IV: 1862/63), uczestnik powstania styczniowego.

Śnieżek Aleksander Edward s. Jana (ur. 14 X 1939, Jabłonica Polska), absolwent Lic. Pedagogicznego  w Brzozowie (1957), Studium Nauczycielskiego  w Rzesz. (1960), WSP w Rzesz. (1967 zaocznie), nauczyciel w Szk. Podst. nr 6 w Rzesz. (1959–64), nauczyciel matematyki i fizyki  w I Lic. w Rzesz. (1963/64 – 1967 i 1968/69 – 1972/73), asystent w WSP  w Rzesz. (1967–69), nauczyciel w IV Lic. w Rzesz. (1972–77), wicedyrektor tegoż lic. (1972/73), starszy wykładowca w zamiejscowym wydziale EPiOR w rzeszowskiej filii Akademii Rolniczej w Krakowie (1977–2001), później Uniwersytecie Rzeszowskim (2001–04), nauczyciel w VIII Lic. w Rzesz. i Lic. Stow. Promocji Przedsiębiorczości  w Rzesz., współautor zbiorów zadań do matematyki dla szkół średnich i skryptów dla studentów, od 2004 na emeryturze.

Śnieżek Ludwik s. Ludwika (ur. 22 VII 1864 Jasienica), absolwent rzeszowskiego gimn. (1884), doktor nauk lekarskich (VIII 1890).

Środoń Józefa Danuta c. Jana (ur. 25 VIII 1941, Milanów), absolwentka KUL w Lublinie (1963), nauczycielka w Lic. Ogóln. w Ornecie (1963–71), Szk. Podst. nr 6  w Rzesz. (1972–79), SP nr 22 w Rzesz. (1979–82), nauczycielka jęz. łacińskiego  w I Lic. w Rzesz. (1981/82 – 1997/98); 9 jej uczniów było laureatami i finalistami zawodów centralnych Olimpiady Języka Łacińskiego, autorka podręcznika do jęz. łacińskiego dla lic., nauczycielka w II Lic.  w Rzesz.

Świątoniowska Helena (ur. 12 I 1931 Sokołów Młp.), absolwentka Lic. w Sokołowie Młp. (1950), WSP w Katowicach (I stopień 1953), studium eksternistycznego UMCS w Lublinie (1964), nauczycielka w Lic. w Tyczynie (1950–53), nauczycielka chemii i fizyki  w I Lic. w Rzesz. (1953/54 – 1985/86, później doraźnie na zastępstwach), nauczycielka w II Lic. w Rzesz., wizytator metodyk Kuratorium Oświaty i Wychowania w Rzesz. (od 1975), pracownik Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli  w Rzesz., malarka - amatorka.

Świba (Swiba) Bronisła w (ur. Płazów, 1863), zastępca nauczyciela w: Gimn.  w Przemyślu (XI 1888 – 1889/90), Gimn. w Rzesz. (VIII 1890 – I 1891) i II Gimn. we Lwowie (I 1891 – VIII 1892), nauczyciel (1892/93 – 1895/96), następnie profesor (1896/97 – 1899/1900) w Gimn.  w Jarosławiu, profesor w: Gimn. św. Jacka w Krakowie (1900/01 – 1908/09), IV Gimn. w Krakowie (1909/10 – 1913/14) i Gimn. w Myślenicach (1914/15).

Świder Janina z d. Parylak (ur. 16 VI 1926, Cyżne pow. Nowy Targ), absolwentka Uniw. Wrocławskiego (1955), nauczycielka jęz. rosyjskiego  w I Lic.  w Rzesz. (IX 1981 – V 1983).

Świeboda Franciszek s. Wojciecha (8 III 1910, Łąka – IV 1940, Katyń), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1932) i Szk. Podchorążych Piechoty (1933), żołnierz kampanii wrześniowej, zamordowany w Katyniu, uwieczniony na Tablicy „SIGNUM LAU-DIS…” w I Lic. w Rzesz. (1995).

Świeboda Józef s. Jana (ur. 25 XI 1935, Łukawiec), absolwent I Lic. w Rzesz. (1955) i Wydziału Filozoficzno-Histo-rycznego UJ w Krakowie (1960), doktor historii (1970); pracował w Zarządzie Wojewódzkim TSŚ w Rzesz. (1961–67); nauczyciel historii, propedeutyki (wiedzy o społeczeństwie), religioznawstwa w I Lic. w Rzesz. (1967/68 – 2001/02), III stopień specjalizacji zawodowej (1987), adiunkt w Wyższej Szk. Pedagogicznej w Rzesz. (1982–84), historyk oświaty, nauki i kultury, historyk regionalista, autor kilkudziesięciu publikacji, w tym siedmiu książek (wśród nich pięciu publikacji książkowych poświęconych I Lic.), prezes Polskiego Tow. Historycznego oddział w Rzesz. (1985–96), wiceprezes tegoż tow. (1996–2000), członek Zarządu Tow. Naukowego  w Rzesz. (od 2000), organizator obchodów 325-lecia powstania I Lic. w Rzesz. (1983), referent podczas obchodów 350-lecia I Lic. w Rzesz. (2008), członek Komitetu Organizacyjnego Uroczystości Odsłonięcia i Poświęcenia Tablicy „Signum laudis proffessoribus et discipulis eius scholae defensoribus patriae” (1995), 13. jego uczniów zostało laureatami i finalistami zawodów centralnych Olimpiady Historycznej, a 2. – Olimpiady Wiedzy o Prawach Człowieka.

Świeboda Kazimierz Jan s. Wincentego (ur. 12 III 1936, Palikówka), absolwent I Lic. w Rzesz. (1953) i Akademii Medycznej w Krakowie (1959), dr medycyny (1978), specjalista w zakresie medycyny pracy i chorób wewnętrznych, lekarz  w Szpitalu Wojewódzkim w Rzesz. (1961–75), Wojewódzkiej Przychodni Przemysłowej w Rzesz. (1975–2005) i Samodzielnym Publicznym ZOS w Rzesz. (2005–10), od 2005 na emeryturze.

Świeboda Zdzisła w s. Wincentego (1 I 1931, Palikówka – 13 IV 2005, Warszawa), absolwent I Gimn. i Lic. w Rzesz. (1948) oraz Wydziału Prawa UJ w Krakowie (1952), wiceprezes Sądu Powiatowego  w Łańcucie (1953–58), prezes Sądu Powiatowego  w Rzesz. (1963–68), wiceprezes Sądu Wojewódzkiego  w Rzesz. (od 1968), prezes tegoż sądu, sędzia Sądu Najwyższego  w Warszawie (od 1976), pracownik filii UMCS w Rzesz., autor kilkudziesięciu publikacji, m.in. monografii Sąd jako organ egzekucyjny (1980).

Świerkiewicz Wojciech (1634 – 1693), filozof, prowincjał pijarów, prefekt rzeszowskiego kolegium (1661–62), wicerektor (1663–65).

Świerz Leopold, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Rzesz. (1861/62) i Gimn. św. Jacka w Krakowie (1868/69), nauczyciel w Gimn. w Przemyślu (1869/70) i Gimn. w Brzeżanach (1870/71 – 1871/72), nauczyciel (1872/73 – 1873/74), następnie profesor (1874/75 – XI 1891) w Gimn. św. Anny w Krakowie, czonek Komisji Balneologicznej (1883–87), sekretarz Tow. Tatrzańskiego (1883–91), w XI 1891 przenisiony w stan spoczynku.

Świetlik Marian Dominik s. Tomasza (ur. 4 VIII 1913, Głogów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1931), lotnik w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.

Święch Stanisła w s. Franciszka (ur. 8 VII 1915, Rzeszów), absolwent I Gimn.  w Rzesz. (1934) i Dywizyjnej Szk. Podchorążych Rezerwy Kawalerii  w Grudziądzu (1935), działacz ruchu oporu.

Świstuń Filip (ur. przed 1846), zastępca nauczyciela w Gimn. Franciszka Józefa we Lwowie (1868/69 – 1871/72), nauczyciel (1872/73 – 1874/75), następnie profesor (1875/76 – 1900/01) w Gimn. w Rzesz.– uczył historii i geografii, profesor w Szk. Przemysłowej w Rzesz. (1885), nauczyciel jęz. ruskiego  w Seminarium Nauczycielskim Męskim w Rzesz. (1873/74 – 1887/88), historyk i geograf narodowości ukraińskiej, autor artykułów  w Sprawozdaniach I Gimn., m.in. Kroniki gimn. rzeszowskiego (1886), działacz koła Nauczycieli Szkół Średnich w Rzesz., członek komitetu budowy cerkwi  w Zalesiu, organizator obchodów rocznic historycznych w Rzesz., m.in. 600-lecia panowania Habsburgów (1882), wygłaszał odczyty o treści narodowej dla greckokatolickiej ludności Zalesia, Białej i Matysówki, wkrótce po przejściu na emeryturę w 1901 r. został prezesem Naukowo-Literackiego Stowarzyszenia „Hałycko-Ruskaja Matycja”, a później kulturalno-oświatowego towarzystwa moskalofilskiego pod nazwą Obszczestwo im. Mychaiła Kaczkowskoho, w latach I wojny światowej rozwinął aktywną działalność rusofilską we Lwowie, wydał m.in. książkę Prikarpatskaja Ruś Rik 1848.

Świtalski Stanisła w s. Stefana (ur. 14 XI 1845, Kańczuga), absolwent rzeszowskiego gimn. (1868), zastępca nauczyciela w Gimn. w Rzesz. (1875/76) – uczył jęz. polskiego i matematyki, zastępca nauczyciela w: Gimn. św. Anny w Krakowie (1876/77 – 1882/83), III Gimn. w Krakowie (1883/84 – I 1888) i ponownie  w Gimn. św. Anny w Krakowie (I – VII 1888), nauczyciel (1888/89 – 1890/91), następnie profesor (1891/92 – 1892/93)  w Gimn. w Złoczowie.

Świtka Urszula z d. Mielecka (ur. 4 VI 1941, Łaziska Górne pow. Tychy), absolwentka KUL w Lublinie (1964), nauczycielka jęz. angielskiego  w I Lic.  w Rzesz. (II 1987 – VIII 1988).

Świtlik (Swytłyk) Eustachy (Ostap) Iwanowicz (ur. 25 II 1879, Sądowa Wisznia), absolwent II Gimn. w Przemyślu (1900) i Uniw. w Czerniowcach (1906), zastępca nauczyciela w Gimn. z ruskim językiem nauczania w Kołomyi (1906/07 – 1913/14), żołnierz I wojny światowej, nauczyciel (IV 1924 – 1927/28), następnie profesor (1928/29 – 1932/33) w I Gimn. w Rzesz. – uczył jęz. łacińskiego, greckiego, niemieckiego i ruskiego (tzn. ukraińskiego), nauczyciel jęz. ruskiego  w II Gimn. w Rzesz. (1924/25 – 1926/27), profesor w Prywatnym Gimn. Żeńskim  w Rzesz. (1928/29 – 1929/30) – uczył jęz. łacińskiego, w VI 1933 przeniesiony w stan spoczynku, nauczyciel w Arłamowskiej Woli pow. Sądowa Wisznia (do 1951).

 

T

Taborski Józef (16 III 1849, Babice k. Krakowa – 26 VI 1899, Kraków), zastępca nauczyciela w: Gimn. w Rzesz. (1876/77 – 1877/78) i Gimn. św. Jacka  w Krakowie (1878/79 – 1879/80), nauczyciel (1880/81 – 1883/84), następnie profesor (1884/85 – 1885/86) w Gimn.  w Rzesz. – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, greckiego i niemieckiego, profesor w Gimn. św. Jacka w Krakowie (1887/88 – 1888/89), wraz z Józefem Winkowskim wydał Ćwiczenia greckie dla klasy III  i IV (1899).

Tachau Józef, zastępca nauczyciela  w Gimn. w Nowym Sączu (1825–31), nauczyciel w Gimn. w Rzesz. (1831/32 – XI 1838) i Gimn. Akademickim we Lwowie (XI 1838 – 1848/49), dyrektor Gimn. Akademickiego (1848/49).

Talaga Jerzy (ur. 24 V 1929, Śniatyń), absolwent I Lic. w Rzesz. (1949) i AWF w Warszawie, kierował zajęciami  w Katedrze Piłki Nożnej, autor ok. 140 publikacji, w tym 14 książkowych, m.in. trzytomowego dzieła Piłka nożna, redaktor naczelny czasopisma „Trener”, szef szkolenia PZPN w latach siedemdziesiątych.

Tałasiewicz Erazm (ur. 1838), absolwent rzeszowskiego gimn. (1855), radca sądowy w Rzesz., członek Trybunału Sądów Przysięgłych w Rzesz. (1885), członek Rady Miejskiej w Rzesz. (1885–90) i sekcji szpitalnej Rady Miejskiej.

Tanczakowski Jarosła w (ur. 1877), zastępca nauczyciela w I Gimn. w Rzesz. (1904/05) – uczył jęz. polskiego, łacińskiego, niemieckiego, ruskiego (ukraińskiego), zastępca nauczyciela w II Gimn. w Kołomyi (1905/06 – 1909/10), we IX 1910 ustąpił z posady, nauczyciel w Państw. Gimn. z ruskim jęz. wykładowym w Tarnopolu (1924/25).

Tannenbaum Adolf (5 III 1864, Rzeszów – 1930), uczeń rzeszowskiego gimn. (1874/75 – 1881/82, kl. I – VII), w Niemczech i W. Brytanii dorobił się ogromnej fortuny, od 1907 r. systematycznie przekazywał do Rzeszowa znaczne kwoty na cele charytatywne, twórca Fundacji im. Tannenbauma w Rzesz. oraz Funduszu na Rzecz Ubogich Mieszkańców Rzeszowa (1926).

Tarnawski Jerzy (ur. 13 VI 1941, Lwów), absolwent I Lic. w Rzesz. (1959) i PWSSP, nauczyciel w: Szk. Podst. w Łące (do 1968/69), I Lic. w Rzesz. (1969/70) i IV Lic. w Rzesz. (od 1970/71).

Tasior Władysła w (1896 – 1916), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1909/10 – 1913/14, kl. III – VIII), ukończył gimn., żołnierz  I wojny światowej w armii austriackiej, poległ na Wołyniu, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Tatkowski Ludwik (1902 – 1920, Łomża), uczeń I Gimn. w Rzesz. (1913/14 – 1919/20, kl. I – VII), ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej, poległ pod Łomżą, uwieczniony na ufundowanej przez grono nauczycielskie i młodzież I Gimn. tablicy pamiątkowej w kościele gimnazjalnym (IX 1922).

Tchórzewska-Tutaj Halina (ur. 1930, Kamieniec), nauczycielka w I Lic. w Rzesz. (XI 1958 – VIII 1960) i  w Zasadniczej Szk. Zawodowej przy ówczesnej ul. Obrońców Stalingradu w Rzesz. (od IX 1960).

Techman Józef s. Baltazara (ur. 17 II 1892, Sokołów Młp.), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1910), inżynier politechniki.

Techman Władysła w s. Franciszka (ur. 26 VI 1906, Pittsburg USA), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1926), ekonomista, finansista.

Telega Stanisła w (ur. 8 I 1911 Staroniwa k. Rzeszowa), absolwent UJ w Krakowie (1934), nauczyciel kontraktowy w I Lic. i Gimn. w Rzesz. (1938/39), nauczyciel  w Szk. Rzemiosł (Gimn. Mechanicznym) w Rzesz. (1938/39).

Teller Józef, wcześniej Izaak Józef s. Samuela (6 X 1870, Rzeszów – 6 VI 1936), absolwent rzeszowskiego gimn. (1888), doktor medycyny (1894), lekarz  w Rzesz., lekarz pomocniczy w szpitalu powszechnym (1919 – 1920), lekarz miejski (po 1921), działacz społeczny, stał na czele komitetu budowy Szpitala Żydowskiego.

Tęcza Józef s. Andrzeja (26 V 1904, Kopcie – 31 III 1943, Łańcut), absolwent I Gimn. w Rzesz. (1925) i Seminarium Duchownego  w Przemyślu (1930), proboszcz  w Dukli, kapelan Armii Krajowej w Łańcucie, zginął 31 III 1943 r.

Titel Edward s. Antoniego (ur. 28 X 1842, Stanisławów), absolwent rzeszowskiego gimn. (1862), student UJ, powstaniec 1863 r.